آیا ناتوانی سیستم درمانی کانادا ،دلیل اصلی طولانی شدن دوره محدودیتهای کووید در سطح کشور بود؟

در هفته دوم دسامبر 2019، زمانی که به طور رسمی اولین موارد COVID-19 در ووهان چین ظاهر شد، بیمارستان‌های سراسر کانادا عملا در شرایط بحرانی قرار داشتند.

ظرفیت بخش آی سی یو  بیمارستانهای اصلی در بریتیش کلمبیا 95.6 درصد، انتاریو 98 درصد و آلبرتا 93 درصد پر شده بود. در کبک،90.9 ظرفیت تخت ها  در بخش آی سی یود پر بود. بیش از ده پزشک مراقبت‌های ویژه که در هفت استان مختلف کار می‌کنند به روزنامه گلوب اند میل گفته‌اند ICU آنها در مواقع غیرهمه‌گیری مرتباً با تمام ظرفیت و  یا بیش از ظرفیت کار می‌کرد.

همچنین مدت‌ها قبل از همه‌گیری،سایر بخشهای بیمارستان‌های کانادا  دائما با ظرفیت کامل یا بالاتر از آن کار می‌کردند.

چیدن تخت ها در راهروها ، انتظارطولانی برای جراحی ویا حتی معاینه شدن در اتاق اورژانس، کمبود پرستار و پزشکان مراقبت های اولیه، بروز فاجعه برای بیمار در پی انتظار طولانی مدت برای عمل جراحی ،تمام  اینها بیش از 20 سال است که مشکلات اصلی مراجعان به شمار می آیند و دیگر اتفاق عادی در بیمارستانها محسوب می شوند.

بنابراین، طبیعی است وقتی  بخش کوچکی از بیماران کووید-19  نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارند، بیمارستان‌های کانادا توانایی کمی برای جذب آن‌ها داشته‌ و سیاستمداران را مجبور می‌کند تا برخی از سخت‌ترین محدودیت‌ها و اقدامات بهداشت عمومی را در جهان اعمال کنندتا شاید از شمار این گونه بیماران نیازمند کاسته شود.

نباید فراموش کنیم وقتی همه‌گیری در نهایت به پایان می‌رسد، بحران ظرفیت همچنان وجود دارد و متاسفانه انتظار می‌رود که بدتر شود ؛چرا که نرخ امید به زندگی در حال افزایش است و افراد بیشتری با بیماری های مزمن زندگی می کنند.

ده ها کارشناس امور درمانی معتقدند راه حل فقط اضافه کردن کارکنان بیشتر یا ساخت بیمارستان های بیشتر نیست، بلکه مشکل در نحوه سازماندهی سیستم و پرداخت هزینه ها است.

به باور آنها برای حل مشکل ظرفیت کشور، رهبران باید در نهایت با مشکلات عمیق در ساختار مراقبت های بهداشتی کانادا مقابله کنند.

سرینیواس مورتی، پزشک مراقبت های ویژه کودکان در بریتیش کلمبیا در این زمینه گفت: «مشکل سیستم مراقبت های بهداشتی کانادا این است که در واقع یک سیستم نیست، بلکه مجموعه ای از ده ها سیستم مختلف است.

مراقبت های بهداشتی یک مسئولیت استانی است، بنابراین کانادا 13 مدل استانی و منطقه ای دارد.

در هر یک از این 13 مدل، سیستم های مبتنی بر بیمارستان و سیستم های منطقه ای وجود دارد. دکتر مورتی توضیح می‌دهد  سیستم‌های مراقبت داروخانه، سیستم‌های مراقبت اولیه، سیستم‌های مراقبت طولانی‌مدت گوناگونی وجود دارند و هر کدام با کارکنان، بودجه و ساختارهای مدیریتی خود عمل می کنند.

کشور در سال 2019( قبل از همه‌گیری) 267 میلیارد دلار برای مراقبت‌های بهداشتی هزینه کرد و بر اساس ارقام جدیدی که توسط موسسه کانادایی اطلاعات بهداشتی (CIHI) منتشر شده ،میزان این بودجه سال گذشته 308 میلیارد دلار بود.

با وجود اختصاص این بودجه قابل توجه ، مدل تأمین مالی سیستم در سطح کشور اصلا درست کار نمی کند . اکثر پزشکان برای بیمارستان ها کار نمی کنند. آنها صاحبان مشاغل کوچک و مستقل هستند که بر اساس بیمارانی که ویزیت می کنند به دولت فاکتور می دهند.

بودجه بیمارستان ها پیچیده و متنوع است ولی بودجه آنها مانند پزشکان با حجم بالا تامین نمی شود. نکته مهم اینجاست که از هیچ پزشکی در این سیستم برای سالم نگه داشتن جمعیت و ارائه سرویس خوب تقدیر نمی شود  و مشوق ها برای مراقبت با کیفیت بالاتراز بیمار در بیمارستان یا وجود ندارد و یا خیلی کم است .

رابرت فاولر، پزشک بیمارستان Sunnybrook تورنتو و رئیس سازمان تحقیقاتی Canadian Critical Care Trials، گفت: در حالت ایده‌آل، واحدهای مراقبت‌های ویژه باید نهایتا 80 درصد پر باشند، که تعادلی بین کارایی و انعطاف‌پذیری ایجاد می‌کند. اما حفظ این “ظرفیت” اضافی برای بیمارستانها گران است.

“ظرفیت”؛ فقط وجود یک تخت و امکانات پزشکی همران آن به صورت فیزیکی نیست بلکه پرسنل مورد نیاز برای آن تخت هم را شامل می شود و همگی هزینه زا هستند.

طی سالهای گذشته ، بیمارستان‌هایی که با کمبود نقدینگی مواجه بودند، تخت‌ها را به عنوان راهی برای صرفه‌جویی در تعداد کارکنان کاهش دادند. این کاهش ها باعث شد “ظرفیت” بیمارستانی کانادا در بین کشورهای توسعه یافته در پایین ترین میزان باشد.

داده‌های سازمان همکاری اقتصادی و توسعه نشان می‌دهد که تا سال 2019، کانادا تنها 1.97 تخت آی سی یو  به ازای هر 1000 نفر داشت. آن را با اسپانیا (2.48)، ایتالیا (2.6)، فرانسه (3) و آلمان (5.95) یا ایالات متحده مقایسه کنید که در سال 2018 دارای 2.46 تخت بودند.

کانادا در پیشگیری از مرگ و میر ناشی از COVID-19 عملکرد نسبتاً خوبی داشته است(همه کشورهای فوق وضعیت بدتری داشته اند ) اما  نباید فراموش کنیم کانادایی ها، به ویژه آنهایی که در انتاریو و کبک هستند،  با برخی از سختگیرانه ترین و طولانی ترین محدودیتها  زندگی کرده اند.

سال گذشته، صندوق مشترک المنافع مستقر در ایالات متحده عملکرد سیستم مراقبت های بهداشتی 11 کشور پردرآمد را تجزیه و تحلیل کرد. کانادا به دلیل عملکرد ضعیف در زمینه هایی مانند دسترسی به مراقبت، برابری و نتایج سلامت، رتبه دوم تا آخر را دارد (فقط از ایالات متحده جلوتر است).

کمبود بودجه دلیل عملکرد ضعیف ما نیست. قبل از همه گیری، کانادا حدود 12 درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف مراقبت های بهداشتی می کرد که مطابق با سایر سیستم های جهانی است. دکتر مورتی می‌گوید کانادایی‌ها برای این دلارها ارزش کمتری دریافت می‌کنند.

اشتراک در خبرنامه

با ثبت نام در خبرنامه همیشه در جریان آخرین آگهی ها باشید.

مجله الکترونیکی

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

پزشکی

مسکن

دسته‌ها