معلم وست ونکووری پس از وداع با اعضای خانواده ،با کمک پزشکی به زندگی خود پایان داد

از تدریس در دبیرستان تا کار به عنوان داوطلب جامعه محلی، همسر، مادر و مادربزرگ، جوآن ویلیامز فعالیت های زیادی در ۷۱ سال زندگی خود انجام داد. 

روز شنبه،  او در خانه اش در وست ونکوور  و در کنار خانواده‌اش  از طریق کمک پزشکی در مرگ یا MAID، با شرایطی که خودش تعیین کرده بود به زندگی‌اش پایان داد.

با استناد به وبسایت استان بریتیش کلمبیا، MAID «به بیمارانی که ممکن است به خاطر یک وضعیت پزشکی شدید و غیرقابل درمان درد غیرقابل تحمل بکشند، انتخاب پایان دادن به زندگی‌شان را از طریق کمک پزشک یا پرستار ارایه می‌دهد». در مورد جوآن، تشخیص داده شده بود که او بیماری میتوکوندریال دارد، یک بیماری عصب‌شناختی که روی بخش‌های مختلف بدن اثر می‌گذارد.

جوآن می‌خواست داستانش را تعریف کند و بگوید چه چیزی باعث شد او این تصمیم کاملا شخصی را بگیرد.  او چند روز پیش از مرگ با استیون کوین مجری برنامه ارلی ادیشن صحبت کرد.

جوان گفت: «تا وقتی ۴۸ سال داشتم بیماری‌ام تشخیص داده نشده بود. اما دید دوگانه، ضعف عضلانی، سردردهای میگرنی هولناک، مشکلات تعادل و هماهنگی بدن و درد نوروپاتیک داشتم».

وضعیت او در یک سال گذشته به سرعت بدتر شد. او گفت: «حالا، متاسفانه، مشکل بلع هم دارم و فقط می‌توانم چیزهای مایع بنوشم».

تصمیم او برای مرگ با کمک پزشک در سپتامبر و زمانی آغاز شد که در بیمارستان بستری شده بود. او موضوع را با یک تیم پزشکی و پسرش ارون ویلیامز که پزشک اتاق اورژانس است، مطرح کرد و این مسئله در ابتدا خیلی سخت بود.

ویلیامز گفت: « همینطور که بیشتر درباره‌اش فکر کردم و با همسر و خواهرم صحبت کردم، واضح شد که واقعا این مسئله به نفع اوست و این باعث شد درک کردن و قبول کردنش خیلی آسان‌تر شود. و در تمام پروسه خیلی از او حمایت کردم».

بعد از همخوانی با مجموعه‌ای از قوانین خیلی سخت تحت لایحه C-14 که لایحه مرگ کمکی کانادا است، جوآن رسما درخواست MAID را روز پانزدهم سپتامبر ثبت کرد و بعد از یک دوره انتظار ۱۰ روزه درخواستش تایید شد. او بیست‌و‌ششم سپتامبر را انتخاب کرد و افسوسی هم از این بابت نداشت.

جوآن گفت: «می‌خواهم مردم بدانند  کمک پزشکی برای مرگ چیز فوق‌العاده‌ای است. اگر در پایان عمر خود تقلا می‌کنید، می‌توانید از MAID استفاده کنید و رنج بیماری خود را کوتاه کنید».

به گفته ویلیامز، کل هفته گذشته برای خانواده خاص بوده است.

او گفت: «ما خوش گذراندیم. تا جایی که می‌شد با مامان وقت گذراندیم و مامان انواع بستنی‌ها را امتحان کرد و شام‌های خانوادگی خوردیم. مامان با پسرم لئو فیلم تماشا کرد».

او اضافه کرد: «کلی در آغوش کشیدن، اشک و شب‌های بی‌خوابی داشتیم، اما این احتمالا فوق‌العاده‌ترین هفته‌ای بوده که به یاد دارم  به عنوان خانواده با هم گذراندیم».

برای جوآن، این هفته‌ای پر از خاطرات بود. او تجربه‌ای احساسی با ارون داشت که نمایانگر رابطه عمیقش با شوهر فقیدش برایان بود که ۱۰ سال پیش از دنیا رفت.

جوان گفت: «امروز صبح دو مرغ آوازخوان روی ایوان خانه بودند. و وقتی آن‌ها با هم آواز می‌خوانند فوق‌العاده است. بنابراین عظمتی از مرغ‌های آوازخوان روی ایوان داشتیم. من و برایان بودیم. آنجا با هم بودیم».

او اضافه کرد: «زندگی بدون برایان خیلی سخت بوده. او همراه زندگی من، دوستم و آرامشم بود».

جوآن در پاسخ به اینکه از انجام این کار می‌ترسد یا نه، گفت هیچ ترسی ندارد. او گفت: «برای رفتن آماده‌ام».

اشتراک در خبرنامه

با ثبت نام در خبرنامه همیشه در جریان آخرین آگهی ها باشید.

بیزنسها

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

فناوری

مسکن

دسته‌ها