کاهش دانشجویان خارجی برای بازار کار کانادا خبر خوبی نیست

محدودیت‌های سفر و گسترش یادگیری آنلاین به طور چشمگیری تعداد دانشجویان بین‌المللی را که انتظار می‌رود در فصل پاییز در دانشگاه‌ها و کالج‌های کانادایی حضور پیدا کنند کاهش داده است. گفته می‌شود این کاهش اثراتی گسترده در سراسر بازار کار کانادا خواهد داشت.

در میان محدودیت‌های مرزی سفت‌و‌سخت برای کنترل کووید-19 که باعث شده بسیاری از دانشجویان خارجی جدید نتوانند وارد کشور شوند، مجوز مطالعه جدید برای دانشجویان خارجی در فصل دوم 2020 ، کاهشی 22.3 درصدی داشته است.

با وجود اینکه هنوز ثبت نام ترم پاییزی تمام نشده، انتظار می‌رود مدارس کانادایی شاهد کاهشی چشمگیر در تعداد دانشجویان خارجی باشند. این باعث می‌شود میلیاردها دلار سود کالج‌ها و دانشگاه‌ها از بین برود.

به گفته دنیس امیوت، مدیر اجرایی سازمان کالج‌ها و انستیتوهای کانادا، این کاهش همچنین اثراتی موجی در سراسر بخش خصوصی خواهد داشت.

او گفت: «بسیاری از بنگاه‌های کوچک و متوسط نگران هستند چون اغلب دانشجویان بین‌المللی وارد حوزه‌هایی می‌شوند که دانشجویان داخلی کمتری دارند».

این یعنی تعدادی از کارفرمایان با کمبود بالقوه نیروی کار مواجه می‌شوند و تعداد دانشجویان کمتری در کوتاه مدت دنبال کار و کارآموزی می‌گردند. این می‌تواند در طولانی مدت هم باعث کاهش ورود فارغ‌التحصیلان جدید به نیروی کار شود.

نرخ بیکاری کانادا پیش از پاندمی تقریبا در پایین‌ترین حد خود در 40 سال اخیر قرار داشت. با وجود اینکه چیزی حدود 3 میلیون شغل در اوج پاندمی از بین رفت، حدود دو سوم از آن‌ شغل‌ها دوباره بازگشته‌اند.

بسیاری از دانشجویان خارجی وارد بخش‌های محبوبی از جمله خدمات سلامت، مدیریت تجاری، معدن و تکنولوژی اطلاعات می‌شوند.

این مشکل مخصوصا در بخش‌های روستایی یا دورافتاده کانادا حس خواهد شد که نیروی کار آنها به سرعت در حال مسن شدن است و جوانان هم معمولا به سمت مراکز شهری بزرگ جذب می‌شوند.

جول ریچاردسون سخنگوی کوک آکواکالچر که تهیه‌کننده غذای دریایی کانادایی است و در 10 کشور فعالیت می‌کند، گفت: «مهاجران و دانشجویان بین‌المللی بخشی کلیدی از استراتژی رشد جمعیت ما در آتلانتیک کانادا هستند.»

او اضافه کرد: «ما نیاز زیادی به افرادی داریم که پیش‌زمینه بین‌المللی و قابلیت صحبت کردن به چند زبان داشته باشند.»

درس خواندن در دانشگاه‌ها و کالج‌های کانادایی طی سال‌های اخیر یکی از راه‌های اصلی برای دریافت شهروندی کانادایی بوده و به این ترتیب دانشجویان بین‌المللی ثروت زیادی برای دانشگاه‌ها و کالج‌های کانادا به ارمغان آورده‌اند. با استناد به آمار سال 2018 دولت، آن‌ها حدود 21.6 میلیارد دلار کانادا به تولید ناخالص داخلی کشور کمک می‌کنند.

پدر انتاریویی در نبرد قانونی با همسر سابق برای ممانعت از مدرسه رفتن پسرش بازنده شد

پدری که از همسرش جدا شده و نمی‌خواست پسرش به خاطر کووید-۱۹ به مدرسه بازگردد، در نبرد قانونی با مادر این کودک بازنده شد.

یک قاضی در انتاریو رای بر این داد که بازگشت به کلاس بهترین راه برای این فرزند است.

این تصمیم نخستین رای این چنینی در انتاریو در دوران پاندمی است و متخصصان قانونی می‌گویند می‌تواند راهنمایی برای والدینی باشد که نزاع‌های مشابه دارند.

والدین این کودک که سال ۲۰۱۷ طلاق گرفته‌اند، سر این مسئله اختلاف داشتند که آیا فرزندشان باید در پاییز به مدرسه بازگردد یا نه. اسناد دادگاهی نشان می‌دهد که مادر می‌گفت انزوای اجتماعی باعث شده فشار سنگینی روی این پسر وارد شود و بازگشت به کلاس به صورت حضوری بهترین حرکت برای او خواهد بود.

همچنین، پسر در یک برنامه زبان فرانسوی شرکت می‌کند و در حالی که هیچ یک از والدین فرانسوی صحبت نمی‌کنند، این باعث شده انجام دادن تکالیف در منزل برایش چالش برانگیز باشد. پدر تصدیق کرد که انزوا برای پسرش سخت بوده اما گفت پسر درک می‌کند که خانه ماندن برای امن نگه داشتن او و دیگران لازم است.

والدین ابتدا سعی کردند این اختلاف را میان خود حل کنند، اما وقتی تا اواسط آگوست نتوانستند راهکاری پیدا کنند، مادر تصمیم گرفت به قانون رو بیاورد.

ملانی اونیل وکیل مادر به سی‌تی‌وی‌نیوز گفت مادر که می‌خواست پسر خود را به مدرسه و پیش هم‌کلاسی‌هایش بفرستد، هیچ انتخاب دیگری جز قانون نداشت.

او گفت:‌ «هیچ راه وسطی وجود نداشت. زمان مهم بود و هیچ مصالحه‌ای بین آن‌ها وجود نداشت».

قاضی آندرا هیمل که به صورت مجازی مسئولیت بررسی این پرونده را بر عهده داشت، نظرات هر دو نفر را در نظر گرفت. او به این نکته اشاره کرد که پدر، که از آن موقع تا به حال دوباره ازدواج کرده، یک برنامه کاری انعطاف‌پذیر و یک بزرگسال دیگر در خانه دارد و مادر هیچ یک از این دو را در اختیار ندارد.

قاضی تعیین کرد که برنامه پدر برای تدریس به پسر در خانه به این مسئله توجهی نکرد که مادر می‌تواند برنامه‌ای مشابه را عملی کند. او همچنین به این نکته اشاره کرد که با وجود اینکه پدر درک می‌کند پسرش به دلیل انزوای اجتماعی کووید-۱۹ به مشکل برخورده، هیچ راهکار قابل قبولی ارایه نکرده است.
قاضی نوشت: « پدر بعد از شش ماه انزوا برنامه‌ای برای نیازهای اجتماعی فرزند ندارد و توجهی به اثرات دیدن همتایانش در مدرسه در حالیکه خودش در خانه تنها نشسته، نکرده است».

هیمل در تصمیم خود از دولت و مسئولان بهداشت انتاریو کمک خواست. آن‌ها اقرار کردند که فرستادن بچه به مدرسه ۱۰۰ درصد ایمن نیست،‌ اما تصمیم افتتاح دوباره مدارس باید در مقابل مسائل دیگر از جمله سلامت و منافع آکادمیک و اجتماعی کودک سنجیده شود.

او همچنین این مسئله را در نظر گرفت که هیچ کس در خانوار مادر یا پدر بیماری زمینه‌ای ندارد که باعث شود آن‌ها در معرض ریسک جدی کووید-۱۹ قرار بگیرند.

با وجود اینکه این نخستین مورد این چنینی بود، قاضی اشاره کرد که دادگاه از اواسط آگوست شاهد چند مورد مشابه بوده و «بدون شک، موارد دیگری هم خواهد بود».

راسل الکساندر وکیل طلاق گفت این مورد قابل توجه است چون به والدینی که طلاق گرفته‌اند ایده‌ می‌دهد که در دعوی‌های قانونی آینده باید در انتظار چه چیزی باشند.

قاضی در رای خود این نکته را پذیرفت که انتخاب اینکه یک کودک باید به مدرسه بازگردد یا خیر می‌تواند مسئله خیلی سختی باشد. به این دلیل او به والدینی که در زمینه مسئله بازگرداندن فرزندشان به مدرسه توافق ندارند توصیه کرد خواستار نظر سومی شوند و ابراز نگرانی کرد که مسئله آموزش کودکان ممکن است در بین زوج‌هایی که طلاق گرفته‌اند به مشکل بدل شود.

کمتر از یک سوم کانادایی‌ها حاضرند بدون واکسن کووید-19 سفر کنند

بیشتر کانادایی‌ها و آمریکایی‌ها قبل از تولید واکسن کووید-19 هیچ عجله‌ای برای سفر کردن به جایی، حتی داخل کشور خودشان ندارند. 

با استناد به نظرسنجی شرکت ریسرچ که یک شرکت نظرسنجی واقع در ونکوور است، کمتر از یک سوم از کانادایی‌ها حاضرند در حال حاضر به جایی پرواز کنند، نه به یک قاره دیگر،‌ نه به استانی دیگر و نه داخل استان خودشان.

تنها 17 درصد از پاسخ‌دهندگان کانادایی گفتند حاضرند با هواپیما به ایالات متحده سفر کنند.

در میان پاسخ‌دهندگان آمریکایی،‌ 35 درصد گفتند حاضرند داخل آمریکا پرواز کنند اما 28 درصد گفتند حاضرند به کانادا بروند.

ماریو کانسکو رییس شرکت ریسرچ در بیانیه‌ای کتبی گفت: «اشتیاق برای سفر پیش از تولید واکسن کووید-19 در کانادا و آمریکا بسیار پایین است.»

او اضافه کرد: «ساکنان آمریکای شمالی 55 سال به بالا که معمولا آماده اکتشاف و خرج کردن هستند، بدون وجود واکسن بیش از همه نسبت به تمام انواع سفر محتاط هستند.»

این نظرسنجی آنلاین که بین روزهای اول تا پنجم جولای برگزار شد، نمونه‌‌ای شامل هزار کانادایی و 1200 آمریکایی را مورد سوال قرار داد. 

در این نظرسنجی از این افراد درباره علاقه به سفر از طریق پنج نوع وسیله حمل‌‌و‌نقل یعنی قطار، هواپیما، اتوبوس، کشتی کروز و قایق سوال پرسیده شد. حاشیه خطای قابل مقایسه برای یک نمونه احتمال‌محور این اندازه مثبت و منفی 3.1 درصد برای کانادا و 2.8 درصد برای آمریکا خواهد بود.

سفر با قایق محبوب‌ترین نوع حمل‌و‌نقل بود و 35 درصد از کانادایی‌ها گفتند حاضرند از این طریق سفر کنند. در آتلانتیک کانادا و بریتیش کلمبیا تقریبا نیمی از پاسخ‌دهندگان گفتند حس راحتی نسبت به سفر کردن با قایق دارند.

در پاسخ به اینکه چه نظری درباره سفر با کشتی تفریحی دارند، حرف کانادایی‌ها حاکی از کاهشی چشمگیر بود. تنها 13 درصد از پاسخ‌دهندگان کانادایی گفتند حاضرند با کشتی تفریحی سفر کنند و این در حالی است که یک نفر از هر پنج آمریکایی گفت حاضر است بدون واکسن کروناویروس با کشتی تفریحی سفر کند.

همچنین یک «شکاف جنسیتی قابل توجه» بین آمریکایی‌هایی وجود داشتند که در نظرسنجی شرکت کردند. مردان بیشتری نسبت به زنان گفتند حاضرند بدون واکسن سفر کنند.

تقریبا یک چهارم جمعیت کانادا از کمک مالی 2000 دلاری دولت استفاده کرده است

داده‌های دولت کانادا نشان می‌دهد که تعداد درخواست‌های ثبت شده هفتگی برای دریافت پول برنامه مزیت پاسخ اورژانسی کانادا (CERB) دارد کم می‌شود اما تعداد زیادی از کانادایی‌ها تا به حال از آن استفاده کرده‌اند. 

در هفته منتهی به بیست‌‌و‌ششم جولای 274 هزار درخواست برای این برنامه ثبت شد که نسبت به هفته قبل 9.24 درصد کمتر بود. این رقم نسبت به ماه قبل هم 11.89 درصد کمتر شده است.

اما تعداد افرادی که از این مزیت استفاده کردند تا روز دوم آگوست به 8.51 میلیون نفر رسید که نشانگر افزایشی 3.25 درصدی نسبت به ماه قبل بود. با توجه به پایان طرح کمک مالی دولت در پاییز ، به اوج استفاده نزدیک می‌شویم اما درصد خیلی بالایی از جامعه نیازمند استفاده از این مزیت بوده است.

برای درک اینکه این رقم چقدر بالاست، فقط به درصد جامعه نگاه کنید. درصدی از جامعه که از CERB استفاده کرده حالا به 22.42 درصد رسیده که نسبت به 21.72 درصد ماه قبل افزایش داشته است.

اما آمار در صورت در نظر گرفتن نیروی کار فعال اهمیت بیشتری پیدا می کند.

تعداد دریافت‌کنندگان CERB به عنوان درصدی از نیروی کار به 47.71 درصد می‌رسد که نشان می‌دهد تقریبا نیمی از این نیروی کار از این پرداخت‌ها بهره برده‌اند.

تعجبی ندارد که سه استانی که بیشترین جمعیت را دارند، بیشترین استفاده‌کنندگان را هم دارند. انتاریو بیشترین تعداد استفاده‌کنندگان را با 3392390 نفر تا روز دوم آگوست دارد که 2.70 درصد بیشتر از ماه قبل بود. کبک با 1943460 نفر و افزایشی 3.65 درصدی دوم بود و بریتیش کلمبیا با 1138010 نفر و افزایشی 2.98 درصدی نسبت به ماه قبل در رتبه سوم قرار گرفت. این سه استان میزبان حدود سه چهارم از تمام افرادی هستند که در کشور از مزایای CERB استفاده می‌کنند.

استان‌هایی که این ماه بیشترین رشد درخواست‌دهندگان جداگانه را داشتند در آتلانتیک کانادا واقع شده‌اند. پرنس ادوارد آیلند با 32160 درخواست‌دهنده بیشترین رشد آماری را داشت و تعداد درخواست‌دهندگانش نسبت به هفته مشابه ماه قبل 7.63 درصد بیشتر شده بود. بعد از آن نیوفاندلند با 108680 درخواست‌دهنده و رشد 5.88 درصدی و نیوبرانزویک با 151780 درخواست‌دهنده و رشد 5.18 درصدی قرار گرفتند.

استان‌هایی که بیشترین درصد جمعیت نیازمند CERB را دارند هم بیشتر استان‌های پرجمعیت هستند. آلبرتا بیشترین درصد کاربران CERB را تا روز دوم آگوست با 23.10 درصد از جمعیت خود داشت و بعد از آن انتاریو با 23.01 درصد و کبک با 22.72 درصد قرار گرفتند.

پدری اهل وایت‌راک تهدید کرد دولت بریتیش کلمبیا را بخاطر برنامه بازگشت به مدارس به دادگاه می کشاند

مکس ترست 10 ساله آسم دارد، به همین دلیل وقتی در ماه ژوئن یادگیری حضوری نیمه‌وقت دوباره راه افتاد او به کلاس درس خود بازنگشت.

او می‌گوید: «به نظرم امن نبود. بنابراین تصمیم گرفتم نروم.»

این دانش‌آموز مشتاق بود کلاس ششم را در برنامه هوشمندان مدرسه ابتدایی کرسنت پارک وایت راک در سپتامبر آغاز کند، بنابراین او و پدرش دنبال جزییات نحوه بازگشت ایمن دانش‌آموزان به مدرسه بودند. این جزییات تحت برنامه بازگشت به مدارس استان چهارشنبه منتشر شد.

برنارد ترست، پدر مکس می‌گوید: «با مکس نشستیم و تصمیم گرفتیم کنفرانس خبری را با هم نگاه کنیم. چیزی که شنیدیم کاملا شوکه‌کننده بود.»

برنامه بریتیش کلمبیا این است که دانش‌آموزان مدارس ابتدایی به صورت تمام و در گروه‌های 60 نفره به کلاس درس بازگردند و هیچ اجباری برای فاصله‌گذاری اجتماعی یا ماسک زدن وجود نداشته باشد. بیشتر دانش‌آموزان دبیرستانی هم در گروه‌های 120 نفره به صورت تمام وقت به مدرسه بازمی‌گردند و اجباری برای ماسک نخواهند داشت.

برنارد ترست گفت: «اینکه بانی هنری و فلمینگ در تلویزیون به ما گفتند تحت شرایط اعلام شده بازگشت به مدرسه امن است، مسخره بود.»

ترست برنامه بازگشت به مدارس انتاریو را ترجیح می‌دهد. برمبنای این برنامه دانش‌آموزان ابتدایی باید به طور اختصاصی همراه گروه‌های هم‌کلاسی خود بمانند و دانش‌آموزان دبیرستانی فقط نیمی از مواقع را برای یادگیری به صورت فیزیکی به مدرسه می‌روند و تعداد افراد حاضر در کلاس‌ها نباید بیشتر از 15 نفر باشد. دانش‌آموزان کلاس‌های چهارم تا دوازدهم باید ماسک بزنند.

جسیکا سلزر معلم تاریخ مدرسه راهنمایی راکریج که با یکی از اعضای خانواده‌اش زندگی می‌کند که سیستم ایمنی بدنش آسیب‌پذیر است، می‌گوید: «اگر همه دانش‌آموزان و خودم ماسک بزنیم برای بازگشت به کلاس درس احساس ایمنی می‌کنم. من خیلی نگرانم که قرار است بازگشت کامل باشد. حس می‌کنم برنامه انتاریو امن‌تر است.»

ترست هم قبول دارد و می‌گوید: «چیزی که من را در این لحظه خوشحال می‌کند این است که از مدل انتاریو پیروی کنم. اجباری کردن ماسک برای کلاس‌های چهارم تا دوازدهم اجباری بشود یا چیزی شبیه به این. اطمینان حاصل کردن از اینکه گروه‌های دانش‌آموزان کوچک هستند و مسلما فاصله‌گذاری اجتماعی رعایت شود.»

او یک گروه فیس‌بوکی درست کرد تا با دیگر والدینی همراه شود که نگران خطرناک بودن احتمالی برنامه بازگشت به مدرسه بریتیش کلمبیا هستند. همچنین او احتمال برداشتن گام‌های قانونی را در نظر گرفته است.

ترست می‌گوید: «چیزی که من دوست دارم ببینم یک دعوی قضایی علیه دولت است. حس می‌کنم حتی اگر یک کودک هم مبتلا بشود یا بمیرد، هورگان، هنری و فلمینگ شخصا مسئول هستند.»

او از معلم‌ها و دانش‌آموزانی که نگران سلامت خود هستند درخواست کرده که در سپتامبر مدرسه نروند.

ترست گفت: «اگر هزاران معلم حس ایمنی نکنند و مدرسه نروند آن‌ها نمی‌توانند تمام آن‌ها را اخراج کنند.»

او گفت به آموزش دادن مکس در خانه ادامه می‌دهد، مگر اینکه ماسک اجباری و گروه دانش‌آموزان کوچک‌تر شود.

ترست گفت «می‌خواهم به کمک به یادگیری او از خانه ادامه بدهم و ما می‌توانیم تمرین‌های خودمان را خلق کنیم» اما تاکید داشت که «این برای پسرم منصفانه نیست.»

زنی اهل انتاریو،19 هفته را با علائم کووید-19 زندگی گرده

زنی اهل انتاریو می‌گوید 19 هفته است که مشغول دست‌و‌پنجه با علائم کووید-19 است و داستانش را با این امید به اشتراک گذاشته که بتواند به دیگران درباره اثرات جانبی به طور بالقوه طولانی‌مدت این ویروس اخطار بدهد.

سوزی گولدینگ اهل اوکویل انتاریو یکی از افرادی است که برای مدتی طولانی با علائم این بیماری جنگیده است. او می‌گوید کانادایی‌های زیادی هستند که مبتلا به ویروس شده‌اند و حتی ماه‌ها بعد از اینکه جواب تست‌شان منفی شده هنوز علائم آن را دارند.

گولدینگ گفت بعد از شرکت کردن در یک چک‌آپ سالانه در بیمارستان در ماه مارس مریض شد. دو روز بعد از بیمارستان رفتن او متوجه شد گلویش کمی درد می‌کند اما بعد از پنج روز علائم بسیار شدید شدند.

با وجود اینکه بسیاری از بیماران فقط دچار علائم ملایمی می‌شوند، گولدینگ گفت تا به حال ده‌ها عارضه جانبی را تجربه کرده که از جمله آن‌ها می‌توان به مشکلات سینوس، از دست دادن حس چشایی، تنگی نفس و سرفه خشک اشاره کرد. این‌ها تمام علائمی هستند که در ارتباط با کووید-19 ذکر می‌شوند.

روز دوم ژوئن، ماه‌ها بعد از اینکه گولدینگ مریض شد، او برای کووید-19 تست داد و جواب تستش منفی شد. دکترش به او گفت که به احتمال زیاد با توجه به تمام علائمی که دارد، قبلا ویروس داشته است.

با این حال، علائم غیرعادی او ادامه داشتند. گولدینگ که به خاطر بیماری خود گیج شده بود، جستجوی آنلاین انجام داد و متوجه شد افراد دیگری هم هستند که تجربه‌های مشابهی داشته‌اند.

گولدینگ گفت این روزها هنوز شاهد پیشرفت علائم‌اش است. او گفت اخیرا علائم بیماری باعث اثرگذاری روی کارکرد مغز او هم شده‌اند. او گفت علائمی که الان دارد بسیار مرتبط با اعصاب هستند و به طور مثال سخت‌ می‌تواند صحبت کند و جمله بسازد، حس گیجی ذهنی دارد و بعضی مواقع سرگیجه می‌گیرد.

گولدینگ یک گروه فیس‌بوکی برای افرادی درست کرد که مدتی طولانی با علائم کووید-19 دست‌و‌پنجه نرم کرده‌اند و امیدوار است افراد گروه بتوانند از یکدیگر حمایت کنند. این گروه حالا بیش از هزار عضو دارد.

او گفت هر کسی که از راهبردهای بهداشت عمومی پیروی نمی‌کند باید داستان‌های افراد دیگری که مدت‌هاست با بیماری درگیر هستند را بخواند و رفتارش را تغییر بدهد.

در حال حاضر هیچ پاسخ پزشکی واضحی برای توضیح دادن این مسئله وجود ندارد که چرا بعضی افراد بسیار بیشتر و طولانی‌تر از بقیه دچار علائم بیماری می‌شوند. با این حال متخصصان گفته‌اند که این مسئله می‌تواند به خاطر شکل‌گیری یک پاسخ عجیب از سوی سیستم ایمنی این افراد یا مرتبط با بیماری‌های زمینه‌ای آن‌ها باشد.

18 درصد والدین کانادایی می خواهند فرزندانشان را سپتامبر در خانه نگه دارند و به مدرسه نفرستند

در حالیکه به سرعت به  ماه سپتامبر و بازگشایی مدارس نزدیک می‌شویم، نتایج یک نظرسنجی جدید نشان داده که بسیاری از والدین کانادایی هنوز مطمئن نیستند که در زمان شروع به کار دوباره کلاس‌های درس آیا باید بچه‌های‌شان را به مدرسه بفرستند یا نه.

در این نظرسنجی، 59 درصد از پاسخ‌دهندگانی که فرزند داشتند گفتند اگر نوعی آموزش حضور در کلاس درس حداقل پنج روز در هفته وجود داشته باشد، حاضر هستند بچه‌های‌شان را دوباره به مدرسه بفرستند، اما 18 درصد گفتند بچه‌ها را خانه نگه می‌دارند و 23 درصد گفتند نمی‌دانند.

والدین در کبک بیش از همه گفتند می‌خواهند بچه‌ها را به مدرسه بفرستند. این استان در فصل بهار مدارس خارج از مونترال را باز کرد اما حضور در مدرسه اختیاری بود. والدین در آلبرتا بیشتر از همه گفتند بچه‌های‌شان را خانه نگه می‌دارند و والدین بریتیش کلمبیا بیشتر از همه گفتند تصمیم نگرفته‌اند.

والدین در زمینه اعمال راهبردهای ایمنی برای جلوگیری از ابتلای کودکان و معلم‌ها به کووید-19 یک نظر بودند. این شامل چک کردن درجه حرارت برای کودکان (82 درصد حمایت)، زدن ماسک محافظتی برای کارکنان مدرسه (81 درصد حمایت) و پر کردن پرسشنامه بازبینی (77 درصد حمایت) می‌شد.

دو سوم از والدین از این مسئله حمایت ‌کردند که بچه‌ها مجبور به ماسک زدن باشند. حمایت برای این حرکت در انتاریو که اخیرا شاهد افزایش دوباره موارد ابتلا به کووید-19 بوده بسیار قوی بود. ضعیف‌ترین حمایت در آتلانتیک کانادا بود که تعداد موارد فعال آن بسیار کمتر است.

همچنین از پاسخ‌دهندگان سوال شد که اگر یک دانش‌آموز یا معلم در کلاس درس فرزندشان مبتلا به کووید-19 بشود چه واکنشی خواهند داشت. 45 درصد از آن‌ها گفتند که از راهنمایی مدرسه پیروی می‌کنند و نیمی از والدین گفتند کودک را حداقل دو هفته (30 درصد) یا بدون تاریخ بازگشت (20 درصد) در خانه نگه می‌دارند.

با وجود اینکه والدین برنامه‌هایی برای مدیریت یک نوع برنامه مدرسه یا مدلی داشتند که شامل خانه ماندن حداقل نیمه‌وقت کودکان می‌شود، 13 درصد گفتند نمی‌دانند چه کار باید بکنند و 16 درصد گفتند بچه با یکی از والدین سر کار می‌رود.

41 درصد از پاسخ‌دهندگان گفتند اگر مدارس دوباره باز شوند خودشان شخصا نگران گرفتن کووید-19 خواهند بود و 48 درصد گفتند به هر حال تاثیری در میزان نگرانی‌شان ندارد. این نشان می‌دهد که از همین حالا نگرانی‌ها درباره این بیماری در درجه بالایی قرار دارد.

بریتیش کلمبیا گزینه های مختلف را برای بازگشایی مدارس در سپتامبر بررسی می‌کند

مسئولان استانی می‌گویند خانواده‌ها و مکان‌های کار باید انعطاف‌پذیر باشند و بریتیش کلمبیا دارد نقشه‌ای برای آغاز سال تحصیلی می‌ریزد که ممکن است در سپتامبر بچه‌ها را به کلاس‌های درس بازگرداند، یا ممکن است تصمیمی دیگر گرفته شود.

دکتر بانی هنری مسئول ارشد بهداشت استان می‌گوید با وجود اینکه فرستادن دانش‌آموزان به مدرسه ریسک انتقال را افزایش می‌دهد، بیرون نگه داشتن آن‌ها از کلاس درس و محیط یادگیری هم عواقبی منفی دارد.

او در جلسه به روز رسانی اطلاعات کووید-19 استان گفت: «می‌دانیم قابلیت کودکان برای داشتن روابط اجتماعی و یادگیری، اثرات چشمگیری برای سلامت روانی، سلامت احساسی و دیگر فاکتورها دارد. داریم تلاش می‌کنیم تا اطمینان حاصل کنیم که می‌توانیم این کار را به شیوه‌ای انجام دهیم که از تمام کودکان و نیازهای یادگیری آن‌ها در پاییز حمایت شود.»

انتظار می‌رود دولت بریتیش کلمبیا برنامه خود برای مدارس را چهارشنبه اعلام کند. هنری باور دارد راه‌هایی وجود دارد که «تمام تمام» بچه‌ها بتوانند به کلاس درس بازگردند.

در عین حال، رییس فدراسیون معلمان بریتیش کلمبیا می‌گوید معلم‌ها درباره بازگشت به محل کار در سپتامبر نگران هستند.

هنری در پاسخ به اینکه چطور معلم‌ها و دانش‌آموزان می‌توانند با ایمنی به کلاس‌های درس بازگردند گفت استان از تجربه افتتاح دوباره مدارس در ژوئن خیلی چیزها یاد گرفته است.

او گفت «ما قبلا هم در مدارس شیوع داشته‌ایم و می‌دانیم چطور باید آن‌ها را مدیریت کنیم» و اضافه کرد یکی از احتمال‌هایی که در حال حاضر در دست بررسی است این است که با افراد هر گروه سنی به عنوان یک حباب اجتماعی جداگانه برخورد شود.

همانطور که هنری چند بار طی ماه‌های گذشته اعلام کرده، او فکر نمی‌کند اجباری کردن ماسک رویکرد درستی باشد.

او اضافه کرد که ممکن است وقتی بچه‌ها در حال رفت‌و‌آمد از مدرسه هستند و مخصوصا زمانی که فاصله‌گذاری اجتماعی مقدور نیست، ماسک نقشی داشته باشد. اما او توضیح داد که بخش زیادی از انتقال‌ها در محل کار و بین بزرگسالان رخ می‌دهد و در نتیجه ماسک ممکن است در محل‌هایی مانند اتاق استراحت که بزرگسالان کنار هم هستند مورد استفاده بیشتری داشته باشد.

تشدید«رکود اقتصادی زنانه» در صورت عدم بازگشایی کامل مدارس و مهدها در کانادا

یک اقتصاددان می‌گوید پاندمی کووید-19 و بسته شدن کسب‌و‌کارها یک «رکود زنانه» یا اصطلاحا “she-cession” به وجود آورده است.

آرمینه یلنیزیان اقتصاددان می‌گوید سیاست‌گذاران باید اثرات بی‌سابقه این افت اقتصادی را بر زنان و خانوارهای کانادایی در نظر بگیرند.

او در یک مصاحبه تلفنی به بلومبرگ گفت: «بدون بهبود وضعیت زنان بهبود اقتصادی شکل نخواهد گرفت و بدون مراقبت از کودکان بهبود اقتصادی وجود نخواهد داشت. از نظر ریاضی غیرممکن است که بدون بازگرداندن زنان به کار بتوانیم بهبود تولید ناخالص داخلی یا اشتغال داشته باشیم.»

او اضافه کرد: «اگر اجازه بدهیم بخش قابل توجهی از سیستم مراقبت از کودکان مختل شود، آن وقت شاهد مجموعه‌ای از اثرات مختلف خواهیم بود که  به نظرم منجر به افول شدید اقتصادی و طولانی‌تر شدن افت اقتصادی می‌شود.»

گزارشی که پنج‌شنبه توسط آربی‌سی اکونومیکس منتشر شد نشان داد که مشارکت زنان در نیروی کار پیش از پاندمی در حد رکوردشکن بود، اما میزان بیکاری زنان پس از تعطیلی گسترده اقتصادی در 30 سال اخیر دیده نشده است.

با وجود اینکه زنان 51 درصد شغل‌‌شان را بین مارس و آوریل از دست دادند ولی در مقابل در  ماه های مه و ژوئن با تسهیل محدودیت‌ها  تنها شاهد بازگشت 45 درصد از بیکاران به بازار کار بودیم. 

 تحلیل این  موسسه از داده‌های منتشر شده توسط مرکز آمار کانادا نشان می دهد بین مارس و ژوئن جمع‌آوری شده‌اند، بیکاری زنان از مردان فراتر رفت و این اتفاق در سه دهه اخیر بی سابقه بود. 

 به استناد این گزارش ،یکی از دلایل کلیدی پشت این روند حضور پرتعدادتر  زنان در صنایعی است که بیش از همه از تعطیلی‌ها و بسته شدن‌ها تحت تاثیر قرار گرفتند؛ از جمله:توریسم، خدمات غذایی، خرده‌فروشی، آموزش و کمک اجتماعی.

آربی‌سی در گزارش خود گفت چالش‌ها بیشتر زنان را تحت تاثیر قرار می‌دهند. این گزارش  اضافه کرد که «مادر بودن یک فاکتور کلیدی در تصویر اشتغال است چون زنان سهم بزرگ‌تری از بار مراقبت از کودک را به دوش دارند.»

رییس جدید بانک مرکزی کانادا تیف مکلم هم در جدیدترین سخنان خود پس از حفظ نرخ بهره معیار در 0.25 درصد گفت «خیلی‌ها بازگشت به کار را سخت خواهند دید، مخصوصا اگر مدارس و مراکز مراقبت از کودکان کامل دوباره افتتاح نشوند.»

در گزارش شرکت آربی‌سی آمده که اشتغال در میان زنانی که نوزاد یا کودک سن مدرسه‌ای دارند بین فوریه و مه هفت درصد کاهش پیدا کرده و این در حالی است که همتایان مرد شاهد کاهش چهار درصدی بوده‌اند. کاهش اشتغال برای مادران مجرد حتی بیشتر و 12 درصد بوده است.

این شرکت به این نتیجه رسید که داده‌های مرکز آمار نشان می‌دهند که احتمال بیرون افتادن زنان از نیروی کار بسیار بیشتر از مردان است و نیمی از زنانی که بین فوریه و مه کار خود را از دست دادند به طور فعال دنبال کار نمی‌گردند.

یلنیزیان گفت ترکیب مراقبت از کودکان و تدریس به آن‌ها در خانه باعث شده بار کاری زنان بیشتر بشود. او گفت: «آن‌ها دارند کار دارای درآمد یک نفر دیگر را در خانه انجام می‌دهند.»

یلزینیان خواستار یک راهکار فدرال برای افتتاح دوباره امن مدارس و مراکز مراقبت از کودکان شد که در عین حال پروتکل‌های دقیقی برای مدیریت موارد بالقوه ابتلا به ویروس را در خود داشته باشد.

او گفت: «ما فصل بهار را در حالی هدر دادیم که خودمان را آماده این مسئله نکردیم.»

بیزنسها

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

فناوری

مسکن

دسته‌ها