هشدار مدیران عامل بانک‌های کانادا به دولت فدرال درباره افزایش میزان کسری بودجه

بزرگ‌ترین وام‌دهندگان کانادا به دولت جاستین ترودو هشدار داده‌اند که نمی‌تواند هرقدر دلش می‌خواهد کسری بودجه داشته باشد، حتی اگر تا حدی امکان مخارج بیشتر در بودجه دو سال آینده وجود داشته باشد.

کریستیا فریلند وزیر دارایی پنج‌شنبه تماسی تلفنی با مدیران عامل بزرگ‌ترین بانک‌های کشور داشت تا درباره چشم‌انداز اقتصادی و گام‌های بالقوه سیاست‌گذاری صحبت کند.

به او گفته شد با وجود اینکه نرخ بهره پایین فرصت‌هایی برای قرض گرفتن بیشتر در سال‌های آینده به منظور حمایت از بهبود اقتصادی فراهم می‌کند، بسیار ضروری است که دولت خود را متعهد به اهداف بدهی جدید کند تا بتواند کنترل بیشتری بر پروسه تعیین بودجه داشته باشد.

با استناد به گفته منبعی که با این بحث آشنایی دارد، به فریلند که ماه پیش بعد از استعفای بیل مورنو وزیر دارایی شد، همچنین گفته شد بهتر است بودجه بیشتری برای تقویت تولید و نیز مراقبت از کودکان تعیین کند. مسئولان وزارتخانه فریلند در مشاوره‌های اخیر خود با اقتصاددانان بانک‌ها هم پیشنهادهای مشابهی دریافت کردند. اقتصاددان‌ها قبول دارند که مخارج جدید باید متمرکز بر افزایش تولید باشد تا فقط افزایش تقاضای مصرف‌کننده.

رویس مندز اقتصاددان بانک CIBC می‌گوید: «هیچ مرز دقیقی برای این وجود ندارد که درصد بدهی به تولید ناخالص داخلی دولت تا چه حد می‌تواند بالا برود، اما در عین حال بی حد و مرز هم نیست. دولت‌ها نباید به صورت غیرضروری محدودیت‌ها را بسنجند.»

ترودو بعد از انتخاب کردن فریلند به عنوان وزیر دارایی، گفت می‌خواهد چند سال دیگر کسری بودجه را بالا نگه دارد و قول داد مخارج جدید جاه‌طلبانه‌ای در سر دارد تا بهبود اقتصادی را تقویت کرده و شکاف‌هایی را که به خاطر کرونا آشکار شده‌ پوشش دهد. انتظار می‌رود نخست‌وزیر بخش‌هایی از برنامه خود را بیست‌و‌سوم سپتامبر در سخنرانی‌اش در پارلمان آشکار کند.

این در حالی است که دولت در پاسخ به افت اقتصادی، در بودجه خود یک بدهی جدید 380 میلیارد دلاری ایجاد کرده است. این مخارجی است که احتمالا بدهی دولت فدرال را به حدود 50 درصد از بازده اقتصادی می‌رساند و این در حالی است که این رقم پارسال 31 درصد بود.

ژان-فرانسوا پرو و ربکا یانگ از بانک نووا اسکوشا دوشنبه در گزارشی گفتند درصد بدهی می‌تواند تا 65 درصد بالا برود و باز هم جایگاه کانادا را به عنوان یکی از دولت‌های گروه هفت که کم‌ترین بدهی‌ها را دارد، حفظ کند. این باعث می‌شود دولت فدرال طی سه سال آینده جا برای افزایش بدهی به میزان نیم تریلیون دلار دیگر داشته باشد.
آن‌ها گفتند اما این باید همراه با تعهدی سفت‌و‌سخت برای پایین آوردن میزان بدهی به صورت تدریجی به منظور کاهش نگرانی‌ها از مسیر مالی کشور باشد. این کار می‌تواند احتمالا با وضع قوانینی که دولت را مجبور به پایین آوردن میزان بدهی خود می‌کند، همراه باشد. مخارج دولت باید به مشارکت پایین زنان در نیروی کار و سرمایه‌گذاری و تولید ضعیف رسیدگی کند.

یانگ که مدیر اقتصاد مالی اسکوشیا بانک است، گفت وضعیت فعلی سیاست‌گذاری مالی کشور فرصتی نادر ایجاد کرده تا سرمایه‌گذاری‌های شجاعانه‌تری «برای مقابله با تعدادی از موانع بزرگ ساختاری در مسیر رشد کانادا از جمله در کسری تولید مزمن» انجام شود.

پرو و یانگ می‌گویند دولت باید سرمایه‌های جدیدی را خرج کمک به خانواده‌ها در پرداخت هزینه‌های مراقبت از کودکان کند. این کار می‌تواند مشارکت زنان در نیروی کار را افزایش دهد و وضعیت درآمد قابل خرج و مقرون به صرفه بودن مسکن را بهبود بخشد.

داگ پورتر اقتصاددان ارشد بانک مونترال می‌گوید: «راستش نگران تعدادی از پیام‌هایی هستم که در هفته‌های اخیر از اتاوا شنیده‌ایم و این که می‌خواهد از این فرصت طلایی برای مخارج جدید استفاده کند. ما در سه یا چهار ماه اخیر بهبود بسیار بزرگی داشته‌ایم. دیگر باید کاملا از اوج مخارج گذشته باشیم.»

افزایش میزان بدهی دولت همچنین باعث می‌شود کانادا نسبت به شوک‌های آینده آسیب‌پذیرتر باشد، مخصوصا به خاطر اینکه کشور یکی از بالاترین میزان‌های بدهی خانوار در جهان را دارد.

دانش‌آموزان پیش‌دبستانی تا کلاس دوازدهم آلبرتا پاییز به کلاس درس برمی‌گردند

دولت استانی آلبرتا سه‌شنبه اعلام کرد که دانش‌آموزان پیش‌دبستانی تا کلاس دوازدهم استان از پاییز برای یادگیری به مدرسه بازمی‌گردند.

کلاس‌های داخل مدرسه با بازگشت فعالیت‌ها به حالت تقریبا نرمال و اضافه کردن تدابیر سلامتی تحت سناریو شماره یک استان، در سپتامبر آغاز می‌شوند.

نخست‌وزیر جیسون کنی گفت: «ما متعهد هستیم تمام تلاش‌مان را انجام دهیم تا با ایمنی دانش‌آموزان را به کلاس درس بازگردانیم.»

او اضافه کرد: «بازگشت بیش از 750 هزار دانش‌آموز به مدرسه با شرایط یادگیری تقریبا نرمال در سال تحصیلی جدید نشان از بهبود مداوم آلبرتا دارد و ما تلاش داریم اقتصاد را دوباره باز کنیم و به زندگی روزمره معمولی خود برگردیم.»

استان یک جعبه ابزار آنلاین بازگشت به مدرسه راه‌اندازی کرده تا دانش‌آموزان و والدین را برای آغاز سال تحصیلی آماده کند. برنامه سناریو شماره یک استان می‌گوید مدارس باید مجموعه‌ای از تدابیر سلامت عمومی را اجرا کنند. این تدابیر شامل تمیز کردن مداوم سطوح، قرار دادن ضدعفونی‌کننده دست در ورودی و کلاس‌های درس، گروه کردن جداگانه دانش‌آموزان و برنامه‌ریزی کردن روز مدرسه به نحوی که اجازه فاصله‌گذاری فیزیکی را بدهد، می‌شود. چنین چیزی می‌تواند شامل تغییر آغاز ساعت کلاس‌ها، زنگ تفریح و زنگ ناهار هم بشود.

هیچ محدودیتی برای اندازه کلاس‌ها وجود نخواهد داشت و به تمامی حوزه‌های مدارس راهبردهای با جزییات دقیق ارسال شده تا بدانند باید چطور فاصله‌گذاری فیزیکی را اجرا و با گروه‌های دانش‌آموزان برخورد کنند. علاوه بر این، گفته شده دانش‌آموزان، کارکنان، والدین و بازدیدکنندگان مدارس باید روزانه از یک پرسشنامه برای بازبینی‌خود استفاده کنند تا مشخص شود می‌توانند وارد مدرسه بشوند یا خیر.

دانش‌آموزان و کارکنان می‌توانند در صورت نیاز در مدرسه ماسک بزنند، اما ماسک زدن اجباری نخواهد بود. 

کنی گفت تصمیم بازگرداندن دانش‌آموزان به کلاس درس از حالا گرفته شده تا خانواده‌ها وقت زیادی برای آماده شدن برای پاییز داشته باشند. او گفت بسیار مهم است که دانش‌آموزان «به مدرسه و به مسیر خودشان بازگردند.»

اگر موردی از ابتلا به کووید-19 در یک مدرسه گزارش بشود به تمام والدین اطلاع‌رسانی خواهد شد و مسئولان سلامت عمومی با افرادی تماس می‌گیرند که در ارتباط نزدیک با فرد مبتلا بوده‌اند. 

کنی گفت اگر والدین راحت نباشند در سال تحصیلی جدید فرزندان‌شان را به کلاس درس بازگردانند این مسئله را درک می‌کند و دولتش دارد انتخاب‌های مختلفی برای ادامه آموزش کودکان در نظر می‌گیرد. والدینی که نمی‌خواهند کودکان‌شان را مدرسه بفرستند باید با هیات مدرسه محلی‌شان تماس بگیرند و اطلاع‌رسانی کنند.

لاگرانژ گفت: «اگر والدین حس راحتی نمی‌کنند باید به هیات مدرسه بروند، با آن‌ها صحبت کنند و ببینند چطور می‌توانند به مسیر فعلی ادامه بدهند و آموزش را در خانه داشته باشند. اما تسهیل این مسئله به عهده هیات مدرسه است.»

خشم پزشکان آلبرتا بعد از لغو قراردادها و تعرفه های جدید از سوی دولت استانی

پس از این که دولت استانی به صورت یک‌طرفه تصمیم گرفته نحوه پرداخت حقوق به پزشکان آلبرتا را تغییر دهد، بسیاری از آنها با شوک و خشم واکنش نشان داده‌اند.

پنج‌شنبه، تایلر شاندرو وزیر سلامت گفت دولت UCP قصد دارد قرارداد فعلی را کنار بگذارد و تغییراتی را اعمال کند چون مذاکراتش با انجمن پزشکی آلبرتا به نتیجه نرسیده است.

کریستین مولنار رییس انجمن این حرکت را حمله‌ای علیه پزشکان خواند و گفته بسیار خشمگین است. او گفت: «با منطق جور درنمی‌آید. حرکتی بی‌سابقه است.»

او می‌گوید خودش هم از طریق رسانه‌ها این خبر را شنید و انجمن انتظار داشت روز جمعه پیشنهاد جدیدی از دولت دریافت کند. او همچنین می‌گوید چیزی درباره یک توافق تامین سرمایه پیشنهادی جدید که در قالب قراردادهای سه ساله ارایه می‌شود نشنیده است. این توافق را پزشکان می‌توانند با دولت امضا کنند.

او می‌گوید: «مقدس بودن قانون قرارداد یکی از اصول بنیادین یک محیط دموکراتیک است. وقتی با کسی قرارداد می‌بندید و آن را امضا می‌کنید یک توافق قانونی است. اگر بخواهید یک قرارداد را با قانون جدید کنار بزنید پروسه دموکراتیک را به صورت بنیادی زیر سوال می‌برد.»

مولنار می‌گوید سازمانش به دولت پیشنهادهایی داده بود که معادل کاهش سه درصدی حقوق دکترها می‌شد.

استان چند تغییر درباره نحوه پرداخت حقوق به پزشکان اعمال کرد که شامل حذف کردن یک کارمزد اضافی می‌شد که دکترها می‌توانستند برای ویزیت‌های بالای 15 دقیقه دریافت کنند. 

اعمال قوانین جدید به این معنی است که پزشکان از اول آوریل به بعد فقط می‌توانند 50 سنت برای این کارمزد دریافت کنند و این در حالی است که قبلا بین 9 تا 18 دلار می‌گرفتند. این کارمزد از سال بعد کاملا حذف می‌شود. دکترها هنوز می‌توانند برای ویزیت‌هایی که بیش از 25 دقیقه طول بکشد کارمزد اضافی بگیرند.

این باعث شده تعدادی از پزشکان، مخصوصا افرادی مانند فیونا ماتاتال که متخصص هستند، نگرانی‌هایی داشته باشند. ماتاتال متخصص زایمان است و می‌گوید اغلب با مسائل پیچیده پزشکی یا چیزهای دیگری مانند افسردگی بعد از زایمان یا اضطراب طی بارداری مواجه می‌شود.

او گفت: «این تغییر روی قابلیت من برای پول دادن به کارمندان و گرداندن کلینیک تاثیر می‌گذارد یا باعث می‌شود نتوانم زمان کافی با بیماران بگذارنم و از آن‌ها بخواهم دوباره برگردند که به نظرم برای بیماران منصفانه نخواهد بود.»

ماتاتال که کلینیک خود را با پنج پزشک دیگر شریک است می‌گوید حالا باید ملاقاتی با حسابدار خود داشته باشد تا تغییرات مالی جدید را مدیریت کنند و فکر می‌کند شاید تعدادی از کارمندان خود را از دست بدهد. 

ماتاتال می‌گوید کاهش پرداخت‌ها برای بیمه هم روی کار او اثر می‌گذارد چون متخصصان زنان و زایمان یکی از بالاترین هزینه‌های بیمه را دارند. 

شاندرو پنج‌شنبه گفت دولت روی پایین‌ترین رده‌ها متمرکز است و ثابت نگه داشتن غرامت پزشک‌ها باعث می‌شود 2 میلیارد دلار به بودجه استانی کمک بشود. او گفت دکترهای آلبرتا بسیار بیشتر از همتایان خود در دیگر استان‌ها پول دریافت می‌کنند. البته انجمن پزشکی این مسئله را رد می‌کند.

فوزیا الوی که پزشک خانوادگی در ایردری است می‌گوید نمی‌فهمد چرا دولت دارد کارکنان خط مقدمی مانند او را از پروسه تصمیم‌گیری کنار می‌گذارد. وی باور دارد این تغییرات ممکن است برای دولت هزینه بیشتری داشته باشد.

او گفت: «به نظرم افراد بیشتری سر از اورژانس در می‌آورند و افراد بیشتری به بحران‌های سلامت روان برمی‌خورند و به بیمارستان می‌روند. به نظرم این فاجعه‌بار خواهد بود.»

فرنکو ریزوتی رییس انجمن حرفه‌ای رزیدنت‌های آلبرتا که نماینده پزشکانی است که تازه از مدرسه پزشکی بیرون آمده‌اند، نگران این است که پزشکان بیشتری استان را ترک کنند.

او گفت: «با همکارانم که صحبت می‌کنم می‌بینم ترس‌ زیادی وجود دارد. خیلی از آن‌ها نگران این هستند که آیا کار کردن در آلبرتا دیگر فایده‌ای دارد یا نه.»

افزایش شمار پزشکان در کانادا به بیش از دو برابر نرخ رشد جمعیت کشور رسید!

گزارشی انستیتو اطلاعات سلامت کانادا نشان می‌دهد  تعداد پزشک‌های کانادا دارد با نرخی بیش از دو برابر نرخ رشد جمعیت رشد می‌کند. 

این گزارش که پنج‌شنبه منتشر شد حاکی است  جمعیت کانادا بین سال‌های 2014 و 2018 شاهد افزایشی 4.6 درصدی بود در حالیکه تعداد پزشکان در همان بازه 12.5 درصد بیشتر شد. در سال 2018، روی هم رفته تقریبا 90 هزار پزشک در کشور حضور داشتند که بالاترین رقم سرانه پزشک در تاریخ کشور است.

مانیتوبا و بریتیش کلمبیا بیشترین افزایش تعداد پزشک را با هر یک بیش از 17 درصد به ثبت رساندند و کبک پایین‌ترین رقم رشد را با 5.9 درصد داشت که کمتر از رقم 6.5 درصد در نووا اسکوشا بود.

جف بلینجر مدیر اطلاعات پزشک‌های این انستیتو می‌گوید با وجود اینکه عرضه پزشکان طی سال‌های اخیر رشدی سریع‌تر از جمعیت داشته، بسیاری از کانادایی‌ها هنوز می‌گویند به سختی می‌توانند یک دکتر خانوادگی پیدا کنند. 

او گفت: «سوال بزرگ این است که چرا ظاهرا شکافی بین رقم در حال رشد تعداد پزشکان این حقیقت وجود دارد که تقریبا همان درصد از کانادایی‌ها هنوز در دسترسی به دکترها با چالش مواجه هستند.»

گزارش انستیتو به این نتیجه رسید که در سال 2018 به ازای هر 100 هزار نفر 241 پزشک وجود داشت که بالاترین رقم تاریخ بود. ارقام مرکز آمار کانادا از سال 2016 نشان می‌دهد که 15.8 درصد از کانادایی‌های 12 سال یا بزرگ‌تر یا حدود 4.8 میلیون نفر گفته‌اند یک تامین‌کننده ثابت خدمات درمانی ندارند. ارقام نشان می‌دهند که کبک با 25.6 درصد بالاترین سهم ساکنان بدون یک پزشک ثابت را داشت و بعد از آن ساسکچوان و آلبرتا به ترتیب با 18.7 درصد و 18 درصد قرار گرفتند.

جاستین ترودو رهبر لیبرال‌ها این هفته در یک تعهد انتخاباتی گفت اطمینان حاصل خواهد کرد تمام کانادایی‌ها به پزشک خانوادگی دسترسی داشته باشند. 

بلینجر گفت ارقام بالاتر می‌تواند بیمارانی را که دنبال پزشک ثابت می‌گردند تشویق کند. او گفت: «البته مسئله‌ای که هنوز روی آن مدیریت نداریم این است که آیا این ارقام افزایشی تعداد پزشکان در بخش‌هایی از استان‌ها شکل می‌گیرد که بیشترین تقاضا وجود دارد یا خیر. داریم می‌بینیم که مخصوصا بیماران مناطق روستایی یا دورافتاده با مشکل دسترسی به دکتر مواجه هستند.»

گزارش همچنین نشان می‌دهد که یک روند جامعه آماری در حال تغییر در میان جمعیت پزشکان هم مشاهده می‌شود و حالا تعداد پزشک‌های خانم در هر زمان دیگری از تاریخ کانادا بیشتر شده است. از سال 2014 به بعد تعداد پزشکان خانم 21 درصد افزایش پیدا کرده و این در حالی است که تعداد پزشکان آقا 7 درصد بیشتر شده است.

این گزارش درآمد پزشکان را هم زیر نظر گرفت و به این نتیجه رسید که پرداخت‌های کل کلینیک‌ها در سراسر تمام بسته‌های پزشکی در سال 2017-18 معادل با 27.4 میلیارد دلار بود که نشانگر افزایشی 3.9 درصدی نسبت به سال قبل بود. این گزارش نتیجه گرفت که درآمد خالص سالانه میانگین یک پزشک در کانادا 345 هزار دلار است که از 267 هزار دلار در نووا اسکوشا تا 385 هزار دلار در آلبرتا تفاوت دارد.

مادر نوا اسکوشیایی 12 ساعت در بیمارستان ماند تا پسر 10 ساله اش در اورژانس پذیرش شود

مادری اهل نووا اسکوشیا که به مدت 12 ساعت از بیمارستان بیرون نرفت تا یک روان‌شناس پسر 10 ساله‌اش را ویزیت کند می‌گوید باید کارهای بیشتری برای کمک کردن به کودکانی انجام شود که از بحران‌های سلامت روان رنج می‌برند.

لوری آتا اهل نیو گلسگو گفت پسرش سال‌هاست که با مشکلات سلامت روان دست‌و‌پنجه نرم می‌کند و خانواده‌اش قبلا هم برای درمان به اورژانس مراجعه کرده است. اما رفتار او مخصوصا سه‌شنبه شدید شد و در حالیکه مادرش سعی داشت او را به بیمارستان برساند سعی کرد از ماشین بیرون بپرد.

بعد یک آمبولانس پسر و مادرش را به مرکز سلامت آی‌دبلیو‌کی در هلیفکس رساند و آتا می‌گوید آنجا به آن‌ها گفته شد باید صبر کنند تا بعدا بتوانند قرار ملاقاتی با یک روان‌شناس داشته باشند.

آتا به سی‌تی‌وی آتلانتیک گفت: «گفتم اگر بخواهید من را خانه بفرستید بهتر است همین حالا آن کاغذ و قلم را بردارید و آگهی ترحیم پسرم را بنویسید.»

آتا تا زمانی که پسرش وقت ویزیت از یک روان‌شناس بگیرد از بیمارستان بیرون نمی‌رفت. بالاخره 12 ساعت بعد پسر در مرکز سلامت روان کودکان بیمارستان پذیرفته شد. با این حال این مادر می‌گوید چنین راهکاری تنها موقتی است و او نگران است که در زمان ترخیص چه اتفاقی برای پسرش می‌افتد.

او گفت: «تا وقتی که آن‌ها بتوانند از ما حمایت کنند چنین کاری فقط یک چسب زخم است.»

پدر این پسر در ویدیویی که تا به حال در فیس‌بوک بیش از هزار بار به اشتراک گذاشته درخواستی احساسی کرد. پل آتا در این ویدیو پسرش را به عنوان «خطری برای خودش» توصیف می‌کند و می‌گوید او هفته گذشته سه بار روانه بیمارستان شده است.

او گفت: «سیستم اهمیتی نمی‌دهد. چرا در این دوره و زمانه در کشوری مثل کانادا یک پسر بچه 10 ساله باید تا این حد آسیب‌پذیر باشد؟»

بیمارستان در بیانیه‌ای به این مسئله پاسخ داد و گفت تمام بیمارانی که وارد بخش اورژانس می‌شوند توسط متخصصان سلامت از جمله متخصصان سلامت روان ارزیابی می‌شوند.

وضعیت این خانواده باعث شد تیم هیوستون رهبر حزب محافظه‌کار و نماینده مجلس هم پاسخی بدهد و بگوید این مورد نشانگر مشکلی عمیق‌تر در نووا اسکوشا است.

او گفت: «سیستم دارد در پاسخ‌گویی به خیلی‌ها در استان شکست می‌خورد. این تنها یک خانواده از حوزه من است، اما می‌دانم هزاران خانواده وجود دارند که در کابوس‌هایی مشابه زندگی می‌کنند. به عنوان یک پدر حتی نمی‌توانم تصور کنم که در چنین وضعیتی باشم.»

بیزنسها

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

فناوری

مسکن

دسته‌ها