برای «طبقه متوسط بودن» در تورنتو باید سالی 135 هزار دلار درآمد داشته باشید

گزارشی جدید که درباره هزینه زندگی در تورنتو منتشر شده نشان می‌دهد که برای حمایت از یک سبک زندگی متوسط و طبقه میانه در سال 2020 یک فرد باید بسیار بیشتر از 100 هزار دلار درآمد داشته باشد.

این رقم بر پایه محاسبه چند فاکتور در گزارشی توسط شرکت فانگ و شرکا منتشر شده است. این فاکتورها شامل قیمت چیزهایی ماند خواروبار، قسط ماشین، وام مسکن، بنزین، مالیات املاک و پرداخت قبض‌های مختلف می‌شود.

ویکتور فانگ از این شرکت گفت بعد از ترکیب کردن تمام این هزینه‌ها، یک فرد مجرد متوسط بدون فرزند باید درآمد سالانه معادل 135 هزار دلار داشته باشد تا در تورنتو طبقه متوسط حساب بشود.

این درآمد سالانه به فرد اجازه می‌دهد هزینه یک خانه متوسط در تورنتو را پرداخت کند. با استناد به گزارش فانگ، چنین ملکی در ژوئن 2020 به طور متوسط 1042806 هزار دلار قیمت داشت.

فانگ می‌گوید فرد نیازمند یک درآمد سالانه 91844 دلاری پس از کسر مالیات است تا بتواند در تورنتو یک سبک زندگی طبقه متوسط را حفظ کند. 

مشخص است که طبقه متوسط بودن در تورنتو هزینه‌های زیادی دارد. فقط تعطیلات به تنهایی پنج هزار دلار به هزینه‌ها اضافه می‌کند که نزدیک به هزینه مالیات ملک و پرداخت قبض‌ها در سال است. و البته باید پس‌انداز بازنشستگی را هم در نظر گرفت که ظاهرا باید 10322 دلار در سال باشد.

در بخشی از گزارش آمده: «این سبک زندگی طبقه متوسط در میان بسیاری از افراد 30 سال پیش رایج و قابل دسترس بود، اما امروز فقط برای 10 درصد اول طبقه اقتصادی قابل دسترس است.»

در سال 2019، قیمت خانه در تورنتو آنقدر بالا رفت که تقریبا به اندازه درآمد یک سال یک خانوار بود.

سال گذشته، هزینه میانه یک خانه با یک افزایش چشمگیر 8 درصدی به 720 هزار دلار رسید. این معادل افزایشی 55 هزار دلاری نسبت به سال قبل بود. در مقایسه، مبلغ میانه درآمد پس از مالیات یک خانوار متوسط در تورنتو 58264 دلار بود.

دانش‌آموزان پیش‌دبستانی تا کلاس دوازدهم آلبرتا پاییز به کلاس درس برمی‌گردند

دولت استانی آلبرتا سه‌شنبه اعلام کرد که دانش‌آموزان پیش‌دبستانی تا کلاس دوازدهم استان از پاییز برای یادگیری به مدرسه بازمی‌گردند.

کلاس‌های داخل مدرسه با بازگشت فعالیت‌ها به حالت تقریبا نرمال و اضافه کردن تدابیر سلامتی تحت سناریو شماره یک استان، در سپتامبر آغاز می‌شوند.

نخست‌وزیر جیسون کنی گفت: «ما متعهد هستیم تمام تلاش‌مان را انجام دهیم تا با ایمنی دانش‌آموزان را به کلاس درس بازگردانیم.»

او اضافه کرد: «بازگشت بیش از 750 هزار دانش‌آموز به مدرسه با شرایط یادگیری تقریبا نرمال در سال تحصیلی جدید نشان از بهبود مداوم آلبرتا دارد و ما تلاش داریم اقتصاد را دوباره باز کنیم و به زندگی روزمره معمولی خود برگردیم.»

استان یک جعبه ابزار آنلاین بازگشت به مدرسه راه‌اندازی کرده تا دانش‌آموزان و والدین را برای آغاز سال تحصیلی آماده کند. برنامه سناریو شماره یک استان می‌گوید مدارس باید مجموعه‌ای از تدابیر سلامت عمومی را اجرا کنند. این تدابیر شامل تمیز کردن مداوم سطوح، قرار دادن ضدعفونی‌کننده دست در ورودی و کلاس‌های درس، گروه کردن جداگانه دانش‌آموزان و برنامه‌ریزی کردن روز مدرسه به نحوی که اجازه فاصله‌گذاری فیزیکی را بدهد، می‌شود. چنین چیزی می‌تواند شامل تغییر آغاز ساعت کلاس‌ها، زنگ تفریح و زنگ ناهار هم بشود.

هیچ محدودیتی برای اندازه کلاس‌ها وجود نخواهد داشت و به تمامی حوزه‌های مدارس راهبردهای با جزییات دقیق ارسال شده تا بدانند باید چطور فاصله‌گذاری فیزیکی را اجرا و با گروه‌های دانش‌آموزان برخورد کنند. علاوه بر این، گفته شده دانش‌آموزان، کارکنان، والدین و بازدیدکنندگان مدارس باید روزانه از یک پرسشنامه برای بازبینی‌خود استفاده کنند تا مشخص شود می‌توانند وارد مدرسه بشوند یا خیر.

دانش‌آموزان و کارکنان می‌توانند در صورت نیاز در مدرسه ماسک بزنند، اما ماسک زدن اجباری نخواهد بود. 

کنی گفت تصمیم بازگرداندن دانش‌آموزان به کلاس درس از حالا گرفته شده تا خانواده‌ها وقت زیادی برای آماده شدن برای پاییز داشته باشند. او گفت بسیار مهم است که دانش‌آموزان «به مدرسه و به مسیر خودشان بازگردند.»

اگر موردی از ابتلا به کووید-19 در یک مدرسه گزارش بشود به تمام والدین اطلاع‌رسانی خواهد شد و مسئولان سلامت عمومی با افرادی تماس می‌گیرند که در ارتباط نزدیک با فرد مبتلا بوده‌اند. 

کنی گفت اگر والدین راحت نباشند در سال تحصیلی جدید فرزندان‌شان را به کلاس درس بازگردانند این مسئله را درک می‌کند و دولتش دارد انتخاب‌های مختلفی برای ادامه آموزش کودکان در نظر می‌گیرد. والدینی که نمی‌خواهند کودکان‌شان را مدرسه بفرستند باید با هیات مدرسه محلی‌شان تماس بگیرند و اطلاع‌رسانی کنند.

لاگرانژ گفت: «اگر والدین حس راحتی نمی‌کنند باید به هیات مدرسه بروند، با آن‌ها صحبت کنند و ببینند چطور می‌توانند به مسیر فعلی ادامه بدهند و آموزش را در خانه داشته باشند. اما تسهیل این مسئله به عهده هیات مدرسه است.»

مجله الکترونیکی

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

پزشکی

مسکن

دسته‌ها