شماره هشتم مجله ایرونیا

Please wait while flipbook is loading. For more related info, FAQs and issues please refer to DearFlip WordPress Flipbook Plugin Help documentation.

نخست وزیر ترودو : کانادا برای مدت زیادی امکان ورود به گردشگران واكسینه نشده را نخواهد داد

نخست وزیر جاستین ترودو در میان فراخوان ها برای ارائه طرح جامع بازگشایی مرز قبل از اینکه به فکر انتخابات فدرال باشد ، گفت که “مدت زمان زیادی” لازم است تا کانادا آمادگی استقبال از هر توریست واکسینه نشده را پیدا کند.

ترودو در پاسخ به سوال خبر CTV درباره اینکه چه زمانی بخش گردشگری می تواند مسافران واکسینه شده یا نشده را از خارج بپذیرد، گفت: «من می توانم الان به شما بگویم که این اتفاق تا مدتی رخ نخواهد داد.»

او روز پنجشنبه در خلال یک کنفرانس مطبوعاتی در بریتیش کلمبیا گفت: «ما باید اطمینان حاصل کنیم که ایمنی کانادایی ها و همه فداکاری هایی که بسیاری از مردم طی ماه های گذشته انجام داده اند، بی فایده نخواهد بود.»

نخست وزیر گفت که نمی خواهد پیشرفت سریع در مبارزه با همه گیری را با عجله در بازگشایی سریع مرز به خطر بیندازد.

از ترودو پرسیده شد، اما او متعهد نشد كه حتی مشخص کند چه زمانی اتباع خارجی كاملا واكسینه شده می توانند از كانادا دیدن كنند؛ همچنان که محدودیت های مرزی ادامه دار مسافرت های غیرضروری را برای بیشتر افراد محدود می کند.

نخست وزیر گفت که او بی تابی برای بازگشت به حالت عادی قبل از همه گیری را درک می کند اما دولت در مورد قرار دادن تاریخ یا جدول زمانی برای اینکه چه زمانی ممکن است تمدید ماه به ماه محدودیت های مرزی بین المللی و کانادا به ایالات متحده برداشته شود، مردد است.

ترودو با وعده کمک رسانی مداوم به مشاغل گردشگری گفت: «پیش از تأمل در مورد آنچه مسافران بین المللی که کاملا واکسینه نشده اند ممکن است انجام دهند… گام بعدی بررسی این موضوع است که چه اقداماتی را می توانیم برای مسافران بین المللی که کاملا واکسینه شده اند، مجاز بدانیم. این اولین تمرکز ما خواهد بود و در هفته های آینده حرف های بیشتری برای گفتن خواهیم داشت. ما به بازگشایی مرزهای خود ادامه خواهیم داد، اما این کار را به گونه ای انجام خواهیم داد که ایمنی مداوم همه کانادایی ها را تضمین کند.»

آمریکا ایر کانادا را بخاطر تاخیر در پس دادن پول بلیط مسافران، 25 میلیون دلار جریمه کرد

وزارت راه ایالات متحده به دنبال وضع جریمه 25.5 میلیون دلاری علیه ایرکانادا به دلیل “ناتوانی در تامین سریع  وجه بلیط مسافران” پس از لغو پروازهایشان در دوران همه گیری کووید19 است.

در “اخطاریه روند اجرا” که توسط این وزارتخانه در روز سه شنبه صادر شد، دفتر حفاظت از حقوق مسافران هواپیمایی (OACP) گفت که ایرکانادا “به طور غیرقانونی در تامین به موقع بازپرداخت” پروازها بین ایالات متحده و کانادا که لغو شدند یا تغییر قابل توجهی داشتند، ناموفق عمل کرده است.

آژانس گفت که از 1 مارس 2020 بیش از 6000 شکایت برای بازپرداخت دریافت کرده است و در طول سال گذشته چندین بار به ایرکانادا اعلام کرده است که موضع این شرکت “شایسته نیست.”

آژانس اظهار داشت كه ایركانادا با استناد به شرایط منحصر به فرد دوره همه گیری استدلال كرده است كه نیازی به تامین بازپرداخت نیست.

گیبور لوکاکس، رئیس سازمان غیرانتفاعی حقوق مسافر هوایی گفت که از اخطار وزارت راه “به گرمی استقبال می شود، اما تعجب آور نیست.”

لوکاکس به آلیسون نورثکات از CBC گفت: «اساسا آنچه ایالات متحده می گوید این است که شما نمی توانید بدون مجازات پول مشتریان را بدزدید. اگر پول مشتریان را به سرقت برده باشید، با مجازات روبرو خواهید شد و این درسی است که مقامات کانادایی و آژانس حمل و نقل کانادا باید به شرکت های هواپیمایی منتقل می کردند.»

وزارت راه گفت که اگر این شرکت هواپیمایی تلاش می کرد پول را پس دهد، سال گذشته به دلیل افزایش تعداد پروازهای لغو شده وقت بیشتری برای پس دادن پول بلیط مسافران داده شده بود. با این حال ایرکانادا نتوانست حسن نیتی در تسریع روند بازپرداخت ها نشان دهد.

نخست وزیر ترودو :کانادا برای بازگشایی مرز با ایالات متحده عجله ای ندارد

در حالیکه برخی رسانه های آمریکایی از قطعی بودن بازگشایی مرز بین دود کشور در هفته اول جولای خبر داده اند ، نخست وزیر جاستین ترودو روز دوشنبه گفت که کانادا به دلیل کاهش تعداد موارد جدید ابتلا به کووید19 در بسیاری از شهرهای کشور، در بازگشایی مرز خود با ایالات متحده برای سفرهای غیر ضروری عجله نخواهد کرد.

با افزایش پوشش واکسن در دو طرف مرز، درخواست ها برای طرح بازگشایی بالا گرفته است. کاخ سفید هفته گذشته اعلام کرد که هنوز تصمیم نگرفته است چه زمانی و چگونه مرز با کانادا را بازگشایی کند، اما گروه های تجاری و قانونگذاران از جمله فرماندار ورمونت، فیل اسکات و نماینده نیویورک، برایان هیگینز از هر دو کشور خواسته اند تا طرحی را ارائه دهند. 

ترودو گفت در حالی که بسیاری از مردم مشتاق بازگشایی مرز هستند، اما كاهش محدودیت ها باید با دقت و با رعایت ایمنی كانادایی ها انجام شود.

او در کنفرانس خبری در اتاوا گفت: «ما در مسیر درست هستیم، اما تصمیمات خود را بر اساس منافع کانادایی ها خواهیم گرفت و نه براساس آنچه دیگر کشورها می خواهند.»

ترودو پیشنهاد کرد 75درصد کانادایی ها باید واکسینه شوند و موارد ابتلای روزانه قبل از اینکه دولت وی مایل به کاهش محدودیت های سفر باشد، باید در سراسر کشور رو به کاهش بگذارد.

نخست وزیر گفت: «همه ما خواهان بازگشایی هستیم، همه ما می خواهیم برای دیدن دوستان به مسافرت برگردیم، به تعطیلات و سفر برویم، اما ما نمی خواهیم دوباره همه جا بسته شود و دوباره سختگیری کنیم زیرا موج دیگری هم وجود دارد.»

گفتگوهای مقدماتی دولت کانادا برای بازگشایی مرز ایالات متحده

گفتگوهای مقدماتی در دولت فدرال درباره بازگشایی مرز با ایالات متحده آغاز شده است.

به گزارش بلومبرگ هم اکنون طرحی توسط دولت ترودو در حال بررسی است که آیا “سیستم دو مرحله ای” که امکان کاهش قرنطینه و اقدامات آزمایشی برای مسافران واکسینه شده را فراهم می کند، اجرا شود یا خیر.

مرز بین المللی کانادا و ایالات متحده از مارس 2020 برای سفرهای غیرضروری بسته شده است.

اواخر سال 2020 نخست وزیر ترودو پیشنهاد بسته شدن مرز در آینده نزدیک را داد اما واکسیناسیون ایالات متحده با شتاب زیاد می تواند بازگشایی مرز بین المللی را تسریع و امکان سفر غیرضروری را با برخی ظرفیت ها فراهم کند.

برایان هیگینز، نماینده دموکرات از رئیس جمهور ایالات متحده جو بایدن خواست تا “مستقیما با نخست وزیر ترودو وارد مذاکره شود” تا با نیم نگاهی به بازگشایی کامل مرز تا اوایل ژوئیه، مبنای مسافرت ضروری را تا پایان ماه مه گسترش دهد.

در این نامه آمده است: «روند واکسیناسیون و آخرین راهنمایی های CDC تأیید می کند که زمان انجام این کار به صورت ایمن و موثر فرارسیده است. تاکید این تصمیم بر کمترین میزان ریسکی است که آمریکایی ها هنگام عبور از مرز برای دیدار خانواده و اموال شان برای کانادایی ها ایجاد می کنند.»

در قیاس با 5.5درصد 4ماه پیش، حالا تقریبا 60 درصد از بزرگسالان آمریکایی حداقل یک دوز واکسن دریافت کرده اند. به همین ترتیب کانادا نیز در هفته های اخیر به دلیل هجوم محموله های واکسن کووید19 با مجوز فایزر و مدرنا پیشرفت هایی در این زمینه داشته است.

چین و اتحادیه اروپا در تدارک «پاسپورت‌ واکسن کووید 19» ،کانادا چه برنامه ای دارد؟

سوالی که مدت‌ها در گوشه ذهن همه جای داشت، با شروع واکسیناسیون در اکثر کشورهای صنعتی جهان به صراحت مطرح می شود: آیا واکسیناسیون باید با «گذرنامه واکسن» همراه باشد؟ آنهایی که واکسینه می‌شوند تاییدیه‌ای دریافت می‌کنند که هر جا می‌خواهند بروند و دیگران باید همچنان در قرنطینه باقی بمانند و در انتظار باشند که نوبت تزریق‌شان برسد؟‌

اتحادیه اروپا قصد دارد ایده «پاسپورت سبز دیجیتال» را پیشنهاد دهد که برای جان بخشیدن به صنعت گردشگری قاره طراحی شده است. این پاسپورت در تلفن هوشمند ذخیره می‌شود تا اثبات کند که فرد واکسینه شده یا آزمایش کووید 19 وی منفی بوده است و می‌تواند بدون مانع بین کشورهای اتحادیه اروپا سفر کند.

سوئد و دانمارک نسخه‌های خاص خود را تهیه می‌کنند که داشتن آن برای سفر و احتمالاً برای حضور در کنسرت‌ها و رویدادهای ورزشی ضرورت دارد. چین هم می‌گوید در حال اندیشیدن برای پاسپورت خاص خودش است و آمریکا هم چنین احتمالی را رد نکرده است.

اوایل ماه فوریه ، سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد با گذرنامه‌های مبنی بر واکسن برای سفرهای بینالمللی مخالف است و دلیل اصلی‌اش هم این است که موثر بودن واکسن‌ها در کاهش انتقال کووید 19 هنوز کاملا روشن نیست. 

اما هر چه جلوتر می‌رویم شواهد بیشتری حاکی از این است که واکسن‌ها نه تنها ابتلا به بیماری را کاهش داده‌اند بلکه انتقال را نیز کمتر کرده‌اند و حتی در برابر ویروسهای جدید و گونه‌های مختلف کووید هم موثر هستند. از این رو شمار در حال افزایشی از کشورها به فکر پاسپورت‌هایی هستند که بتوانند به کمک آنها هر چه زودتر درهای اقتصاد خود را بگشایند. 

اتحادیه اروپا و سایر دولت ها از سازمان بهداشت جهانی می خواهند استاندارد بین المللی برای صدور تاییدیه‌های واکسن تعیین کند که در مرزهای سراسر جهان قابل قبول باشد. 

سازمان بهداشت جهانی هم کارگروهی به این منظور تشکیل داده است. همه اینها بحثی درباره اخلاقی بودن پاسپورت واکسن را به راه انداخته است. منتقدان به صراحت از چنین چیزی به عنوان حمله به آزادی‌های مدنی، منبع تبعیض و تهاجم به حریم خصوصی یاد می‌کنند.

آنها نگران هستند که کسی از خدمات یا حق مسافرت منع شود؛ به این دلیل که در برنامه واکسیناسیون جهانی جایی نیافته است. این نگرانی با توجه به این واقعیت بیشتر می‌شود که کشورهای ثروتمندتر واکسن را سریع‌تر از کشورهای فقیرتر دریافت می‌کنند و به این ترتیب به طور بالقوه بسیاری از مردم برای سفرهای بینالمللی، به شهروندان درجه دو بدل می‌شوند.

با این حال ، شماری هم اشاره می‌کنند که غیرمنطقی است اگر به اسم عدالت مانع سفر کردن یا غذا خوردن در رستوران برای افراد واکسینه شده بشویم و بگوییم باید صبر کرد تا همه بتوانند سفر کنند یا در رستوران غذا بخورند. در واقع قرنطینه‌ها و تعطیلی مشاغل، حتی وقتی ضرورت دارند- باز به معنی محدودیت های شدید آزادی های اساسی است.

مجله پزشکی انگلیس لانست این هفته نوشت: «یک فرض قوی باید به نفع حفظ حرکت آزادانه مردم باشد؛ البته به شرط این که امکانش وجود داشته باشد». 

و فراتر از همه اینها، فواید عملی هم وجود دارد. افراد واکسینه شده که مجهز به گذرنامه دیجیتال باشند می‌توانند از تابستان امسال به اقتصاد بیمار گردشگری جان تازه‌ای بدهند و  خطوط هوایی را احیا کنند و اجتماعات خانوادگی را که مدت‌های مدید به تعویق افتاده، از نو زنده کنند. 

نادیده گرفتن این موارد برای کشورها سخت است. این هفته دو محقق در ژورنال انجمن پزشکی کانادا نوشتند: «ما انتظار داریم گذرنامه‌های ایمن سازی هر چه زودتر برای سفرهای بینالمللی معرفی شوند». 

اما چه کسی آنها را مدیریت خواهد کرد؟ این نویسندگان نتیجه می گیرند اگر دولت‌ها با یکدیگر و سازمان بهداشت جهانی به صورت هماهنگ کار نکنند، کمپانی‌های خصوصی مانند خطوط هوایی، می‌توانند سیستم خودشان را خلق کنند و در نتیجه «به طور بالقوه منجر به مشکلاتی در زمینه عدالت، حریم خصوصی و اجبار می‌شود».

همه اینها بدان معنی است که کانادا باید با آنچه اجتناب ناپذیر است رو در رو شود.

در آغاز کار، دولت فدرال و استان‌ها کار خوبی در زمینه پیگیری آنهایی که  واکسیناسیون انجام داده‌اند، انجام نمی‌دهند. در نحوه نگهداری سوابق از یک استان به استان دیگر هم تناقض نگران کننده‌ای وجود دارد و پایگاه متمرکزی برای داده‌ها وجود ندارد.

وقتی داده‌ها گردآوری شد، دولت فدرال باید اطمینان یابد که از نظر امنیت، احراز هویت ، حریم خصوصی و به اشتراک گذاری داده ها بهترین استانداردها را دارد و هر نگرانی اخلاقی درباره اجبار و تبعیض را مورد توجه قرار می‌دهد. هیچ شواهدی مبنی بر این که کانادا درحال حاضر بتواند کاری در این زمینه انجام دهد، وجود ندارد.

همه این‌ها می‌تواند باعث شود کانادایی‌ها تابستان امسال هم در خانه گرفتار باشند، در حالی که بقیه دنیا دوباره به زندگی برمی گردد.

محافظه‌کاران معتقدند بانک مرکزی کانادا بدل به «دستگاه خودپرداز ترودو» شده است!

حزب اپوزیسیون اصلی کانادا به بانک مرکزی گفته نباید فراتر از تدابیر اضطراری پاندمی به تامین مالی برنامه‌های جاستین ترودو بپردازد و به این ترتیب بانک را در مرکز یک چالش سیاسی جدید قرار داد.

پیر پولیور نماینده مجلس و سخنگوی ارشد محافظه‌کاران در امور مالی گفت بانک «نباید دستگاه خودپردازی برای مخارج سیرنشدنی ترودو شود». او نگرانی‌هایی را درباره اثرات طولانی‌مدت انبساط مالی مطرح کرد و از تیف مکلم رییس بانک مرکزی خواست از مباحثه‌های «ایدئولوژیکی» دور بماند.

پولیور در مصاحبه‌ای گفت: «ما با بدبینی عظیمی بانک مرکزی را رصد می کنیم. اگر بانک مرکزی کانادا می‌خواهد بیشتر و  بیشتر سیاسی شود، پس باید همان درجه از مسئولیت‌پذیری سیاسی دیگر نهادهای سیاسی را هم داشته باشد».

از زمانی که کووید-۱۹ تاثیر خود را بر اقتصاد کانادا نشان شده، بانک مرکزی ۱۶۸ میلیارد دلار کانادا (۱۲۸ میلیارد دلار آمریکا) اوراق دولتی خریداری کرده و به این ترتیب وارد پروسه تسهیل کمی شده است.‌

صحبت‌های پولیور نشان‌دهنده یک میدان مین سیاسی‌ است که مکلم حالا در نقش جدید خود به عنوان تامین‌کننده مالی اصلی کسری بودجه‌های عظیم دولت ترودو، باید در میان آن حرکت کند.
هر چقدر که بانک مرکزی بیشتر بدهی داشته باشد یا حامی مخارج بیشتر باشد، عمیق‌تر وارد مباحثه‌هایی درباره اولویت‌های دولتی خواهد شد.
این موقعیتی حساس برای نهادی است که مدت‌ها مستقل بوده و به ندرت در معرض حملات سیاسی قرار می‌گیرد.

بانک مرکزی کانادا مجبور شده بدهی دولتی را خریداری کند تا از بالا رفتن نرخ بهره اجتناب کند چون چنین اتفاقی باعث فلج شدن اقتصاد خواهد شد.

هدف اصلی آن تامین مالی دولت نیست، بلکه می‌خواهد اطمینان حاصل کند که بهبود اقتصادی با هدف‌گذاری تورمی ۲ درصدی حاصل می‌شود. از نظر فرضی، می‌توان این دارایی‌های اوراق بدهی را بعد از بهبود اقتصادی فروخت.

ژان-فرانسوا پرو اقتصاددان ارشد بانک نووا اسکوشا می‌‌گوید: «فکر می‌کنم الان در وضعیتی هستیم که مسئله صلاحیت بانک مرکزی مهم تلقی می شود. بانک مرکزی از منظر قانون مستقل است و ماموریتی بسیار خاص دارد که هدف‌گذاری تورم است و به نظرم دولت بسیار بسیار واضح گفته که این دخالت‌ناپذیر است».

از منظر مالی، در میان احزاب سیاسی کانادا اجماع وجود دارد که برای گذر از پاندمی دولت باید مخارج بالایی داشته باشد. اما در زمینه گا‌م‌های بعدی اختلاف‌هایی وجود دارد.

ترودو، که در انتخابات سال گذشته اکثریت قانون‌گذاری خود را از دست داد، گفته می‌خواهد تا زمان بهبود اقتصادی مخارج دولتی را ادامه دهد. او در سپتامبر گفت برای بعد از پاندمی برنامه‌هایی دارد که شامل سیستم مراقبت روزانه ملی، مراقبت دارویی و مخارج بیشتر در زمینه مسکن مقرون به صرفه و محیط زیست می‌شود.

این رویکرد حمایت حزب دموکرات نو را جلب کرد و باعث اجتناب از یک انتخابات دیگر شد. اما محافظه‌کاران که تحت رهبری جدید در نظرسنجی‌ها بالاتر آمده‌اند، مقابل بینش طولانی‌مدت ترودو ایستادگی کرده‌اند.

پولیور گفت: «به ما گفته‌اند که دنیا کاملا انقلابی شده و بنابراین منطق این است که دولت‌ها فقط می‌توانند پول چاپ کنند تا هزینه‌های‌شان را بپردازند و هیچ عواقبی وجود نخواهد داشت. این دیوانه‌وار است».

دولت ترودو پنج‌شنبه جواب داد و گفت پولیور دارد وارد مسیر خطرناکی می‌شود.

کاترین کاپلینسکاس معاون رسانه‌ای کریستیا فریلند وزیر دارایی گفت: «محافظه‌کاران دارند با کله‌شقی نقش مستقل و مورد احترام بانک مرکزی را سیاسی‌سازی می‌کنند. تعهد دولت لیبرال ما این است که هر کاری که برای ایمن و سالم نگه داشتن کانادایی‌ها و حفاظت از اقتصادمان در دوران پاندمی جهانی لازم است را انجام ‌دهد».

با وجود اینکه بانک مرکزی کانادا تنها بانکی نیست که ناچار به خرید بدهی دولتی شده، یکی از تهاجمی‌ترین بانک‌های مرکزی در این زمینه بوده است. رشد ترازنامه این بانک از فدرال رزرو آمریکا بیشتر بوده که تا حدودی به خاطر رشد سریع‌تر بدهی در کانادا است.

با استناد به آمار صندوق بین‌المللی پول، کسری بودجه دولت کانادا  در پایان سال جاری تقریبا معادل ۲۰ درصد تولید ناخالص داخلی خواهد بود و به این ترتیب  بعد از لیبی، آروبا و مالدیو، چهارمین کسری بودجه بزرگ پیش‌بینی‌شده در جهان خواهد بود.

پولیور گفته چاپ بی حساب و کتاب پول باعث بالا بردن تورم و تضعیف دلار کانادا می‌شود. او گفت این کار همچنین باعث تشدید نابرابری‌ها می‌شود چون نرخ بهره پایین باعث بالا رفتن ارزش دارایی ثروتمندان خواهد شد.

پیشنهاد پایان کار بانکهای غذا و پرداخت حقوق ماهیانه ثابت به افراد نیازمند در کانادا

در جامعه‌ای که به تحمل، برابری و حقوق انسانی اهمیت می‌دهد، بانک‌های غذا نمادهایی از بی‌توجهی سیاست‌گذاری عمومی هستند. آن‌ها به دولت‌های بی‌توجه اجازه می‌دهند بحران اخلاقی گرسنگی را نادیده بگیرند.

در سال 2012، الیویه دو شاتر مسئول ویژه حق دسترسی به غذای سازمان ملل به اتاوا یادآوری کرد که «اتکا به بانک‌های غذا به عنوان یک دریچه رهایی اخلاقی برای دولت عمل می‌کند». او گفت این مسئله «نماد نیاز تقویت سیستم‌های حفاظت اجتماعی برای هم‌راستا کردن آن‌ها با افزایش هزینه زندگی است.»

اعضای کابینه نخست‌وزیر سابق استیون هارپر به او بی‌توجهی کردند. لئونا آگلوکاک وزیر بهداشت هارپر گفت او «نامطلع» است و جیسون کنی که آن موقع وزیر مهاجرت بود گفت او «کاملا مسخره» است.

حالا در سال 2020، با نگاه به دنیای بعد از کووید-19، نخست‌وزیر جاستین ترودو قول داده هیچ کس پشت سر باقی گذاشته نخواهد شد.

میلیون‌ها کانادایی از نظر غذایی امنیت کامل ندارند

پیش از پاندمی، 4.4 میلیون کانادایی، بدون احتساب بی‌خانمان‌ها و بومی‌ها، به خاطر محدودیت‌های مالی در خانوارهایی که از نظر غذایی امنیت کامل ندارند زندگی می‌کردند. این بالاترین رقم تخمین‌زده شده تا به حال توسط مرکز آمار کانادا در این زمینه است.

در نظرسنجی بهداشت جوامع محلی این سازمان ذکر شد که عدم امنیت غذایی یک وضعیت اورژانسی ملی ادامه دار است که بیشتر از همه در میان خانوارهای با درآمد کمتر، افرادی که اجاره‌نشین هستند و افراد بومی و سیاهپوست رایج استّ. در کنار فقر، مسکن و وضعیت بازار کار، عدم امنیت غذایی یک مشکل درآمدی است، نه مشکل توزیع غذا.

غذا به عنوان یک حق درآمدی را می‌توان گرفت اما غذای مازاد خیریه را نمی‌توان. با این حال بانک‌های غذا حالا نرمالیزه شده‌اند و تحمل بانک‌های غذا از روی بی‌توجهی است.

 

عدم امنیت غذایی مشکل درآمدی است، نه غذایی

اتاوا و دولت‌های استانی  باید بر حسب داده‌های بهداشت عمومی ملی عمل کنند که نشان می‌دهند عدم امنیت غذایی یک مشکل درآمدی است، نه یک مشکل غذایی.

در سطح ملی، کووید-19 باعث شده تعداد خانوارهای کانادایی که می‌گویند عدم امنیت غذایی دارند از 10.5 درصد به 14.6 درصد برسد.

تعجبی ندارد که پاسخ کلیدی سیاست‌گذاری عمومی به پاندمی بر پایه درآمد است. برنامه کمک مالی اضطراری کانادا تا امروز با هزینه 72.5 میلیارد دلار به 8.7 میلیون نفر تعلق گرفته است. حالا 37 میلیارد دلار دیگر قرار است به تدابیر جایگزین تخصیص پیدا کند.

کفایت مزایای محل کار حیاتی خواهد بود چون با استناد به داده‌های فدرال پیش از پاندمی 65 درصد از خانوارهایی که عدم امنیت غذایی داشتند، به درآمد خودشان متکی بودند.

با این حال، با بزرگ‌ترین چالش‌ها  متوجه کانادایی‌هایی است که صلاحیت دریافت مزایای بیمه اشتغال و کمک مالی جدید را ندارند. این شامل دو میلیون نفری می‌شود که در حال حاضر وابسته به کمک اجتماعی استانی هستند. داده‌های ملی همچنین نشان می‌دهد که حتی پیش از ضربه پاندمی، 60 درصد از خانوارهای دریافت‌کننده کمک اجتماعی با عدم امنیت غذایی مواجه بودند.

بدون توجه به اینکه آیا کانادایی‌های نیازمند می‌توانند از طریق کمک مالی، مالیات درآمد منفی یا اعتبار مالیاتی قابل بازدریافت یک درآمد پایه دریافت کنند یا نه، اولویت باید شمول اجتماعی و کاهش فقر باشد و حذف عدم امنیت غذایی یکی از نتایج مشخص سیاست‌گذاری عمومی شود. پایان کار بانک‌های غذا باید یکی از موارد مورد نیاز برای اثرگذاری و موفقیت سیاست‌گذاری‌ها باشد.

فراتر از کووید-19، ما نباید دیگر نابرابری‌های خیریه سازمانی و انگ اجتماعی اتکا به ته‌مانده‌ها برای اهدا به افرادی که نیازمند هستند را تحمل کنیم. باید خیلی وقت پیش عدم امنیت غذایی جور دیگری قاب‌بندی می‌شد و به عنوان مسئله‌ای در ارتباط با عدم امنیت درآمدی دیده می‌شد تا از این مسئله اطمینان حاصل شود که سیاست‌گذاری عمومی با در نظر گرفتن حقوق انسانی انجام می‌شود.

کانادا چه زمان و چگونه باید مرزها را برای ورود مسافران باز کند؟

پس از اوج گرفتن  پاندمی کووید-19، ورودی‌های به کانادا محدود شدند و امکان ورود مسافران از دیگر کشورها تا حد زیادی کاهش یافت.

بسیاری از دانشجویان بین‌المللی و کارکنان مهاجر دور مانده‌اند. عزیزان در دو طرف مرزها قرار گرفته‌اند.

حتی پناهجویان هم بیرون مانده‌اند. اما بعضی‌ها می‌گویند زمان تغییر دادن این مسئله از راه می‌رسد. بسیاری از متخصصان می‌گویند کانادا نمی‌تواند درهایش را نسبت به دنیا بسته نگه دارد و منتظر جهانی شدن واکسن کروناویروس باشد چون این اتفاقی است که بعضی‌ها می‌گویند تا سال 2024 ممکن است به وقوع نپیوندد.

کانادا چطور می تواند مرزهایش را  به مسافران باز کند؟  آیا این کار باید به تدریج و با ایمنی انجام شود؟ 

دکتر ویوک گوئل متخصص کارگروه فدرال کووید-19 می‌گوید: «نمی‌توانیم بدون درنظر گرفتن زمان محدودیت‌های مرزی را اعمال کنیم. این واقعا ما را به این سوال می‌رساند که چطور به شیوه‌ای امن دوباره مرزها را باز کنیم و در عین حال تمام کارهایی که داخل کشورمان انجام شده را حفظ کنیم تا دوباره بیماری گسترش نیابد؟»

پیش از ارزیابی اینکه کانادا چطور می‌تواند محدودیت‌های مرزی را تسهیل کند، احتمالا باید این سوال پرسیده شود که آیا بسته ماندن مرزها نتیجه داشته یا نه. جواب این سوال خیلی هم آسان نیست.

استیون هومن مدیر «آزمایشگاه استراتژی جهانی» و استاد بهداشت جهانی و قانون و علوم سیاسی دانشگاه یورک می‌گوید: «وقتی به بسته ماندن مرزها از زاویه علم نگاه ‌کنیم، شواهد خیلی زیاد نیست چون تجربه‌ای از این منظر در زمینه بسته ماندن مرز و پاندمی نداشته‌ایم. ممکن است این امر کاملا مفید باشد، اما هنوز تحقیقاتی که آن را ثابت کند، نداریم.»

وقتی نخستین بار این خبر در ژانویه و فوریه منتشر شد که ویروسی بسیار واگیردار در چین سر برآورده، کشورهایی از جمله کانادا از راهبردهای سازمان بهداشت جهانی پیروی کردند و مرز را باز نگه داشتند و متکی بر بررسی نقاط ورودی بودند.
در مارس به استثناء چند مورد، سفر غیرضروری ممنوع اعلام شد و بازدیدکنندگان ورودی در معرض یک پرسشنامه سلامت و قرنطینه اجباری 14 روزه قرار گرفتند. مجموعه‌ای از تدابیر سلامت در بیشتر کشورها اعمال شده که شامل فاصله‌گذاری اجتماعی، شستن مداوم دست‌ها و استفاده از ماسک می‌شود. همه این‌ها باعث شده تعیین کردن اینکه تدابیر مرزی چقدر مفید هستند، تقریبا غیرممکن شود.

هومن می‌گوید: «ما شاهد مقبولیت نظر دولت، دانشمندان و وکلا درباره حرکاتی که بهتر هستند بوده‌ایم. مسلما باید به علم و قانون عمل کنیم، اما تدابیر مرزی بر پایه چیزهایی بسیار بیشتر از علم و قانون هستند. در نهایت، اعمالی که در مرز انجام می‌شود سیاسی هستند».

تمی ژاربو سخنگوی سازمان می‌گوید: «شواهد اپیدمیولوژی نشان داده که بعد از آن تدابیر مرزی، موارد وارد شده کووید-19 به کشور به شدت کاهش پیدا کردند و از 3840 مورد تایید شده و احتمالی در مارس به متوسط 175 مورد در ماه طی ماه‌های آینده رسیدند. کشورهای دیگر هم به صورت مشابه نشان داده‌اند بعد از اعمال تدابیر قرنطینه تعداد موارد ورودی به کشور بسیار کاهش یافته است.»

موارد جدید ابتلا به کووید-19 در کانادا تا حدود زیادی از طریق انتقال در جامعه پخش شده‌اند و به نظر می‌رسد مسئولان به خوبی توانسته باشند موارد را شناسایی و ردیابی کنند. این اتفاق با این وجود افتاده که تعدادی آمریکایی قوانین قرنطینه را زیر پا گذاشتند و در مسیر حرکت به آلاسکا از طریق کانادا احتمال قرار گرفتن در معرض ویروس را ایجاد کردند.

کلی لی استاد بهداشت عمومی دانشگاه سایمون فریزر و رییس تحقیقات کانادای حاکمیت بهداشت جهانی می‌گوید: «مردم فکر می‌کنند محدودیت‌های سفر راهکاری همه جانبه برای مشکل است. آن‌ها فکر می‌کنند که اگر فقط مرز را ببندیم، همه چیز درست می‌شود. مسلما اینطور نیست و به همین دلیل آن‌ها تنبل می‌شوند.»

لی بخشی از یک تیم تحقیقاتی بین‌المللی است که دارد بررسی می‌کند محدودیت‌های مختلف چطور می‌توانند در مقابله با کووید-19 مفید باشند و امید این است که بتوانند ابزاری برای راهنمایی سیاست‌گذاری‌های مرزی بین‌المللی طی پاندمی خلق کنند.

او می‌گوید: «ما باید مردم را آگاه کنیم که محدودیت‌های مرزی فقط یکی از تدابیر هستند. اینطور نیست که فقط مرز را ببندید و به نحوی پاندمی تمام شود. کانادا می‌تواند مرزهایش را به روی مسافرانی از کشورهایی باز کند که گسترش کروناویروس در آن‌ها تحت کنترل است.»

مجله الکترونیکی

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

پزشکی

مسکن

دسته‌ها