آیا کانادا به تدریج بدل به «کشور اجاره نشین ها»می شود؟

اگر نسل جوان کانادا درباره وضعیت مالی‌شان برداشت درستی داشته باشند، باید حقیقت تلخی را بپذیرند چرا که پس از افزایش متناوب قیمت مسکن ، حتی نیمی از آن‌ها هم نمی‌توانند خانه خود را صاحب بشوند.

مطالعه‌ای جدید تز سوی شرکت مالیات و مشاره KPMG انشان می دهد تنها 54 درصد از افراد بین 23 و 38 ساله که مورد نظرسنجی قرار گرفته‌‌اند باور دارند می‌توانند صاحب‌خانه بشوند.

این شرکت در گزارش خود نوشت «این کاهشی عظیم نسبت به درجات مالکیت خانه نسل‌های قبلی است» و افزود نرخ مالکیت خانه در حال حاضر برای نسل‌های 35 سال به بالا بیش از 70 درصد است.

مشاوران این شرکت تنها افرادی نیستند که اخطار می‌دهند که با توجه به وضعیت فعلی قیمت مسکن، کانادا دارد به سمت تبدیل شدن به کشوری از اجاره‌نشین‌ها می‌رود. و این یعنی کشور نیازمند مسکن اجاره‌ای بیشتر از سهم کل موجودی مسکن خواهد بود. مشکل اینجاست که این اتفاق نیفتاده است. با وجود اینکه طی سال‌های اخیر وضع ساخت‌و‌ساز مسکن اجاره‌ای خوب بوده، سرعت رشد آن به اندازه کافی بالا نیست.

مارک کنی رییس و مدیر عامل صندوق املاک آپارتمان کانادایی (CAP) که یکی از بزرگ‌ترین مالکان ساختمان‌های آپارتمانی کشور است، گفت: «همه‌مان که داریم وارد سه شهر بزرگ (تورنتو، مونترال و ونکوور) می‌شویم نیازهای مسکن داریم و هیچ راهکاری هم وجود ندارد. بله، ساخت‌و‌ساز جدید داریم، اما کافی نیست و کار نمی‌کند. داریم در سه شهر بزرگ عمیق‌تر وارد بحران می‌شویم.»

در سال‌های اخیر نرخ‌های اجاره‌خانه به شدت افزایش یافته و متخصصان می‌گویند این به خاطر افزایش تقاضاست. خیلی از افرادی که می‌خواستند خانه بخرند باید مدت بیشتری در مسکن اجاره‌ای بمانند چون قیمت خانه بالاست و این مسئله فشار افزایشی بیشتری به قیمت اجاره‌خانه می‌آورد.

در عین حال، رشد جمعیت کانادا به سریع‌ترین میزان خود در چند دهه اخیر رسیده و دولت فدرال درجات مهاجرت را به بیش از 300 هزار نفر در سال‌های اخیر رسانده است. انتظار می‌رود این هدف دوباره تا سال 2021 افزایش پیدا کند و به 350 هزار نفر برسد. به این رشد طبیعی جمعیت را هم اضافه کنید و نتیجه این می‌شود که کانادا دارد هر سال نیم میلیون ساکن اضافه می‌کند.

رویال بانک کانادا اوایل امسال تخمین زد که تورنتو برای حرکت هم‌سرعت با رشد جمعیت باید مقدار ساخت‌و‌ساز آپارتمان‌های خود را دو برابر کند. 

سیاستمداران گام‌هایی برای رسیدگی به این مسئله برداشته‌اند. دولت فدرال دارد یک استراتژی ملی مسکن اجرا می‌کند که نقشه‌ای 10 ساله برای ساختن 125 هزار واحد مسکونی و رسیدگی به نیازهای مسکن بیش از نیم میلیون خانوار کانادایی است.

در درجه استانی، انتاریو و بریتیش کلمبیا دارند تا حدودی به جلو حرکت می‌کنند و برنامه‌هایی برای افزایش تراکم دارند. دولت انتاریو از شر کنترل‌های اجاره‌ای دولت لیبرال قبلی خلاص شد و سعی داشت کاری کند خانه‌های اجاره‌ای بیشتری ساخته بشود اما داده‌ها نشان می‌دهد که همه اینها اثری بر درجات ساخت‌و‌ساز اجاره‌ای نداشته است.

از سوی دیگر سازندگان و سرمایه‌گذاران سازمانی املاک می‌گویند ساختن مسکن سخت است. در بسیاری از شهرها سه تا چهار سال طول می‌کشد تا فقط جوازها و تاییدیه‌های لازم برای شروع ساخت‌و‌ساز صادر شود. محل ساخت محدود می‌شود و در بعضی جاها کمبود زمین آماده ساخت‌و‌ساز وجود دارد.

اما نکته مثبت این است که ارزش آپارتمان‌های اجاره‌ای دارد افزایش پیدا می‌کند. الف هندری، مدیر عامل Homestead Land Holdings در تورنتو گفت:‌ «تقاضا برای این محصول باورنکردنی است». او تخمین می‌زند که پول زیادی منتظر ورود به سرمایه‌گذاری مسکن اجاره‌ای است.

بنابراین اگر نمی‌توانید پول خرید یک خانه را پرداخت کنید ممکن است منطقی باشد که سهمی در یک شرکت آپارتمان اجاره‌ای عمومی خریداری کنید. سود آن ممکن است به پرداخت اجاره‌خانه‌های جهشی شما کمک کند.

چرا باید خرید ملک مسکونی در کانادا توسط افراد غیرمقیم ممنوع شود ؟

مقرون به صرفه بودن یکی از بزرگ‌ترین نگرانی‌ها برای کانادایی‌هاست و یکی از دلایل اصلی این مشکل هم هزینه بالای مسکن در بخش‌های زیادی از کشور است.

البته این به معنی نرخ‌های اجاره بسیار بالا هم هست. تعدادی از شهروندان بدشانس دارند بیش از ۵۰ درصد درآمد خود را صرف سرپناه می‌کنند. تعداد بسیار بیشتری دارند قیمتی بسیار بالاتر از نرخ قابل قبول جهانی برای مسکن پرداخت می‌کنند و ۳۰ درصد از درآمد خود را خرج آن می‌کنند.

این باعث می‌شود خیلی‌ها نتوانند بدون استفاده از بانک‌های غذا شکم خانواده شان را سیر کنند و تفریح و سرگرمی می‌شودبرای این افراد و خانواده‌های محروم آنها تقریبا به رویا تبدیل می شود.

در ونکوور تا ۲۰ درصد فروش‌های کاندوهای جدید مربوط به افراد غیرمقیم است. خیلی از این کاندوها خالی باقی می‌مانند و این موجب می‌شود عرضه مسکن پایین بیاید و قیمت خانه‌های اجاره‌ای و بازفروش‌شده بالا ‌برود.

تمام شهرهای بزرگ در کانادا باید میزان مصرف برق خانه‌ها را چک کنند: اگر برق مصرفی پایین است بنابراین احتمال زیاد خانه خالی است. در تورنتو، نرخ خالی بودن بعضی ساختمان‌ها ۱۵ درصد است. این مسلما به اجاره‌نشین‌های درمانده کمکی نمی‌کند. در ونکوور، آن‌ها در حال حاضر از مالکان خانه‌های خالی یک درصد ارزش کل خانه را مالیات دریافت می‌کنند. این نرخ باید بسیار بالاتر باشد. تمام خانه‌های خالی باید به شدت مالیات پرداخت کنند، شاید تا چهار برابر نرخ نرمال.

هم گلدن هورس‌شو و هم ونکوور بزرگ یک مالیات خریداران خارجی ۱۵ درصدی اعمال کرده‌‌اند اما این جلوی خانه خریدن بیشتر غیرساکنان را نگرفته است. بیشتر افراد محروم این مناطق در شرایط برابری با این مالکان خارجی قرار ندارند، زیرا پرداخت کردن صدها هزار دلار بالاتر از قیمت ثبت خانه برای خیلی از آن‌ها مشکلی نیست. با توجه به ناآرامی‌های فعلی در هنگ کنگ و ایران عدم اطمینان موجود در بسیاری از کشورهای دیگر، خارجی‌ها می‌خواهند پول‌شان را جای امنی پارک کنند.

کاری که باید انجام بشود، آن هم با فوریت بسیار بالا، این است که قانونی تصویب شود که افراد غیرمقیم دیگر نتوانند در کانادا زمین بخرند یا حداقل مجبور شوند مالیات مختص خریداران خارجی را تا سقف ۵۰ تا ۷۵ درصدی پرداخت کنند.

در نیوزیلند از قبل خریدن خانه برای افراد غیرمقیم غیرقانونی شده است. دولت دید که تا ۲۵ درصد از املاک مناطقی خاص، دارد به سرمایه‌گذاران خارجی فروخته می‌شود. البته دولت اجازه داد استرالیایی‌ها و تعداد پروژه‌های تجاری بزرگ‌تر توسط غیرساکنان خریداری شوند اما خانه‌های تک خانوار از دسترس آن‌ها خارج شدند. 

استرالیا هم قوانین بسیار سفت‌و‌سخت‌تری برای مالکیت خارجی‌ها دارد. این فاکتورها نه تنها باعث می‌شود کانادایی‌ها سخت‌تر بتوانند خانه بخرند بلکه اثر فرار مغزها به سمت آمریکا را هم دارد. بسیاری از افراد حرفه‌ای جوان به آمریکا به عنوان جایی که بتوانند آن را خانه بخوانند نگاه می‌کنند چون هزینه زندگی در بسیاری از شهرهای آن بسیار کمتر است.

افراد غیرمقیم که در کانادا ملک می‌خرند مسلما تا حدود بسیار زیادی به افزایش هزینه املاک کمک کرده‌اند. افراد غیرمقیم به جامعه ما نفعی نمی‌رسانند. آن‌ها اینجا زندگی نمی‌کنند، اینجا کار نمی‌کنند، اینجا کار داوطلبانه انجام نمی دهند و اینجا پول خرج نمی‌کنند، مگر اینکه بخواهند خانه بخرند تا پول‌شان را در یک جای امن پارک کنند.

ونکوور، نیویورک و لندن خریداران خانه‌های لوکس را به سرعت از دست می‌دهند

خریداران خانه های لوکس بیش از پیش سرمایه گذاری در شهرهای بزرگ جهان را خطری برای سرمایه خود می‌بینند.

با استناد به گزارشی جدید از Knight Frank، قیمت املاک لوکس در 45 شهر بزرگ در فصل سوم امسال نسبت به یک سال قبل تنها 1.1 درصد افزایش داشت که ضعیف‌ترین افزایش قیمت سالانه از پایان سال 2009 تا به حال بود. 

قیمت‌ها در نیویورک 4.4 در کاهش داشتند و در لندن و ونکوور به ترتیب 3.9 درصد و 10 درصد پایین آمدند. از جنگ‌های تجاری گرفته تا برگزیت، اعتراض‌های حامی دموکراسی هنگ کنگ و اعتراض‌های مردمی در تعدادی از بزرگ‌ترین و ثروتمندترین شهرهای جهان که باعث اعمال مالیات‌های جدید بر ثروتمندان شده، همه جا عدم اطمینان بارز است.

دن کان مدیر اجرایی مسکن بین‌الملل کریستیز می‌گوید: «شهرهای امن دارند اعتبار خود را برای سرمایه داران از دست می‌دهند. پیدا کردن جایی با کیفیت برای استفاده سرمایه بسیار چالش‌برانگیزتر می‌شود».

شهرهای جهانی مانند لندن، هنگ کنگ و نیویورک که بعد از بحران مالی که برای مدتی به نظر می رسید سالی پس از سال دیگر چرخه‌های عادی بازار مسکن در افزایش قیمت را نقض می‌کنند و شاهد رشد قیمت منازل لوکس بودند، حالا دارند جایگاه خود به عنوان مکان‌هایی امن برای پارک کردن سرمایه های نقد توسط خریداران ثروتمند بین‌المللی را از دست می‌دهند. این معکوس شدن روند تا حدودی به خاطر موانعی است که دولت‌ها برای افزایش قیمت شدید مسکن در نظر گرفته اند کرده‌اند و در این میان سرمایه‌گذاران میلیاردر بخشی از مشکل مسکن این شهرها معرفی شده اند.

در آن سوی بازار برنده‌ شهرهایی مانند مسکو بودند چون انتخاب روس‌های ثروتمند این بوده که خانه‌شان را در زادگاه خود خریداری کنند. تایوان هم به هنگ‌کنگ که گران‌ترین بازار مسکن جهان را دارد، ترجیح داده می‌شود. 

جاناتان میلر رییس شرکت تعیین ارزش خانه میلر ساموئل گفت: «ما حرکتی بی‌سابقه در بازار املاک لوکس داشتیم و حالا بسیاری از آن بازارها در حال تقلا با عرضه بیش از حد یا عدم اطمینان هستند. عدم اطمینان در حال حاضر بیشترین کلمه مورد استفاده در بازارهای املاک است که دلیل خوبی هم دارد.»

توماس وراگوث رییس استراتژی جهانی مسکن برای شرکت مدیریت ثروت یو‌بی‌اس می‌گوید قیمت‌ها بیش از حد بالا رفته و شرایط اقتصادی تغییر کرده است؛ به طور مثال، امواجی از خریداران اهل خاورمیانه و روسیه بعد از سقوط قیمت نفت در سال 2014 عقب کشیدند.

وراگوث گفت: «حالتی از رخوت در بازار پیش آمده است. حتی ثروتمندترین‌ها هم می‌گویند دیگر حاضر نیستند با آن قیمت خانه بخرند.»

کیت اورت-آلن از شرکای نایت فرنک در لندن می‌گوید بازار دارد بر پایه شرایط موقعیتی تغییر می‌کند؛ مثلا انتخابات آمریکا ممکن است باعث شود خریداران در نیویورک دست نگه دارند.

خریداران چینی خریدهای خارجی خود را کاهش داده‌اند که تا حدودی دلیل این امر اعمال محدودیت‌های دولتی برای خارج کردن پول از کشور است. خریداران در همه جا دارند از ریسک امتناع می‌کنند که باعث شده هنگ کنگ را کنار بگذارند و به سمت تایوان که در فصل سوم امسال شاهد یک افزایش قیمت 8.9 درصدی بود، حرکت کنند.

در حالیکه برگزیت و مالیات‌های اعمال شده بر خریدارانی که دومین خانه‌شان را می‌خرند باعث شده‌‌اند لندن ریسکی و گران‌قیمت‌تر بشود، ورود خریداران باعث افزایش 10 درصدی قیمتی در فرانکفورت شد که یک پایتخت بانکداری با قیمت‌های نسبتا مقرون به صرفه است.

وقتی که اوضاع در سراسر دنیا تغییر می‌کند و بدتر می‌شود، تا اینجا معمولا آمریکا به عنوان جزیره‌ای از امنیت و ایمنی مخصوصا برای ثروتمندترین‌های دنیا عمل کرده است. آمریکا از همین حالا تبدیل به خانه تعداد بیشتری از هنگ کنگی‌ها در هر کشوری خارج از خود چین است و داده‌های اخیر نشان می‌دهند تعداد بیشتری از هنگ کنگی‌ها می‌خواهند این کشور را ترک کنند.

فروش موفقیت آمیز قطعه زمین های یک دلاری در نیوبرانزویک

یک سال بعد از اینکه دهکده‌ای کوچک در نیوبرانزویک اعلام کرد می‌خواهد 16 قطعه زمین را هر یک به قیمت یک دلار به فروش برساند، شهردار این دهکده می‌گوید این حرکت نوآورانه برای جذب تازه واردها به مک‌آدام کاملا موفقیت‌آمیز بوده است.

کن استانیکس گفت: «ایده‌ای عالی بود. اما مهم‌تر از همه، ایده‌ها و انرژی‌ای که این افراد جدید به جامعه محلی و استان می‌آورند فوق‌العاده هستند.»

تا این هفته 10 قطعه زمین به فروش رسیده و شش قطعه دیگر هم در معرض نهایی‌سازی قرارداد است. با توجه به اینکه یکی از زمین‌ها اخیرا برای ساخت‌و‌ساز تایید گرفت، استانیکس تخمین می‌زند تا سه سال آینده 16 خانه جدید در سمت شرقی این جامعه محلی ساخته شده باشد.

او که مشغول تزیین کردن ایستگاه قطار تاریخی شهر برای یک رخداد سالانه کریسمس بود گفت: «به نظرم رویکردی که ما اتخاذ کردیم برای‌مان موفقیت‌آمیز خواهد بود.»

روی هم رفته بیش از 600 نفر ثبت نام کردند تا یکی از این زمین‌های بسیار ارزان را خریداری کنند. این زمین‌ها ی در نوامبر 2018 در بازار قرار داده شدند.

استانیکس می‌گوید ایده فروختن این زمین‌ها به قیمتی معادل با کمتر از قیمت یک لیوان قهوه نخستین بار در ملاقاتی در سال 2012 مطرح شد. آن موقع واضح بود که وضعیت دهکده رو به افول است. ماند بسیاری از جوامع محلی دیگر در ساحل شرقی، مک‌آدام نمی‌توانست با جاذبه شغل‌های پردرآمد در زمین‌های نفتی آلبرتا رقابت کند.

استانیکس گفت: «داشت به شدت از جمعیت‌مان کم می‌شد و مردم به سمت غرب می‌رفتند.»

علاوه بر ایده فروش زمین ارزان، شورای دهکده همچنین برنامه‌ای تهاجمی برای خراب کردن خانه‌های رهاشده را اجرایی کرد تا بتواند ارزش ملک‌های منطقه را افزایش دهد. از 25 خانه کلنگی شناسایی شده تا به حال 17 خانه خراب شده‌اند.

به این ترتیب مردم شروع به خریدن خانه‌های کنار آن‌ها کردند و فقط در سه سال اخیر 75 خانه فروخته شد. طی این بازه جمعیت دهکده بین 100 تا 1250 نفر افزایش داشته است و قطعه زمین های یک دلاری این روند را افزایش خواهد داد. شهردار می‌گوید بین آن‌ها افراد بازنشسته، افراد جوان، خانواده، کانادایی‌های نو و زوج‌هایی از هند و جاماییکا دیده می‌شوند.

یکی از شرایط فروش این است که خریدار باید طی در نهایت دو سال در زمین خانه‌ای به مساحت حداقل 1200 فوت مربع بسازد. در حالی که سازندگان مسکن سعی کردند زمین‌ها را بخرند، اما استانیکس به آن‌ها گفت دهکده علاقه‌ای به فروختن به آن‌ها ندارد. 

شهردار گفت به خریداران گفته شده می‌توانند انتظار اتمسفری ساده و آرام را داشته باشند که در آن بهترین راه‌ها برای لذت بردن استفاده از اسنوموبیل، شکار، ماهی‌گیری و قدم زدن در طبیعت است.  او گفت: «در مک‌آدام، ترافیک ساعت شلوغی سه نفر است که با هم به یک تقاطع می‌رسند و می‌گویند نه شما اول برو.»

مسئولان یک شهر کوچک دیگر از شهردار خواسته‌اند به آن‌ها در کپی کردن این ابتکار فروش یک دلاری کمک کند. استانیکس همچنین می‌خواهد املاکی را در خیابانی توسعه‌نیافته در شهر برای فروش در آینده قرار بدهد.

با پرداخت 10 دلار درنخستین استودیوی خواب کانادا چرت بزنید

در اسپانیا اسمش را سیِستا گذاشته‌اند. در ژاپن بسیاری از ساختمان‌های دفتری اتاقک‌های عایق صدا برای یک چرت وسط روز سریع دارند. بیشتر دکترها هم قبول دارند که یک چرت 20 دقیقه‌ای در طی روز برای سلامت خوب است.

اما چرت زدن طی ساعات کاری هنوز کاملا وارد فرهنگ دفتری کانادا نشده است؛ البته حالا یک استودیوی خواب واقع در تورنتو می‌خواهد این را تغییر بدهد.

به ازای 10 دلار، مشتریان در Nap It Up می‌توانند در یک استودیوی 13 تخته کم‌نور که با تعبیه هوای با طعم اسطوخودوس رایحه گرفته 25 دقیقه خواب بدون وقفه داشته باشند. آن‌ها همچنین می‌توانند به قیمت 3.50 دلار یک ملحفه، به ازای 1.50 دلار ماسک چشم و به قیمت 5 دلار دماغ‌بند ضد خرخر خریداری کنند.

مهزبین رحمان موسس این مجموعه گفت این ایده وقتی برای یک بانک کار می‌کرد، به سراغش آمد. او گفت: «یادم می‌آید یک بار در اتاق ناهار داشت روی میز خوابم می‌برد و به محض اینکه سعی می‌کردم چرت بزنم کسی می‌آمد و دوباره بیدار می‌شدم.»

مطالعات نشان می‌دهد که بیشتر کانادایی‌ها به اندازه کافی نمی‌خوابند. دکترها معمولا می‌گویند بزرگسالان باید شبی بین هفت تا هشت ساعت بخوابند. استراحت ناکافی تا به حال به فشار خون بالا، مسائل وزن، استرس و به خطر افتادن سلامت روان ربط داده شده است.

دکتر چارلز ساموئلز مدیر پزشکی مرکز خواب و عملکرد انسانی در کلگری می‌گوید این مشکلی است که چرت زدن می‌تواند آن را حل کند. او گفت: «تحقیقات بسیاری درباره اثربخش بودن چرت زدن در کاهش حس خستگی و ضعف عملکرد و تمرکز ضعیف انجام شده است.»

گزارشی که اخیرا منتشر شد نشان داد که فقط یک یا دو بار چرت زدن در طول هفته می‌تواند ریسک حمله قلبی یا سکته مغزی را 48 درصد کاهش دهد.

ساموئلز می‌گوید تقریبا یک نفر از هر سه نفر در آمریکای شمالی حدود 10 تا 15 ساعت در هفته کمتر از میزان لازم می‌خوابد. با این حال ممکن است قبولاندن خواب وسط روز در بسیاری از محل‌های کار سخت باشد چون به عنوان نشانه‌ای از تنبلی به آن نگاه می‌شود.

با این حال ساموئلز گفت مطمئن نیست که استودیوی خواب بتواند پاسخی برای این مسئله باشد. او گفت: «حقیقت این است که افراد به هر حال الان هم سر کار می‌خوابند.»

اما سارا الگر دانشمند محقق خواب در انستیتو تحقیقات ارتش والتر رید معتقد است کارفرمایان کانادایی باید با این ایده کنار بیایند. او می‌گوید: «چرت بعد از ظهر میزان کاری که می‌توانید انجام بدهید را افزایش می‌دهد. حال و وضعیت روحی شما را بهتر می‌کند. بنابراین آموزش دادن به افراد درباره تمام جنبه‌های سلامتی چرت زدن کاری است که ما سعی می‌کنیم انجام بدهیم.»

تنها نیمی از مالکان از سرمایه گذاری در بازار مسکن کانادا سود می برند

یک شرکت تحقیقات سرمایه‌گذاری واقع در تورنتو گفته ریسک کلیدی برای بازار مسکن کانادا را سرمایه‌گذاران و مالکانی می بیند که در عمل دارند پول از دست می‌دهند.

در یک نظرسنجی غیررسمی از مشتریانش که اوایل این ماه برگزار شد، شرکت وریتاس به این نتیجه رسید که تنها نیمی از آن‌هایی که مالک املاک به عنوان یک سرمایه‌گذاری هستند گردش مالی مثبتی دارند و نسبت به هزینه‌های ملک، برای آن‌ها پول بیشتری کسب می‌کنند.

حدود ۱۸ درصد به وضعیت مساوی رسیده‌اند و ۳۳ درصد گفته‌اند دارند روی سرمایه‌گذاری‌های‌شان پول از دست می‌دهند. فرض می‌شود که آن‌ها روی افزایش قیمت مسکن به عنوان راهی برای سوددهی حساب بازکرده‌باشند. نظرسنجی وریتاس به این نتیجه رسید که ۸۴ درصد از سرمایه‌گذاران در حال حاضر برنامه‌ای برای فروختن ندارند.

اما اگر این کار را انجام بدهند، می‌تواند کافی باشد تا بازار را به سمت پایین سوق بدهد. وریتاس در یادداشتی برای مشتریان خود نوشت: «باور ما این است که قیمت‌های مسکن در آینده با نیروی سرمایه‌گذاران املاک مسکونی پیش خواهد رفت، چه آن‌ها بخواهند بفروشند چه بخواهند بخرند».

با استناد به داده‌های مرکز آمار کانادا که امسال منتشر شده، حدود ۳۸ درصد از کاندوها در تورنتو و ۴۶ درصد از کاندوهای ونکوور تحت اشغال مالکان خود نیستند. این امر به این معنی است که آنها یا اجاره داده می‌شوند یا خالی هستند. به نظر می‌رسد که این روند رو به تشدید هم باشد. گزارشی که سال گذشته از CIBC منتشر شد تخمین زد که حدود نیمی از کاندوهایی که اخیرا تحویل بازار شده‌اند توسط سرمایه‌گذاران خریداری شده‌اند.

وریتاس در گزارش خود نوشت:‌ «تصحیح قیمت مسکن وقتی اتفاق می‌افتد که سیلی از فروشندگان وجود داشته باشد. از نظر ما، سیل بعدی نه از مجموعه‌ای از ساخت‌و‌سازهای جدید یا حتی مالکان بلکه از سرمایه‌گذاران املاک و سفته‌بازان نشات خواهد گرفت».

نظرسنجی وریتاس این حقیقت را در بازار تورنتو بیشتر از بازارهای دیگر کانادایی به تصویر می‌کشد. ۵۴ درصد از پاسخ‌دهندگان املاکی در تورنتو بزرگ دارند که این رقم در ونکوور بزرگ ۱۰ درصد و در مونترال ۷ درصد است. این رقم در تمام جاهای دیگر ۳۳ درصد بود.

بیش از نیمی از رشد تولید ناخالص داخلی کانادا وابسته به بازار مسکن و ساخت‌ساز است

صنعت املاک کانادا هنوز یکی از بزرگ‌ترین عوامل رشد اقتصادی کشور است. ارقام مرکز ‌آمار کانادا نشان می‌دهند که تولید ناخالص داخلی کشور در ماه مه رشد کرد. این رشد ماهانه که بالاتر از حد انتظار بود تا حدود زیادی با نیروی رانشی املاک و ساخت‌و‌ساز اتفاق افتاد.

تولید ناخالص داخلی واقعی کانادا هم از نظر ماهانه و هم از نظر سالانه افزایش داشت. رقم آن در مه به 1.97 تریلیون دلار رسید که نسبت به ماه قبل 0.23 درصد بیشتر بود. این رقم نمایانگر افزایشی 1.37 درصدی نسبت به ماه مشابه سال قبل بود. تغییرات 12 ماهه 29.97 درصد پایین‌تر از نرخ رشد میانه طی پنج سال گذشته است.

بخش املاک کانادا تقریبا دو برابر سریع‌تر از رشد تولید ناخالص داخلی پیشرفت می‌کند. سودهای املاک، مسکن اجاره‌ای و لیزینگ در مه به 250.69 میلیارد دلار رسید که 0.43 درصد نسبت به ماه قبل و 2.67 درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته بود. این بخش از اقتصاد حالا مسئول 12.75 درصد از کل تولید ناخالص داخلی است که تنها کمی با بالاترین رقم تاریخی خود یعنی 12.92 درصد فاصله دارد که در مه 2016 دیده شده بود.

رقم ساخت‌وساز افزایش ماهانه قابل توجهی داشت اما در نهایت پایین‌تر از رقم سال گذشته بود. رقم کل ساخت‌وساز در مه به 137.93 میلیارد دلار رسید که 0.89 درصد نسبت به ماه گذشته بالاتر اما از ماه مشابه سال گذشته 4.88 درصد پایین‌تر بود. 

املاک مسکونی مسئول 49.62 میلیارد دلار از آن رقم هستند که 2.18 درصد نسبت به ماه قبل رشد داشتند اما نسبت به ماه مشابه سال قبل 5.57 درصد پایین‌تر بودند. ساخت‌وساز کمک قابل توجهی به افزایش ماهانه تولید ناخالص داخلی کرد اما ارقام سالانه را پایین آورد.

صنایع مسکن و ساخت‌و‌ساز مسئول بخش اعظمی از افزایش ماه مه بودند. تولید ناخالص داخلی در ماه مه به میزان 4.52 میلیارد دلار با تنظیم فصلی رشد داشت. جزییات میزان رشد نشان می‌دهد که رشد بخش املاک اجاره‌ای و لیزینگ مسئول 24.24 درصد از آن رشد بوده است. رشد بخش ساخت‌و‌ساز نمایانگر 27.06 درصد از رشد بود و ساخت‌وساز املاک مسکونی هم رقمی بیش از 80 درصد را در بر می‌گرفت. روی هم رفته ارقام نشان می‌دهند که بخش‌های مسکن و ساخت‌وساز مسئول 51.3 درصد از رشد ماهانه تولید ناخالص داخلی در ماه مه بودند.

بخش املاک حتی با وجود کاهش رشد فروش مسکن هنوز یکی از نیروهای محرکه اصلی رشد اقتصادی است. که البته با توجه به اینکه تعداد پروژه‌های ساخت‌وساز جدید رکوردشکن بوده این مسئله منطقی هم هست. البته نکته قابل توجه اینجاست که بیشتر این ساختمان‌ها حدود دو سال پیش به فروش رفته بودند و طی یک سال گذشته میزان فروش و پیش‌فروش خانه ضعیف‌تر شده که می‌تواند در آینده مشکلاتی را به وجود بیاورد.

gross

 

image00300000

 

ثبت بدترین آمار فروش ماه ژوئن طی 20 سال گذشته در ونکوور بزرگ

فروش خانه در سرتاسر ونکوور بزرگ پایین آمده و برای نخستین بار در سه سال گذشته قیمت معیار ترکیبی یک خانه در مترو ونکوور به زیر یک میلیون دلار افت کرده است.

هم انجمن املاک ونکوور بزرگ (REBGV) و هم انجمن املاک فریزر ولی (FVREB) برای ماه ژوئن فروش‌های پایین‌تر از میانگین گزارش دادند. در ونکوور بزرگ، فروش ژوئن در پایین‌ترین خود گزارش‌شده خود از سال 2000 تا به حال و در فریزر ولی در دومین درجه پایین خود در همان بازه زمانی قرار داشت.

در حالیکه فاکتورهای مختلفی از جمله مالیات‌های جدید و استرس تست وام مسکن در این افت فروش املاک نقش دارند، یک عنصر انسانی هم در مسئله دخیل است. 

اشلی اسمیت رییس REGBV گفت: «چیزی که بیشتر از همه شاهدش هستیم این است که خریداران و فروشندگان این منطقه به سختی می‌توانند انتظارات خود را هماهنگ کنند. فروشندگان در ذهن‌شان قیمت‌های فروش خارق‌العاده سال‌های گذشته را دارند و در نتیجه یک آستانه قیمتی خاص می‌خواهند، اما خریداران نمی‌خواهند چنین پول‌هایی بدهند. آن‌ها می‌دانند بازار افت کرده است.»

املاک ثبتی REBGV شامل خانه‌های مناطق برنابی، کوکوئیتلام، میپل ریج، نیو وست‌مینستر، ونکوور شمال و غربی، پیت مدوز، پورت کوکوئیتلام، پورت مودی، ریچموند، داکوتا جنوبی، اسکوامیش، ویستلر، ونکوور و سانشاین کوست می‌شود. فروش‌های نورت دلتا، ساری، وایت راک، لنگلی، ابوتسفورد و میشن هم توسط FVREB گزارش می‌شوند.

با استناد به داده‌های REBGV، فروش خانه‌های مسکونی در منطقه در مقایسه با ژوئن 2018 با کاهشی 14.4 درصدی مواجه بود. داده‌ها نشان می‌دهد که روی هم رفته در ژوئن امسال در ونکوور بزرگ 2077 خانه به فروش رفت، در حالیکه طی همان ماه سال گذشته 2425 خانه فروخته شده بود.

فروش بین ماه‌های مه و ژوئن هم کاهشی 21.3 درصدی داشت و REBGV می‌گوید در ماه مه نسبت به یک ماه بعد 561 خانه بیشتر فروخته شد.

در فریزر ولی، میزان فروش در یک ماه پایین آمد و تقریبا تعداد خانه‌های فروخته شده در مه 14 درصد بیشتر از ژوئن بود. فروش املاک ماه گذشته در فریزر ولی 29.3 درصد پایین‌تر از میانگین فروش 10 ساله ژوئن بود. سال گذشته، FVREB گزارش داد که در ماه ژوئن 1452 خانه فروخته شده و رقم امسال به 1306 کاهش پیدا کرد.

درین جرمین رییس FBREB در بیانیه‌ای گفت: «بازار فریزر ولی هنوز دارد با نیازمندی‌های جدید وام مسکن دولت فدرال و همچنین با مالیات‌های سفته‌بازی و خانه‌های خالی وفق پیدا می‌کند. ما در منطقه‌مان شاهد میزان فروش‌های پایین تاریخی هستیم.»

قیمت‌ها هم در فریزر ولی از ژوئن 2018 تا به حال پایین رفته‌اند. قیمت خانه‌های تک‌خوابه مستقل 6.1 درصد کم شده، قیمت آپارتمان‌ها 9.6 پایین‌ آمده و قیمت خانه‌های ویلایی 5.9 درصد افت کرده است.

با این حال تام دیویدف اقتصاددان دانشگاه بریتیش کلمبیا می‌گوید این هنوز کافی نیست. 

او گفت: «ما هنوز برای بخش اعظمی از بازار با توجه به تعریف‌های استاندارد وارد وضعیت بازار خریداران نشده‌ایم، بنابراین فروش‌ها ضعیف‌تر از قبل است اما هنوز شاهد وقوع تراکنش‌هایی هستیم و کاملا فاجعه نیست.»

برای نخستین بار از مه 2017 تا به حال، قیمت معیار ترکیبی تمام املاک مسکونی در ونکوور بزرگ زیر یک میلیون دلار آمده و در حال حاضر 998700 دلار است.

در سمت عرضه، 4751 ملک جدید در ژوئن 2019 در ونکوور بزرگ به ثبت رسید. در منطقه فریزر ولی، FVREB ماه گذشته 2810 موجودی جدید ثبت کرد.

رشد منفی قیمت در اکثر بازارهای اصلی مسکن کانادا در ماه گذشته

جدیدترین ارقام انجمن املاک کانادا (CREA) نشان می‌دهد که شاخص قیمت ملی مسکن  در مقایسه با زمان مشابه در سال گذشته برای دومین ماه متوالی پایین آمد. این در حالی است که کاهش پی در پی قیمت  در سطح ملی از ماه سپتامبر سال 2009 تا به حال دیده نشده بود. البته باید توجه داشت علیرغم کاهش متوسط ملی قیمت مسکن، برخی از  بازارها تا حدی رونق گرفته اند. 

انجمن املاک کانادا گزارش داد که قیمت معیار یک خانه معمولی در ماه مارس به 617200 دلار رسید که نسبت به ماه قبل 0.83 درصد افزایش داشته است. اما این رقم نسبت به زمان مشابه سال گذشته 0.47 درصد پایین‌تر بود و قیمت‌ها نسبت به بالاترین درجه خود 2.25 درصد پایین‌تر بودند.

با این حال، بازارهای اتاوا، گوئلف و مونترال بیشترین افزایش قیمت‌ها را در این ماه به نام خود ثبت کردند. قیمت متوسط خانه در اتاوا در ماه مارس به 405500 دلار رسید که نسبت به سال قبل 7.64 درصد بیشتر شده بود و بالاترین افزایش در کشور بود. گوئلف در رتبه بعدی بود و قیمت مسکن متوسط آن به 537700 دلار رسید که افزایشی 7 درصدی داشت. مونترال با افزایش قیمت 6 درصدی و قیمت متوسط 357600 دلار سوم شد.

بزرگ‌ترین کاهش قیمت‌های سالانه در ونکوور، بری و کالگاری به ثبت رسید. قیمت متوسط ونکوور در ماه مارس به 1.011200 دلار کاهش پیدا کرد که نشانگر افت 7.65 درصدی نسبت به سال گذشته بود. قیمت‌ها در بری به 460600 دلار رسید که 6.06 درصد پایین‌تر از سال قبل بود. کالگاری هم سوم شد و با قیمت متوسط 409400 دلاری که در ماه مارس به ثبت رساند، 4.95 درصد پایین‌تر از مارس سال قبل بود.

کاهش ملی قیمت‌ها روی تمام بازارها تاثیر نگذاشته و پنج بازار بالاترین قیمت‌های خود را به ثبت رساندند. اتاوا، گوئلف، مونترال، نیاگارا و همیلتون بالاترین قیمت مسکن را در تمام ماه‌های مارس به ثبت رساندند. این در حالی است که تمام آن‌ها هنوز زیر متوسط ملی قرار دارند و طی پنج سال اخیر عملکرد ضعیفی داشته‌اند.

بعضی بازارهای شهری کوچک‌تر دارند از اوج‌ خود فاصله می‌گیرند. ادمونتون دارای بالاترین شکاف از این نظر بود و قیمت متوسط خانه در آن به 319 هزار دلار رسید که 17.18 درصد پایین‌تر از قیمت اوجش بود.

 

image00300000

مجله الکترونیکی

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

پزشکی

مسکن

دسته‌ها