چرا پاندمی هم نتوانست مانع رشد بی رویه قیمت مسکن در کانادا شود؟

در ماه دسامبر ، آرون مور یک خانه سه خوابه قدیمی را در حومه تورنتو خریداری کرد و پس از نقاشی و بازسازی ، آن را دوباره در بازار عرضه کرد.

در ماه مارس ، او یک خریدار پیدا کرد: با قیمت: 810 هزار دلار کانادا (حدود 649،000 دلار آمریکا) که 28 درصد بیشتر از آن مبلغی بود که او برای خرید ساختمان پول داده بود. 

معمولا چنین نوع احتکاری از سوی اقتصاددانان ، سیاست گذاران و کارگزاران امور مالی به عنوان نشانه‌ای غیرقابل انکار از حباب مسکن تفسیر می‌شود.

این گروه در سالهای اخیر همچون پیشگویان فاجعه از سقوط قیمتها در بازار مسکن کانادا خبر داده اند اما در مقابل عده زیادی هم بوده اند که  حاضر به  شرط بندی و سرمایه گذاری کوتاه مدت در این بازار شده و سود قابل توجهی به دست آورده اند. 

یکی از اولین چهره‌ها در این زمینه مارک کارنی، رئیس وقت بانک مرکزی کانادا بود که به زودی ریاست بانک مرکزی انگلیس را برعهده می‌گیرد. وی در اوایل سال 2012 تکیه کشور به ارزش مسکن را «ناپایدار» خوانده بود. پس از آن موج سرمایه گذاران آمریکایی از راه رسید که یکی پس از دیگری، بر سقوط مسکن در کانادا شرط‌ بندی کردند . بسیاری از آنها ، مانند استیو آیزمن که با فیلم  «Big Short» معروف شده بود، درس‌هایی را که سالها قبل از ترکیدن حباب مسکن آمریکا آموخته بودند ، به کار گرفتند.

با شیوع کووید19، حتی آژانس مسکن ملی کانادا نیز به نظر می‌رسید مطمئن است که سرانجام این کار به سر رسیده و پیشبینی کرد که ارزش خانه به سطح بد تا فاجعه بار سقوط کند. اما به جای آن بازار مسکن یک سال رکوردشکن دیگر را پشت سر گذاشت و حتی از سودی که در بازار داغ آمریکا تجربه شده بود هم جلو زد. درنهایت این رییس آژانس مسکن بود که مجبور شد در توییتر اذعان کند که اشتباه کرده و اندکی پس از آن هم جایش را به فرد دیگری داد.

به گفته بانک تسویه حساب‌های بین المللی، امروز خرید، فروش و ساخت خانه در کانادا سهم بیشتری از اقتصاد را در مقایسه با دیگر کشورهای توسعه یافته در اختیار دارد. این بخش همچنین سهم بیشتری از سرمایهگذاری را به خود جذب می‌کند.

وام های مسکن کانادایی‌ها کمک کرده تا یکی از بزرگترین بدهی‌های مصرف کنندگان در جهان شکل بگیرد . این سیستم مالی دو برابر بزرگ‌تر از سیستم مالی آمریکاست. با قیمتهایی که در حال حاضر در سطح رکورد هستند، بازار مسکن کانادا سال 2021 را با سرعت بیش از حد آغاز کرد و سود سالانه 30٪ در بسیاری از جوامع در سراسر کشور به جای گذاشت.

با وجود این چهره های سرشناسی که با جسارت پایان کار را پیش بینی کرده بودند ، ساکت مانده‌اند – شاید ترسیدهاند که توجه بیشتری را به این راه جلب کنند. با کمرنگ شدن این اشخاص، یک سوال جدید و از برخی جهات حتی نگران کننده در حلقه سیاست گذاری تورنتو و اتاوا مطرح می شود: اگر حباب به این زودی ها نترکد ، چه می‌کنید؟ اگر قیمت ها فقط بالا و بالاتر بروند چه می‌شود؟‌

نگرانی آنها این است که این امر فقط  ثروتمندان و فقرای کانادا را بیشتر از هم جدا می کند. به گفته «دموگرافیا» که مشاور برنامه ریزی شهری است، در دو دهه گذشته شهرهای بزرگ کشور بدترین وضعیت در قیمت مسکن را در میان کلانشهرهای بزرگ جهان داشته‌اند. این مسیر که به صورت سنتی به عنوان مطمئن ترین مسیر مطرح کانادا برای ایجاد توانایی در طبقه متوسط برای خانه‌دار شدن بوده است، همچنان دور از دسترس بسیاری از مردمی است که هنوز در بازار نیستند و به همین دلیل شکاف نابرابری را تشدید می‌کند.

این نگرانی با انتقال از بازاری نابود شده به رشدی بسیار سریع شروع می‌شود. اوضاع کمی احمقانه شده است: به تازگی در تورنتو یک گاراژ  – بدون خانه – به قیمت 729،000 دلار کانادا برای فروش در نظر گرفته شد. در وودستاک انتاریو که شهری با حدود 40 هزار جمعیت در جنوب غربی تورنتو است ، میانگین افزایش ارزش خانه در سال گذشته بیشتر از درآمد سالانه بیشتر ساکنان بود.

سفته‌بازی و خرید و فروش‌های احتکاری هم ممکن است در حال افزایش باشد: طبق گفته کارگزاری Realosophy ، در ژانویه 6 درصد از کل خانه‌هایی که برای فروش در حومه تورنتو وارد لیست شده بودند، در 12 ماه گذشته خریداری شده بودند. این رقم سال پیش برابر 4 درصد بود.

همه اینها باعث شده است توانایی مردم برای تهیه مکانی برای زندگی به سرعت تضعیف شود. امسال ، دموگرافیا ونکوور را به عنوان دومین شهر با کمترین مقرون به صرفگی در جهان معرفی کرد که پس از هنگ کنگ قرار گرفت. در سال 2006 ، این شهر در رتبه پانزدهم لیست قرار داشت. رده بندی تورنتو هم از 37 در آن سال به پنجم امسال رسیده است.

و به لطف پاندمی ، این دو شهر در حال حاضر مشکلات مسکن خود را به شهرهای کوچک سراسر کشور صادر می کنند زیرا ساکنان شهرها ، که در حال حاضر از راه دور کار می کنند ، برای به دست آوردن خانه های بزرگتر راهی آن شهرها می‌شوند و قیمتهایی را پیشنهاد می‌کنند که فراتر از توان محلی‌هاست. 

و اقتصاددانان در بانک های بزرگ کشور مدتی است هشدار می‌دهند که در صورت عدم اقدام دولت، خطر بازارها با شوریدگی سفته‌بازی و احتکار از حد تصور فراتر می‌رود. 

اما رونق طولانی مسکن کانادا قبلا نیز با فشارهای سیاسی روبه رو شده که از تغییر در قوانین پیش پرداخت تا مالیات خرید و مالکیت خارجی را دربرمی‌گیرد. در پایان ، این اقدامات ثابت کردند که خودشان نقش زیادی در صعود طولانی مدت ارزش خانه داشته‌اند. با موجودی مسکن در سطح کشور که در پایین ترین سطح خود است، دولت ترودو اهداف گسترش مهاجرت را دنبال می‌کند تا جاماندگی سال گذشته را جبران کند و به همین دلیل و خیلی دلایل دیگر می‌توانیم فکر کنیم این روند همچنان ادامه خواهد داشت . 

اشتراک در خبرنامه

با ثبت نام در خبرنامه همیشه در جریان آخرین آگهی ها باشید.

مجله الکترونیکی

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

پزشکی

مسکن

دسته‌ها