اکثریت کانادایی ها معتقدند ترودو باید با مشخص شدن نتایج انتخابات کناره گیری کند

بر اساس یک نظرسنجی جدید، اکثریت قریب به اتفاق کانادایی ها معتقدند که این کشور پس از انتخابات فدرال بیش از هر زمان دیگر دچار نفاق شده و بیش از نیمی از آنها می گویند جاستین ترودو باید پس از برگزاری یک کمپین بدبینانه و فرصت طلبانه از سمت خود کناره گیری کند.

در نظرسنجی که از سوی شرکت  Maru Public Opinion  انجام شد، 77 درصد از پاسخ دهندگان گفتند که کانادا بعد از کمپین تابستانی که تعداد کرسی تقریبا برابر با آخرین جلسه مجلس پیشین را به دست آورد، بیش از هر زمان دیگری احساس از هم گسیختگی می کند. تنها 23 درصد از پاسخ دهندگان گفتند که اکنون کشور تحت نظر ترودو متحدتر شده است. اکثریت پاسخ دهندگان (52 درصد) گفتند که سیستم دموکراتیک کانادا خراب است و “نیاز به بازنگری اساسی دارد.”

این نتایج در شرایطی به دست می آید که اختلاف بر سر منافع منطقه ای و واکنش های دولت به پاندمی کووید19 همچنان موضوعی اصلی در سیاست کانادا باقی مانده است. ترودو در سخنرانی خود در اوایل هفته جاری سعی کرد چنددستگی درون کانادا را کم رنگ جلوه دهد و گفت: «این چیزی نیست که من می بینم.»

اما جان رایت، معاون اجرایی در Maru Public Opinion گفت به نظر می رسد که این مجادله برخلاف نظرسنجی های اخیر است و حس کینه بیشتر، به ویژه در استانهای وابسته به نفت مانند آلبرتا و ساسکچوان را نشان می دهد.

به نظر می رسد که پاسخ دهندگان آلبرتا معتقدند کانادا بیش از هر زمان دیگری دچار چنددستگی شده است (88 درصد)، پس از آنها ساسکچوان، منیتوبا و انتاریو (79 درصد)، آتلانتیک کانادا (70 درصد) و کبک (69 درصد) قرار دارند.

همزمان 55 درصد از پاسخ دهندگان گفتند ترودو باید کنار برود و به رهبر جدید حزب اجازه دهد که سکان هدایت را در دست بگیرد، در حالی که 45 درصد معتقد بودند که او باید بماند. این بالاترین میزان درخواست استعفا از یک رهبر بود؛ به همراه آنامی پل، رهبر حزب سبز که 55 درصد از پاسخ دهندگان گفتند که او نیز باید کناره گیری کند.

51 درصد از پاسخ دهندگان گفتند که ارین اوتول، رهبر محافظه کار باید کناره گیری کند. تنها 33 درصد معتقد بودند که ایو-فرانسوا بلانش، رهبر حزب bloc Québécois باید استعفا دهد و 31 درصد نیز همین نظر را در مورد جاگمیت سینگ، رهبر حزب نئودموکرات داشتند.

احساس نفاق منطقه ای، یا حتی احساس گسترده تر بی تفاوتی یا بی اعتمادی نسبت به نهادهای فدرال، می تواند در نتیجه یک فرهنگ سیاسی کانادایی باشد که بجای پرداختن به معضلات بزرگتر اجتماعی بطور فزاینده ای پوپولیست و کوته فکر است.

ناراحتی های منطقه ای نیز در نظرسنجی Maru مشهود بود. به احتمال زیاد پاسخ دهندگان در آلبرتا معتقد بودند که روند دموکراتیک در کانادا از بین رفته و نیاز به یک بازسازی اساسی دارد (63درصد). پس از آلبرتا این حس در ساسکچوان و منیتوبا (58 درصد)، آتلانتیک کانادا (54 درصد)، انتاریو (53 درصد)، بی سی (48 درصد) و کبک (44 درصد) بسیار برجسته بود.

تردید کارشناسان به وعده انتخاباتی ترودو: کسب درآمد 2.5 میلیارد دلاری از محل افزایش مالیات بانک ها و بیمه گذاران

جاستین ترودو، رهبر حزب لیبرال کانادا تعهد می دهد که در صورت انتخاب مجدد حزبش در 20 سپتامبر، مالیات بزرگترین بانک ها و بیمه گذاران کشور را افزایش دهد؛ درست همانطور که بانک های بزرگ درآمدهای چشمگیری به دست می آورند.

ترودو اعلام کرد که نرخ مالیات شرکتی را در بانکها و شرکتهای بزرگ بیمه را از 15 به 18  درصد افزایش می دهد. رهبر حزب لیبرال همچنین از برنامه های سود سهام بازیابی کانادا برای کمک به تامین بودجه طرح مسکن حزب لیبرال رونمایی کرد.

این اقدامات فقط در مورد موسسات مالی با درآمد 1 میلیارد دلار اعمال می شود. ترودو گفت که این سیاستها ظرف چهار سال آینده حداقل 2.5 میلیارد دلار در سال تولید خواهد کرد و در سالهای 2022-23 تاثیرگذار خواهد بود. 

بانک های بزرگ از بدترین شرایط بحرانی همه گیری بازگشته اند و رویال بانک کانادا در سه ماهه سوم مالی خود روز چهارشنبه رشد 34 درصدی درآمد خالص را ثبت کرده است. بزرگترین وام دهنده کشور تقریبا 4.3 میلیارد دلار در سه ماه درآمد داشت و بیش از نیم میلیارد دلار را که برای وام های بالقوه مشکوک اختصاص داده بود، آزاد کرد.

در پاسخ به این تعهد انجمن بانکداران کانادا -یک گروه صنعتی که نماینده حدود 60 بانک فعال در کانادا، از جمله بزرگترین وام دهندگان کشور است- گفت که تعهد سیاست برای سهامداران مضر خواهد بود و در مورد ماهیت هدفمند افزایش مالیات ابراز تردید کرد.

CBA در بیانیه ای اعلام کرد: «مشخص کردن بخشهای خاص اقتصادی برای وضع مالیاتهای ویژه نوعی ضرر اثبات شده برای رشد اقتصادی است و به عنوان یک استراتژی از سوی دولتهای قبلی که سعی کردند سیاستهای ضد تولید مشابهی را دنبال کنند، کنار گذاشته شده است. بانک ها در حال حاضر یکی از بزرگترین مالیات دهندگان کانادا هستند.»

در حالی که ترودو از این طرح به عنوان سود خالص برای اقتصاد داخلی یاد می کند، برخی از اعضای جامعه سرمایه گذاری این حرکت را با جدیت دنبال می کنند. دیوید دیتزه، مدیر اصلی و استراتژیست ارشد Peapack Private Wealth روز چهارشنبه در مصاحبه ای گفت اگر بانک های بزرگ هزینه های بالاتر خود را به مصرف کنندگان منتقل کنند، ممکن است عواقب ناخواسته ای در پی داشته باشد:

«اگر هزینه های شما افزایش یابد – و مالیات هم که هزینه است – برای تأمین هزینه های زندگی خود چه خواهید کرد؟ شما احتمالا قصد دارید قیمت های مربوط به تمدید وام مسکن را افزایش دهید؛ به این معنی که نرخ بهره ممکن است افزایش یابد. من نمی دانم این موضوع برای کسانی که مایل به خرید خانه در کانادا هستند چقدر سود دارد.»

با وجود عدم تعیین تاریخ قطعی انتخابات فدرال ،احزاب فعالیتهای تبلیغاتی را آغاز کرده اند

در حالی که دفتر نخست وزیر ترودو اصرار دارد که سری اعلامیه های اخیر دولت صرفاً طبق روال عادی انجام شود، به نظر می رسد احزاب اصلی خود را برای انتخابات آماده می کنند و  رهبران آنها به دیدار رای دهندگان در سراسر کشور می روند.

کارشناسان می گویند آنهااز این که  دولت  اقلیت ترجیح می دهند با مناسب دیدن شرایط برای رسیدن به اکثریت انتخابات را برگزار کنند، تعجب نمی کنند  و اگر نظرسنجی های اخیر مبنی بر پیش بودن لیبرالها را باور کنیم ، برگزاری انتخابات در ماه های آینده چندان دور از ذهن به نظر نمی رسد.

تیم پاورز، استراتژیست محافظه کار به سی بی سی نیوز گفت: «هیچ دولتی در شرایط منحصر به فرد فعلی که کشوری به تازگی از یک همه گیری عبور کرده و حس مثبت و آرامش در حال بازگشت باشد، نبوده است.»

«هر سیاستمداری به دنبال موقعیت های برنده است و وقتی شما مانند نخست وزیر قدرت برگزاری انتخابات را دارید، اکنون از نظر موقعیت  در بهترین شرایط ممکن قرار می گیرید. من  شخصا با توجه به این موج سفرهای استانی ،اگر انتخابات در ماه آگوست برگزار نشود شوکه می شوم.»

سه حزب سیاسی بزرگ ملی فدرال اخیرا رهبران خود را به میان رأی دهندگان فرستاده اند تا اعلامیه های سیاسی را بررسی کرده و روی تدارکات کمپین کار کنند.

نخست وزیر جاستین ترودو  هفته گذشته  دو رویداد در کبک برگزار کرد و برنامه هایی در دست اقدام است که هفته آینده تور کوتاهی در شرق کانادا داشته باشد.

ترودو اولین هفته ماه آگوست در تعطیلات به سر می برد. منابعی به سی بی سی نیوز گفته اند که به کارمندان حزب لیبرال گفته شده اطمینان حاصل کنند که تعطیلات خود را تمام کرده اند و تا 9 آگوست به اتاوا برمی گردند.

ارین اوتول، رهبر محافظه کار این هفته از آلبرتا، بریتیش کلمبیا و ساسکاچوان بازدید کرد و برنامه هایی در دست اقدام دارد که هفته آینده به مناطقی از آتلانتیک کانادا سفر کند، اگرچه سخنگوی حزب گفت که این برنامه ها ممکن است تغییر کنند.

سخنگوی حزب نئودموکرات گفت که این حزب فرض می کند فراخوان انتخاباتی قریب الوقوع است و تا زمان فراخوان رهبر جگمیت سینگ همچنان در رویدادها حاضر خواهد بود.

سینگ  هم قبل از عزیمت به آلبرتا برای بازدید از کلگری استمپید و ادمونتون ، به جنوب غربی انتاریو سفر کرده بود.

هفته بعد از آن سینگ قبل از عزیمت به جاده برای سفر دو هفته ای به شمال انتاریو، مانیتوبا و نوناووت، با نمایندگان حزب خود در اوتاوا دیدار خواهد کرد.

سخنگوی حزب نئودموکرات گفت که برنامه مبارزاتی حزب آماده است و هواپیما و اتوبوس آن هم تا اوایل ماه آگوست در اختیار خواهد بود.

کاتلین مونک، استراتژیست حزب نئودموکرات گفت: «انجام این تست ها بسیار معمول است.»

در طول 30 روز گذشته حساب فیس بوک حزب لیبرال برای ترودو 112،619 دلار در تبلیغات هزینه کرده، در حالی که حساب مستقل حزب 53،616 دلار دیگر برای تبلیغات فیس بوک هزینه کرده است.

حزب نئودموکرات در یک ماه گذشته تبلیغات فیس بوک را خریداری نکرده است اما محافظه کاران 31،989 دلار برای تبلیغات شان هزینه کرده اند.

در صورت برگزاری انتخابات فدرال در پاییز ،۳۸ درصد کانادایی‌ها به ترودو رای می‌دهند

نتایج یک نظرسنجی جدید نشان می‌دهد که اگر انتخاباتی در فصل پاییز برگزار شود، نخست‌وزیر جاستین ترودو موقعیت خوبی برای مبارزه خواهد داشت چون توانسته در دوران پاندمی کووید-۱۹ به خوبی از کانادایی‌ها مراقبت کند و اقتصاد را همچنان فعال نگاه دارد. 

پاسخ‌دهندگان این نظرسنجی که توسط لجر و انجمن مطالعات کانادایی انجام شد، نظرات متفاوتی درباره احتمال برگزاری یک رای اطمینان داشتند که می‌تواند در پاییز باعث برگزاری انتخابات فدرال شود. ۴۲ درصد گفتند با انتخابات مخالف هستند و ۳۸ درصد موافق بودند.

اما اگر انتخابات برگزار شود، ۳۸ درصد گفتند از لیبرال‌های ترودو حمایت می‌کنند و این در حالی است که حمایت برای محافظه‌کاران ۳۰ درصد بود. ۱۸ درصد گفتند به حزب  نیو دموکرات رای می‌دهند و ۶ درصد حامی گرین‌ها بودند.

در کبک، حزب بلوک کبکوا از ۳۳ درصد حمایت برخوردار بود که از نظر آماری در آن استان تقریبا با ۳۲ درصد لیبرال‌ها برابری می‌کرد. محافظه‌کاران با فاصله با ۱۶ درصد حمایت در رتبه سوم و  نیو دموکرات  و گرین‌ها به ترتیب با ۱۲ درصد و ۴ درصد در رتبه‌های بعدی قرار داشتند.

در مورد مسایلی که احتمالا در صدر کمپین انتخاباتی پاییز باشند، ترودو مقابل رقبای خود از حمایت قابل توجهی برخوردار بود.

او به عنوان رهبری دیده شد که می‌تواند بهترین کار را در زمینه بازگرداندن اقتصاد پاندمی زده کشور به حالت عادی انجام دهد. در این زمینه ۳۰ درصد از او حمایت کردند و ۲۰ درصد از اوتول پشتیبانی داشتند. حمایت برای سینگ ۱۱ درصد و بلانشت فقط ۳ درصد بود.

با ۲۷ درصد، ترودو همچنین به عنوان بهترین رهبر برای مدیریت کسری بودجه فدرال انتخاب شد که تخمین زده می‌شود امسال به خاطر پاندمی به تقریبا ۳۵۰ میلیارد دلار برسد. حمایت از اوتول ۲۳ درصد، سینگ ۹ درصد و بلانشت ۳ درصد بود.

ترودو با ۳۵ درصد حمایت همچنین به عنوان بهترین رهبری انتخاب شد که می‌تواند از کانادایی‌های آسیب دیده از پاندمی حمایت کند. بعد از او سینگ با ۱۹ درصد، اوتول با ۱۳ درصد و بلانشت با ۳ درصد قرار گرفتند.

درخواست نخست وزیر نیوبرانزویک برای عدم برگزاری انتخابات فدرال تا قبل از 2022 یا پایان پاندمی کووید-19

نخست‌وزیر بلین هیگز پیشنهادی دراماتیک به سه حزب اپوزیسیون داده و تعهد داده انتخابات را عقب بیندازد و اگر آن‌ها قبول کنند دولت اقلیت او را دو سال دیگر در قدرت نگه دارند، به ایده‌های سیاست‌گذاری آن‌ها گوش کند.

هیگز دوشنبه نامه‌ای به دیگر رهبران احزاب فرستاد و خواست هر چهار نفر آن‌ها تا تاریخ تعیین شده یعنی اکتبر 2022 یا تا وقتی که پاندمی کووید-19 به پایان برسد، خواستار انتخابات ناگهانی نشوند.

این توافق همچنین شامل این تعهد می‌شود که دیگر احزاب اطمینان دولت را زیر پا نگذارند و در مواردی از جمله بودجه رای مثبت بدهند. اگر دولت در این مسائل شکست بخورد معمولا باعث شکل‌گیری انتخابات جدید می‌شود.

هیگز گفته دنبال «توافق‌های بنیادی» درباره نحوه عملکرد است و در نامه‌اش نوشت خواستار یک «برنامه قانون‌گذاری توافقی است که شامل پیشنهادهایی از هر حزب شرکت‌کننده می‌شود.»

کوین ویکرز رهبر لیبرال‌ها از پیشنهاد او استقبال کرد و گفت «به نظرم این پیشنهاد در وضعیت فعلی تصمیم درستی است». او اضافه کرد این هفته با هیگز ملاقات می‌کند تا درباره یک «برنامه پیشرو» با او به توافق برسد.

هیگز در نامه خود گفت دوست دارد چهارشنبه با رهبران احزاب ملاقات کند و پنج‌شنبه و جمعه را صرف مذاکرات کند. او انتظار دارد تا روز پایان مذاکرات توافق به تصویب برسد.

هیگز در پاسخ به این سوال که اگر توافقی صورت نگیرد بلافاصله انتخابات تشکیل خواهد شد، پاسخ مستقیمی نداد. او گفت اگر نیاز به انتخابات باشد، با توجه به اینکه تعداد موارد ابتلا کمی کاهش یافته «الان زمان انجام دادنش است.»

هیگز در نامه خود گفت می‌خواهد کمیته کووید-19 حزبی که در مارس راه‌اندازی شده بود را رسمی کند. او همچنین گفت حاضر است نمایندگان لیبرال، سبز و اتحاد مردم را به عنوان وزیر در کابینه خود وارد کند .

کریس آستین رهبر اتحاد مردم گفت از ایده یک توافق چهار حزبی حمایت می‌کند اما هنوز مشخص نیست چنین چیزی عملی باشد. او گفت: «به نظرم نکته اساسی زمانی است که وارد جزییات سیاست‌گذاری‌ها و قوانین می‌شویم.»

دیوید کون رهبر حزب سبز هنوز صحبتی درباره پیشنهاد نکرده است. هیگز نگفته توافقی که مد نظر دارد حتما باید شامل هر سه حزب اپوزیسیون بشود یا امضا کردن توافق با یک یا دو حزب کافی خواهد بود.

کاهش چشمگیر اعتماد ساکنان منیتوبا، ساسکچوان و آلبرتا به بهبود شرایط اقتصادی پس از انتخابات

به نظر می‌رسد که مردم در سه استان کانادا خیلی امیدوار نیستند که دولت اقلیت لیبرال بتواند از نظر مالی کار زیادی برای‌شان انجام بدهد. 

با استناد به داده‌های جدیدترین شاخص اعتماد کانادا بلومبرگ نانوس، اعتماد به اقتصاد در روزهای بعد از انتخابات بیست‌و‌یکم اکتبر کاهشی چشمگیر در استان‌های منیتوبا ، آلبرتا و ساسکچوان داشت. در هفته منتهی به روز اول نوامبر، شاخص اعتماد اقتصادی در این استانها پایین‌تر از رقم مهم 50 رفت که یعنی حالا اکثر ساکنان استانهای یاد شده دیدگاهی منفی نسبت به چشم‌انداز مالی خود دارند.

شاخص اعتماد معمولا فقط در بازه‌های بسیار سخت اقتصادی پایین‌تر از 50 می‌آید. آخرین باری که امتیاز کانادا روی هم رفته پایین‌تر از این رقم بود به دوره بحران مالی سال 2008 بازمی‌گردد. اعتماد مصرف‌کننده می‌تواند نقشی عظیم در جهت‌گیری اقتصاد داشته باشد. اینکه مردم چه نگرشی نسبت به وضعیت مالی خود دارند روی تصمیم‌گیری‌های آن‌ها به عنوان مصرف‌کننده و در نتیجه روی اقتصاد اثر می‌گذارد.

بعد از انتخابات، امتیاز شاخص در بریتیش کلمبیا، کبک و آتلانتیک کانادا هم کاهش پیدا کرد اما این کاهش به هیچ وجه قابل قیاس با این سه استان نبود. تنها در انتاریو مردم رویکرد مثبت‌تری نسبت به اقتصاد امروز داشتند.

نتیجه انتخابات علاوه بر کمک به رشد جنبش جدایی‌طلبان غرب کانادا که وگزیت نام دارد باعث شده خیلی‌ها در غرب کشور آن را به عنوان خبری بد برای صنعت نفت و گاز ببینند. لیبرال‌ها حالا برای تصویب قوانین نیازمند حمایت حزب دموکرات نو یا بلوک کبکوا خواهند بود که هر دو به عنوان حزب‌هایی دیده می‌شوند که نسبت به لیبرال‌ها موضع سفت‌و‌سخت‌تری نسبت به نفت و گاز دارند. بعضی از افراد این صنعت نتیجه انتخابات را «بدترین نتیجه ممکن» نامیده‌اند.

با این حال، لیبرال‌ها هنوز می‌توانند با حمایت محافظه‌کاران اپوزیسیون که حامیان سرسخت صنعت انرژی در پارلمان هستند سیاست‌های نفت‌محور خود از جمله ساخت‌و‌ساز لوله نفتی ترنس ماونتن را ادامه بدهند.

بر حسب طبقه‌بندی گروه‌های سنی، نتایج نظرسنجی نشان داد افرادی که زیر 50 سال دارند نشانگر کاهش اعتماد به اقتصاد بوده‌اند و آن‌هایی که بین 40 تا 49 سال داشتند نشانگر کاهشی چشمگیر بوده‌اند. آن‌هایی که بالای 50 سال داشتند گفتند اعتمادشان به اقتصاد کمی بیشتر شده است.

بر حسب طبقه‌بندی درآمدی، کم درآمدترین‌ها یعنی آن‌هایی که درآمد سالانه‌شان پایین‌تر از 15 هزار دلار است شاهد کاهشی عظیم در اعتماد خود بودند. تمام دیگر گروه‌های درآمدی هم تا حدودی اعتماد خود را از دست دادند.

شرکت نانوس داده‌های شاخص را از طریق یک نظرسنجی تلفنی هفتگی از هزار کانادایی جمع‌آوری می‌کند. رقم شاخص میانگین چهار هفته اخیر نظرسنجی است.

یک نفر از هر سه کانادایی در انتخابات فدرال «استراتژیک» رای داد

نتایج یک نظرسنجی جدید نشان می‌دهد که بیش از یک نفر از هر سه کانادایی در انتخابات فدرال استراتژیک رای داد تا اجازه ندهد یک حزب دیگر پیروز بشود.

35 درصد از پاسخ‌دهندگان نظرسنجی لجر گفتند تصمیم‌شان درباره اینکه به چه کسی رای بدهند را بر این اساس گرفتند که رای‌شان جلوی ورود کاندیدای یک حزب دیگر به قدرت را می‌گیرد و تقریبا همین تعداد از رای‌دهندگان هم تا هفته آخر کمپین برای انتخاب کردن صبر کردند.

نظرسنجی آنلاین از 1503 بزرگسال کانادایی بین روزهای بیست‌و‌دوم و بیست‌و‌چهارم اکتبر برگزار شد. 

از تمام حزب‌ها، محافظه‌کاران بیشتر از همه حمایت‌شان را زود تثبیت کردند. 50 درصد از پاسخ‌دهندگانی که به محافظه‌کاران رای دادند گفتند انتخاب‌شان را پیش از آغاز کمپین انجام داده بودند. در تضاد با آن‌ها، تنها 30 درصد از لیبرال‌ها، 22 درصد از دموکرات‌های نو، 31 درصد از حامیان بلوک کبکوا، 35 درصد از گرین‌ها و 31 درصد از حامیان حزب مردم کانادا چنین حرفی زدند.

روی هم رفته 57 درصد گفتند رای‌شان بر پایه تعهدهای سیاسی بوده و هیچ فکری به شانس پیروزی کاندیدای‌شان نکرده‌اند. 

آن 35 درصدی که رای‌دهی استراتژیک را حساب کردند شامل 39 درصد حامیان محافظه‌کاران، 43 درصد رای‌دهندگان لیبرال، 28 درصد نیو دموکرات‌ها، 18 درصد حامیان بلوک کبکوا، 16 درصد گرین‌ها و 24 درصد حامیان حزب مردم می‌شدند.

اما با وجود اینکه رای‌دهی استراتژیک یک فاکتور بود، نظرسنجی نشان می‌دهد که برای بیشتر رای‌دهندگان فاکتور اصلی نبود. در پاسخ به اینکه دلیل انتخاب حزب چه بوده؟ 37 درصد گفتند به این خاطر به حزبی رای دادند چون پلتفرم و ارزش‌های آن با خودشان هم‌راستا بوده است. 9 درصد گفتند انگیزه اصلی‌شان خلاص شدن از شر دولت لیبرال جاستین ترودو بود، 6 درصد گفتند می‌خواستند علیه حزبی دیگر رای بدهند و 4 درصد گفتند بیشتر به بهترین کاندیدا محلی خودشان رای دادند.

46 درصد از پاسخ‌دهندگانی که در نهایت به لیبرال‌ها رای دادند گفتند طی کمپین رای دادن به حزب دموکرات نو را در نظر گرفته بودند. 30 درصد دیگر هم گفتند در نظر داشتند به بلوک رای بدهند و 29 درصد گرین را در نظر گرفته بودند.

در تضاد با این، آن‌هایی که محافظه‌کار رای دادند کمتر چنین انتخاب‌هایی را در نظر گرفتند. تنها 18 درصد حزب دموکرات نو، 15 درصد حزب مردم، 13 درصد لیبرال‌ها، 13 درصد گرین‌ها و 11 درصد بلوک را در نظر گرفتند.

در نهایت، لیبرال‌های ترودو 157 صندلی بردند که 13 صندلی از اکثریت پایین‌تر بود. محافظه‌کاران که هفته‌های آخر را صرف اخطار دادن علیه ائتلاف لیبرال‌ها و دموکرات نو کردند، 121 صندلی کسب کردند. 

کریستین بورک معاون اجرایی لجر گفت این نتیجه در ترکیب با نتایج جدید نظرسنجی نشان می‌دهد که «پیغام‌رسانی لیبرال‌ها در قسمت پایانی کمپین و پس از مباحثه‌ها عملکرد بسیار بهتری نسبت به پیغام‌رسانی محافظه‌کاران داشت.»

بورک گفت در حالیکه لیبرال‌ها جلوی از دست رفتن حمایت‌شان و حرکت آن به سمت حزب دموکرات نو و گرین‌ها را گرفتند، محافظه‌کاران نتوانستند حمایت‌شان را فراتر از مراحل آغاز کمپین ببرند.

از جمله کسانی که رای ندادند، 15 درصد گفتند مشغول کار یا سفر بودند یا به دلایل دیگری دسترسی به صندوق‌های رای نداشتند. 14 درصد گفتند صلاحیت رای دادن نداشتند، 13 درصد گفتند به سیاستمداران اعتماد ندارند و 9 درصد گفتند علاقه‌ای نداشتند. 3 درصد دیگر هم گفتند از نظرشان تمام حزب‌ها ناامیدکننده هستند، 3 درصد گفتند رای‌شان شمرده نمی‌شد، 2 درصد گفتند صندوق رای خیلی دور بود، 2 درصد گفتند کارت‌های اطلاعات رای‌دهی دریافت نکردند و 1 درصد اقرار کردند به خاطر تنبلی رای ندادند.

چگونه کمپین انتخاباتی کانادا،کشوری چندپاره را نمایان کرد؟

کمپین‌های انتخاباتی بعضی مواقع چشمان ما را به حقایقی باز می‌کنند که ترجیح می‌دهیم نبینیم. کمپین فعلی که دیروز به پایان رسید، نشان داده که کانادا در راستای خطوط جغرافیایی و نسلی از هم شکافته شده است.

به طور مثال کبکی‌ها اتحاد چندفرهنگی کانادای انگلیسی زبان را قبول ندارند. غرب عصبانی است و نسبت به مرکز جدا افتاده است. رای‌دهندگان جوان‌تر و پیشروتر از حس‌ تملک نسل بیبی بومر متنفر هستند. پارلمانی که به حالت تعلیق درآمده می‌تواند این جدایی‌ها را تشدید کند. 

به نظر می‌رسد که نه لیبرال‌ها و نه محافظه‌کاران نتوانسته‌اند بیش از یک سوم از کانادایی‌ها را جذب خود کنند. هرگز زمانی پیش نیامده بود که هر دو حزب بزرگ تا این حد و اینقدر عمیق در روز انتخابات نامحبوب باشند. شکل دادن به دولتی که بتواند در خانه نمایندگان اکثریت آرا داشته باشد ممکن است به معنی تسلیم حسب سرکش بلوک کبکوا یا حزب دموکرات نو باشد که باعث خواهد شد بعضی کانادایی‌ها حتی بیش از پیش حس جداماندگی بکنند.

برد وال نخست‌وزیر سابق ساسکچوان اخطار می‌دهد: «من واقعا باور دارم که این کمپین انتخاباتی، بدون توجه به نتیجه انتخابات، بین مناطق مختلف کشور شکاف‌ها را عمیق‌تر و جدایی‌ها را گسترده‌تر کرده است». 

اریک مونتینی متفکر علوم سیاسی دانشگاه لاوال می‌گوید: «جاستین ترودو دارد با دینامیت بازی می‌کند و حتی خودش هم خبر ندارد.»

 سارا آسالیا که انجمن دانشجویان تازه وارد را در دانشگاه رایرسون تاسیس کرده می‌گوید: «جوانان به تغییرات اقلیمی اهمیت می‌دهند و مسائل عدالت اجتماعی و نابرابری برای‌شان مهم است. این‌ها مسائلی هستند که واقعا بر جوانان اثر گذاشته اما افراد مسن‌تر به مقرون به صرفه‌تر بودن و درآمد و کاهش مالیات‌ها و این جور چیزها اهمیت می‌دهند.»

چهار سال پیش ترودو به عنوان نخست‌وزیر و رهبر لیبرال‌ها با چیزی وارد کار شد که حالا می‌توان گفت انتظار بیش از حد بالا بود. در نهایت حامیان او باور داشتند که کانادا به نبرد علیه گرمایش جهانی می‌پیوندد. آن‌ها باور داشتند که بعد از یک دهه حکومت محافظه‌کاران، اتاوا بالاخره برنامه‌های اجتماعی را نوسازی و گسترش می‌دهد. آن‌ها فکر می‌کردند لیبرال‌ها مرزهای ضعیف حاکمیت دموکراتیک را بهبود می‌بخشند و برای نخستین بار می‌تواند با احترامی حقیقی با کانادایی‌های بومی که حق‌شان است، رفتار کند.

اما هیچ کس نمی‌دانست که چنین چیزهایی عملا به چه معنا خواهند بود و پیشرفت اندک در جنبه‌های مختلف باعث شده روابط بین لیبرال‌ها و بسیاری از بومی‌ها تلخ شود. با وجود اینکه لیبرال‌ها حرف‌های زیادی درباره مبارزه با تغییرات اقلیمی زدند، اهدافی ضعیف را قبول کردند که دولت استیون هارپر اتخاذ کرده بود. طی کمپین انتخاباتی وقتی که ترودو قول داد که اگر دولت لیبرالش یک بار دیگر انتخاب بشود کارهای بسیار بیشتری برای مقابله با گرمایش جهانی انجام خواهد داد، حزب دموکرات نو در یک بیانیه خبری پاسخ داد و گفت: «تو یک خط لوله نفتی خریدی.»

در مورد مسائل اصلاحات صندوق‌های بازنشستگی، بهبود مراقبت از سلامت و اتخاذ یک مالیات کربنی برای کاهش میزان انتظار گازهای آسیب‌زا که از همه بحث‌برانگیزتر بوده، لیبرال‌های فدرال با نخست‌وزیرهای استان‌ها طوری رفتار کردند که لیبرال‌ها اغلب می‌کنند: به عنوان شرکایی دسته پایین در فدراسیون که اگر همراه با رویه‌های کشورسازی اتاوا همراه نباشند تنبیه خواهند شد. رای‌دهندگان هم متوجه این مسئله شدند. دولت‌های لیبرال استانی در نیوبرانزویک، کبک، انتاریو و بریتیش کلمبیا شکست خوردند. 

امروزه در غرب نووا اسکوشا حتی یک دولت لیبرال استانی در قدرت نیست. پنج نخست‌وزیر استانی هم سر مسئله مالیات کربنی با اتاوا در جنگ هستند و ترودو هم متوجه این مسئله شده است. وی سه‌شنبه در فردریکتون گفت: «تمام کارهایی که من در چهار سال گذشته انجام داده‌ام متمرکز بر متحد کردن کشور بوده است. با این حال در وضعیت فعلی خودمان را در انتخاباتی چندقطبی و جداکننده‌تر از انتخابات 2015 می‌بینیم.»

در عین حال حزب بلوک کبکوا که قبلا به عنوان یک نیروی سیاسی توسط خیلی‌ها کنار گذاشته شده بود، حالا در هفته‌های اخیر ظهوری معجزه‌آسا داشته و می‌تواند لیبرال‌ها را به عنوان محبوب‌ترین حزب فدرال در میان کبکی‌های فرانسوی‌زبان، مخصوصا خارج از مونترال، کنار بزند.

پروفسور مونتینی به این نکته اشاره می‌کند که با وجود اینکه بیشتر کبکی‌ها دیگر از مسئله حاکمیت جداگانه کبک که درخواست اصلی این حزب است حمایت نمی‌کنند، هنوز هم «طرفدار خودمختاری» هستند و می‌خواهند مطمئن شوند که کبک بیشترین کنترل ممکن را در مسائل مربوط به خودش داشته باشد. از سال 1993 تا انتخابات قبلی آن‌ها در کل ترجیح می‌دادند توسط حزبی در اتاوا نمایندگی بشوند که قدرت صحبت کردن به نیابت از آن‌ها را داشت، اما بخشی از دولت نبود. این حزب ابتدا حزب بلوک کبکوا و بعد حزب دموکرات نو بود. تنها در سال 2015 بود که بیشتر آن‌ها لیبرال‌ها را به عنوان بخشی از دولت به اتاوا فرستادند.

کبکی‌ها حالا ممکن است از این تصمیم خود پشیمان باشند. دخالت لیبرال‌ها در مسائل حوزه‌های استانی باعث شده بسیاری از رای‌دهندگان کبکی از آن‌ها دور بشوند. و حالا ترودو می‌گوید که اگر دوباره انتخاب بشود لیبرال‌ها ممکن است دخالت کنند تا از چالش قانونی لایحه شماره 21 دفاع کنند. برمبنای این لایحه پوشیدن و استفاده از نمادهای مذهبی مانند حجاب برای خادمان عمومی کبک ممنوع است.

پروفسور مونتینی می‌گوید: رای‌دهندگان کبک به صورت فزاینده‌ای به سمت بلوک چرخیده‌اند. پیام بلوک این است که «با ما درنیفتید. بگذارید خودمان تصمیم بگیریم که چه چیزی برایمان و در حوزه‌مان خوب است». با این حال لایحه ۲۱ ممکن است برای کانادایی‌های انگلیسی بومی و تبعیض‌آمیز به نظر برسد و در کبک ممکن است بسیار محبوب باشد. 

در Prairies چهار سال پیش آلبرتایی‌ها چهار عضو مجلس لیبرال انتخاب کردند و لیبرال‌ها بیشتر صندلی‌های مانیتوبا را از آن خود کردند. در انتخابات فعلی محافظه‌کاران ممکن است تمام صندلی‌های آلبرتا و ساسکچوان و بیشتر صندلی‌های مانیتوبا را به خود اختصاص بدهند. آن‌ها همچنین در بریتیش کلمبیا مخصوصا خارج از مرکز شهر ونکوور و نیمه جنوبی ونکوور آیلند قوی هستند. 

بسیاری از رای‌دهندگان غربی تعهد دولت لیبرال برای کاهش انتشار گازهای کربنی را به عنوان حمله‌ای علیه اقتصادشان می‌بینند. بله، لیبرال‌ها پروژه خط لوله‌ نفتی ترنس مانتین را تایید کردند و حتی در مواجهه با مخالفت شدید حامیان محیط زیست و بومی‌ها آن را از مالکان قبلی خریداری کردند. اما این خط لوله هنوز ساخته نشده و دیگر حرکات لیبرال‌ها از جمله اعمال مالیات کربنی و ممنوعیت ترافیک تانکرها در ساحل شمالی بریتیش کلمبیا باعث خشمگین شدن خیلی‌ها شده است. 

در واقع بسیاری از رای دهندگان فکر می‌کنند اگر دولت فدرال به اهداف پاریس درباره گرم شدن زمین متعهد باشد، صنعت خودور و قطعات یدکی انتاریو محدود خواهد شد. همین اتفاق برای صنعت هوانوردی در کبک می‌افتد. وضعیت برای صدها هزار شغل که از دست می‌رود و اقتصاد فلج شده نیز خیلی بد می‌شود. 

این رای‌دهندگان فکر می‌کنند مقابله با وضعیت اورژانسی اقلیمی به معنی از دست رفتن هزاران شغل و ضربه خوردن شدید اقتصاد خواهد بود. همان طور که رای دهندگان Prairie نیز فکر می‌کنند این امر به معنی آسیب دیدن بخش نفت و گاز و قدرت آن در اقتصاد آنهاست.

انتخابات فدرال؛رفراندومی برای تعیین سرنوشت آینده صنعت نفت کانادا

با وجود اینکه ثروت نفتی عظیمی در  کانادا نهفته است، اما به زعم کارشناسان بازار انرژی برخی  از رای‌دهندگان دوست دارند این ثروت دست نخورده باقی بماند و شرکتی به سراغ استخراج نفت نرود. 

در کمپین های انتخابات احزاب رقیب ، انرژی و محیط زیست یکی از مسائل سیاست‌گذاری کلیدی است و تا حدی می تواند بر نتیجه انتخابات تاثیر بگذارد . بیشتر افراد قبول دارند که نتیجه این رای هم برای آینده بخش انرژی کانادا حیاتی خواهد بود.

نه تنها این رای آینده مالیات‌های کربنی، تایید کشیدن لوله‌های نفتی و قوانین محیط زیستی را تعیین می‌کند، در عین حال رفراندومی برای تعیین کردن نتیجه نزاعی است که در مرکز هویت کشور قرار گرفته است: آیا کانادا یک ابرقدرت نفتی جهانی است یا رهبری در مبارزه با تغییرات اقلیمی است؟

ترودو و حامیان لیبرال او می‌گویند که می‌تواند هر دو باشد و از سودهایش از فروش نفت و گاز برای تامین سرمایه راه‌حل‌های انرژی سبز استفاده کند. او می‌گوید بیشتر از نخست‌وزیر قبلی محافظه‌کار از این صنعت حمایت کرده و 4.5 میلیارد دلار برای نجات دادن یک پروژه کلیدی لوله‌های نفتی از کنسل شدن خرج کرده و در عین حال مورد انتقاد حامیان محیط زیست قرار گرفته است.

اما منتقدان او از جمله رقیب اصلی‌اش اندرو شی‌یر رهبر محافظه‌کاران او را به خاطر رها کردن یک خط نفتی در بریتیش کلمبیا، عدم حمایت از یک خط دیگر به سمت ساحل شرقی کانادا و تصویب کردن قانونی که آن‌ها می‌گویند باعث می‌شود تایید شدن پروژه‌های انرژی عظیم غیرممکن شود، می‌کوبند. اینکه ترودو در یک ملاقات شورای شهر در انتاریو در سال 2017 گفته بود کشور باید طرح استخراج و انتقال نفت شیل را کنار بگذارد باعث شده این حس تشدید بشود که نه فقط سیاست‌گذاری‌های خاص بلکه کل موجودیت این صنعت به زودی به رای گذاشته خواهد شد.

یک سال پیش وضعیت خطوط نفتی بحرانی شد و باعث شد قیمت نفت خام سنگین کانادایی به زیر 15 دلار به ازای هر بشکه برسد و دولت آلبرتا را مجبور کند میزان تولید را به صورت اجباری پایین بیاورد تا از یک سقوط کامل جلوگیری شود. با وجود اینکه قیمت‌ها دوباره افزایش پیدا کرده‌اند، وضعیت هنوز خطرناک است و باعث شده اقتصاد آلبرتا ضربه بخورد و مخالفت با دولت فدرال ترودو بیشتر بشود.

این مشکل سیاسی در پیشنهاد گسترش خطوط نفتی ترنس ماونتین هم به چشم می‌خورد که نفت خام سنگین استخراج شده نزدیک به فورت مک‌موری را حمل می‌کند. در سال 2013، شرکت کیندر مورگان از هیوستون که آن موقع صاحب آن بود تایید فدرال برای سه برابر کردن ظرفیت این خط را دریافت کرد و قول داد محدودیت‌ها را حذف کند و کمک کند نفت خام کانادایی به بازارهایی جدید در آسیا برسد. اما این پیشنهاد تا حدی با چالش‌های قانونی، اعتراض‌ها و قول‌های دولت بریتیش کلمبیا برای بلوکه کردن آن مواجه شد که تا سال گذشته کیندر آماده رها کردن آن شده بود.

بعد در حرکتی که کل کشور را شوکه کرد، دولت ترودو وارد شد تا آن را بخرد و قول داد آن را می‌سازد. با این وجود موضع لیبرالها در آلبرتا محافظه‌کار تقویت نشد و فقط به وجهه او در میان حامیان محیط زیست آسیب زد. با وجود اینکه مخالفت‌های بسیاری هنوز وجود دارد، ساخت‌ این پروژه آغاز شده است.

به این ترتیب سیاست انرژی ترودو ممکن است باعث دور شدن هر دو سوی بحث از او بشود و دارد بیش از پیش تبدیل به مسئله‌ای عمیقا جداکننده درسراسر کشور می‌شود. این حقیقتی است که شی‌یر دارد از آن استفاده می‌کند و حزب محافظه‌کار خود را به عنوان قهرمان صنعت نفت به تصویر می‌کشد و قول می‌دهد قوانین سفت‌و‌سخت محیط زیستی وضع شده توسط ترودو را بر چیند. با توجه به اینکه حمایت از حزب سبز با رهبری الیزابت می هم به بالاترین میزان خود رسیده، او هم ممکن است راهی برای ورود ببیند.

نظرسنجی‌های فعلی نشان می‌دهند که رقابتی نزدیک شکل خواهد گرفت و لیبرال‌های ترودو اکثریت خود را از دست خواهند داد. این امکان شکل‌گیری یک دولت لیبرال حداقلی با همراهی افرادی با ذهنیت حمایت از محیط زیست از جمله حزب سبز و حزب نیو دموکرات  را افزایش می‌دهد که این یک سناریوی بسیار بد برای حامیان شن‌های نفتی خواهد بود اما می‌توان گفت چیزی است که بیشتر رای‌دهندگان می‌خواهند.

شکل‌گیری یک اقلیت دولت ترودو با می از حزب گرین و جگمیت سینگ از حزب دموکرات نو باعث می‌شود صنعت نفت بیشتر تحت فشار قرار بگیرد و منجر به تنش‌های بیشتر در آلبرتا بشود. این تنش‌ها حتی ممکن است امکان درخواست‌ها برای جدایی از کانادا را هم تشدید کند.

مجله الکترونیکی

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

پزشکی

مسکن

دسته‌ها