افزایش قابل توجه شمار کانادایی های چند شغله

کانادایی‌ها این روزها تحت استرس مالی زیادی قرار دارند ولی اگر در مقابل افزایش بار هزینه های زندگی ، شاهد ورشکستگی بسیاری از آنها نیستیم ، ممکن است به خاطر این باشد که تعداد افرادی چند شغله در حال افزایش است.

گزارش مرکز آمار کانادا نشان می‌دهد که در ماه اکتبر تعداد کانادایی‌هایی که چند شغل داشتند به شدت افزایش پیدا کرد. این افزایش باعث شده درجه افرادی که چند شغل دارند به دومین حد بالای خود در تاریخ برسد.

مردم به دلایل مختلفی رو به شغل‌های دوم و سوم می‌آورند اما نداشتن پول کافی معمولا دلیل اصلی است. تحلیل‌گران وقوع این پدیده را یکی از نشانه‌های مشخص استرس مالی می‌دانند.

نیاز به داشتن یک شغل دوم و در دسترس بودن آن شغل دو مسئله متفاوت هستند. طی بازه اوج رشداقتصادی، تعداد افرادی که چند شغل دارند هم افزایش پیدا می‌کند . در این حالت همچنین تعداد شغل‌ها بسیار زیاد است که باعث می‌شود رشد راحت‌تر محقق بشود. اما طی بازه افت شرایط اقتصادی، تعداد افرادی که چند شغل دارند به این دلیل افزایش پیدا می‌کند که بیکاری زیاد شده و حداقل دستمزدهای واقعی در حال کاهش هستند. با این حال بعضی مواقع در حالت‌های افت هم تعداد این افراد کم می‌شود چون تعداد شغل‌های در دسترس کافی نیست. اما چنین سناریویی معمولا فقط در بازه‌های افت جدی اقتصادی مشاهده می‌شود.

در حال حاضر تعداد کانادایی‌هایی که چند شغل دارند نزدیک به بالاترین حالت خود در تاریخ رسیده و دارد به روند افزایش خود ادامه می‌دهد. در ماه اکتبر 1.14 میلیون کانادایی با چند شغل وجود داشتند که نسبت به ماه قبل 1.49 درصد بیشتر بود. در مقایسه با ماه مشابه سال قبل، این رقم نمایانگر افزایشی 5.15 درصدی است. این میزان رشد سرعت بیشتری نسبت به افزایش جمعیت داشته که یعنی درصد بالاتری از خانوارها دارند به شغل‌های دوم و سوم رو می‌آورند.

ماه گذشته دومین رقم بالای تعداد افراد دارای چند شغل در تاریخ به ثبت رسید. اکتبر فقط 3 هزار شغل کمتر از رکورد به ثبت رسیده در ژوئن 2018 است. غیر از آن هرگز ماهی با تعداد بالاتری از افراد دارای چند شغل به ثبت نرسیده است.

این نکته هم ارزش اشاره کردن دارد که این طولانی‌ترین بازه رشد برای روند 12 ماهه در این زمینه در یک دهه اخیر است. این روند نخستین بار در سپتامبر 2015 مثبت شد و تا امروز ادامه داشته است. آخرین باری که شاهد چنین روند رشد طولانی‌ بودیم به سال 2009 بازمی‌گردد. پایان این روند احتمالا نیازمند یک بازه افت اقتصادی یا افزایش درآمد در شغل‌های اصلی خواهد بود.

این شاخص دیگری است که نشان می‌دهد خانوارها با چه استرس مالی‌ مواجه هستند. این میزان رشد و اینکه بیشتر از رشد جمعیت است نشان می‌دهد که چه درصد بالایی از کانادایی‌ها نیازمند کمک مالی هستند.

خانواده‌های کانادایی یک‌چهارم آمریکایی‌ها پس‌انداز می‌کنند

خانوارهای کانادایی به شدت مقروض، بسیار کمتر از گذشته پس‌انداز می‌کنند. ارقام مرکز آمار کانادا نشان می‌دهند که نرخ پس‌انداز خانوار در سال ۲۰۱۹ کاهشی بوده است. این کاهش از آغاز دوره رونق بازار مسکن تا به حال ادامه داشته است. نرخ پس‌انداز پایین‌تر ممکن است باعث شود خانوارها نسبت به شوک‌های اقتصادی جهانی آسیب‌پذیرتر باشند.

نرخ پس‌انداز خانوار یعنی پولی که پس از کم کردن مخارج درآمد قابل خرج باقی می‌ماند. خانوارها معمولا طی دوره‌های گسترش اقتصادی پول کمی پس‌انداز می‌کنند. وقتی اوضاع بد است و اضطراب اقتصادی اثرش را می‌گذارد نرخ پس‌انداز بالا می‌رود. نمی‌توان رقم مشخصی به عنوان رقم مناسب پس‌انداز تعیین کرد و همه چیز به چرخه اقتصادی کشور بستگی دارد. با این حال، وضعیت فعلی پس‌انداز خانوار با وضعیت ایده‌آل فاصله دارد.

نرخ پس‌انداز بالا برای رشد آینده و رفاه اقتصادی بلندمدت خوب است. می‌توان از پس‌انداز خانوار برای تامین مالی سرمایه‌گذاری‌ها استفاده کرد. پس‌انداز همچنین در مواقع افت اقتصادی کمک می‌کند و به خانواده‌ها اجازه می‌دهد سریع‌تر خود را بازیابند. قابلیت استفاده از سرمایه نقد باعث می‌شود از فروش ارزان دارایی‌ها در دوران نقدینگی پایین جلوگیری شود.

وقتی نرخ پس‌انداز پایین است چشم‌انداز رشد طولانی‌مدت تضعیف می‌شود. مردم در این وضعیت سرمایه اولیه سرمایه‌گذاری را در اختیار ندارند. گسترش به بهای بدهی محقق می‌شود که آسیب‌پذیری‌ها را در دوران ضعف اقتصادی بیشتر می‌کند. به طور مثال، آمریکایی‌ها پیش از رکود بزرگ کمتر از ۳ درصد پس‌انداز می‌کردند. این باعث شد راه‌اندازی دوباره اقتصاد سخت بشود. حالا پس‌انداز آن‌ها نزدیک به ۸ درصد است، بنابراین افت وضعیت اقتصادی به هیچ وجه تاثیر چندانی نخواهد داشت.

این روزها نرخ پس‌انداز در کانادا دارد به سرعت پایین می‌آید و فصل‌های منفی بیشتری دیده می‌شود. خانوارها در فصل دوم ۲۰۱۹ معادل ۵.۸۲ میلیارد دلار پس‌انداز کردند، اما طی ۱۲ ماه گذشته آن‌ها ۱۵.۶۲ میلیارد دلار پس‌انداز داشتند که نشانگر کاهشی ۲۹.۵۲ درصدی نسبت به بازه مشابه یک سال قبل بود. در جدیدترین فصل سال میزان پس‌اندازها منفی بود اما در ۱۲ ماه کامل رقم مثبت شد. با این حال رقم ۱۲ ماهه کمتر از سال قبل بود.

نرخ پس‌انداز از زمان رونق مسکن مدام در حال کاهش بوده است. این نرخ در فصل دوم ۲۰۱۹ به منفی ۱.۹ درصد رسید که کمی نسبت به منفی ۲.۳ درصد سال قبل بهتر بود. قوی‌ترین فصل ۲۰۱۸ فصل چهارم بود که در آن نرخ پس‌انداز ۳.۲ درصد اما در عین حال ۳.۶ درصد کمتر از سال قبل بود. روی هم رفته روند کاهشی است.

فصل دوم زمانی است که بیشترین میزان فروش مسکن به چشم می‌خورد، بنابراین منطقی است که نرخ پس‌انداز منفی باشد. احتمالا بخش زیادی از آن رشد منفی به خاطر تسویه پول پیش‌پرداخت مسکن است. طی ۴ سال گذشته این روند دیده شده است. قبل از آن هم شاهد این روند در ۴ سال منتهی به ۲۰۰۸ بودیم.

خانوارهای کانادایی روی هم رفته دارند بیشتر و بیشتر بدهی بالا می‌آورند و کمتر پس‌انداز می‌کنند. با وجود اینکه چنین چیزی در دوران خوب اقتصادی مشکلی نیست، در حال حاضر دو چالش ایجاد می‌کند: یکی اینکه با بدتر شدن وضعیت اقتصاد جهانی خانوارها دارند مقاومت اقتصادی خود را از دست می‌دهند. آن‌ها مجبور می‌شوند دارایی‌های خود را نقد کنند یا با استفاده از آن‌ها در حین کاهش ارزش وام بگیرند. دوم اینکه حفظ ثبات اقتصاد مسکن کانادا دارد سخت‌تر می‌شود. پول موجود کمتر به معنی رشد سخت‌تر این بخش خواهد بود. دولت می‌تواند مانند زمان حال پول پیش‌پرداخت بدهد اما این راهکاری طولانی مدت نیست.


کاهش چشمگیر اعتماد ساکنان منیتوبا، ساسکچوان و آلبرتا به بهبود شرایط اقتصادی پس از انتخابات

به نظر می‌رسد که مردم در سه استان کانادا خیلی امیدوار نیستند که دولت اقلیت لیبرال بتواند از نظر مالی کار زیادی برای‌شان انجام بدهد. 

با استناد به داده‌های جدیدترین شاخص اعتماد کانادا بلومبرگ نانوس، اعتماد به اقتصاد در روزهای بعد از انتخابات بیست‌و‌یکم اکتبر کاهشی چشمگیر در استان‌های منیتوبا ، آلبرتا و ساسکچوان داشت. در هفته منتهی به روز اول نوامبر، شاخص اعتماد اقتصادی در این استانها پایین‌تر از رقم مهم 50 رفت که یعنی حالا اکثر ساکنان استانهای یاد شده دیدگاهی منفی نسبت به چشم‌انداز مالی خود دارند.

شاخص اعتماد معمولا فقط در بازه‌های بسیار سخت اقتصادی پایین‌تر از 50 می‌آید. آخرین باری که امتیاز کانادا روی هم رفته پایین‌تر از این رقم بود به دوره بحران مالی سال 2008 بازمی‌گردد. اعتماد مصرف‌کننده می‌تواند نقشی عظیم در جهت‌گیری اقتصاد داشته باشد. اینکه مردم چه نگرشی نسبت به وضعیت مالی خود دارند روی تصمیم‌گیری‌های آن‌ها به عنوان مصرف‌کننده و در نتیجه روی اقتصاد اثر می‌گذارد.

بعد از انتخابات، امتیاز شاخص در بریتیش کلمبیا، کبک و آتلانتیک کانادا هم کاهش پیدا کرد اما این کاهش به هیچ وجه قابل قیاس با این سه استان نبود. تنها در انتاریو مردم رویکرد مثبت‌تری نسبت به اقتصاد امروز داشتند.

نتیجه انتخابات علاوه بر کمک به رشد جنبش جدایی‌طلبان غرب کانادا که وگزیت نام دارد باعث شده خیلی‌ها در غرب کشور آن را به عنوان خبری بد برای صنعت نفت و گاز ببینند. لیبرال‌ها حالا برای تصویب قوانین نیازمند حمایت حزب دموکرات نو یا بلوک کبکوا خواهند بود که هر دو به عنوان حزب‌هایی دیده می‌شوند که نسبت به لیبرال‌ها موضع سفت‌و‌سخت‌تری نسبت به نفت و گاز دارند. بعضی از افراد این صنعت نتیجه انتخابات را «بدترین نتیجه ممکن» نامیده‌اند.

با این حال، لیبرال‌ها هنوز می‌توانند با حمایت محافظه‌کاران اپوزیسیون که حامیان سرسخت صنعت انرژی در پارلمان هستند سیاست‌های نفت‌محور خود از جمله ساخت‌و‌ساز لوله نفتی ترنس ماونتن را ادامه بدهند.

بر حسب طبقه‌بندی گروه‌های سنی، نتایج نظرسنجی نشان داد افرادی که زیر 50 سال دارند نشانگر کاهش اعتماد به اقتصاد بوده‌اند و آن‌هایی که بین 40 تا 49 سال داشتند نشانگر کاهشی چشمگیر بوده‌اند. آن‌هایی که بالای 50 سال داشتند گفتند اعتمادشان به اقتصاد کمی بیشتر شده است.

بر حسب طبقه‌بندی درآمدی، کم درآمدترین‌ها یعنی آن‌هایی که درآمد سالانه‌شان پایین‌تر از 15 هزار دلار است شاهد کاهشی عظیم در اعتماد خود بودند. تمام دیگر گروه‌های درآمدی هم تا حدودی اعتماد خود را از دست دادند.

شرکت نانوس داده‌های شاخص را از طریق یک نظرسنجی تلفنی هفتگی از هزار کانادایی جمع‌آوری می‌کند. رقم شاخص میانگین چهار هفته اخیر نظرسنجی است.

چطوربرخی اهالی آمریکای شمالی پنج شنبه پیامکهای عجیبی از گذشته دریافت کردند؟

اگر پنج‌شنبه از خواب بیدار شدید و دیدید یک پیغام تلفنی متنی عجیب برای‌تان آمده که کاملا خارج از موضوع به نظر می‌رسد، تنها نیستید. موجی عجیب از پیغام‌ها در طول شب در سراسر کانادا و آمریکا دریافت شد که بسیاری از آن‌ها قابل درک نبود.

دوستانی که ماه‌ها بود با یکدیگر صحبت نکرده بود ناگهان به این خاطر شروع به حرف زدن کردند. بعضی‌ها هم برای مدت کوتاهی ترسیدند.

ظاهرا به نظر می‌رسد که بهترین توضیح اینکه چرا این اتفاق افتاده این باشد که پیغام‌های قدیمی که در فصل بهار فرستاده شده بودند ناگهان حالا تحویل داده شده‌اند. دو نفر گفتند متوجه شدند پیغام اصلی هرگز دریافت نشده بود. هنوز مشخص نیست که چرا این تعویق چند ماهه به وقوع پیوسته است. شرکت‌های تلفنی یکدیگر را مقصر دانستند و هیچ توضیح بیشتری ارایه ندادند.

استفانی بووی 28 ساله از پورتلند ساعت 5 صبح با صدای یک پیغام تلفنی از خواهرش از خواب بیدار شد که فقط نوشته بود «خدای من». او بلافاصله فکر کرد اتفاقی برای خواهرزاده تازه متولدشده او در بیمارستان افتاده است.

او شروع به زنگ زدن به همه کرد. خواهر و شوهر خواهر او پاسخ ندادند. او مادرش را بیدار کرد و حسابی او را ترساند. سه ساعت گذشت تا بالاخره او متوجه شد که همه چیز درست است و آن پیغام به اشتباه درآن زمان فرستاده شده بوده است.

او گفت: «حالا بامزه به نظر می‌رسد. اما خارج از زمینه واقعی‌اش، اصلا جالب نبود.»

وقتی خواهر و همکار بووی تکست‌هایی را دریافت کردند که او در فوریه فرستاده بود، او متوجه شد که افراد دارند پیغام‌های قدیمی او را دریافت می‌کنند. پیغامی که خواهرش دریافت کرده بود پیامی بود که او برای تبریک روز ولنتاین ارسال کرده بود.

شرکت‌های خدمات موبایلی توضیح خوبی برای این رویداد که به نظر گسترده می‌رسد ندادند. سایت تکنولوژی Engadget گزارش داد که این پدیده هم روی دستگاه‌های اندروید و هم روی آی‌فون‌ها بر هر چهار شبکه اصلی آمریکا و همچنین کانادا اثر گذاشته است.

سخنگوی Sprint گفت این پدیده ناشی از یک «به روز رسانی خدمات تعمیر» برای پلتفرم‌های پیغام‌رسانی در چند شرکت آمریکایی بوده و توضیح بیشتری نداد. شرکت T-Mobile  آن را یک «مسئله تامین‌کننده خدمات شخص ثالث» خواند. از طرف دیگر Verizon و AT&T هم پاسخی ندادند.

مریسا فیگوئروا 25 ساله اهل کالیفرنیا یک پیغام ناخواسته از دوست‌پسر سابقش دریافت کرد که مدیت بود دیگر صحبتی با او نداشت و پسر هم تکستی از او گرفت. فیگوئرونا نمی‌دانست چه اتفاقی افتاده و حتی نگران بود که دوست‌پسر سابقش دارد سر به سر او می‌گذارد تا اینکه گزارشی درباره این اتفاق را دید.

او گفت: «حس خوبی نداشت. فقط برای من و سلامت روانم خوب نبود که با او در ارتباط باشم.»

از طرف دیگر، دوستی که اخیرا دوباره وارد زندگی جوزف گومز شده بود ساعت 5:32 صبح از او پیغامی دریافت کرد. در آن پیغام، ظاهرا گومز تصور می کرد که این دوست دارد به سمت خانه او می‌آید تا بتوانند با هم ماشین آنلاین سفارش بدهند.

آن‌ها نیم ساعت درباره این پیام صحبت کردند و اسکرین شات پیام‌های را برای هم فرستادند تا بالاخره قضیه مشخص شد. نگرانی آنها این بود که آیا رابطه آن‌ها می‌تواند جان سالم به در ببرد؟ گومز 22 ساله می‌گوید «اول گیج شدیم، بعد اوضاع عجیب شد و بعد بامزه شد.»

وعده یارانه اجاره 5 هزار دلاری برای کمک به خانواده‌های کم درآمد از سوی حزب NDP

جاگمیت سینگ رهبر حزب دموکرات نو گفت در صورت پیروزی حزبش در انتخابات فدرال  یارانه سالانه تا سقف 5 هزار دلاری برای پرداخت اجاره در نظر گرفته تا بتواند به خانواده‌هایی که برای پرداخت هزینه‌های مسکن خود به مشکل خورده‌اند کمک فوری برساند.

این حزب گفته مزایای اجاره‌ای چیزی حدود 1.35 میلیارد دلار برای خزانه هزینه بر می‌دارند و از سال بعد این هزینه برای استان‌ها 450 میلیون دلار خواهد بود.

سینگ همچنین تکرار کرد که دولت دموکرات نو نیم میلیون مسکن مقرون به صرفه جدید طی یک دهه آینده در سراسر کشور می‌سازد. اما او گفت مردم همین حالا به کمک احتیاج دارند، بنابراین حزب قول می‌دهد به حدود 500 هزار خانواده هم یارانه اجاره بدهد.

او که در ونکوور آیلند بریتیش کلمبیا صحبت می‌کرد، گفت: «این برای خانواه‌هایی که نمی‌توانند هزینه‌های‌شان را پرداخت کنند و برای خانواده‌هایی که مجبورند انتخابی سخت بین خرید روزانه و اجاره‌خانه انجام بدهند تفاوت بسیاری ایجاد می‌کند. این‌ها انتخاب‌های سختی هستند که خانواده‌ها دارند می‌گیرند و برای بسیاری از آن‌ها بیش از حد سخت هستند بنابراین می‌خواهیم به این مسئله پایان بدهیم.»

تا اینجا حزب‌های سیاسی سعی داشته‌اند با دادن قول‌هایی که می‌گویند مقرون به صرفگی را بهبود می‌بخشد رای مردم را جذب خود کنند. کاندیداها تا اینجا مخصوصا روی مسئله مسکن و بهبود وضعیت خانه‌دار شدن تاکید کرده‌اند.

سینگ گفت یک بحران مسکن «عظیم» در سراسر کانادا وجود دارد و این مسئله فقط برای شهرهای بزرگ صدق نمی‌کند. او تاکید کرد که این مسئله همچنین برای جوامع کوچک‌تری مانند کمپبل ریور هم بسیار جدی است.

تقریبا یک سوم از تمام خانوارها یا 4.7 میلیون نفر مستاجر هستند و دموکرات‌های نو می‌گویند یک پنجم از کانادایی‌ها بیش از نیمی از درآمد خود را صرف هزینه‌های مرتبط با مسکن می‌کنند. 

این حزب می‌گوید نیمی از 500 هزار خانه مقرون به صرفه و باکیفیت خود را طی پنج سال آینده خواهد ساخت و در این کار با استان‌ها و شهرداری‌ها همکاری می‌کند. به گفته این حزب، این برنامه در 18 ماه اول 5 میلیارد دلار تامین سرمایه بیشتر فدرال می‌خواهد. این برنامه قصد دارد به خلق هزاران شغل در سراسر کشور هم کمک کند.

زیرنظر لیبرال‌ها، دولت فدرال یک استراتژی مسکن ملی 10 ساله معرفی کرد که گزارشی از دفتر بودجه پارلمان اوایل امسال نشان داد منجر به ساخت 150 هزار واحد مقرون به صرفه جدید، مدرنیزه کردن 300 هزار واحد فعلی و حمایت از 385 هزار واحد محلی می‌شود. در این استراتژی یک مزیت اجاره‌ای هم هست که سال آینده اجرایی می‌شود و مشابه با پیشنهاد سینگ است.

یک سخنگوی حزب دموکرات نو گفت این حزب می‌خواهد از استان‌هایی که تا به حال قبول به خرج پول برای مزیت اجاره‌ای کرده‌اند درخواست کند سال آینده فقط 450 میلیون دلار خرج کنند و تا سال 2027 صبر نکنند. بدین ترتیب خرج بودجه فدرال هم تا سال آینده در این موضوع به 1.35 میلیارد دلار می‌رسد، نه 88 میلیون دلاری که دفتر بودجه پارلمان پیش‌بینی کرده بود.

رواج سرقت سازمان یافته بسته های گوشت از سوپرمارکتهای وینیپگ

مونتر زید از یکی از کارمندان خود در یکی از مغازه‌هایش در وینیپگ می‌خواهد چیزی را برایش بیاورد که بالای یک فریزر قدیمی کنار دفترش پنهان کرده است. یک دقیقه بعد مرد جوان با یک چوب بیسبال آهنی برمی‌گردد.

زید می‌گوید: «اسلحه همراه ما. اجازه نمی‌دهم که مغازه و کارمندان من تهدید بشوند و سرمایه شان را از دست بدهند. من یک شرکت چند میلیون دلاری نیستم که بتوانم این چیزها را تحمل کنم».

مشکل کجاست؟ تعداد ظاهرا رو به رشد سرقت‌های آشکاری که گوشت و همچنین پنیر را در پنج لوکیشن او مورد هدف قرار داده‌اند. در بعضی از مغازه‌های او کارمندان روزانه تا هشت تلاش برای سرقت گوشت را خنثی می‌کنند. او تنها هم نیست چون مغازه‌های سراسر وینیپگ دارند با خرده سارقانی که خنک‌کننده‌های گوشت را هدف قرار می‌دهند و دار و دسته‌‌های سازمان‌یافته‌ای که تاکتیک‌های حواس پرت کردن و خودرو برای فرار دارند مقابله می‌کنند. در بهاری که گذشت یک نفر دیوار یک مغازه قصابی را سوراخ کرد نه برای اینکه وارد یک گاوصندوق بشود بلکه برای اینکه کانتر سوسیس‌ها را خالی کند.

اما گوشت به سرقت رفته توسط افرادی که آن را می‌دزدند خورده نمی‌‌شود. خیلی از آن سر از بازار سیاه در می‌آورد که یا به کسب‌و‌کارهای محلی یا به صورت آنلاین فروخته می‌شود. 

جرایم املاک در وینیپگ رو به رشد است. با استناد به داده‌های پلیس، سرقت‌های زیر 5 هزار دلار در سال 2018 افزایشی معادل با 28 درصد نسبت به میانگین پنج ساله داشت و این افزایش در سال قبل از آن هم 22 درصد بود. مخصوصا سرقت از مغازه‌ها افزایش پیدا کرده و وینیپگ در سال گذشته شاهد جهش 77 درصدی میزان سرقت‌های زیر 5 هزار دلار از مغازه‌ها بود.

فرنک کورمیه رییس بخش جامعه‌شناسی و جرم‌شناسی دانشگاه مانیتوبا است و با وجود اینکه این مشکل را به خصوص مطالعه نکرده، فکر می‌کند توضیح آن می‌تواند ساده باشد.

او می‌گوید: «دوره‌هایی هستند که بعضی انواع رفتارها می‌توانند رایج بشوند. چه این‌ها رفتارهای موثق و چه تفریحی یا جنایی باشند، این امکان وجود دارد. یک نفر می‌شنود که این کار دارد انجام می‌شود و فکر می‌کند می‌تواند راه آسانی برای چند دلار پول درآوردن باشد.»

تعدادی از مغازه‌های وینیپگ دارند محصولات گران قیمت خود را پشت کانترها قرار می‌دهند، گاردهای امنیتی استخدام می‌کنند و تنظیمات مغازه را تغییر می‌دهند. ترور هیوستون مدیر یک مغازه می‌گوید فروشگاه او دیگر بسته‌های کوچک و قابل پنهان‌سازی گوشت ندارد و شنبه‌ها دو ساعت زودتر می‌بندد تا از ساعتی که سرقت‌های بیشتری در آن رخ می‌دهد اجتناب کند. کارمندان او هم برای پاییدن رفتارهای مشکوک تعلیم دیده‌اند که البته خودش چالش‌برانگیز است چون هیچ روال مخصوصی برای سرقت گوشت وجود ندارد.

سارقان معمولا افرادی هستند که نیاز به پول نقد سریع دارند و می‌توانند محصولی را که به سرقت برده‌اند معمولا به قیمت نصف ثبت شده روی بسته به فروش برسانند. دلیل این پدیده هر چیزی که باشد، کورمیه می‌گوید «نابرابری اقتصادی در کانادا را کاهش بدهید، قول‌ می‌دهم سرقت گوشت هم کاهش پیدا می‌کند.»

مرگ دلخراش کودک 16 ماهه بریتیش کلمبیایی بعد از 9 ساعت رها شدن در خودرو

یک پسر 16 ماهه بعد از اینکه به مدت 9 ساعت در هوای گرم داخل خودرو در برنابی رها شده روز پنج‌شنبه جان باخت.

به گفته دیو یانگر رییس آتش‌نشانی برنابی، آتش‌نشان‌ها حدود ساعت 5:20 بعد از ظهر به بلوک 5600 خیابان اینمن فراخوانده شدند چون گفته شده بود یک کودک در خودروی قفل شده وجود دارد.

پلیس سلطنتی برنابی می‌گوید در زمان ورود نیروهای امداد، بچه بیهوش بود. منابع مختلف به گلوبال نیوز گفتند این پسر حدود 9 ساعت در خودرو  رها شده بود. به گفته پلیس، پدر این کودک در صحنه شناسایی شد و هر دوی والدین با تحقیقات پلیس همکاری می‌کنند.

دین برلی مامور مسئول پلیس سلطنتی برنابی گفت: «این قلب آدم را می‌شکند، یک تراژدی است. اثراتی دارد که در سراسر جامعه محلی پخش شده است.»

برلی گفت پلیس در مراحل اولیه تحقیقات است و در محله به جستجو می‌پردازد و نمی‌تواند جزییات بیشتری درباره پرونده فراهم کند. خدمات پزشک قانونی بریتیش کلمبیا هم در حال همکاری با پرونده است. پلیس گفته هنوز کسی در این مورد دستگیر نشده است.

کودک در وضعیت بحرانی به بیمارستان منتقل شد و نیروهای امدادی تلاش در احیای او داشتند. سازمان خدمات سلامت اورژانسی بریتیش کلمبیا گفت چهار واحد امدادی از جمله یک واحد جان‌بخشی پیشرفته تا چهار دقیقه بعد از دریافت درخواست کمک در صحنه حاضر شدند.

یانگر از نیروهای آتش‌نشان‌ها گفت: «با این نوع هوایی که الان داریم و با توجه به اینکه دیروز درجه گرما رکوردشکن بود،  مسلما زمان خوبی برای تنها گذاشتن کودک در خودرو یا تنها گذاشتن هر حیوان یا هیچ چیزی نیست. خیلی کار ترسناکی است.»

برلی گفت پلیس از عموم مردم می‌خواهد در هوای گرم کودکان‌شان را در خودرو  تنها نگذارند. او گفت: «وقتی دارید کودکان‌تان را در هوای گرم منتقل می‌کنید، لطفا خودرو  را چک کنید و مطمئن شوید که کودک را رسانده‌اید و وقتی که پارک می‌کنید و دنبال کارهای روزانه‌تان هستید دیگر کودک در خودرو نباشد.»

متخصصان می‌گویند فقط 20 دقیقه طول می‌کشد که در یک روز گرم دمای داخل خودرو  به میزان بسیار بالایی گرم شود. با استناد به وبسایت امنیت کودکان kidsandcars.org روی هم رفته 52 کودک در سال 2018 در سراسر آمریکا جان خود را به خاطر تنها ماندن در ماشین‌های گرم از دست دادند و تا همینجای سال 2019 هم 9 کودک دیگر جان باخته‌اند.

پنج میلیارد دلار پولشویی سال گذشته در بازار مسکن بریتیش کلمبیا قیمتها را چقدر افزایش داد؟

گزارشی جدید تخمین می‌زند  پنج میلیارد دلار سال گذشته از طریق بازار مسکن بریتیش کلمبیا پولشویی شده و همچنین نشان می‌دهد گستره حرکت پول نقد غیرقانونی در سطح کشور چقدر است.

گزارشی که توسط پنلی از متخصصان با مدیریت مارین مالونی معاون دادستان سابق بریتیش کلمبیا تهیه شده ، اشاره دارد در کل حدود 7.4 میلیارد دلار در سال 2018 در بریتیش کلمبیا پولشویی شده که سهم قابل توجهی از 47 میلیارد دلار پولشویی شده در کل کشور دارد.

برخی از برآوردهای اولیه نشان می داد بهای مسکن ونکوور در نتیجه این میزان پولشویی تنها 5 درصد طی سال گذشته افزایش یافته ولی با توجه به اینکه این میزان پولشویی در کل استان در نظر گرفته شده ولی بخش عمده آن در ونکوور بزرگ بوده ، می توان حدس زد که سهم افزایش قیمت ها در ونکوور به مراتب بیش از 5 درصد بود. 

این گزارش می‌گوید تخمین‌های بالاتر پولشویی در آلبرتا و پریریز ممکن است «تعجب‌آور» باشد، اما نرخ جرم در آن استان‌ها بالاتر رفته و پول نقد غیرقانونی راهش را به خانه‌های واقع در مناطقی پیدا می‌کند که نسبت به بریتیش کلمبیا مقرون به صرفه‌تر است.

کارول جیمز وزیر اقتصاد در یک کنفرانس خبری گفت: «چیزی که این گزارش آشکار می‌کند این است که این مسئله فقط محدود به بریتیش کلمبیا نیست. این مشکلی برای کل کاناداست. این مشکلی برای تمام مناطق است.»

دیوید ایبی دادستان کل گفت پولشویی یک بحران است و تا چند وقت اخیر دولت فدرال به اندازه کافی به آن توجه نمی‌کرد. او گفت: «خلافکاران ثروتمند و افرادی که از پرداخت مالیات فرار می‌کنند بیش از حد در استان آزاد بوده‌اند، تا حدی که حالا دارند اقتصادمان را خدشه‌دار می‌کنند، به خانواده‌هایی آسیب می‌زنند که دنبال خانه هستند و روی افرادی اثر می‌گذارند که عزیزان‌شان را به خاطر بحران اودروز داروها از دست داده‌اند. اما مهمانی‌شان دیگر تمام است.»

مایکل لی منتقد لیبرال اپوزیسیون در این زمینه بیانیه‌ای منتشر کرد و گفت دولت باید بیشتر به دنبال عمل در این زمینه باشد. او گفت: «لیبرال‌های بریتیش کلمبیا از جان هورگان و حزب دموکرات جدید می‌خواهند با دقت این گزارش‌ها را در نظر بگیرند و به سرعت با دولت فدرال ارتباط برقرار کنند تا اطمینان حاصل کنند افرادی که قانون را زیرپا می گذارند، دادگاهی و در نهایت مجازات می‌شوند.»

ایبی اوایل این هفته گفته بود وقتی شنیده خلافکاران پول‌های کثیف‌شان را وارد بازار ماشین‌های لوکس بریتیش کلمبیا می‌کنند و وقتی ماشین‌ها را به خارج از استان صادر می‌کنند می‌توانند از دولت تخفیف مالیات فروش دریافت کنند. دادستان کل گفت دولت برای بستن ضعف‌های قانونی عمل خواهد کرد تا نگذارد این نوع تخفیف‌ها که از سال 2013 تا به حال چیزی حدود 85 میلیون دلار به دولت صدمه زده‌اند، ادامه پیدا کنند.

20 درصد قهوه‌خورها هرگز از تیم هورتونز قهوه نمی خرند

وقتی بحث قهوه می‌شود هر کسی ترجیح خود را دارد و ظاهرا بسیاری از بریتیش کلمبیایی‌ها ترجیح می‌دهند از تیم هورتونز قهوه نخرند. این را نتایج یک نظرسنجی جدید از شرکت ریسرچ نشان می‌دهد که می‌گوید 20 درصد از ساکنانی که برای خرید قهوه بیرون می‌روند «هرگز» حاضر نیستند از این فرنچایز محبوب بازدید کنند.

با این حال بعضی مناطق خصومت کمتری نسبت به تیم هورتونز داشتند. در مقایسه با 27 درصد از ساکنان مناطق شمالی بریتیش کلمبیا که گفتند حتی از یک فنجان قهوه این برند اجتناب می‌کنند، تعداد افرادی که همین حرف را در ونکوور آیلند زدند فقط 16 درصد بود.

برگزارکنندگان نظرسنجی همچنین به این نتیجه رسیدند که شهروندان مسن‌تر نسبت به هزاره‌ای‌ها کمتر سخت‌گیر هستند. یک چهارم از پاسخ‌دهندگان بین 18 و 34 سال به تیم هورتونز «هرگز» گفتند اما این میزان در میان افراد 55 سال یا بالاتر فقط 13 درصد بود.

استارباکس هم در این نظرسنجی وضعیت بهتری نداشت و 18 درصد از پاسخ‌دهندگان گفتند از این زنجیره فروش قهوه آمریکایی خرید نمی‌کنند. گفته می‌شود استارباکس بیش از 300 لوکیشن در سراسر استان دارد.

روی هم رفته 11 درصد پاسخ‌دهندگان گفتند حاضر نیستند به مغازه‌های سِکِند کاپ بروند و 34 درصد گفتند مشکل خاصی با هیچ کافی شاپی ندارند. در حالیکه بسیاری از بریتیش کلمبیایی‌ها حس می‌کنند از نظر زیست‌محیطی آگاه هستند، کمتر از نیمی از آن‌ها گفتند وقتی برای قهوه خوردن بیرون می‌روند از لیوان‌های سفری قابل استفاده مجدد استفاده می‌کنند.

این شرکت نظرسنجی خود را بین روزهای دوم تا پنجم ماه مه به صورت آنلاین بین 800 بزرگسال اهل بریتیش کلمبیا انجام داد.

بیزنسها

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

فناوری

مسکن

دسته‌ها