پدری اهل وایت‌راک تهدید کرد دولت بریتیش کلمبیا را بخاطر برنامه بازگشت به مدارس به دادگاه می کشاند

مکس ترست 10 ساله آسم دارد، به همین دلیل وقتی در ماه ژوئن یادگیری حضوری نیمه‌وقت دوباره راه افتاد او به کلاس درس خود بازنگشت.

او می‌گوید: «به نظرم امن نبود. بنابراین تصمیم گرفتم نروم.»

این دانش‌آموز مشتاق بود کلاس ششم را در برنامه هوشمندان مدرسه ابتدایی کرسنت پارک وایت راک در سپتامبر آغاز کند، بنابراین او و پدرش دنبال جزییات نحوه بازگشت ایمن دانش‌آموزان به مدرسه بودند. این جزییات تحت برنامه بازگشت به مدارس استان چهارشنبه منتشر شد.

برنارد ترست، پدر مکس می‌گوید: «با مکس نشستیم و تصمیم گرفتیم کنفرانس خبری را با هم نگاه کنیم. چیزی که شنیدیم کاملا شوکه‌کننده بود.»

برنامه بریتیش کلمبیا این است که دانش‌آموزان مدارس ابتدایی به صورت تمام و در گروه‌های 60 نفره به کلاس درس بازگردند و هیچ اجباری برای فاصله‌گذاری اجتماعی یا ماسک زدن وجود نداشته باشد. بیشتر دانش‌آموزان دبیرستانی هم در گروه‌های 120 نفره به صورت تمام وقت به مدرسه بازمی‌گردند و اجباری برای ماسک نخواهند داشت.

برنارد ترست گفت: «اینکه بانی هنری و فلمینگ در تلویزیون به ما گفتند تحت شرایط اعلام شده بازگشت به مدرسه امن است، مسخره بود.»

ترست برنامه بازگشت به مدارس انتاریو را ترجیح می‌دهد. برمبنای این برنامه دانش‌آموزان ابتدایی باید به طور اختصاصی همراه گروه‌های هم‌کلاسی خود بمانند و دانش‌آموزان دبیرستانی فقط نیمی از مواقع را برای یادگیری به صورت فیزیکی به مدرسه می‌روند و تعداد افراد حاضر در کلاس‌ها نباید بیشتر از 15 نفر باشد. دانش‌آموزان کلاس‌های چهارم تا دوازدهم باید ماسک بزنند.

جسیکا سلزر معلم تاریخ مدرسه راهنمایی راکریج که با یکی از اعضای خانواده‌اش زندگی می‌کند که سیستم ایمنی بدنش آسیب‌پذیر است، می‌گوید: «اگر همه دانش‌آموزان و خودم ماسک بزنیم برای بازگشت به کلاس درس احساس ایمنی می‌کنم. من خیلی نگرانم که قرار است بازگشت کامل باشد. حس می‌کنم برنامه انتاریو امن‌تر است.»

ترست هم قبول دارد و می‌گوید: «چیزی که من را در این لحظه خوشحال می‌کند این است که از مدل انتاریو پیروی کنم. اجباری کردن ماسک برای کلاس‌های چهارم تا دوازدهم اجباری بشود یا چیزی شبیه به این. اطمینان حاصل کردن از اینکه گروه‌های دانش‌آموزان کوچک هستند و مسلما فاصله‌گذاری اجتماعی رعایت شود.»

او یک گروه فیس‌بوکی درست کرد تا با دیگر والدینی همراه شود که نگران خطرناک بودن احتمالی برنامه بازگشت به مدرسه بریتیش کلمبیا هستند. همچنین او احتمال برداشتن گام‌های قانونی را در نظر گرفته است.

ترست می‌گوید: «چیزی که من دوست دارم ببینم یک دعوی قضایی علیه دولت است. حس می‌کنم حتی اگر یک کودک هم مبتلا بشود یا بمیرد، هورگان، هنری و فلمینگ شخصا مسئول هستند.»

او از معلم‌ها و دانش‌آموزانی که نگران سلامت خود هستند درخواست کرده که در سپتامبر مدرسه نروند.

ترست گفت: «اگر هزاران معلم حس ایمنی نکنند و مدرسه نروند آن‌ها نمی‌توانند تمام آن‌ها را اخراج کنند.»

او گفت به آموزش دادن مکس در خانه ادامه می‌دهد، مگر اینکه ماسک اجباری و گروه دانش‌آموزان کوچک‌تر شود.

ترست گفت «می‌خواهم به کمک به یادگیری او از خانه ادامه بدهم و ما می‌توانیم تمرین‌های خودمان را خلق کنیم» اما تاکید داشت که «این برای پسرم منصفانه نیست.»

زنی اهل انتاریو،19 هفته را با علائم کووید-19 زندگی گرده

زنی اهل انتاریو می‌گوید 19 هفته است که مشغول دست‌و‌پنجه با علائم کووید-19 است و داستانش را با این امید به اشتراک گذاشته که بتواند به دیگران درباره اثرات جانبی به طور بالقوه طولانی‌مدت این ویروس اخطار بدهد.

سوزی گولدینگ اهل اوکویل انتاریو یکی از افرادی است که برای مدتی طولانی با علائم این بیماری جنگیده است. او می‌گوید کانادایی‌های زیادی هستند که مبتلا به ویروس شده‌اند و حتی ماه‌ها بعد از اینکه جواب تست‌شان منفی شده هنوز علائم آن را دارند.

گولدینگ گفت بعد از شرکت کردن در یک چک‌آپ سالانه در بیمارستان در ماه مارس مریض شد. دو روز بعد از بیمارستان رفتن او متوجه شد گلویش کمی درد می‌کند اما بعد از پنج روز علائم بسیار شدید شدند.

با وجود اینکه بسیاری از بیماران فقط دچار علائم ملایمی می‌شوند، گولدینگ گفت تا به حال ده‌ها عارضه جانبی را تجربه کرده که از جمله آن‌ها می‌توان به مشکلات سینوس، از دست دادن حس چشایی، تنگی نفس و سرفه خشک اشاره کرد. این‌ها تمام علائمی هستند که در ارتباط با کووید-19 ذکر می‌شوند.

روز دوم ژوئن، ماه‌ها بعد از اینکه گولدینگ مریض شد، او برای کووید-19 تست داد و جواب تستش منفی شد. دکترش به او گفت که به احتمال زیاد با توجه به تمام علائمی که دارد، قبلا ویروس داشته است.

با این حال، علائم غیرعادی او ادامه داشتند. گولدینگ که به خاطر بیماری خود گیج شده بود، جستجوی آنلاین انجام داد و متوجه شد افراد دیگری هم هستند که تجربه‌های مشابهی داشته‌اند.

گولدینگ گفت این روزها هنوز شاهد پیشرفت علائم‌اش است. او گفت اخیرا علائم بیماری باعث اثرگذاری روی کارکرد مغز او هم شده‌اند. او گفت علائمی که الان دارد بسیار مرتبط با اعصاب هستند و به طور مثال سخت‌ می‌تواند صحبت کند و جمله بسازد، حس گیجی ذهنی دارد و بعضی مواقع سرگیجه می‌گیرد.

گولدینگ یک گروه فیس‌بوکی برای افرادی درست کرد که مدتی طولانی با علائم کووید-19 دست‌و‌پنجه نرم کرده‌اند و امیدوار است افراد گروه بتوانند از یکدیگر حمایت کنند. این گروه حالا بیش از هزار عضو دارد.

او گفت هر کسی که از راهبردهای بهداشت عمومی پیروی نمی‌کند باید داستان‌های افراد دیگری که مدت‌هاست با بیماری درگیر هستند را بخواند و رفتارش را تغییر بدهد.

در حال حاضر هیچ پاسخ پزشکی واضحی برای توضیح دادن این مسئله وجود ندارد که چرا بعضی افراد بسیار بیشتر و طولانی‌تر از بقیه دچار علائم بیماری می‌شوند. با این حال متخصصان گفته‌اند که این مسئله می‌تواند به خاطر شکل‌گیری یک پاسخ عجیب از سوی سیستم ایمنی این افراد یا مرتبط با بیماری‌های زمینه‌ای آن‌ها باشد.

افزایش حقوق 105 میلیون دلاری نیروی پلیس ونکوور

با وجود اینکه اداره پلیس ونکوور طی 10 سال گذشته استخدام نیروی جدید نداشته است، هزینه‌های کارکنان آن به خاطر افزایش حقوق و اضافه کاری، به طور مداوم افزایش پیدا کرده است.

هزینه پرداخت حقوق و مزایا در اداره پلیس ونکوور بین سال‌های 2009 و 2019 به میزان 105 میلیون دلار افزایش داشت، حتی با وجود اینکه سیاست عدم استخدام هشت ساله اداره تا سال 2018 اجرایی می‌شد. 

در سال 2019، میزان کل حقوق‌ها و مزایا به بیش از 268 میلیون دلار رسید. در سال 2009، هزینه انجام کار پلیس برای هر شهروند ونکوور 355 دلار بود اما تا 2019 این رقم به 470 دلار رسید.

با استناد به تحلیل پست‌میدیا از داده‌های حقوق اداره پلیس ونکوور از پایگاه داده حقوق‌های عمومی ونکوور سان و توافق‌های کلی بین هیات پلیس و اتحادیه افسران پلیس، مذاکرات برای افزایش حقوق و اضافه‌کاری دلیل اصلی افزایش‌ها بود.

در سال 2018 که آخرین سالی است که داده‌ها قابل دسترس هستند، مبلغ درآمد میانگین برای افسرها 118 هزار دلار بود که کمی بیشتر از بالاترین حقوق رسمی برای افسرهای پلیس است. حقوق آن‌ها با توجه به تجربه باید چیزی بین 70 تا 100 هزار دلار در سال باشد. 

اما تقریبا 80 درصد از افسرها بیش از 100 هزار دلار درآمد داشتند که نشان می‌دهد استفاده از اضافه کاری در این اداره پلیس بسیار گسترده است. دوازده افسر درآمدی بیش از 200 هزار دلار داشتند و یک نفر با درآمد 243 هزار دلاری از معاون رییس هم حقوق بیشتری داشت.

بین سال‌های 2012 و 2018 افزایش کلی حقوق در هر سال چیزی بین 2.5 تا 3.5 درصد بوده است. این رقم حداقل نیم درصد بیشتر از نرخ تورم در بیشتر سال‌ها بود.

آدام پالمر رییس پلیس ونکوور تصدیق کرد که هزینه‌های رو به افزایش پرداخت حقوق در این اداره پلیس تا حدود زیادی به خاطر این است که حقوق‌ در اداره بالا می‌رود تا بتوانند با سرعت تقریبا برابر با دیگر اداره‌های پلیس در سراسر کانادا حرکت کنند.

در ماه مه، پالمر درخواست شهر مبنی بر کاهش بودجه یک درصدی پلیس در پاسخ به پاندمی کووید-19 را رد کرد و گفت انجام چنین کاری «به ضرر امنیت عمومی خواهد بود.»

تا حدود زیادی، طی یک دهه گذشته نرخ جرم و جنایت در شهر در حال کاهش یا ثابت بوده است.

اما تعداد تماس‌های دریافت خدمات که یکی از سنجه‌های اصلی بار کاری نیروی پلیس است، در حال افزایش بوده است. با استناد به مجموعه‌ای از گزارش‌ها درباره ارایه خدمات پلیس و سلامت روان که از سال 2008 توسط اداره پلیس ونکوور منتشر شد، تا حدودی دلیل این امر این بوده که تعداد درخواست‌های دریافت خدمات در ارتباط با سلامت روان، بی‌خانمانی و اعتیاد جهش پیدا کرده است.

متخصصان در کل قبول دارند که گستره و پیچیدگی کار پلیس رو به افزایش بوده و این می‌تواند باعث بالا رفتن هزینه‌ها نیز بشود.

ریچارد بنت استاد دانشگاه سایمون فریزر که قبلا یکی از افسران پلیس سلطنتی کانادا بوده، می‌گوید: «پلیس تماس‌های بیشتری برای دریافت خدماتی که پیچیده‌تر هستند، روبه روست. پلیس دارد برای چیزی که آن را تماس‌های اجتماعی برای دریافت خدمات می‌خواند مسئولیت بیشتری قبول می‌کند و این برای کمک به افراد دارای بیماری‌های روانی و افراد بی‌خانمان است. این زمان خیلی بیشتری می‌برد.»

بنت گفت تحقیقات پلیس هم زمان بیشتری می‌برد. او اضافه کرد: «حالا می‌توان بررسی‌های کاملا میکروسکوپی از نمونه‌های دی‌ان‌ای انجام داد. این به این معنی است که باید بررسی‌های میکروسکوپی از صحنه‌های وقوع جرم صورت بگیرد.»

او به این نکته اشاره کرد که برخی از تحقیقات پلیس در صحنه‌های قتل که قبلا یک یا دو روز به طول می‌انجامیدند حالا ممکن است تا یک هفته طول بکشند.

به گفته پالمر، میزان حقوق افسران اداره پلیس ونکوور «هم سطح» با دیگر پلیس‌ها در سراسر کانادا است. او گفت: «ارایه خدمات پلیس گران قیمت است. ارزان به دست نمی‌آید. این را تصدیق می‌کنم. خیلی پول باید خرج کرد، اما هزینه‌اش همین است.»

سهم بالای سیاهپوستان و فقرا از ابتلا به کووید-19 در تورنتو

با استناد به جدیدترین داده‌ها از شهر تورنتو، با وجود اینکه سیاهپوستان و رنگین‌پوستان فقط نیمی از جمعیت تورنتو را تشکیل می‌دهند، 83 درصد از تمام موارد گزارش‌شده ابتلا به کووید-19 مربوط به آن‌هاست.

دکتر آیلین دو ویلا همراه با جان توری شهردار تورنتو و دیگر مسئولان نتایج داده‌ای جدیدی را اعلام کردند که نشان می‌دهد جوامع نژادی و طبقه پایین شهر به صورت غیرمتناسب تحت تاثیر کروناویروس جدید قرار دارند.

دو ویلا که افسر بهداشت شهر است، گفت: «متاسفانه کووید-19 اثر شدیدتری روی افرادی در جامعه‌مان داشته که با نابرابری‌های بزرگ‌تری مواجه هستند».

او گفت داده‌ها نشان می‌دهد که سیاهپوستان 21 درصد از موارد ابتلای گزارش شده در شهر را تشکیل می‌دهند و این در حالی است که تعداد کل آن‌ها 9 درصد تمام جمعیت است.

علاوه بر این، افراد عرب، اهل خاورمیانه و غرب آسیا فقط 4 درصد از کل جمعیت شهر را تشکیل می‌دهند اما 11 درصد از کل موارد ابتلای شهر مربوط به آن‌هاست.

داده‌ها همچنین نشان می‌دهد که با توجه به اندازه جمعیتی افراد شرق آسیا و سفیدپوستان، تعداد موارد ابتلا در میان آن‌ها کمتر است. 

از سوی دیگر، رنگین‌پوستان 71 درصد از افرادی که به خاطر کووید-19 بیمارستانی شده‌اند را تشکیل می‌دهند. 

خانوارهای با درآمد پایین و خانوارهایی که تعدادشان بیشتر است هم اثر نامتناسبی از کووید-19 دریافت کرده‌اند.
با وجود اینکه افرادی که در خانوارهای با درآمد پایین زندگی می‌کنند فقط 30 درصد از جمعیت شهر را تشکیل می‌دهند، 51 درصد از موارد ابتلا متعلق به آن‌هاست.
افرادی که در خانوارهای با تعداد پنج نفر یا بیشتر زندگی می‌کنند 27 درصد موارد ابتلا را به خود اختصاص داده‌اند اما آن‌ها 20 درصد از جمعیت را تشکیل می‌دهند.

کوامی مک‌کنزی مدیر عامل انستیتو ولزلی و استادیار روانشانسی دانشگاه تورنتو می‌گوید پاندمی مشکلات موجود در میان افراد ساکن جوامع به حاشیه‌ رانده شده را تشدید می‌کند.

او می‌گوید در تورنتو، افرادی از  نژادهای مختلف در فقر زندگی می‌کنند، بیشتر قربانی جنایت و تبعیض هستند و بیشتر کارهای سخت دارند و سخت‌تر می‌توانند غذای مغذی کافی تهیه کنند و البته از نظر سکونت در شرایط مناسبی به سر نمی برند. 

او اضافه کرد: «تمام این مسائل منجر به بهداشت و شرایط اجتماعی بدتر می‌شود».

مک‌کنزی که پیش از این به خاطر عدم جمع‌آوری داده‌های نژاد محور در دوران پاندمی از دولت انتقاد کرده بود، گفت با وجود اینکه کشفیات جدید با وجود آزاردهنده  بودن، تعجب‌آور نیستند و کشفیات مشابهی در دیگر کشورها از جمله بریتانیا و ایالات متحده دیده شده است.

او گفت: «ما بعضی مواقع فکر می‌کنیم اینجا در کانادا خیلی متفاوت  از دیگر کشورها هستیم و نژادپرستی سیستماتیک ضد سیاهپوستان نداریم. اما داده‌ها ظاهرا نشان می‌دهد که شاید چنین چیزی وجود دارد ».

داده‌ها از افرادی جمع‌آوری شد که به کووید-19 مبتلا بودند و به طور داوطلبانه به سوال‌ها پاسخ دادند. سازمان بهداشت شهر گفت از روز بیستم ماه مه یعنی سه ماه بعد از گزارش نخستین مورد ابتلا به کووید-19 در تورنتو تا روز شانزدهم جولای به جمع‌آوری داده درباره هویت نژادی، درآمد خانوار و اندازه خانوار پرداخت.

دو ویلا گفت داده‌ها شامل ساکنان خانه‌های مراقبت طولانی مدت یا خانه‌های بازنشستگی یا افراد بومی نمی‌شود. او گفت سازمان به این دلیل داده‌هایی درباره اثر پاندمی روی افراد بومی منتشر نمی‌کند که مشاوره با نمایندگان جامعه بومی هنوز ادامه دارد.

دو ویلا گفت سازمان بهداشت مشغول رسیدگی به نیازهای جوامعی است که تحت تاثیر نامتناسب کووید-19 قرار دارند.

به گفته او اقدامات در کوتاه مدت شامل  تست‌گیری هدف‌دار، افزایش ارتباطات و بهبود دسترسی به حمایت اجتماعی از جمله مکان‌های انزوای داوطلبانه برای افرادی می‌شود که نمی‌توانند به درستی خود را قرنطینه کنند.

به عقیده دو ویلا در بلند مدت شهر باید نگاهش را معطوف به مسکن مقرون به صرفه، دسترسی به فرصت‌های اشتغال و آموزش و همچنین «نژادپرستی سیستمیک» بکند.

سازمان مالیات کانادا 3300 گزارش مردمی درباره تقلب در کمک‌ مالی 2000 دلاری دریافت کرد

سازمان مالیات کانادا تا به حال بیش از 3300 هشدار مردمی درباره موارد مظنون سوء‌استفاده از کمک مالی اضطراری برنامه‌های دولتی که برای کمک به مردم و کسب‌و‌کارها طی دوران پاندمی کووید-19 طراحی شده‌، دریافت کرده است.

تعداد اطلاع‌رسانی‌های محرمانه مردم به این سازمان درباره احتمال کلاهبرداری در ارتباط با برنامه کمک مالی اضطراری کانادا (CERB)، برنامه یارانه دستمزد و کمک به دانشجویان دارد به سرعت زیاد می‌شود. تا روز سی‌و‌یکم مه، سازمان مالیات 600 اطلاع‌رسانی مردمی دریافت کرده بود. فقط یک هفته بعد این عدد به 1300 مورد رسید.

سازمان مالیات به سی‌بی‌سی گفت  تا روز بیست‌‌و‌یکم ژوئن، مشغول بررسی بیش از 3300 «سرنخ» از طریق پرتال آنلاین اطلاع‌رسانی محرمانه خود بوده است.

کانادایی‌ها تا همین حالا 361 هزار مورد پولی که صلاحیت دریافت آن را نداشته‌اند را بازپس داده‌اند. این نسبت به 190 هزار مورد تا تاریخ سوم ژوئن افزایش چشمگیری داشته است.

سازمان مالیات گفت این بازپرداخت‌ها در مواردی انجام شده‌ که درخواست‌کننده برای یک بازه دو پرداخت دریافت کرده، در حقیقت صلاحیت دریافت مزیت را نداشته یا زودتر از موعد انتظار سر کار بازگشته است.

کریستوفر دودی سخنگوی سازمان مالیات گفت در مواردی که تشخیص داده شود درخواست‌دهنده صلاحیت دریافت مزیت را ندارد، سازمان مالیات با آن‌ها تماس می‌گیرد تا تصمیمی درباره نحوه بازپرداخت گرفته بشود اما تا اینجا تمام بازپرداخت‌ها داوطلبانه بوده‌اند. سازمان مالیات می‌گوید برای پرداخت مزیت‌های مرتبط با کووید-19 رسید تایید پیش‌پرداخت‌ها و سند بازبینی پس از پرداخت را نگه می‌دارد.

وقتی سازمان مالیات درباره سوء استفاده اطلاعی دریافت می‌کند، گام‌هایی برای شناسایی کلاهبردار مظنون برمی‌دارد و مورد او را بررسی می‌کند تا مطمئن شود که سوءاستفاده رخ داده است. وبسایت این سازمان می‌گوید اگر موردی تایید بشود، «گام‌های مناسب» با توجه به نوع سوء استفاده برداشته می‌شود. این سازمان نگفت تا اینجا چند درخواست کلاهبرداری شناسایی شده است.

این سازمان در بیانیه‌ای گفت: «سازمان مالیات کانادا تعداد درخواست‌های کلاهبرداری CERB  را ردیابی می‌کند اما برای محافظت از یکپارچگی پروسه، این آمارهای خاص در حال حاضر قابل دسترس نیستند.»

18 درصد والدین کانادایی می خواهند فرزندانشان را سپتامبر در خانه نگه دارند و به مدرسه نفرستند

در حالیکه به سرعت به  ماه سپتامبر و بازگشایی مدارس نزدیک می‌شویم، نتایج یک نظرسنجی جدید نشان داده که بسیاری از والدین کانادایی هنوز مطمئن نیستند که در زمان شروع به کار دوباره کلاس‌های درس آیا باید بچه‌های‌شان را به مدرسه بفرستند یا نه.

در این نظرسنجی، 59 درصد از پاسخ‌دهندگانی که فرزند داشتند گفتند اگر نوعی آموزش حضور در کلاس درس حداقل پنج روز در هفته وجود داشته باشد، حاضر هستند بچه‌های‌شان را دوباره به مدرسه بفرستند، اما 18 درصد گفتند بچه‌ها را خانه نگه می‌دارند و 23 درصد گفتند نمی‌دانند.

والدین در کبک بیش از همه گفتند می‌خواهند بچه‌ها را به مدرسه بفرستند. این استان در فصل بهار مدارس خارج از مونترال را باز کرد اما حضور در مدرسه اختیاری بود. والدین در آلبرتا بیشتر از همه گفتند بچه‌های‌شان را خانه نگه می‌دارند و والدین بریتیش کلمبیا بیشتر از همه گفتند تصمیم نگرفته‌اند.

والدین در زمینه اعمال راهبردهای ایمنی برای جلوگیری از ابتلای کودکان و معلم‌ها به کووید-19 یک نظر بودند. این شامل چک کردن درجه حرارت برای کودکان (82 درصد حمایت)، زدن ماسک محافظتی برای کارکنان مدرسه (81 درصد حمایت) و پر کردن پرسشنامه بازبینی (77 درصد حمایت) می‌شد.

دو سوم از والدین از این مسئله حمایت ‌کردند که بچه‌ها مجبور به ماسک زدن باشند. حمایت برای این حرکت در انتاریو که اخیرا شاهد افزایش دوباره موارد ابتلا به کووید-19 بوده بسیار قوی بود. ضعیف‌ترین حمایت در آتلانتیک کانادا بود که تعداد موارد فعال آن بسیار کمتر است.

همچنین از پاسخ‌دهندگان سوال شد که اگر یک دانش‌آموز یا معلم در کلاس درس فرزندشان مبتلا به کووید-19 بشود چه واکنشی خواهند داشت. 45 درصد از آن‌ها گفتند که از راهنمایی مدرسه پیروی می‌کنند و نیمی از والدین گفتند کودک را حداقل دو هفته (30 درصد) یا بدون تاریخ بازگشت (20 درصد) در خانه نگه می‌دارند.

با وجود اینکه والدین برنامه‌هایی برای مدیریت یک نوع برنامه مدرسه یا مدلی داشتند که شامل خانه ماندن حداقل نیمه‌وقت کودکان می‌شود، 13 درصد گفتند نمی‌دانند چه کار باید بکنند و 16 درصد گفتند بچه با یکی از والدین سر کار می‌رود.

41 درصد از پاسخ‌دهندگان گفتند اگر مدارس دوباره باز شوند خودشان شخصا نگران گرفتن کووید-19 خواهند بود و 48 درصد گفتند به هر حال تاثیری در میزان نگرانی‌شان ندارد. این نشان می‌دهد که از همین حالا نگرانی‌ها درباره این بیماری در درجه بالایی قرار دارد.

قوانین جدید وزارت دارایی کانادا کدام بخش از کامیونیتی ایرانی را برای انتقال پول به دردسر می اندازد؟

وزارت دارایی کانادا هفته گذشته با وضع قوانینی سخت گیری های جدیدی را در مورد نقل و انتقال پول با ایران وضع کرد. 

بر اساس این قوانین که از دوشنبه گذشته لازم الاجرا شد ، صرافی ها باید تمامی تراکنشهای انجام شده با ایران را بدون توجه به مبلغ آن ثبت کرده و برای آن رسید صادر کنند و رسیدهای صادر شده را به نهاد ناظر مالی کانادا ( مرکز تحلیل گزارشها وتراکنش های مالی کانادا) ارسال کنند. در عین حال تمامی تراکنشهای انجام شده با ایران طبق این قانون با ریسک بالا محسوب شده و در نتیجه مشتری صرافی و یا سایر موسسات مالی که تراکنشی با ایران انجام داده اند ، در رده مشتریان با ریسک بالا قرار می گیرند که ممکن است رابطه آنها با بانک را تحت تاثیر قرار دهد. 

ابلاغ این قوانین نگرانی های جدیدی را برای کامیونیتی ایرانی به همراه داشت و حتی برخی تصور کردند ارسال و یا دریافت پول از ایران با این قانون متوقف شده است !!

 اما تحلیل جزییات این قوانین مشخص می کند که برای اکثریت افرادی که ارتباط مالی محدودی با ایران برای گذران امور زندگی و یا کمک به خانواده و فامیل در ایران داشتند ، شرایط تغییر زیادی نکرده و تنها ممکن است بابت تراکنش های خود کارمزد بیشتری به صرافی ها پرداخت کنند و روند ارسال و دریافت پول برای آنها همچون گذشته خواهد بود. 

در مورد واریز شدن مبالغ دریافتی به بانک ها و پر ریسک شدن مشتری در صورت اطلاع بانک از منبع پول هم باید گفت شرایط چندان با گذشته تفاوتی نکرده و بانکها مدتهاست که ایران را به عنوان کشوری با ریسک بالای مالی می شناسند و مشتریان بانک که با این کشور ارتباط دارند ، مشتریانی باریسک بالا محسوب می شوند و بسیار بعید است که بانکهای کانادا در اقدامی هماهنگ قصد بستن حساب هزاران ایرانی را داشته باشند که گروه قابل توجهی از آنها تنها با درآمد از ایران در کانادا زندگی خود را می گذرانند و اقساط وام مسکن خود را پرداخت می کنند . 
بسته شدن حساب های بانکی این گروه در واقع مرگ مالی آنها را در کانادا رقم می زند و البته بانکها را برای دریافت اقساط وام مسکنی که سالها قبل به این گروه اعطا کرده اند را با مشکل روبرو می کند ولی وقوع چنین سناریویی با توجه به شمار بالای ایرانیانی که در کانادا با ایران ارتباط مالی دارند ، متصور نیست . 

حساب آقازاده ها و از ما بهتران که کمتر از چند میلیون دلار در هر تراکنش به حسابهای خود در بانکهای کانادا منتقل می کنند هم از این ماجرا جداست و سخت گیری های وزارت دارایی کانادا خدشه ای به روند انتقال پول ایجاد نخواهد کرد. این گروه انگشت شمار از کامیونیتی عمدتا با استفاده از شبکه های فعال پولشویی و از طریق شرکتهای تجاری اروپایی پولهای خود را تحت عنوان سرمایه بیزینس به حسابهای تجاری فعال در کانادا منتقل می کنند و امکان ردیابی منبع پولهای آنها برای بانکهای کانادایی مشکل است مگر در شرایطی که خود شخص در رسانه ها به عنوان فردی اختلاس گر معرفی شده باشد! بنابراین اجرای این قوانین برای این گروه هم تفاوتی ایجاد نخواهد کرد !

اما گروه کوچکی از کامیونینی ایرانی قطعا از این قوانین جدید ناراضی هستند و آن را بسیار دردسرساز می دانند. قطعا برخی از شما عده ای از افراد را که در دو سال اخیر با ویزای توریستی به کانادا آمده و بلافاصله اعلام پناهندگی کرده اند ، می شناسید. برخی از این افراد در کنار دریافت کمک مالی دولت به پناهندگان، بدون اعلام منابع مالی و حسابهای بانکی در ایران ، اقدام به  انتقال  و دریافت ماهانه پول از طریق صرافی به صورت نقد می کردند و البته مراقب بودند که این کار را با صرافی هایی انجام دهند که اقدام به صدور رسید نمی کنند !! 

در کنار آنها ، گروه دیگری از مهاجران قدیمی تر بودند که برای سالها با  بیکار گشتن و دریافت کمک های نقدی دولت و حتی اقامت در منازل ویژه دولت برای افراد کم درآمد ، مبالغی را هر ماهه از ایران به کانادا منتقل و به صورت نقد از صرافی ها دریافت می کردند و یا بخشی از درآمدهایی را که در کانادا به صورت نقد و بدون ثبت برای پرداخت مالیات داشتند ، به ایران می فرستادند و با عدم صدور رسید در صرافی ، آن را از چشم دولت کانادا پنهان می کردند!

اجباری شدن صدور رسید و ارسال آن برای مرکز تحلیل گزارشها وتراکنش های مالی کانادا که می تواند دسترسی سازمان مالیات کانادا به رسیدها را امکان پذیر کند ، عرصه را برای این گروه از کامیونیتی ایرانی تنگ خواهد کرد و ارتباطات مالی آنها با ایران از این پس ثبت شده و می تواند در دریافت کمک های ماهیانه نقدی  دولت تاثیر گذار باشد!!

بیزنسها

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

فناوری

مسکن

دسته‌ها