سالمندان بریتیش کلمبیایی حاضرند ریسک ابتلا به کرونا را بپذیرند اما اعضای خانواده به ملاقات شان بیایند

با اینکه مرگ ناشی از ابتلا به کووید 19 در گروه سنی بالای 65 سال بیشترین آمار را داشته و چندین مرکز مراقبت از سالمندان شاهد شیوع این بیماری و تلفات انسانی بوده ، ولی سالمندان بریتیش کلمبیایی ترجیح می‌دهند بازدیدکننده داشته باشند تا اینکه  ریسک کووید-19 را نداشته باشند. 

نتایج یک نظرسنجی انجام شده توسط حامی افراد مسن در بریتیش کلمبیا نشان می‌دهد بزرگ‌ترین ترس افرادی که در مراکز مراقبت بلندمدت و کمکی زندگی می‌کنند ابتلا به کووید-19 نیست؛ بلکه آن‌ها بیشتر نگران این هستند که نتوانند با نزدیک شدن به پایان زندگی‌شان، زمان باکیفیت و معناداری با عزیزان‌شان بگذارنند.

گزارشی که توسط دفتر حمایت افراد مسن منتشر شده به اثرات محدودیت بازدیدکنندگان نگاه می‌کند که به عنوان راهی برای جلوگیری از ابتلای افراد مسن به کروناویروس اعمال شد.

هدف این محدودیت‌ها این بود که از وقوع مرگ و بیماری جدی در میان این افراد جلوگیری شود، اما نتایج نظرسنجی آنلاین، پستی و تلفنی برگزار شده نشان می‌دهد محدود کردن بازدیدکنندگان چیزی نیست که بسیاری از افراد مسن در عمل می‌خواهند.

ایزوبل مکنزی حامی حقوق افراد مسن در گزارش خود نوشت: «شواهدی هست که نشان می‌دهد این محدودیت‌ها اثراتی منفی بر سلامت ساکنان داشته‌اند.»

او می‌گوید استفاده از داروهای ضد روان‌پریشی در مراکز مراقبت بلندمدت از زمان اعمال محدودیت‌ها هفت درصد بیشتر شده است. استفاده از داروهای ضدافسردگی هم سه درصد بیشتر شده است.

او گفت: «ما همچنین شاهد نشانه‌هایی در ارزیابی‌ کلینیکی‌مان از بیشتر شدن کاهش وزن بدون توضیح و بدتر شدن مود و علائم افسردگی هستیم.»

به گفته وی هیچ نظر یکسانی در این باره وجود ندارد و بعضی‌ها از محدودیت‌های فعلی حمایت می‌کنند، اما اکثریت قاطع خانواده‌ها و ساکنان می‌گویند این روش نتیجه نمی‌دهد. بعضی‌ها هم گفته‌اند محدودیت‌ها «غیرانسانی» هستند.

در این گزارش همچنین به داستان‌های شخصی درباره اثر محدودیت‌ها بر سالمندان اشاره شده است . پاسخ 21 نفر در گزارش آورده شد و خیلی‌ها گفتند حس می‌کنند رها شده‌اند یا دارند کنار گذاشته می‌شوند.

یک نفر  درباره مادرش نوشت  «فکر نمی‌کنم اگر من نتوانم کنارش باشم بخواهد زنده بماند.»

خیلی‌ها می‌گویند افراد مسنِ خانواده‌‌شان خیلی ساکت‌تر شده‌اند. یک نفر گفت مادرش طوری رفتار می‌کند که انگار خانواده‌اش او را کنار گذاشته اند. یک نفر گفت حس عذاب وجدان می‌کند چون نمی‌تواند از مادرش مراقبت کند و یک نفر دیگر این بار را روی دوش خواهرش گذاشته تا تنها فردی باشد که اجازه بازدید دارد.

در یکی از پاسخ‌ها آمده: «حس می‌کنم دارم زمان محدودی که برای شوهرم باقی مانده را از دست می‌دهم.»

یک نفر دیگر گفت حس می‌کند مادرش را رها کرده نوشت: «این پراسترس‌ترین و بدترین دورانی است که تا به حال تجربه کرده‌ام. اینکه نتوانم پیش مادرم باشم که زوال عقل دارد قلبم را می‌شکند.»

اشتراک در خبرنامه

با ثبت نام در خبرنامه همیشه در جریان آخرین آگهی ها باشید.

بیزنسها

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

فناوری

مسکن

دسته‌ها