درخواست غرامت 20 هزار دلاری یا حضور در دادگاه حقوق بشری از رستوران تورنتویی که به مشتری بدون ماسک غذا نفروخت

یک رستوران محلی تایلندی در شهر وینزر به یک مشتری که ماسک نزده بود سرویس نداد و حالا به این رستوران اولتیماتومی داده شده است: یا ۲۰ هزار دلار پرداخت کن یا پایت به دادگاه حقوق بشری کشیده می‌شود.

رستوران تای پَلِس جمعه از دفتر حقوقی آنتوان دالیلی یک نامه دریافت کرد که می‌گوید ادعایی مبنی بر تبعیض به دلیل تخطی از منشور حقوق بشر انتاریو علیه رستوران به ثبت خواهد رسید. این نامه از مالک رستوران خواسته تمام ویدیوها و مدارک ماجرایی را که هفتم اکتبر رخ داده تحویل دهد. 

در نامه همچنین آمده که رستوران می‌تواند ۲۰ هزار دلار پرداخت کند تا این پرونده مختومه شود و «نیازی به پروسه رسمی نباشد».

نو دانگ کارمند رستوران در زمان وقوع این رویداد در پنجره بیرون‌بر کار می‌کرد.

او به سی‌بی‌سی نیوز گفت: «او آمد تا سفارش بیرون‌بر خود را دریافت کند و من محترمانه از او خواستم ماسک بزند و او گفت نمی‌تواند و سعی کردم توضیح بدهم که چرا ما سیاست خودمان را داریم و او انتخاب‌های دیگری برای دریافت غذای خود دارد اما مشخصا نمی‌خواست این کار را بکند».

او گفت حتی به مشتری یک ماسک هم پیشنهاد داد. بعد از چند دقیقه، دانگ با رنو اندرسون مالک رستوران تماس گرفت.

رنو گفت: «گفتم قربان، چه اتفاقی افتاده؟ مشکل کجاست؟ چرا نمی‌خواهید ماسک بزنید؟ و او شروع کرد سر من فریاد کشیدن و گفت من حقوق انسانی دارم، نمی‌توانید از من یادداشت دکتر بخواهید. من هم گفتم من مالک اینجا هستم و کسب‌و‌کار کوچکی داریم، باید مطمئن شوم که کارکنان و مشتریانم ایمن هستند».

او اضافه کرد که به این مرد، که گفت وکیل است، اشاره کرده که اگر نمی‌خواهد ماسک بزند می‌تواند رستوران را ترک کند. بیرون رستوران تابلویی هست که می‌گوید مشتریان باید ماسک بزنند. رستوران همچنین سرویس تحویل در منزل دارد.

اما در نامه‌ای که از دفتر وکیل آمده تهدید شده که اگر رستوران پیش از شانزدهم اکتبر پول را پرداخت نکند، پیشنهاد تسویه خارج از دادگاه لغو می‌شود و شکایت حقوق بشری صورت می‌گیرد.

چارلز اندرسون دیگر مالک رستوران گفت: «فکر نمی‌کنم چنین صلاحیتی داشته باشد. ما حق داریم به افراد سرویس ارایه نکنیم. این کسب‌و‌کار ما است، اگر نمی‌خواهید از قوانین دولتی پیروی کنید در خانه بمانید».

مرگ و زندگی صدها رستوران در کانادا به کمکهای ویژه دولت بستگی دارد

جان یون در حالی که یخچال رستورانش در شهر تورن هیل استان انتاریو را پاک می کرد ، در این فکر بود که پس از پرداخت اجاره 12 هزار دلاری ماه آوریل، چطور باید این هزینه را جبران کند.

او که بیش از 20 سال در این شهر رستوران داری می کند ، به دستور دولت استانی ناچار شده تنها برای بیرون بر مشتری قبول کند اما تابحال فروشش از روزی 300 دلار بیشتر نبوده و واقعا نمی داند شرایط در روزها و هفته های آینده چگونه خواهد بود. او دریاره این وضعیت عجیب می گوید :« مسئله من تنها مشکل مالی نیست. این رستوران مثل فرزند من است . تمام زندگی من در این کار و این محل خلاصه می شود. من الان واقعا ناراحتم و گاهی بدون اراده گریه می کنم. »

یوان تنها رستوران داری نیست که با این مشکل روبروست و دهها نفر شبیه او سعی می کنند با وجود تعطیلی اجباری ، چند صباحی دوام بیاورند. چشم امید همه آنها به کمک زودهنگام مالی دولت برای پرداخت اقساط وام ها و اجاره محل وممانعت از ورشکستگی است. در تازه ترین نظرسنجی از رستوران داران در سرتاسر کانادا ، بیش از 90 درصد آنها پاسخ دادند که به شدت نگران شرایط مالی شان در سه ماه آینده هستند.

یکی از این افراد دونا دوهر ، مالک رستوران تمپل کیچن در تورنتو است . او که از اواسط دهه 1980 رستوران را با کمک همسرش مدیریت می کند ، حالا در خانه نشسته و 55 نفر از کارکنانش هم بیکار شده اند. اینکه او و دیگر مالکین تا چه زمان می توانند دوام بیاورند ، بستگی به میزان پس اندازشان و شرایط کمک های دولتی دارد.

شرایط دشوار برای بسیاری از رستورانها از اوایل مارس شروع شد و نزدیک به 80 درصد از رستوران داران گفتند که میزان فروش آنها در دو هفته اول مارس تا 25 درصد کمتر شد و در ادامه ماه تا زمان تعطیلی به حداقل 50 درصد رسید. برخی از افرادی که در این نظرسنجی شرکت کرده اند هم به تعطیلی دائم فکر می کنند و پس از آن اعلام ورشکستگی خواهند کرد. برخی هم اعلام کرده اند اگر این وضعیت بیش از دو ماه طول بکشد، چاره ای بجز اعلام ورشکستگی ندارند.

افزایش تعداد «کیترینگ ها» منجر به تعطیلی رستوران های قدیمی ونکوور شده

افزایش هزینه‌های عملیاتی دلیل بسته شدن دو رستوران شناخته‌شده در ونکوور است و این واقعیتی است که بسیاری از رستوران‌های محلی دیگر هم با آن مواجه شده‌اند. 

وست رستوران که بین مغازه‌های خرده‌فروشی در South Granville قرار گرفته دو دهه است که کار می‌کند اما پیش از اتمام سال برای همیشه درهایش را خواهد بست. چند چهارراه آن طرف‌تر هم اویسی بیسترو به خاطر اینکه مالک زمین می‌خواسته اجاره را دو برابر کند رستورانش را می‌بندد.

ایان توستنسون رییس و مدیر عامل انجمن رستوران بریتیش کلمبیا می‌گوید تعجب نمی‌کند. مالیات در آن منطقه بر پایه بالاترین و بهترین استفاده از املاک دریافت می‌شود و توجهی به بنایی که در عمل روی زمین ساخته شده، نمی‌شود.

توستنسون گفت: «اگر ساکن ساختمانی کوچک باشید و در بالاترین و بهترین حالت بتوان به عنوان یک ساختمان چندمنظوره از آن استفاده کرد، آن وقت بر پایه آن پتانسیل مالیات پرداخت می‌کنید و بنابراین اگر یک رستوران بخواهد به تنهایی سر جای خود باقی بماند برایش مقرون به صرفه نخواهد بود.»

همچنین افزایش هزینه کالاها و نیروی کار هم دارد باعث بسته شدن بسیاری از رستوران‌ها می‌شود. اما روندافزایش شمار کیترینگ ها که به عنوان «رستوران‌های مخفی» شناخته می‌شود ممکن است جواب این مسئله باشد.

گروه جوزف ریچارد که صاحب و گرداننده 16 رستوران در ونکوور و فریزر ولی است، با استفاده از فضای آشپزخانه‌اش با این مسئله کنار آمده است. دنیل استینگر یکی از آشپزهای این گروه می‌گوید: «در حال حاضر منوهای معمولی خودمان و شش مفهوم دیگر داریم.»

این کیترینگ ها فقط به صورت آنلاین و از طریق اپلیکیشن‌های تحویل غذا مانند Skip The Dishes فعال هستند

با وجود اینکه رستوران‌های مخفی هرگز کاملا جایگزین رستوران‌های قدیمی نخواهند شد،ریچارد می‌گوید آن‌ها نماینده آینده در صنعتی هستند که فقط دارد رقابتی‌تر می‌شود. او گفت: «شاهد نابودی کامل رستوران‌ها نخواهید بود اما احتمالا شاهد این خواهید بود که رستوران‌های جدیدتری که وارد بازار می‌شوند کوچک‌تر خواهند بود.»

بیزنسها

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

فناوری

مسکن

دسته‌ها