قرار بود پاندمی بازار مسکن کانادا را کساد کند؛ در عوض از هر زمان دیگری پررونق تر شد!

یک سال پیش، معیار قیمت مسکن که از سوی اتحادیه املاک و مستغلات کانادا(CREA) اعلام شد، تقریبا 600 هزار دلار بود و یک رکورد جدید در این زمینه محسوب می‌شد. این در حالی بود که به دلیل بازار داغ مسکن قیمتها هر سال بالاتر می‌رفتند و رکوردهای جدیدتر را ثبت می کردند. 

در همین بحبوحه پاندمی رخ داد. شرکت رهن و مسکن کانادا در ماه مه گذشته پیش بینی کرد که قیمت مسکن ممکن است تا 18 درصد کاهش یابد؛ اما عکس این اتفاق افتاد. پس از یک وقفه کوتاه، قیمتها افزایش یافت و این افزایش را فقط تورنتو و ونکوور تجربه نکردند. در نتیجه قیمت کل معیار ملی از سوی CREA در ژانویه به 676،600 دلار رسید که نشان می‌داد در 12 ماه گذشته این رقم 13.5 درصد افزایش یافته است.

این اتفاقی نیست که به طور معمول در رکود اقتصادی رخ دهد.

اما رکود پاندمی شبیه رکود اقتصادی گذشته نبود و کاملا برخلاف قبل بود. افرادی با دستمزد پایین تر، بیشتر از همه از دست دادن شغل را متحمل شدند، در حالی که تعداد افرادی که در صنایعی کار می‌کنند که حقوقی بالاتر از متوسط می‌گیرند، رکورد زده‌اند. هزینه های وام‌های بلند مدت هرگز کمتر از این نبوده است (اگرچه بازده اوراق قرضه در این ماه به شدت افزایش یافت) ، بانک های مرکزی در سراسر جهان از اقتصادهای شکننده حمایت می کنند. در همین حال ، عرضه املاک و مستغلات کانادا برای فروش بسیار محدود است.

نتیجه این امر یک بازار مسکن گران است که گران‌تر هم شده است.

این وضعیت توجه تیف مکلم ، رئیس بانک کانادا را جلب کرده است. افزایش قیمت مسکن از سوی بانک مرکزی با استقبال روبه رو نشده و آقای مکلم این هفته گفت «برخی علایم اولیه فراوانی بیش از حد» را می‌بیند. اما تمرکز وی همچنان پایین نگه داشتن نرخ بهره، تقویت اقتصاد و به ویژه افزایش شغل است.

بانک سرمایه گذاری UBS در پاییز گذشته ، تورنتو را در میان یکی از چند شهر جهانی قرار داد که قیمتهای بی‌حساب مسکن آن را در گروه «ریسک حباب» قرار داده است. ونکوور هم خیلی عقب نبود.

در  سالهای 2016 و 2017 برای املاک و مستغلات کانادا بسیار داغ بود،  اقتصاددانان نشنال بانک خاطرنشان کردند سود بیش از حد دوره رونق بازار تنها به نیمی از بازارهای کشور محدود شده است.

امروز اما قیمتها در همه بازارهای کانادا در حال افزایش است و سود10 درصدی یا بیشتر، در دو سوم بازارها، یک رکورد محسوب می‌شود. نشنال بانک می‌گوید وام گیرندگان آسیب پذیرتر – با وام‌های با بدهی بالا و بدون بیمه – بیشتری به نسبت سال 2017 وجود دارند.

کانادا در این دیوانگی املاک و مستغلات تنها نیست. قیمت ها در بیشتر کشورهای ثروتمند در حال افزایش است – اما داستان در اینجا بزرگتر و گسترده تر است. در آمریکا تنها حدود 20 درصد از بازارها شاهد سودهای بزرگ هستند.

طی دو دهه گذشته ، قیمت ها تقریباً چهار برابر شده و با نرخ سالانه 6.7 درصد افزایش یافته اند. تورم در کل اقتصاد سالانه فقط 1.9 درصد بود. یک دلار کالا و خدمات از سال 2000 امروز 1.48 دلار می‌ارزد؛ اما ارزش یک دلار در مسکن سال 2000 اکنون 3.66 دلار ارزش دارد.

عوامل متعددی از رشد اقتصادی تا مهاجرت، در این امر وجود دارد؛ اما نرخ بهره پایین به ویژه در سال گذشته عامل اصلی آن بوده است. اقتصاد متضرر نیاز به نرخ‌های پایین دارد تا بتواند مشاغل را به سرمایه گذاری و افراد را به هزینه کردن تشویق کند. اما یک تاثیر جانبی می تواند تورم قیمت دارایی ها باشد – از بازارهای سهام گرفته تا مسکن.

در زمینه عرضه هم مشکلاتی وجود دارد . هیئت مدیره املاک منطقه ای تورنتو همین ماه پیش بینی کرد که متوسط ​​قیمت در منطقه تورنتو بزرگ امسال از یک میلیون دلار می‌گذرد. این امر اشاره‌ای است به نیاز به مسکن «از دست رفته در سطح متوسط» و سرزنشی است برای محدودیتهایی که از نظر منطقه بندی تحمیل شد. اگر محله های کمتری صرفاً به خانه های تک خانواده اختصاص یافته بود، حالا 400 هزار واحد بیشتردر تورنتو وجود می‌داشت.

از نظر جبران فوری ، بدیهی است که آقای مكلم حق دارد كه بانك مركزی نباید نرخ بهره را با اقتصاد افزایش دهد؛ اما اهرم های سیاست دیگری نیز برای حفظ اثرات خوب نرخ بهره پایین و تسکین اثرات بد وجود دارد.

اشتراک در خبرنامه

با ثبت نام در خبرنامه همیشه در جریان آخرین آگهی ها باشید.

مجله الکترونیکی

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

پزشکی

مسکن

دسته‌ها