مهاجران از دولت می‌خواهند به وعده حذف هزینه اخذ شهروندی کانادا عمل کند

در حالیکه دولت آمریکا تصمیم گرفته هزینه نقدی اخذ شهروندی آمریکا را افزایش ‌دهد، کانادا می‌خواهد کاملا این هزینه را حذف کند.

اما تقریبا یک سال پس از اینکه لیبرال‌ها قول حذف کارمزد 630 دلاری را در کمپین انتخاباتی خود دادند، تازه واردها به کشور که با فشار مالی کووید-19 مواجه شده‌اند، هنوز منتظر عملی شدن قول دولت هستند.

فیزن مالیک می‌گوید فراهم کردن این رقم برای خودش و همسرش «مشکلی بزرگ» است، مخصوصا به این دلیل که ساعت کاری او کم شده و به خاطر کووید-19 با هزینه‌های بالاتری مواجه است. با توجه به اینکه آن‌ها فقط یک درآمد دارند و به اعضای خانواده خود در پاکستان کمک می‌کنند، او گفت پس‌انداز کردن خیلی سخت شده است.

پس از تعهد حذف کارمزد شهروندی توسط لیبرال‌ها در پاییز 2019، روز سیزدهم دسامبر هم به مارکو مندیسینو وزیر مهاجران،‌ پناهجویان و شهروندی دستور داده شد این کار را انجام دهد. اگر این کارمزد حذف شود این وزارتخانه طی چهار سال 400 میلیون دلار از دست می‌دهد.

این امر در تضاد کامل با آمریکاست. آنجا دونالد ترامپ می‌خواهد هزینه کارمزد را از 640 دلار به 1170 دلار برساند. این تغییر و تغییرات دیگری در زمینه مهاجرت قرار است در اکتبر اجرایی شوند. 

شری آیکن استادیار قانون مهاجرت دانشگاه کویینز به دولت توصیه کرد زودتر حرکتی انجام بدهد.

او گفت:‌ «وقتی که تازه واردها از تمام جهات دیگر صلاحیت دارند، به نفع کانادا است که کار آن‌ها را با سرعت و موثر انجام بدهد. برای خیلی‌ها وجود کارمزد یک مانع است و فقط به دلیل مسایل مالی مهاجرت را به تعویق می‌اندازند».

با وجود اینکه کارمزدها برای کودکان پایین‌تر است، یک خانواده چهار نفری باید 1460 دلار پرداخت کند که آیکن می‌گوید برای خیلی‌ها که بودجه محدودی دارند، عملی نیست.

18 درصد والدین کانادایی می خواهند فرزندانشان را سپتامبر در خانه نگه دارند و به مدرسه نفرستند

در حالیکه به سرعت به  ماه سپتامبر و بازگشایی مدارس نزدیک می‌شویم، نتایج یک نظرسنجی جدید نشان داده که بسیاری از والدین کانادایی هنوز مطمئن نیستند که در زمان شروع به کار دوباره کلاس‌های درس آیا باید بچه‌های‌شان را به مدرسه بفرستند یا نه.

در این نظرسنجی، 59 درصد از پاسخ‌دهندگانی که فرزند داشتند گفتند اگر نوعی آموزش حضور در کلاس درس حداقل پنج روز در هفته وجود داشته باشد، حاضر هستند بچه‌های‌شان را دوباره به مدرسه بفرستند، اما 18 درصد گفتند بچه‌ها را خانه نگه می‌دارند و 23 درصد گفتند نمی‌دانند.

والدین در کبک بیش از همه گفتند می‌خواهند بچه‌ها را به مدرسه بفرستند. این استان در فصل بهار مدارس خارج از مونترال را باز کرد اما حضور در مدرسه اختیاری بود. والدین در آلبرتا بیشتر از همه گفتند بچه‌های‌شان را خانه نگه می‌دارند و والدین بریتیش کلمبیا بیشتر از همه گفتند تصمیم نگرفته‌اند.

والدین در زمینه اعمال راهبردهای ایمنی برای جلوگیری از ابتلای کودکان و معلم‌ها به کووید-19 یک نظر بودند. این شامل چک کردن درجه حرارت برای کودکان (82 درصد حمایت)، زدن ماسک محافظتی برای کارکنان مدرسه (81 درصد حمایت) و پر کردن پرسشنامه بازبینی (77 درصد حمایت) می‌شد.

دو سوم از والدین از این مسئله حمایت ‌کردند که بچه‌ها مجبور به ماسک زدن باشند. حمایت برای این حرکت در انتاریو که اخیرا شاهد افزایش دوباره موارد ابتلا به کووید-19 بوده بسیار قوی بود. ضعیف‌ترین حمایت در آتلانتیک کانادا بود که تعداد موارد فعال آن بسیار کمتر است.

همچنین از پاسخ‌دهندگان سوال شد که اگر یک دانش‌آموز یا معلم در کلاس درس فرزندشان مبتلا به کووید-19 بشود چه واکنشی خواهند داشت. 45 درصد از آن‌ها گفتند که از راهنمایی مدرسه پیروی می‌کنند و نیمی از والدین گفتند کودک را حداقل دو هفته (30 درصد) یا بدون تاریخ بازگشت (20 درصد) در خانه نگه می‌دارند.

با وجود اینکه والدین برنامه‌هایی برای مدیریت یک نوع برنامه مدرسه یا مدلی داشتند که شامل خانه ماندن حداقل نیمه‌وقت کودکان می‌شود، 13 درصد گفتند نمی‌دانند چه کار باید بکنند و 16 درصد گفتند بچه با یکی از والدین سر کار می‌رود.

41 درصد از پاسخ‌دهندگان گفتند اگر مدارس دوباره باز شوند خودشان شخصا نگران گرفتن کووید-19 خواهند بود و 48 درصد گفتند به هر حال تاثیری در میزان نگرانی‌شان ندارد. این نشان می‌دهد که از همین حالا نگرانی‌ها درباره این بیماری در درجه بالایی قرار دارد.

درخواست رسمی پلیس‌از دولت کانادا برای جرم‌زدایی «مالکیت موادمخدر برای مصرف شخصی»

در حالیکه کانادا به مبارزه خود با اپیدمی  مصرف مواد مخدر شیمیایی ادامه می‌دهد، انجمن روسای پلیس‌ کانادا از قانون‌گذاران فدرال خواسته از مالکیت مقادیر کم موادهای مخدر غیرقانونی برای مصرف شخصی جرم‌زدایی کنند.

رییس پلیس آدام پالمر رییس این انجمن گفت وقتش شده که نحوه برخورد پلیس و دولت‌ها با استفاده و سوءاستفاده از مواد مخدر غیرقانونی تغییر کند تا جان مردم بیشتری نجات پیدا کند.

پالمر گفت: «ثابت شده که دستگیر کردن افراد فقط برای مالکیت مواد مخدر غیرقانونی غیرموثر است. این کار جان مردم را نجات نمی‌دهد. انجمن استفاده از مواد مخدر و اعتیاد را به عنوان یک مسئله سلامت عمومی به رسمیت می‌شناسد؛ اما معتاد بودن به یک ماده کنترل‌شده جرم نیست و نباید چنین برخوردی با آن بشود.»

او اضافه کرد: ما پیشنهاد می‌کنیم که رویکرد برخورد‌محور کانادا با مالکیت با یک رویکرد سلامت‌محور جایگزین شود. این کار مردم را از سیستم عدالت جنایی بیرون می‌کشد.»

انجمن روسای پلیس کانادا یک سازمان غیرانتفاعی است که نماینده 1300 رییس پلیس از خدمات پلیس فدرال، بومی، استانی، منطقه‌ای، حمل‌و‌نقل و نظامی در سراسر کشور است.

پالمر گفت به عنوان جایگزینی برای مدل جنایی، برنامه‌های مشارکتی می‌توانند بین سازمان‌های خدمات اجتماعی، پلیس، بخش سلامت و دولت‌ها شکل بگیرند تا اطمینان حاصل کنند که کسانی که از مواد مخدر استفاده می‌کنند می‌توانند به درمان مورد نیاز خود دسترسی پیدا کنند.

او گفت تمرکز تلاش‌های پلیس باید بر مقابله با قاچاق مواد مخدر و تهیه غیرقانونی و واردات مواد مخدر باشد و پلیس بهتر می‌تواند با چنین چیزی مقابله کند. او گفت چنین تغییری در سیاست‌گذاری نیازمند تغییراتی در درجه فدرال و لایحه موادهای مخدر کنترل‌شده خواهد بود.

تگرگ کلگری با 1.2 میلیارد دلار خسارت؛ چهارمین فاجعه طبیعی پرهزینه تاریخ کانادا

با استناد به دفاتر بیمه کانادا، تگرگی که روز سیزدهم ژوئن در کلگری رخ داد حداقل 1.2 میلیارد دلار خسارت بیمه‌شده به بار آورده که باعث می‌شود این چهارمین فاجعه طبیعی گران‌قیمت در تاریخ کانادا باشد.

سلیست پاور معاون دفتر گفت: «داریم به گران‌قیمت‌ترین تگرگ نگاه می‌کنیم و به نظرم احتمالا ساکنان منطقه از این مسئله متعجب نیستند چون باید دوباره بازسازی کنند».

توفان و تگرگ بیشترین ضربه را به شمال شرق کلگری، اردری و راکی ویو زد. تگرگ به حداقل 70 هزار خانه و ماشین آسیب وارد کرد و محصولات کشاورزی را از بین برد چون تگرگ‌هایی اندازه توپ تنیس با سرعت 80 تا 100 کیلومتر در ساعت از آسمان پایین آمد.

پاور گفت رقم 1.2 میلیارد دلار فقط یک تخمین اولیه است و ممکن است بیشتر هم بشود چون هزینه‌ها در ماه‌های آینده نهایی خواهند شد. 

دولت استانی حمایت مالی خود را برای ساکنانی اعلام کرده که زمین‌شان دچار سیل‌زدگی شده چون سیل‌زدگی زمین اغلب در مناطق در معرض سیل تحت پوشش بیمه نیست. 

اما تعدادی از ساکنان شمال شرق کلگری می‌گویند دیگر کافی است. بسیاری از ساکنان آن منطقه از شهر مهاجر هستند و از قبل در وضعیت مالی بسیار سختی قرار داشتند که دلایل اصلی آن پاندمی و سقوط قیمت نفت بود.

به طور مثال، خانه یک زوج 16 هزار دلار خسارت خورد و این در حالی است که بیمه فقط 6 هزار دلار غرامت پرداخت می‌کند و آن‌ها باید 10 هزار دلار خودشان بدهند.

به گفته پاور، از 10 فاجعه طبیعی گران‌قیمت تاریخ کانادا، شش عدد در آلبرتا به وقوع پیوسته است.

گران‌قیمت‌ترین فاجعه طبیعی تاریخ ثبت شده کشور مرتبط با آتش‌سوزی سال 2016 فورت‌ مک‌موری بود که نزدیک به 4 میلیارد دلار خسارت وارد کرد. بعدی هم سیل سال 2013 بود که مرکز شهر کلگری و بخش زیادی از جنوب آلبرتا را زیر آب برد و 3.5 میلیارد دلار هزینه در بر داشت.

درخواست احیای برنامه مهاجرت سرمایه گذاری میلیونرها برای ترمیم چالش‌های اقتصادی کانادا !

حامیان مهاجرت میلیونرها به کانادا می‌گویند برنامه  دولت فدرال برای مهاجر سرمایه‌گذار که پس از جنجالی شدن در دولت قبلی ملغی شد، باید به خاطر شرایط اقتصادی ناشی از کووید-19احیا شود.

 

انجمن سرمایه‌گذاری صنعت کانادا اخیرا نامه‌ای به بیل مورنو وزیر اقتصاد نوشت و گفت پیشنهاد می‌کند که دولت فدرال «برنامه‌ای برای جذب سرمایه‌گذاری‌های مستقیم خارجی به کانادا از طریق یک برنامه سرمایه‌گذاری مهاجرت رسمی دوباره معرفی کند» تا این برنامه بتواند بخشی از تلاش‌ها برای بازگشت از کروناویروس باشد.

وزارت مهاجرت کانادا می‌گوید هیچ نقشه‌ای برای احیای این برنامه ندارد؛ اما نامه انجمن بخشی از لابی‌گری طولانی‌مدت از سوی صنایع مهاجرت و سرمایه‌گذاری برای دوباره آغاز کردن مهاجرت میلیونرها به کانادا است.

در مقابل منتقدان می‌گویند این برنامه که زمانی به طور عمده تحت تاثیر درخواستهای مهاجرتی چینی  قرار داشت، مرتبط با مقرون به صرفه نبودن مسکن، سود مالیاتی پایین، کلاهبرداری و دیگر مشکلات و چالش‌ها است.

برنامه مهاجرت سرمایه‌گذاری مسلما یکی از برنامه‌های مهاجرتی ثروت‌محور در سراسر جهان بود. این برنامه بین سال‌های 1986 و 2014 اجرا شد و تحت آن 190 هزار مهاجر ثروتمند به کانادا مهاجرت کردند. این برنامه و یک برنامه مشابه دیگر که در کبک اجرا شد، به مهاجران با دارایی 1.6 میلیون دلار کانادا اجازه می‌داد ملک دائم بخرند و به جای آن یک وام 800 هزار دلاری بدون بهره به مدت پنج سال به دولت بدهند. 

این برنامه مورد انتقاد شدید قرار گرفت و دولت محافظه‌کار قبلی آن را در سال 2014 فسخ کرد. بیشتر درخواست‌کنندگان از سال 2000 به بعد اهل چین بودند اما تا پیش از آن هنگ‌کنگی‌ها در صدر آن حضور داشتند. بسیاری از کاربران بعد از اخذ شهروندی از کانادا رفتند و آن‌هایی که ماندند درجه درآمد مهاجری ثبت کردند که باعث شد مالیات کمی پرداخت کنند.

با استناد به یک مطالعه فدرال که در سال 2014 انجام شد، درآمد قابل اخذ مالیات متوسط که توسط نان‌آور اصلی در یک خانوار مهاجر میلیونر به ثبت رسید فقط 15800 دلار کانادا بود. مالیات آن‌ها به طور متوسط 1400 دلار در سال یا کمتر از یک پنجم مالیات متوسط یک شهروند کانادایی بود.

همچنین 65 هزار نفر دیگر درخواست ثبت کرده بودند که وقتی دولت برنامه را متوقف کرد، درخواست آن‌ها حذف شد. بیش از 45 هزار نفر از این افراد اهل چین بودند. کبک برنامه مهاجران میلیونر خود را سال گذشته متوقف کرد و در پروسه اعمال تغییرات اساسی در آن است.

نامه‌ای که انجمن نوشته می‌گوید برنامه جدید می‌تواند شامل یک بخش بدون بازگشت باشد. در نامه آمده که به طور مثال، اگر 4 هزار سرمایه‌گذار مهاجر طی 12 ماه آینده وارد کانادا بشوند، باید در معرض یک سرمایه‌گذاری اجباری یک میلیون دلاری قرار بگیرند که 800 هزار دلار آن بازپرداخت تضمینی است. به این ترتیب 4 میلیارد دلار سرمایه‌گذاری خارجی مستقیم در اقتصاد کشور انجام می‌گیرد و یک میلیارد دلار هم پول رایگان به اقتصاد تزریق می‌شود.

انجمن گفت حالا وضعیت اقتصادی کشور نسبت به موقعی که برنامه متوقف شد، بسیار متفاوت است.

در نامه آمده: «برنامه تغییر داده شده می‌تواند نقش مهمی برای کانادا در تامین سرمایه و تغییر جهت سرمایه‌گذاری‌های مستقیم خارجی داشته باشد چون دیدگاه سرمایه‌گذاران به خاطر پاندمی عوض شده و ساختار جهانی تجارت در سال‌های آینده تغیر می‌کند.»

روز بیستم ماه مه وزارت مهاجرت، فرانسوی‌سازی و یکپارچه‌سازی کبک اعلام کرد که هیچ درخواست جدیدی تحت برنامه مهاجرت سرمایه‌گذاران قبول نمی‌شود و این اتفاق حداقل تا آوریل 2021 نخواهد افتاد. مسئولان فدرال مشغول کار روی درخواست‌های جمع شده از سال‌ها پیش هستند و تا به حال 19400 مهاجر توسط کبک پذیرفته شده‌اند.

هنوز مشخص نیست  مهاجران جدیدی که درخواست خود را ثبت کرده‌اند اهل کدام کشورها هستند اما 2159 درخواست‌دهنده دیگر از جمله 1355 نفر از چین در حال حاضر در پروسه بررسی توسط کبک قرار دارند. دولت کبک تخمین می‌زند که دریافت اجازه ورود به کشور توسط این افراد حدود 62 ماه دیگر طول بکشد.

کانادا با مشکل کاهش مهاجرت ناشی از کووید 19 چگونه کنار خواهد آمد؟

کووید-19 برنامه دولت کانادا برای افزایش شمار مهاجران در سال جاری را به هم ریخته است.

در نخستین انتشار داده‌ها که به بررسی  تاثیرات همه گیری ویروس کرونا در کانادا می‌پردازد، همچنین مشخص شده که تعداد ساکنان دائمی که در ماه مارس به کشور آمدند نسبت به بازه مشابه سال قبل 29 درصد کاهش داشته که معادل کاهش 19115 نفری است. تعداد کارکنان خارجی موقتی هم با کاهشی 35 درصدی به 5635 نفر رسیده و تعداد ویزاهای دانشجویان بین‌المللی با کاهشی 45 درصدی به 11130 عدد رسیده است.

کانادا تا به حال برای افزایش رشد جمعیت و مقابله با مسن‌ شدن جمعیت آماری خود به شدت متکی به شمار بالای مهاجران بوده است. رشد جمعیت به خاطر مهاجرت یکی از نکات قدرت اقتصاد کانادا بوده که گفته می‌شود باعث رشد تقاضای مسکن و نیروی کار هم شده است؛ اما داده‌ها نشان می‌دهد پاندمی این روند را زیر سوال برده است.

اندرو آگوسپوویچ اقتصاددان رویال بانک کانادا در گزارشی درباره این ارقام گفت: «اثر این اختلال در سراسر اقتصاد دیده می‌شود چون ما متکی به مهاجرت برای رشد نیروی کار هستیم. یکی از تلفات احتمالی صنایع دارای کمبود نیروی کار، بازارهای مسکن و اجاره شهری و بودجه‌های دانشگاه‌ها هستند.»

با فاصله کمی پیش از اینکه کشور مجبور بشود به خاطر کووید-19 به قرنطینه برود، اتاوا برنامه‌های خود برای افزایش تعداد ساکنان دائمی را برای سال 2020  سقف 370 هزار نفر اعلام کرد که اگر اتفاق می‌افتاد بالاترین رقم ثبت شده در تاریخ می‌بود. 

آگوسپوویچ گفت انتظار دارد ببیند در صورت ادامه یافتن محدودیت‌های سفر و بسته بودن مرزها تا پایان تابستان تعداد ساکنان دائمی 170 هزار نفر کمتر بشود. تنها ساکنان دائمی یا ساکنان موقتی که مدارک‌شان پیش از هجدهم مارس صادر شده اجازه ورود به کانادا را دارند.

به نظر می‌رسد کاهش جدی کارکنان خارجی موقتی یکی از فوری‌ترین اثرات این مسئله باشد. بسیاری از خدمات ضروری از جمله مزرعه‌ها، سازمان‌های مراقبت طولانی‌مدت و دیگر خدمات مراقبت از سلامت برای تامین کارکنان خود به نیروی کار مهاجر متکی هستند. مخصوصا به کشاورزی ضربه وارد شده که تعداد ورودی‌های آن در ماه مارس نسبت به سال قبل 45 درصد کمتر بود.

داده‌ها همچنین نشان از ضربه خوردن بخش آکادمیک دارد که به شدت متکی به کسب درآمد از  دانشجویان خارجی در دانشگاه‌ها و کالج‌های کانادایی است. تعداد مجوزهای صادر شده برای دانشجویان در ماه مارس به کمترین حالت خود از فوریه 2017 به بعد رسید.

بیش از یک سوم کانادایی‌ها پس‌انداز بازنشستگی ندارند و نیمی از آن‌ها تنها به اتکا حقوق ماهیانه زندگی می‌کنند

با استناد به یک نظرسنجی جدید که توسط شرکت حسابداری BDO Canada Ltd انجام شده، بیش از نیمی از کانادایی‌هابا اتکا به دریافتی هر دو هفته یک بار زندگی می‌کنند و بیش از یک سوم از آن‌ها هیچ پس‌اندازی برای دوران بازنشستگی ندارند.

این نظرسنجی از 2047 کانادایی به این نتیجه رسید که 53 درصد از این افراد درآمدی که قابل پس‌انداز باشد ندارند و بدهی برای یک چهارم از آن‌ها به شدت غیرقابل کنترل است. تعداد رو به رشد (57 درصد در مقابل 53 درصد سال گذشته) بدهی کارت اعتباری دارند. یک سوم از افراد نمی‌توانند بالانس کارت اعتباری خود را پرداخت کنند و 40 درصد از آنها مقادیر غیروام مسکن بالای 20 هزار دلار بدهی دارند.

داگ جونز رییس بخش خدمات بازیابی مالی این شرکت در بیانیه‌ای گفت: «چالش‌های مقرون به صرفگی و بدهی به فشار آوردن به کانادایی‌ها ادامه می‌دهد. با گذر زمان، اثرات تجمیعی این چالش‌ها تاثیرهای چشمگیری روی اهداف مالی خواهد داشت.»

این اضطراب در حال رشد در حالی شکل گرفته که نرخ تورم کانادا حول نرخ هدف 2 درصد در سال بانک مرکزی باقی مانده و بازار سهام بیش از یک دهه است که دارد از طولانی‌ترین دوران رشد خود لذت می‌برد. اما ترس رکود در ماه‌های اخیر بیشتر شده و نشانه‌های بیشتری از جمله منحنی سود معکوس (بالاتر بودن نرخ سود کوتاه‌مدت از طولانی‌مدت) شکل گرفته‌است. قیمت مسکن هم با وجود اینکه پارسال قوانینی برای سرد کردن آن وضع شد، هنوز در بیشتر نقاط کشور در حال افزایش است.

نظرسنجی BDO نشان می‌دهد افراد بین 35 تا 54 سال در مقایسه با افراد زیر 30 سال و یا افراد بالای 54 سال  بیشترین میزان بدهی را دارند و 44 درصد از آن‌ها بیش از 20 هزار دلار بدهی دارند. البته این مسئله ممکن است خیلی تعجب‌آور نباشد چون 35 تا 54 ساله‌ها در اوج دوران مالکیت خانه خود هستند و فشار زیادی از سوی وام‌های مسکن سنگین بر آن‌ها وارد می‌شود. بالای 54 ساله ها ممکن است وام‌های مسکن خود را پرداخت کرده باشند و جوانان زیر 35 سال هنوز در شهرهای بزرگ نتوانسته‌اند راه خود را به بازارهای مسکن گران قیمت پیدا کنند.

38 درصد از افراد بین 35 تا 54 سال گفتند هیچ پس‌انداز بازنشستگی ندارند که این رقم پارسال تقریبا یک سوم بود. نیمی از آن‌ها گفتند نمی‌توانند هزینه زندگی پس از کار خود را بدهند. 

جونز گفت: «تعداد رو به رشدی از کانادایی‌ها در چهل سالگی یا پنجاه سالگی خود از نظر مالی کم آورده‌اند و آماده هزینه‌های بازنشستگی و خرج‌های غیرمنتظره نیستند. این می‌تواند منجر به اتکا بیشتر به بدهی برای حمایت از هزینه‌های زندگی بشود.»

تعداد رو به رشدی از کانادایی‌ها باور دارند که نسل‌های جوان‌تر باید نسبت به نسل‌های قدیمی‌تر بیشتر کار کنند تا بتوانند زندگی خود را پیش ببرند. رقم آن‌ها در نظرسنجی امسال 82 درصد بود اما پارسال 75 درصد این حرف را زده بودند. همچنین تعداد آن‌هایی که می‌گویند حتی اگر پس‌انداز کنند نمی‌توانند پول کافی برای بازنشستگی داشته باشند بیشتر شده است. این رقم از 64 درصد در سال 2018 به 69 درصد رسیده است.

این تحقیق همچنین به این نتیجه رسید که زنان بیشتر از مردان رنج می‌کشند و چالش‌های‌شان رو به رشد هستند. کمبود افزایش درآمد باعث افزایش بدهی 35 درصد از زنان در مقایسه با 28 درصد از مردان شده است. سه چهارم از زنان همچنین برای پس‌انداز کردن برای خریدهای بزرگ به مشکل خورده‌اند که در مقایسه با 70 درصد مردان بیشتر است. در مقایسه با 24 درصد مردها، یک سوم از آن‌ها برای پرداخت هزینه های خاروبار به مشکل می‌خورند.

ونکوور در بین سه شهر برتر جهان از نظر کیفیت زندگی قرار گرفت

موسسه تحقیقاتی «مرسر» در تازه‌ترین بررسی خود با درنظر گرفتن معیارهای مختلف فهرست جدیدی از باکیفیت‌ترین شهرهای جهان را ارائه کرده است.

این مرکز تحقیقاتی برای رتبه‌بندی شهرهای جهان به لحاظ کیفیت زندگی ۱۰شاخص کلان را در نظر گرفته است. این شاخص‌ها عبارتند از:

• فضای سیاسی و اجتماعی که شامل ثبات سیاسی، جرم و جنایت و اجرای قانون است.

• فضای اقتصادی که قوانین مربوط به نرخ پول و خدمات بانکی را دربر می‌گیرد.

• فضای اجتماعی-فرهنگی که در دسترس بودن رسانه‌ها و سانسور و همچنین محدودیت‌های آزادی شخصی را شامل می‌شود.

• ملاحظات پزشکی و بهداشتی که عرضه و خدمات پزشکی، بیماری‌های مسری، سیستم فاضلاب، دفع زباله و آلودگی هوا را شامل می‌شود.

• مدارس و آموزش که استانداردها و در دسترس بودن مدارس بین‌المللی را درنظر می‌گیرد.

• حمل و نقل و خدمات عمومی که برق، آب، حمل و نقل عمومی و تراکم ترافیک را دربر می‌گیرد.

• تفریح و سرگرمی که شامل رستوران، تئاتر، سینما، ورزش و اوقات فراغت است.

• کالاهای مصرفی که شامل در دسترس بودن مواد غذایی، اقلام مصرفی روزانه و خودرو می‌شود.

• مسکن که شامل مسکن اجاره‌ای، لوازم منزل، مبلمان و خدمات تعمیر و نگهداری می‌شود.

• محیط زیست که شرایط جوی و سابقه بلایای طبیعی را در بر می‌گیرد.

با توجه به معیارهای ذکر شده، این مرکز با بررسی ۲۳۱ شهر جهان، با کیفیت‌ترین شهرهای دنیا را معرفی کرده است.

براساس گزارش «مرسر»، از میان ۱۰ شهری که در صدر فهرست باکیفیت‌ترین شهرهای جهان قرار گرفته‌اند، اکثر شهرها از منطقه اروپا هستند.

گذشته از پایتخت اتریش که یک دهه است از نظر کیفیت بالای زندگی در رأس رده‌بندی گزارش سالانه مرسر قرار دارد، لوکزامبورگ در گزارش امسال از لحاظ امنیت در صدر قرار گرفته است.

از دید شاخص کلی کیفیت زندگی پس از وین، زوریخ در سوئیس در مرتبه دوم و ونکوور در کانادا، مونیخ در آلمان و اوکلند در نیوزیلند به‌طور مشترک در رده سوم ارزیابی شده‌اند.

افزون بر سوئیس که با داشتن زوریخ، ژنو و بازل سه شهر در جمع ۱۰ شهر نخست از نظر کیفیت بالای زندگی دارد آلمان هم با داشتن مونیخ،‌ دوسلدورف و فرانکفورت در همین جمع حضور دارد.

در مطالعۀ مرسر درباره چگونگی کیفیت زندگی در شهرهای مختلف، برای نمونه پاریس در رتبۀ ۳۹، لندن ۴۱، نیویورک ۴۴، توکیو ۴۹، لس‌آنجلس و میامی۶۶، دوبی ۷۴، پکن ۱۲۰، استانبول ۱۳۰، دهلی‌نو ۱۶۲ و مسکو در رتبۀ ۱۶۷ ارزیابی شده‌اند.

در گزارش امسال، رده‌بندی جداگانه‌ای در زمینه امنیت شخصی ارائه شده است که ثبات داخلی شهرها را بر اساس سطوح جرم، اجرای قانون، محدودیت‌ها بر آزادی شخصی،‌ روابط با کشورهای دیگر و آزادی مطبوعات بررسی کرده است.

از حیث امنیت شخصی پس از لوکزامبورگ که به عنوان ایمن‌ترین شهر دنیا معرفی شده است، هلسینکی پایتخت فنلاند و شهرهای بازل، برن و زوریخ در سوئیس به‌طور مشترک در رده دوم معرفی شده‌اند.

اما در بین شهرهای بزرگ کانادا پس از ونکوور که در رتبه سوم قرار گرفته ، تورنتو در رتبه شانزدهم و اتاوا در رتبه نوزدهم جای گرفته اند. مونتریال در رتبه 21 قرار دارد. در آمریکا هم نیویورک بهترین کیفیت زندگی را از نگاه موسسه مرسر داراست و در رتبه 44 ایستاده است .

شهر

آمریکا تمامی دفاتر بین‌المللی مهاجرت را تعطیل می کند

به گفته مسئولان فعلی و سابق و یک سند داخلی، دولت رییس جمهور دونالد ترامپ در نظر دارد تمامی لوکیشن‌های خارج از کشور سازمان مهاجرت آمریکا را ببندد .

به این ترتیب دفاتری که مسئولیت مدیریت درخواست‌های ویزای خانوادگی، به فرزند خواندگی قبول کردن کودکان بین‌المللی و دیگر وظایف را بر عهده دارند از دسترس مراجعان خارج خواهند شد.

این حرکت جدیدترین موضع‌گیری از سوی دولتی است که سعی کرده مهاجرت قانونی و غیرقانونی را محدود کند. این محدودیت‌ها شامل کاهش بودجه و ظرفیت برنامه پناهندگی ایالات متحده و افزایش بررسی موشکافانه درخواست‌های ویزا می‌شود.

فرانسیس سیسنا رییس سازمان خدمات مهاجرت و شهروندی ایالات متحده در ایمیلی خبر بسته شدن دفاتر بین‌المللی را به کارمندانش اعلام کرد و گفت قصد دارد وظایف آن‌ها را به دفاتر سازمانی واقع در ایالات متحده و کنسول‌ها و سفارت‌های آمریکا در خارج از کشور محول کند.

این سازمان که بخشی از سازمان امنیت ملی آمریکاست، 23 دفتر در خارج از کشور را هدایت می‌کند که در سراسر آمریکای لاتین، اروپا و آسیا گسترده شده‌اند.

این دفاتر به شهروندان آمریکایی که می‌خواهند بستگان خود را به ایالات متحده بیاورند کمک می‌کنند، درخواست‌های پناهندگان را پردازش می‌کنند، اجازه جذب درخواست‌های شهروندان خارج از مرزهای آمریکا را می‌دهند و به آمریکایی‌هایی کمک می‌کنند که می‌خواهند کودکان خارجی را به فرزندخواندگی قبول کنند. این دفاتر بین‌المللی همچنین می‌‌توانند به آن دسته از اعضای ارتش ایالات متحده خدمات بدهند که از قبل شهروند آمریکایی نستند. مسئولان این دفاتر همچنین به جستجوی تقلب در درخواست‌های ویزا می پردازند و به دیگر مسئولان دولتی آمریکایی مشاوره تکنیکی در زمینه مهاجرت می‌دهند.

بیزنسها

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

فناوری

مسکن

دسته‌ها