شرکت«هوم دیپو» از این پس اطلاعات خرید مشتریانش را در اختیار اداره مالیات کانادا قرار می دهد

اداره مالیات کانادا از این پس  از اطلاعات مشتریان هوم دیپو برای مبارزه با مالیات گریزی اقتصاد زیرزمینی کشور استفاده می کند.

هوم دیپو نامه‌هایی را به مشتریانی که یک حساب کارت اعتباری بازرگانی دارند فرستاد و به آن‌ها گفت هوم دیپو اطلاعاتی از جمله نام‌های تجاری، آدرس‌ها و خریدهای بین سال‌های 2013 و 2016 را به این نهاد دولتی می‌دهد.

یک وکیل مالیاتی گفت این اطلاعات اضافی می‌تواند به سازمان مالیات کمک کند با پرداخت شدن پول‌های زیرمیزی به پیمانکاران مبارزه کند. لین زبولوتونی از شرکت Cuelenaere LLP  گفت: «به جای ارتباط برقرار کردن با مالیات‌دهندگان فردی، حالا آن‌ها می‌تواند دنبال منبع گسترده‌تر بروند که به سازمان اجازه می‌دهد بفهمد باید چه کسی را حسابرسی کند.»

سازمان مالیات نمی‌تواند بدون دستور دادگاه اطلاعات شخص سوم را دریافت کند. هوم دیپو در تابستان با این دستور مبارزه کرد اما حالا باید از دستور قاضی اطاعت کند.

این شرکت در بیانیه‌ای گفت: «چند خرده‌فروش لوازم بهبود خانه درخواست‌هایی برای ارسال اطلاعات مشتریان از سوی سازمان مالیاتی دریافت کردند و وقتی هوم دیپو کانادا چنین درخواستی دریافت کرد به مدت بیش از سه سال با این درخواست مقابله کرد.»

در ادامه این بیانیه آمده: «بعد از رای دادگاه که حق را به سازمان مالیات داد که می‌تواند خواستار چنین اطلاعاتی از خرده‌فروشان بشود، هوم دیپو کانادا از دستور دادگاه فدرال و قانون پیروی کرد.»

زبولوتونی گفت سازمان مالیات دنبال الگوهای مشکوک در اظهارنامه‌های مالیاتی افراد خواهد بود. او گفت: «آن‌ها به فردی در صنعتی خاص نگاه می‌کنند و به عادت‌های خرج او نگاه می‌کنند و می‌گویند عادت خرج این فرد با بیشتر افراد تفاوت دارد و سود و مخارجش هم‌تراز نیستند. و بعد بیشتر تحقیق می‌کنند و حسابرسی انجام می‌دهند.»

گزارشی توسط مرکز آمار کانادا به این نتیجه رسیده بود که اقتصاد زیرزمینی در سال 2016 ارزشی حدود 51.6 میلیارد دلار داشته و 26.6 درصد از این رقم از ساخت‌و‌ساز مسکونی نشات ‌گرفته است.

سازمان مالیات در بیانیه‌ای گفت اطلاعاتی که از اشخاص سوم دریافت می‌کند به آن اجازه می‌دهد اطمینان حاصل کند که افراد و سازمان‌ها کاملا از تعهدهای مالیاتی خود پیروی می‌کنند. در این بیانیه آمده: «سازمان همچنین به شدت تلاش‌های خود برای شناسایی افراد و کسب‌و‌کارهایی که اظهارنامه ثبت نمی‌کنند را افزایش داده است. اگر این مسئله کنترل نشود اقتصاد زیرزمینی به از دست رفتن شغل‌ها و تضعیف رشد اقتصادی منجر خواهد شد.»

انبوه سازان مسکن ونکوور بزرگ ماه گذشته کمتر از 75 خانه جدید فروختند

فروش مسکن در ونکوور بزرگ سریع‌تر از چیزی انتظارش می رفت در حال افت است. ارقام MLA Canada که یک شرکت مشاوره املاک شناخته‌شده است، نشان می‌دهد که میزان فروش در ماه ژوئن کاهش یافت. جذب پروژه‌های جدید حالا آنقدر پایین است که انتظار می‌رود راه‌اندازی بسیاری از پروژه‌های جدید را به تعویق بیندازد.

انبوه سازان املاک ونکوور بزرگ کمترین تعداد خانه‌های جدید خود طی سال‌های اخیر را راه‌اندازی کردند. در ماه ژوئن روی هم رفته 519 خانه جدید راه‌اندازی شد که 9.26 درصد نسبت به سال قبل کمتر بود. تعداد واحدهای راه‌اندازی‌شده 29.58 درصد پایین‌تر از پیش‌بینی شرکت برای این ماه بود. این کمترین تعداد واحدهای راه‌اندازی‌شده در حداقل دو سال اخیر است. توسعه‌دهندگان حالا دارند بازه‌های «بازبینی» پیشنهادهای مسکن را بالا می‌برند و علاقه عموم مردم را می‌سنجند. این شرکت تخمین می‌زند که چون سازندگان در حال تماشای روندهای جذب هستند، پروژه‌های بیشتری به تعویق می‌افتد.

سازندگان املاک ونکوور بزرگ ماه فروش بسیار کندی برای راه‌اندازی‌های جدید داشتند. تخمین زده می‌شود که 73 واحد در ماه ژوئن به فروش رفت که نشان از کاهشی 73.4 درصدی نسبت به سال قبل داشت. این ضعیف‌ترین رقم فروش راه‌اندازی‌های جدید در حداقل دو سال گذشته است. 

جذب واحدهای ثبت شده جدید که همچنین به عنوان نرخ فروش به ثبت‌های جدید (SNLR) هم شناخته می‌شود به پایین‌ترین حد خود در چند سال اخیر رسید. این نرخ در ماه ژوئن به 14 درصد رسید که نشانگر کاهشی 70.83 درصدی نسبت به ماه مشابه سال قبل بود. 

نرخ SNLR بالای 60 درصد نشان از این دارد که بازار متعلق به فروشندگان است و قیمت‌ها افزایشی خواهد بود. وقتی این نرخ به پایین‌تر از 40 درصد می‌رسد یعنی بازار متعلق به خریداران است و انتظار می‌رود قیمت‌ها کاهشی باشد. وقتی نرخ بین 40 تا 60 درصد باشد به معنی توازن است. این نرخ یکی از شاخص‌هایی است که می‌تواند نشان از روند قیمت‌ها داشته باشد. با این حال، باید برای دریافت تصویری دقیق‌تر آن را با دیگر شاخص‌ها ترکیب کرد.

فروش خانه‌های جدید در ونکوور بزرگ به چنان نقطه‌ پایینی رسیده‌ که کمتر  در بازار مسکن 20 سال اخیر سراغ می رفت. تنها کمی بیش از یک خانه از هر 10 خانه راه‌اندازی‌شده جذب می‌شود که یعنی تقریبا 9 خانه به لیست موجودی‌ها اضافه می‌شوند. اگر این روند ادامه پیدا کند، می‌توان انتظار داشت سازندگان حتی تعداد بیشتری از پروژه‌ها را در کوتاه مدت به تعویق بیندازند.

image00300000

قیمت مسکن در هر کدام شهرهای اصلی کانادا چقدر باید کمتر شود تا جوانان زیر 34 سال امکان خرید پیدا کنند؟

اگر می‌خواهید در کانادا خانه بخرید حالا می‌توانید هدفی برای خود تعیین کنید که آرزو دارید قیمت‌ها تا چند درصد پایین بیایند؟ 50 درصد؟

اگر در تورنتو باشید که آن وقت باید امیدوار باشید قیمت‌ها دو سوم پایین بیایند. یا در ونکوور نیاز دارید کاهش قیمت معادل 75 درصد باشد!!

اینها تازه ترین آماری است که در تحقیق جدید یکی از اساتید دانشگاه بریتیش کلمبیا آمده و قصد دارد مشکلات مرتبط با هزینه زندگی برای جوانان کانادایی را در کانون توجه قرار دهد. 

دراین گزارش آمده در صورتی مسکن برای کانادایی‌های جوان بین 25 تا 34 سال مقرون به صرفه خواهد بود که  متوسط قیمت مسکن باید  به 223 هزار دلار یا تقریبا نصف قیمت فعلی کاهش بیاید. یا اینکه درآمد کامل این گروه باید دو برابر بشود و به حدود 93400 دلار برسد.

این مطالعه در تعریف خود از مسکن مقرون به صرفه مسکنی را مورد هدف قرار داده که قیمتش نباید بیشتر از 30 درصد درآمد خالص باشد. با این استاندارد، متوسط قیمت مسکن در تورنتو باید 523 هزار دلار یا حدود دو سوم ارزش فعلی کاهش بیاید تا برای هزاره‌ای‌ها مقرون به صرفه باشد. در ونکوور، قیمت‌ها باید 795 هزار دلار یا حدود 75 درصد افت کنند.

اما پل کرشاو مدیر مدرسه جمعیت و سلامت عمومی دانشگاه بریتیش کلمبیا و موسس کمپین می‌گوید مقرون به صرفه بودن فقط مشکلی برای مترو ونکوور نیست و در سراسر بریتیش کلمبیا و انتاریو و همچنین شهرهایی در آلبرتا، مونترال و هلیفکس هم دیده می‌شود. او گفت: «حتی مانیتوبا شروع به عبور از آستانه مقرون به صرفه بودن کرده است.»

این گروه در گزارش خود خواستار «تعهدهای بنیادین» از احزاب سیاسی کانادا پیش از انتخابات امسال شده است. این کمپین از سیاست‌گذاران خواسته استراتژی ملی مسکن فعلی را گسترش دهد تا تعداد بیشتری از خانوارهای نیازمند را پوشش بدهد و خواستار این شده که از هدف اصلی شرکت وام مسکن و مسکن کانادا مبنی بر خانه‌دار شدن تمام کانادایی‌ها تا سال 2030 حمایت کنند.

اما در این گزارش آمده که برای انجام این کار «ما باید نحوه برخوردمان با مسکن و زمین‌های مسکونی را عمیقا تغییر بدهیم. ما باید از آن به نفع افراد ساکن جوامع محلی حمایت کنیم و اجازه ندهیم از آن استفاده‌هایی مثل پولشویی، کلاهبرداری، سفته‌بازی و پارک کردن پول در خانه‌های خالی صورت بگیرد.»

قیمت مسکن نزولی

46 درصد کاندوها و 19 درصد خانه های ویلایی مترو ونکوور محل سکونت اصلی مالکان نیست

داده‌هایی حیرت‌انگیز که هفته گذشته توسط «برنامه آمار مسکن کانادا» منتشر شد نشان می‌دهد که تقریبا نیمی از کاندوها در ونکوور در اشغال مالکان آن‌ها نیستند و این مسئله در مورد تقریبا یک پنجم خانه‌های مستقل هم صدق می‌کند.

اندی یان از دانشگاه سایمون فریزر می‌گوید با وجود اینکه این مطالعه فدرال سعی کرده ارقام را مثبت جلوه دهد، حقیقت این است تعداد خانه‌هایی که در اشغال مالکان‌شان نیستند از زمان بحران مسکن به شدت بالا رفته است. یان گفت مطالعه‌ای در سال 2009 به این نتیجه رسیده بود که 35.2 درصد از کاندوهای شهر ونکوور در اشغال مالکان‌شان نبودند. این رقم در 2018 به 46 درصد رسید.

اما ممکن است سورپرایز بزرگ‌تر این باشد که 19 درصد خانه‌های مستقل در اشغال مالکان‌شان نیستند. یان گفت: «تقریبا یک پنجم از تمام خانه‌های مستقل چیزی مثل سرمایه‌گذاری در سهام هستند. این در مقایسه با 11 درصد در تورنتو غیرمنتظره بود».

یان با نگاه به داده‌های شهری گزارش متوجه شد که بالاترین رقم املاکی که در اشغال مالکان خود نیستند در اطراف دانشگاه بریتیش کلمبیا واقع شده اند. این درصد در مورد کاندوها و خانه‌های مستقل در این منطقه به ترتیب 49 درصد و 47 درصد بود. در ریچموند و پیت مدوز این رقم 37 درصد بود و در کوکیتلام به 36، در ساری به 35، در برنابی به 33 و در شمال ونکوور به 33 می‌رسید.

در مترو ونکوور، 37 درصد از کاندوها در اشغال مالکان‌شان نبودند. این رقم در بوون آیلند 35 درصد، در وایت راک 29 درصد، در لیون بی 29 درصد، در بلسارا 25 درصد و در وست ونکوور 23 درصد بود.

یان گفت: «وقتی به آرشیوهای ارزیابی خانه‌ها نگاه کنیم اوضاع عجیب می‌شود. به این نتیجه رسیدیم که ضرورتا ماجرا در مورد واحدهای خالی نیست، درباره واحدهایی است که به عنوان سرمایه نگهداری می‌شوند. این غیرمنتظره بود».

چرا باید قیمت خانه ها در حومه ونکوور و تورنتو از لندن و نیویورک بالاتر باشد؟

وقتی مردم درباره افزایش شدید قیمت مسکن در شهرهای بزرگ کانادا صحبت می‌کنند، یک پاسخ رایج این است که تورنتو یا ونکوور و مونترال دارند تبدیل به شهرهای با کلاس جهانی می‌شوند و چنین شهرهایی گران هستند.

این مسئله حقیقت دارد که شهرهای در سطح جهانی گران قیمت هستند، اما مسئله حقیقی دیگر هم این است که آن شهرهایی که ما شهرهای کانادا را با آن‌ها مقایسه می‌کنیم در عین حال مناطق حومه شهری مقرون به صرفه دارند.

اصطلاحی هست که می‌گوید بران تا پولت برسد. یعنی شهر را ترک کن و به مسیرت ادامه بده تا وقتی به یک محله حومه شهری برسی که می‌توانی پولش را بدهی. می‌توان چنین کاری را در نیویورک، لندن، رم، شانگهای یا توکیو انجام داد. اما دیگر واقعا نمی‌توان این کار را در تورنتو یا ونکوور انجام داد.

در تحلیلی که اویل امسال انجام شد، سایت فایندر.کام به این نتیجه رسید که شهرهای کانادا کمترین تخفیف‌ها برای نقل مکان به حومه شهرها را دارند. در تورنتو، قیمت یک ملک مسکونی در حومه‌شهر تنها حدود 20 درصد ارزان‌تر از داخل شهر است و در ونکوور این رقم به 24 درصد می‌رسد.

این را با نیویورک مقایسه بکنید که در آن می‌توان برای نقل مکان به حومه‌ شهر یک تخفیف 55 درصدی گرفت. در لندن هم این رقم 45 درصد است که بالاتر از میانگین جهانی 41 درصد قرار دارد.

فایندر.کام در نتیجه‌گیری تحلیل خود نوشت: «بالاخره ظاهرا اگر تورنتویی‌ها داخل شهر زندگی کنند وضع‌شان بهتر است.»

به طور مثال، با وجود اینکه شهرهایی مثل نیویورک یا لندن آوازه‌ای برای گران قیمت بودن دارند، می‌توان با معادل 344 هزار دلار کانادا در حومه‌های ماساپکا نیویورک یک خانه پنج خوابه و با معادل 421 هزار دلار کانادا در ایست اِند لندن یک خانه متوسط خریداری کرد.

این را با محدوده حومه شهری 905 تورنتو مقایسه کنید که در آن قیمت متوسط انواع املاک در ماه مه به 770065 دلار رسید که 40 درصد بالاتر از میانگین سافلک کانتی در نیویورک (545 هزار دلار کانادا) بود. قیمت متوسط یک خانه در استتون آیلند که فاصله کمی با منهتن دارد 70 هزار دلار کمتر از محله 905 است.

این هزینه‌های نسبتا بالای زندگی در حومه شهرها نشان می‌دهند که قیمت‌های بالای مسکن در تورنتو  و ونکوور ممکن است در طولانی مدت پایدار نباشند. اگر خانه‌های مقرون به صرفه وجود نداشته باشد، ممکن است جوانان در کوتاه مدت  از تورنتو و ونکوور به شهرهای دیگر صورت بگیرد.

image00300000

پیش‌بینی قیمت مسکن طی پنج سال آینده در 33 شهر اصلی کانادا

جدیدترین پیش‌بینی قیمت مسکن تقریبا هیچ خبر خوبی برای کسی ندارد.

اگر شما صاحب خانه‌ای هستید که امیدوار است بتواند در ارتباط با سهم مسکن خود سود کند، کاملا این مسئله را فراموش کنید. و اگر فردی هستید که علاقه به خرید خانه دارد و امیدوار است بتواند از شر قیمت‌های نجومی مسکن شهری رها بشود، آن را هم فراموش کنید.

پیش‌بینی جدیدی که توسط شرکت مودیز آنالیتیکس انجام شده می‌گوید قیمت مسکن در سطح ملی طی پنج سال آینده هر سال به طور میانگین با افزایشی 2.2 درصدی مواجه خواهد بود. با توجه به اینکه بانک مرکزی کانادا طی چند سال آینده پیش‌بینی کرده تورم کشور حدود 2 درصد خواهد بود، به این معنی است که بعد از در نظر گرفتن تورم، قیمت مسکن شاهد رشد خاصی نخواهد بود.

با توجه به اینکه در آغاز سال آینده انتظار می‌رود اقتصاد کانادا بازگشتی از وضعیت کاهش رشد پیشین داشته باشد، مودیز پیش‌‌بینی می‌کند که نرخ وام مسکن طی دو سال آینده یک درصد کامل افزایش پیدا کند. این افزایش هزینه‌های ماهانه در ترکیب با قیمت‌های بالا و درجات بالای قرض خانوار به باور این شرکت تحقیقاتی به این معنی خواهد بود که قیمت خانه تقریبا ثابت باقی خواهد ماند.

اندرس کارباچو-بورگس مدیر بخش اقتصاد مسکن مودیز آنالیتیکس نوشت: «افزایش قیمت مسکن در سال 2020 کند خواهد شد، در بازه کوتاهی در سال 2021 منفی می‌شود و فقط در سال‌های بعد از آن است که می‌تواند دوباره بالا برود.»

اما نکته مثبت این اتفاق این است که مقرون به صرفه بودن مسکن بهبود پیدا می‌کند و مردم این شانس را خواهند داشت تا فاصله خود را با قیمت مسکن کمتر کنند. اما با توجه به اینکه میزان رشد درآمدها تنها کمی بیشتر از نرخ تورم است، انتظار می‌رود بهبود مقرون به صرفه بودن مسکن اندک باشد.

مودیز در پیش‌بینی خود گفت تورنتو باید به خاطر تقاضای سنگین برای مسکن بتواند از هر گونه کاهش قیمت مسکن بیشتر اجتناب کند، اما رشد قیمت محدود به میانگین 3.3 درصد در سال‌های آینده خواهد بود.

کارباچو-بورگس نوشت که ونکوور هم «با توجه به اینکه چقدر در حال حاضر قیمت‌های مسکن و آپارتمان بیش از حد بالایی دارد خوش‌شانس خواهد بود اگر بتواند تا سال 2024 همین درجات قیمتی را حفظ کند.»

از نظر او قیمت مسکن در منطقه مترو ونکوور طی یک سال آینده با کاهشی 0.8 درصدی مواجه خواهد شد که نسبت به کاهش 7.3 درصدی مشاهده شده در ونکوور طی یک سال گذشته بهبود بسیار خوبی خواهد بود. پیش‌‌بینی رشد طولانی‌مدت 0.9 درصدی قیمت‌های مسکن ونکوور هم عملا در نظر گرفتن حاشیه خطاست.

مودیز پیش‌بینی می‌کند تعدادی از ضعیف‌ترین بازارهای مسکن طی سال‌های آینده در محدوده پریریز دیده شوند چون صنعت نفت در حال تقلا باعث ضعیف نگه داشتن صنعت املاک خواهد شد.

بزرگ‌ترین شهرهای ساسکچوان یعنی رجینا و ساسکاتون شاهد کاهش قیمت طی پنج سال آینده خواهند بود. انتظار می‌رود قیمت‌های رجینا سالی 3.1 درصد پایین بیایند که یعنی تا سال 2024 قیمت‌ها 15 درصد کاهش خواهند داشت.

کارباچو-برگوس پیش‌بینی کرد: «طی یک سال آینده، تنها مونترال در مقایسه با دیگر مناطق شهری بزرگ دیگر شاهد افزایش قیمت نسبی خواهد بود، اما در سال‌های بعد از آن مناطق دیگر هم بهبود می‌یابند و تورنتو وضعیتی کمی بهتر خواهد داشت.»

او هم مانند بسیاری از متخصصان دیگر به قوانین جدید سخت بازار مسکن به عنوان یکی از دلایل افت مسکن اشاره می‌کند، اما از نظر او اشتباه است که بگوییم این قوانین باعث افت یک بازار قدرتمند شده‌اند. او می‌گوید آن‌ها نگذاشتند در آینده یک بازه تصحیحی حتی شدیدتر شکل بگیرد.

وی گفت: «در نتیجه سرد شدن فعلی بازار مسکن واقعا خبر بدی نیست بلکه ما باید به آن به عنوان یک نتیجه اجتناب‌ناپذیر و ضروری نگاه کنیم.»

قیمت مسکن

صاحبان املاک مسکونی مترو ونکوور سال گذشته حدود 90 میلیارد دلار از دست دادند

با کاهش محسوس قیمت مسکن  در سال 2018 ، تخمین زده می شود مالکان در مترو ونکوور تقریبا 90 میلیارد دلار از دست دادند. 

 در تحقیقی که به سفارش گروه StepUp Now  و با مدیریت پل سالیوان مامور مالیاتی شرکت برجس، کاولی، سالیوان و شرکا صورت گرفته ،مشخص شده غرب ونکوور شاهد بزرگ‌ترین کاهش ارزش مسکن  بوده و  قیمتها به طور متوسط 14 درصد کاهش داشته است.  ونکوور هم با 43.6 میلیارد دلار کاهش ارزش املاک ، شاهد بزرگ‌ترین کاهش ارزش دلاری در دهه گذشته بود.

سالیوان گفته کاهش ارزش خانه‌ها دارد به افراد مسن‌تری آسیب می‌زند که برای بازنشستگی خود روی سهم مسکن اتکا می‌کنند. او همچنین اشاره کرده که این مسئله می‌تواند یکی از فاکتورهای پشت کاهش رشد اقتصادی باشد.

او این مسئله را رد کرد که کاهش ارزش مسکن مردم چیزی بیش از ضرر روی کاغذ نیست.  او گفت: «آن پول خیالی در عین حال پس‌انداز مردم است. سرمایه‌گذاری آن‌ها در مسکن است و افزایش آن انگیزه اصلی مردم برای سرمایه‌گذاری در املاک است. این‌ها افرادی هستند که پول‌های‌شان را در برنامه‌های بازنشستگی نمی‌گذارند و خانه دارند.»

او اضافه کرد: «وقتی وارد بانک می‌شوید و مجبورید ری‌فایننس بکنید و به بانک می‌گویید وقتی من این خانه را خریدم 10 درصد گذاشتم و بانک می‌گوید حالا ارزشش کمتر از آن چیزی است که فکرش را می‌کنید؛ این اصلا خیالی نیست.»

او گفت این کاهش‌ها در عین حال دارد به خریداران جوانی آسیب می‌زنند که اخیرا وارد بازار شده‌اند.

وی افزود: «این مسئله دارد یک نسل را از ثروتش عاری می‌کند. من دارم درباره تمام خانواده‌های جوانی صحبت می‌کنم که تحت پوشش مقرون به صرفه بودن خانه خریده‌اند. .»

تام دیویدف از مدرسه تجاری ساودر یو‌بی‌سی می‌گوید هیچ بحثی وجود ندارد که قیمت‌ها شروع به پایین آمدن کرده‌اند و این روی سهم مسکن مالکان آن‌ها تاثیر گذاشته است.

اما او به این نکته اشاره کرد که مالیات‌ها تنها دلیل ممکن برای این کاهش قیمت نیستند و از عواملی چون  عدم دست به دست شدن در بازارهای املاک و استرس تست وام مسکن جدید دولت فدرال نام برد. انجمن املاک ونکوور بزرگ اخیرا گفته این استرس تست کلید افت بازار مسکن بوده است.

منازل

او همچنین به این نکته اشاره کرد که با وجود اینکه صاحبان خانه‌ها در سال 2018 شاهد کاهش قیمت مسکن بودند، این کاهش بعد از افزایشی بی‌سابقه در قیمت‌ها طی سال‌های قبلی به وقوع پیوست.

او گفت: «البته که باید گفت وضع صاحبان خانه طی دهه اخیر فوق‌العاده بوده است. بنابراین اگر خانه‌ای را 10 سال پیش خریده‌اید هنوز هم از نظر مالی در وضعیت بسیار خوبی قرار دارید.»

او اضافه کرد: «مالیات‌های جدید بر خانه‌های با ارزش بیش از 3 میلیون دلار و همچنین برای افرادی که اینجا زندگی نمی‌کنند وضع شده‌اند. اما حتی با وجود  افزایش مالیات نه چندان زیاد، هر کسی که مدت‌ها پیش خانه خریده هنوز وضعیت بسیار بسیار خوبی دارد.»

با استناد به جدیدترین داده‌های انجمن املاک ونکوور بزرگ، قیمت معیار خانه مستقل در سراسر منطقه تقریبا به حدی رسیده که در سال 2016 دیده شده بود.

دیویدف گفته خریدارانی که آن موقع خانه‌های لوکس خریدند تحت وضعیت جدید بازار بزرگ‌ترین بازنده‌ها هستند. البته او به این نکته هم اشاره کرد که وضعیت افرادی که از اواسط سال 2018 واحد آپارتمانی خریده‌اند هم خیلی خوب نیست.

او اضافه کرد که اجاره‌نشین‌ها و دیگر افرادی که پیش از سال 2018 حس می‌کردند از بازار مسکنی که به سرعت شاهد رشد قیمت بود بیرون مانده‌اند الان با نرم شدن بازار حس بهتری خواهند داشت.

دیویدف گفت: «چالش حزب دموکرات جدید از اینجا به بعد این است که آیا می‌توانند با یک کاهش بین 10 تا 20 درصدی بازار را باثبات کنند؟ به نظرم هیچ کس نمی‌خواهد به خاطر کاهش شدید قیمت‌ها شاهد جابه‌جایی سهم مالکیت مسکن و همچنین اثر آن روی بازار کار باشد.»

image00300000

آیا خرید کاندو در تورنتو و ونکوور از دسترس خانوارهای با درآمد متوسط خارج شده؟

خانه‌های مجزا تنها برای افراد واقعا غنی و کاندوها هم  فقط برای افرادی با درآمد بالای متوسط شهری در دسترس است. این واقعیت چند سال اخیر بازار مسکن ونکوور و تورنتو است و به نظر می رسد همه اهالی این دو شهر که قصد خرید خانه دارند ، باید با آن کنار بیایند. 

اگر باز هم به دلایل بیشتری نیاز دارید تا اثبات شود که قیمت خانه‌ در شهرهای بزرگ از کنترل خارج شده و هر نسلی از کانادایی ها دارند امکان تملک خانه را از دست می‌دهند باید به گزارش‌هایی که به تازگی منتشر شده‌اند، توجه کنید.

در گزارش‌های جدید آمده است که باید جزو 10 درصد تورنتوهایی که بالاترین درآمد را دارند باشید تا بتوانید یک خانه مستقل به قیمت 873 هزار دلار بخرید.

در ونکوور تنها 2.5 درصدی که بالاترین درآمد را دارند می‌توانند یک خانه برای یک خانواده به قیمت 1.441 میلیون دلار تهیه کنند.

این آمار مربوط به خانه های مستقل است اما از خانه‌های مستقل که بگذریم، قیمت کاندوها هم اصلا در شرایط خوبی نیست.

 آمار نشان می‌دهد برای خرید این آپارتمان‌ها در تورنتو و  ونکوور لازم است جزو افراد با 25 درصد درآمد بالای جامعه باشید تا بتوانید واحدی را در هر یک از این دو شهر به ترتیب به قیمت 656 هزار دلار و 522 هزار دلار خریداری کنید.

امیر حمزه علی مشاور املاک فعال ونکوور  معتقد است این آمار گویای این واقعیت است که قیمت خانه‌ها با درآمدها در این شهرها همخوانی ندارد. با این حال وی می‌گوید اوضاع به آن بدی که آمار نشان می‌دهد هم نیست و در بیشتر بازارها می‌توان قیمت‌‌های زیر سطح اعلام شده پیدا کرد.

حمزه علی مثل بسیاری از کارشناسان دیگر بازار معتقد است بسیاری از آنهایی که باید صاحب‌خانه می‌بودند مجبور خواهند شد به اجاره خانه اکتفا کنند تا قیمت خانه‌ها کمی کاهش یابد. او می‌گوید خریداران در یک چرخه غیرقابل دسترس گیر افتاده‌اند زیرا قیمت خانه سریع‌تر از زمانی که آنها بتوانند پول لازم را پس‌انداز کننند بالا می‌رود.

در دهه‌های اخیر میزان آمار اجاره مسکن در کانادا در سریع‌ترین زمان ممکن بالا رفته است، گرچه آمار سایت‌های اجاره نشان دهنده این است که ممکن است در ماه‌های اخیر قیمت‌ها کمی آرام‌تر شده باشد.

در عین حال هنوز بازارهای مسکنی  در کانادا هستند که قیمت مناسبی دارند.. برای مثال در رجینا، افراد دارای 75 درصد درآمد بالا هم می‌توانند از یک خانه مستقل برخودار باشند.

در برخی از مناطق جنوب اونتاریو نیز که چندان از تورنتو دور نیست، قیمت‌ها بالا رفته‌اند اما هنوز نسبتا منطقی هستند و باید در افرادی با 25 درصد درآمد بالای جامعه جای داشته باشید تا بتوانید یکخانه مستقل  در همیلتون یا کیچنر-واترلو خریدرای کند و یا در میان 50 درصد درآمد بالا جای داشته باشید تا یک کاندو بخرید.

محصوصا برای افرادی که کار قابل انعطاف‌تری دارند و یا می توانند مسافتهای طولانی تر را  برای رسیدن به محل کار طی کنند، امکان دسترسی به خانه بیشتر است.   

image00300000

ابهامات جدی در برنامه پیشنهادی دولت فدرال کانادا برای کمک به خانه اولی‌ها

برنامه‌ای که دولت در بودجه فدرال امسال پیشنهاد داده و از سازمان مسکن کانادا می‌خواهد 10 درصد از پول خرید مسکن را بدهد، به احتمال زیاد اثرات متفاوتی در کوتاه مدت، میان مدت و طولانی مدت روی بازار مسکن خواهد داشت.

اثر کوتاه مدت این برنامه پیشنهادی می‌تواند این باشد که تعدادی از خانه اولی‌ها خرید خانه خود را به تعویق بیندازند تا بتوانند در پرداخت پول خانه‌شان از دولت کمک بگیرند. این می‌تواند بر بازار  خانه های ارزان قیمت تاثیر منفی داشته باشد. 

در میان مدت، این برنامه باعث می‌شود خانه‌هایی که مقرون به صرفه‌تر هستند قیمت بالاتری پیدا کنند و این بازار را برای هزاره‌ای‌ها که معمولا مشتری اصلی آن‌ هستند، کمتر مقرون به صرفه می‌کند.

افرادی که می‌خواهند صاحب نخستین خانه خود بشوند درصدی بزرگ از بازار را تشکیل می‌دهند. چیزی حدود 40 درصد از خریداران خانه در بریتیش کلمبیا در سال 2016 خانه اولی‌ها بودند.

جریان عظیم خریداران در بازاری محدود از نظر عرضه خانه مسلما باعث افزایش قیمت‌ها خواهد شد. خانه‌هایی که قیمت‌شان پایین‌تر از 500 هزار دلار باشد در بسیاری از شهرها از جمله ونکوور بزرگ انگشت‌شمار هستند. به احتمال زیاد شاهد به وقوع پیوستن این اتفاق در شهرهای دیگر حتی تا «فریزر ولی» خواهیم بود. 

به گفته امیر حمزه علی ، مشاور املاک فعال در ونکوور ، در طولانی مدت، ما شاهد عرضه بیشتر واحدهای کوچک‌تر توسط توسعه‌دهندگان مسکن خانوادگی خواهیم بود چون دولت سعی دارد در زمینه پرداخت هزینه مسکن به خانه اولی‌ها کمک کند.

با توجه به این نکته، این احتمال وجود دارد که برنامه کمکی دولت فشار بیشتری روی قیمت خانه‌های نوساز بگذارد چون ممکن است خانه‌سازان را تشویق به متمرکز شدن روی ساختن خانه‌های کوچک و مقرون به صرفه‌تر کند.

اما ابهام اصلی در نحوه محاسبه سهم دولت در زمان فروش ملک خواهد بود. در نگاه اول دولت در صورت بالا رفتن قیمت سود کرده و در صورت پایین آمدن ارزش ملک ضرر خواهد کرد . اما هنوز کسی در دولت پاسخ نداده  اگر دولت سود 10 درصدی اش را در زمان فروش مطالبه می کند ، با 10 درصد هزینه های ملک ( مالیات سالیانه ملک ، تعمیرات و نوسازی) چه خواهد کرد!! دولت روی کاغذ مالکیت بخشی از ملک را دراختیار دارد ولی سهمی از خرجهایی که روی دست مالک اصلی می گذارد ، نخواهد داشت .

بنابراین قیمت ملک حداقل باید 10 درصد تا زمان فروش افزایش یابد تا مالک اصلی لااقل سربه سر از معامله بیرون بیاید هر چند که تا زمان فروش مخارج ساختمان را به طور کامل پرداخته است!! البته این مالک قطعا خارج از دو بازار اصلی ملک کانادا- ونکوور و تورنتو – خواهد بود چرا که در این دو شهر قیمت ملک به مراتب بالاتر از 400 هزار دلار است !

image00300000

مجله الکترونیکی

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

پزشکی

مسکن

دسته‌ها