368 دلار جریمه برای راننده ونکووری که هدفون داخل گوشهایش به تلفن خاموش وصل بود!

دادگاه عالی بریتیش کلمبیا رای اولیه پرونده ای را تایید کرده که می‌گوید استفاده از هدفون داخل گوشی در هر دو گوش هنگام رانندگی مصداق رانندگی حین حواس‌پرتی است، حتی وقتی که تلفن خاموش باشد!!

 قاضی دادگاه استانی سال گذشته رای بر این داد که هدفون داخل گوشی که از طریق سیم به تلفن همراه وصل شده ، بخشی از دستگاه الکترونیک است و می تواند باعث پرت شدن حواس راننده در جاده شود حتی اگر باتری تلفن همراه تمام شده باشد و راننده هیچ صدایی نشنود!  قاضی هدر هولمز در دادگاه عالی بریتیش کلمبیا هم این رای را این هفته مجددا تایید کرد. 

 پاتریک گرزلاک راننده اهل سوری در استان  بریتیش کلمبیا که نمی توانست این رای دادگاه را بپذیرد ، خواهان تجدید نظر در رای نهایی شده بود ولی در نهایت راه بجایی نبرد.

خودرو او در سال 2018 در حالی  که داخل گوش‌هایش هدفون داشت ، توسط پلیس متوقف شد و به خاطر رانندگی در حین حواس‌پرتی برگ جریمه ای دریافت کرد. 

او روز دوازدهم اکتبر 2018 داشت بعد از روزی طولانی از سر کار به خانه می‌گشت که افسران پلیس او را دیدند. آی‌فون او در محل قرار دادن اشیاء وسط داشبورد قرار داشت و هدفون‌های داخل گوشی سیمی به آن وصل بودند. باتری گوشی تمام شده بود و کار نمی کرد. 

گرزلاک گفت به این دلیل هدفون داخل گوشش داشت که  عادت دارد در مسیر خانه از آنها استفاده کند تا صدای بزرگراه را نشنود.

با استناد به لایحه وسایل نقلیه بریتیش کلمبیا، رانندگان فقط می‌توانند در حین رانندگی  هدفون داخل  یک گوش داشته باشند.

گزرلاک در شرایطی با برگ جریمه روبرو شد که  تلفن در دست یا روی پایش قرار نداشت، تلفن روشن نبود و موسیقی هم پخش نمی‌کرد یا به منظور برقرار کردن تماس یا مسیریابی مورد استفاده قرار نمی‌گرفت. 

جریمه رانندگی در حین حواس‌پرتی شامل پرداخت 368 دلار و چهار امتیاز منفی در سابقه رانندگی فرد می‌شود.

دولت کانادا یک دهه از حضور جنایتکار جنگی لیبریایی در انتاریو مطلع بود ولی اقدامی نکرد

پیش از اینکه مردی اهل لیبریا که متهم به ارتکاب جرایم جنگی شده بود در یک حادثه خانگی خشونت‌وار در لندن استان انتاریو جان خود را از دست بدهد، مسئولان کانادایی حداقل به مدت یک دهه می‌دانستند که او زنده و صحیح و سالم است و آزاد در کشور زندگی می‌کند.

بیل هوراس اوایل صبح یکشنبه توسط ماموران امداد به بیمارستان رسانده شد اما جان خود را از دست داد. بعد از حمله چهار مرد ماسک‌دار که در یک محله خلوت در شرق لندن به او حمله کردند، ماموران امداد او را جلوی خانه یکی از همسایه‌ها روی زمین پیدا کردند.

سه‌شنبه، پلیس لندن تایید کرد که بیل هوراسی که یکشنبه صبح کشته شد همان بیل هوراسی بود که تحت نظر چارلز تیلور یکی از اربابان جنگ سابق آفریقا و مجرم جنگی محکوم‌شده، به عنوان یک فرمانده شورشی فعالیت می‌کرد.

حسن بیلیتی مدیر گروه پروژه عدالت و تحقیقات جهانی (GRJP) که در لیبریا واقع است، گفت این پروژه مدت‌هاست که خواستار دادگاهی شدن هوراس به خاطر جرایم جنگی و جرایم علیه بشریت شده است.

او گفت:‌ «سعی‌مان را کردیم. سعی کردیم کاری کنیم دولت کانادا علیه او اتهام‌هایی وارد کند اما قوانین خاصی در کانادا اجازه انجام این کار را نمی‌دادند. تدبیر محدودکننده‌ای در قانون کانادا وجود دارد که باعث می‌شود انجام این کار سخت شود. می‌توانم تضمین کنم که ۸ یا ۹ سال بود که دنبال او بودیم. کار سختی بود».

اما والری اوسترولد استاد قانون و متخصص قوانین جرایم جنگی دانشگاه وسترن می‌گوید دلیل این امر هیچ ارتباطی با قانون یا عدالت ندارد،‌ بلکه کاملا به پول مربوط می‌شود.

او گفت «راستش این موارد نسبتا نادر هستند و دلیلش به بودجه مربوط می‌شود» و اضافه کرد که دولت کانادا قدرت محاکمه کردن تحت حوزه عدالت جهانی را دارد. این واژه‌ای قانونی است که زمانی استفاده می‌شود که اتفاقی وحشتناک مانند جرایم علیه بشریت جای دیگری افتاده اما مجرم متهم‌شده در کانادا زندگی می‌کند.

اوسترولد گفت با وجود اینکه کانادا قدرتش را دارد، بسیار به ندرت از آن استفاده می‌کند. او گفت: «در دوران معاصر فقط دو بار این اتفاق افتاده است».

یکی از آن‌ها محاکمه موفق دزیره مونیانزا برای جرایمی بود که طی نسل‌کشی رواندا در سال ۲۰۰۹ مرتکب شده بود و دیگری پرونده ناموفق دژان دمیروویچ بود که متهم به کشتن بیش از ۱۲ ساکن یک دهکده طی جنگ داخلی یوگسلاوی شده بود.

کانادا او را به دادگاه کشاند اما وقتی محاکمه شکست خورد، او سال ۲۰۰۵ به صربستان دیپورت شد. به خاطر مخارج مربوط، کانادا باید با دقت انتخاب کند که می‌خواهد کدام جرایم را محاکمه کند چون برنامه جرایم جنگی فقط بودجه‌ای ۱۵ میلیون دلاری دارد. به طور مثال، این رقم فقط ۳ میلیون دلار بیشتر از ۱۲ میلیون دلاری است که دولت فدرال آوریل گذشته برای خرید یخچال‌های جدید به Loblaw’s پرداخت کرد.

اوستروالد گفت شاید نکته تعجب‌آورتر این باشد که بودجه ۱۵ میلیون دلاری بیش از ۲۲ سال و از زمان خلق این برنامه در سال ۱۹۹۸ توسط ژان شرتین نخست‌وزیر لیبرال تغییر نکرده است. به خاطر بودجه محدود و نیز سختی و زمانی که برای محاکمه کردن مجرمان نیاز است، کانادا معمولا پیگیری لازم را انجام نمی‌دهد و به جای آن شهروندی فرد مجرم مظنون را لغو می‌کند یا به او وضعیت سکونت دائمی نمی‌دهد.

به همین دلیل است که سال ۲۰۱۸ کانادا شهروندی یک مترجم سابق نازی‌ها که ۹۴ سال داشت را لغو کرد و اوسترولد گفت احتمالا به همین دلیل است که درخواست سکونت دائمی بیل هوراس هم در زمان مرگش هنوز نهایی نشده بود.

اکثر کانادایی‌ها حامی اجرای قرنطینه در صورت بروز موج دوم کووید-19 هستند

به نظر می‌رسد کانادایی‌ها در بحبوحه پاندمی کووید-19 دارند محتاطانه حرکت می‌کنند، آنقدر که حاضر هستند اگر لازم باشد یک قرنطینه دیگر برای موج دوم کروناویروس اعمال بشود.

با استناد به نتایج یک نظرسنجی جدید که بین روزهای هشتم تا دهم جولای به سفارش گلوبال نیوز و توسط ایپسوس انجام شد، این نتیجه حاصل شد که 77 درصد از کانادایی‌ها معتقدند با وجود تمام تدابیر اتخاذ شده، موج دوم کروناویروس از راه می‌رسد.

متخصصان می‌گویند احتمال به وجود آمدن موج دوم ویروس در کانادا وجود دارد اما سخت می‌توان پیش‌بینی کرد چه زمانی این اتفاق می‌افتد یا شدت آن چقدر خواهد بود. 

از طرف دیگر، 83 درصد از کانادایی‌ها گفتند اگر کشور دچار موج دوم شیوع ویروس شود، حامی بستن بیشتر کسب‌و‌کارهای غیرضروری هستند.

درل بریکر مدیر عامل روابط عمومی ایپسوس گفت این ارقام نشان می‌دهد کانادایی‌ها قبول دارند که تدابیر اتخاذ شده در ابتدای دوران پاندمی موفق بودند.

او گفت: «به همین دلیل است که تنها 23 درصد از مردم فکر می‌کنند کاری که از مارس تا به حال انجام دادیم واکنشی بیش از حد نیاز بوده است.»

نظرسنجی همچنین به این نتیجه رسید که کانادایی‌ها با توجه به ادامه پاندمی نسبت به سفر کردن محتاط هستند و مخصوصا نمی‌خواهند به آمریکا بروند.

با استناد به نتایج این نظرسنجی، 93 درصد از کانادایی‌ها حس می‌کنند سفر کردن به آمریکا در تابستان فعلی بیش از حد ریسک آمیز خواهد بود و 85 درصد گفتند مرز کانادا و آمریکا باید حداقل تا پایان 2020 بسته بماند.

با این حال، آمریکا تنها جایی نیست که کانادایی‌ها برای سفر کردن به آنجا تمایلی ندارند. بیشتر پاسخ‌دهندگان یعنی 89 درصد آنها گفتند حس می‌کنند این تابستان سفر کردن به خارج از کشور بیش از حد پرخطر خواهد بود.

نظرسنجی ها حکایت از رویکرد نژادپرستانه آشکار نسبت به مهاجران در کانادا دارد

یک نظرسنجی جدید نشان می‌دهد حدود 40 درصد کانادایی‌ها حس می‌کنند تعداد بیش از حدی از مهاجران دارند وارد کشور می‌شوند.

این در حالی است که فرنک گریوز رییس شرکت تحقیقاتی EKOS که این نظرسنجی را انجام داده می‌گوید ارقام مهاجرتی هم تراز با چند سال گذشته هستند و در حقیقت کمی هم نسبت به اواسط دهه نود میلادی کاهش داشته‌اند. آن موقع مخالفت با مهاجرت چیزی حدود 50 درصد بود.

گریوز گفت: «این نشان از تبعیض نژادی واضح دارد. درصد قابل توجهی از کانادایی‌ها دارند نژاد را به عنوان چیزی استفاده می‌کنند که روی دیدگاه‌شان درباره اینکه آیا تعداد مهاجران ورودی بیش از حد است یا خیر تاثیر می‌گذارد.»

ارقام همچنین نشان از شکافی دراماتیک بین دیدگاه‌های حامیان لیبرال و محافظه‌کار دارد. در پاسخ به اینکه تعداد مهاجران ورودی به کانادا بیش از حد کم است، به اندازه است یا بیش از حد زیاد است، 69 درصد از حامیان محافظه‌کاران گزینه بیش از حد زیاد را انتخاب کردند و این در حالی است که تنها 15 درصد از لیبرال‌ها چنین کاری انجام دادند.

در سال 2013، همین سوال حاکی از شکافی کوچک‌تر بود چون 47 درصد از محافظه‌کاران و 34 درصد از لیبرال‌ها گفته بودند تعداد مهاجران ورودی به کشور بیش از حد زیاد است. گریوز گفت تحقیقات شرکتش نشان می‌دهد لیبرال‌ها دارند رای‌های‌شان را در برابر محافظه‌کارانی از دست می‌دهند که نسبت به ورود اقلیت‌ها به کشور نظر خوشی ندارند.

گریوز گفت تغییرات جهانی در مورد ظهور پوپولیسم راست‌گرای استبدادی یکی از دلایل اصلی این امر است که خصومت بیشتری را متمرکز بر جهانی‌سازی بازارهای آزاد یا دولت‌های کوچک‌تر می‌کند. کانادایی‌هایی که تحت فشار اقتصادی هستند، حس می‌کنند دنیا از امنیت کمتری برخوردار است و مزیت‌های‌شان توسط جوامع آماری در حال تغییر در معرض خطر قرار دارد بیشتر خواستار جلوگیری از ورود مهاجران هستند.

احمد حسن وزیر مهاجرت کانادا در بیانیه‌ای گفت سیستم مهاجرت کانادا به هیچ وجه بر اساس نژاد علیه کسی تبعیض قائل نمی‌شود و همیشه بهترین و هوشمندترین افراد را از سراسر جهان جذب خود می‌کند.

او گفت: «اما این ارقام هشداردهنده هستند. آن‌ها نشان می‌دهند که بعضی‌ها دارند طعمه اطلاع‌رسانی غلط و ترسی می‌شوند که توسط بعضی سیاست‌مداران و گروه‌های راست افراط‌گرا پراکنده می‌شوند. ما باید به یاد داشته باشیم که بدون توجه به پیش‌زمینه افراد، کانادا در مهاجرت بهره می‌برد و وقتی با اطلاع‌رسانی غلط مواجه می‌شویم باید با حقایق به مبارزه آن برویم.»

دیپاک اوبرای نماینده مجلس محافظه‌کار هم درباره کشفیات این مطالعه گفت نگران است. این نماینده کارکشته اضافه کرد: «کانادا دارد چهره‌اش را تغییر می‌دهد و ما باید این را قبول کنیم. اطراف‌تان را نگاه کنید و می‌بینید که هر جا بروید اثرات مثبت مهاجرت دیده می‌شوند.»

اوبرای در تانزانیا به دنیا آمد و سال 1977 به کانادا مهاجرت کرد. دو دهه بعد، او به عنوان نماینده کالگاری انتخاب شد و 22 سال است که عضوی از پارلمان کانادا باقی مانده است.

با این حال او می‌گوید رفتارهای منفی نسبت به مهاجرت محصولی از چیزی هستند که او آن را شکست لیبرال‌ها در رسیدگی به «بحران مرزی» خوانده است. از سال 2017 تا به حال، بیش از 41 هزار پناهجو از طریق نقاط غیررسمی در مرز بین کانادا و ایالات متحده وارد کشور شده‌اند.

لیبرال‌ها حالا دارند یک لایحه بودجه جدید تشکیل می‌دهند که پیشنهاد اعمال تغییراتی بحث‌برانگیز را می‌دهد که اجازه نخواهد داد اگر پناهجویان قبلا در ایالات متحده و دیگر کشورها درخواست پناهندگی داده‌اند بتوانند در کانادا هم درخواست بدهند.

اوبرای می‌گوید تمام سیاست‌مداران باید کارهای بیشتری برای توضیح دادن «مزایای عظیم» مهاجرت و مقابله با اطلاع‌رسانی غلط بکنند. او گفت: «ما باید بیرون برویم و کانادایی‌ها را مطلع کنیم. باید به آن‌ها بگوییم کشور اینطور ساخته شده و کشور در آینده هم همینطور ساخته خواهد شد.»

مهاجرت 1

بیزنسها

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

فناوری

مسکن

دسته‌ها