افزایش چهار برابری سرقت از فروشگاه ها در ونکوور

اگر این روزها از کنار فروشگاه لولولمون در داون تاون ونکوور رد شده باشید ، یک مامور را کنار فروشگاهی می بینید که تمام ویترینش با چون پوشانده شده!

با وجود تدابیر امنیتی رایج برای این دست فروشگاه ها و حضور ماموران ، در روزهای اخیر شاهد دستبرد چند باره به برخی از فروشگاه های ارائه کننده اجناس گران قیمت در داون تاون ونکوور بوده ایم. این مامور به سی تی وی گفت از زمان شروع قرنطینه ویروس کرونا ، سارقین سعی کرده اند سه بار وارد مغازه شوند و اجناس داخل آن را سرقت کنند.

در حال حاضر ویترین فروشگاه های اکثر برنده های گران قیمت در ونکوور با تخته پوشانده شده تا شاید دسترسی سارقین به داخل را سخت تر کند. تعطیلی ناگهانی این فروشگاه ها سبب شده تا تخلیه اجناس از آنها به صورت کامل انجام نشود و همین می تواند انگیزه خوبی برای سارقین باشد.

پلیس ونکوور هم تایید می کند که این روزها با توجه به خلوت بودن خیابانها به طور متوسط گزارش چهار سرقت را در 24 ساعت دریافت می کند در حالیکه قبلا تنها یک مورد سرقت گزارش می شد.

سرقت در ویکتوریا هم به وضوح افزایش یافته تا جایی که پلیس از تمامی صاحبان فروشگاه ها خواسته تا اجناس خود را از داخل مغازه به انبار منتقل کنند.

واکنش تند نخست وزیر انتاریو به سوپرمارکتی که دستمال ضد عفونی کننده را 7 برابر قیمت می فروخت !

داگ فورد نخست وزیر انتاریو در واکنش به عکسی که حاکی از فروش دستمال ضدعفونی کننده به هفت برابر قیمت بود ، ضمن ابراز انزجار از تصویب فوری قانونی برای مقابله با سودجویان خبر داد.

او در یک کنفرانس خبری به خبرنگاران گفت :« هیچ چیز بیش از این آزاردهنده نیست که شاهد باشیم برخی قصد دارند از موقعیت فعلی سواستفاده کرده و اجناس را با قیمتی به مراتب بالاتر به نیازمندان بفروشند. اکثر شرکتها در این استان و کشور سعی دارند به مردم کمک کنند ولی برخی هم این جسارت را دارند که یک بسته دستمال را 30 دلار بفروشند. باید بگویم ما به سراغ شما می آییم و از مردم این استان محافظت می کنیم.

در همین حال سوپرمارکت پوستاری که دست به فروش جنس با این قیمت زده بود ، ضمن انتشار بیانیه ای از این اشتباه عذرخواهی کرد و تاکید کرد این تنها یک اشتباه تایپی بوده !! و تفاوت قیمت جنس را به تمامی مشتریان ضررخورده پرداخت خواهد کرد!!

دکتر بانی هنری: شیوع ویروس کرونا دربریتیش کلمبیا به اندازه ایتالیا نخواهد بود

دکتر هنری از مسئولان ارشد سلامت و بهداشت استان بریتیش کلمبیا دیشب ضمن تایید 145 مورد جدید از ابتلا به ویروس کرونا تاکید کرد شرایط در استان به وخامت ایتالیا نخواهد بود.

در روزهای گذشته برخی از کاربران سایتهای اجتماعی ضمن مقایسه آمار مبتلایان در ایتالیا و بریتیش کلمبیا هشدار داده بودند گسترش بیماری و میزان تلفات انسانی در استان می تواند همچون ایتالیا باشد .اما دکتر هنری ضمن اشاره به اینکه دیروز آمار فوتی در استان نبوده ، یادآور شد از بین 13 فردی که در استان بر اثر این بیماری درگذشته اند ، 10 نفر در یکی از مراکز نگهداری سالمندان در لین ولی در نورث ونکوور بوده اند.

او در ادامه به خبرنگاران گفت : تصور نمی کنم ما در مسیر مشابهی با ایتالیا باشیم. ما اقداماتی را به موقع اجرا کرده ایم و زمان اجرای آنها با ما کاملا متفاوت بود. استراتژی تست ما که از همان اوایل گسترش بیماری شروع شد به ما اجازه داده تا درک خوبی از شرایط جامعه مان داشته باشیم. البته ما در کشورهای دیگر شاهد بودیم که شمار مبتلایان ناگهان افزایش می یابد و ما روند تست گرفتن از افراد مشکوک به ابتلا و توصیه به مردم برای خانه ماندن را ادامه می دهیم و امیدواریم که جهش ناگهانی مبتلایان را نداشته باشیم.

در همین حال آدریان دیکس وزیر بهداشت استان هم گفت : چند هفته بعد دوران سختی برای تمامی ما خواهد بود و صددرصد ساکنان استان باید فاصله اجتماعی خود را به هنگام خروج از خانه حفظ کنند و البته سعی کنند حدالامکان در منزل بمانند. نتایج این اقدامات کمی بعد مشخص می شود ولی همه باید بدانیم هر اقدامی که حالا انجام دهیم در آوریل و ماه های پس از آن تعیین کننده خواهد بود. با دوری از هم می توانیم این ویروس را شکست دهیم.

در حال حاضر روزانه 3500 تست ویروس کرونا در استان بریتیش کلمبیا انجام می شود و استان 3866 تخت مجهز در اختیار دارد که با در نظر گرفتن تمامی بیماران مرتبط با ویروس کرونا و سایر بیماریها ، در حال حاضر 55 درصد تخت ها اشغال است .

یک سوم بیزینس های کوچک کانادایی تنها یک ماه با ورشکستگی فاصله دارند

برخی از صاحبان بیزینس در کانادا از دولت خواسته اند در روش پرداخت کمکهای مالی به کانادایی ها تجدید نظر کند. آنها می گویند بهترین شیوه برای تزریق پول به اقتصاد ، پرداخت سوبسید به بیزینس ها است تا آنها بتوانند کارکنانشان را در استخدام نگاه دارند . این شیوه تفاوت زیادی با روش پرداخت بیمه بیکاری دارد که قرار شده از سوی دولت در پیش گرفته شود.

دان کلی از فدراسیون کانادایی بیزینس های مستقل در این زمینه به سی بی سی گفت :یک سوم بیزینس های کوچک اعلام کرده اند در صورتی که میزان فروش به همین میزان پایین باشد آنها تا یک ماه دوام آورده و بعد باید برای همیشه کار را تعطیل کنند. این گروه 75 درصد یا بیشتر از درآمد ماهیانه شان را از دست داده اند و برخی حتی درآمدی ندارند.

پیشنهادی که دولت به بیزینس های کوچک داشته ، پرداخت 10 درصد حقوق کارکنان به عنوان سوبسید تا سقف 2500 دلار است ولی کلی این مبلغ را شبیه شوخی می داند و می گوید : ما انتظار داریم دولت مثل برخی از کشورهای اروپایی عمل کند برای مثال در انگلستان و دانمارک دولت بین 70 تا 80 درصد حقوق کارکنان را به صورت سوبسید پرداخت می کند . اگر رابطه کارمند و صاحب کار باقی بماند ، هر دوطرف به ادامه فعالیت امیدوار می شوند.

مشکل دیگر آنجاست که این کمک 10 درصدی هم شامل حال تمامی بیزینس ها نمی شود و تنها بیزینس هایی که  incorporated هستند می توانند برای آن درخواست کنند و بیزینس های sole proprietorship از دریافت آن محروم هستند. این در حالی است که اکثر بیزینس های کوچک بخاطر محدودیت سرمایه و شیوه کار ، sole proprietorship هستند !!

نکته مهم دیگر سرعت پرداخت بیمه بیکاری به متقاضیان است . در حالی که نزدیک به یک میلیون نفر برای دریافت بیمه بیکاری تقاضا کرده اند ، برای صاحبان بیزینس های کوچک این سوال مطرح است که کارکنان شان ( در صورت موفق بودن در پر کردن فرم تقاضا) چه زمان کمک مالی را دریافت می کنند . کارشناسانی که موافق اقدام دولت در کمک مالی به افراد از طریق بیمه بیکاری هستند ، مطرح می کنند که در صورت پرداخت پول به لیست کارکنان شرکتهای کوچک ، امکان تقلب و فهرست سازی به سادگی وجود دارد و در این صورت مشخص نیست که مبالغ پرداخت شده به دست افراد نیازمند برسد. ولی بهرحال نکته اینجاست که ابهام در زمان پرداخت به نزدیک به یک میلیون درخواست کننده بیمه بیکاری می تواند استرس زیادی به این گروه از فعالین چرخ اقتصادی کانادا وارد کند.

برخی دانشگاه‌های کانادا بخاطر گسترش ویروس کرونا دانشجویان را از خوابگاه ها بیرون می اندازند

در حالیکه دانشگاه‌ها و کالج‌ها در سراسر کانادا سعی دارند گسترش کووید-۱۹ را کمینه و تدابیر فاصله‌گیری اجتماعی را بیشینه کنند، دانشجویان مجبور هستند از خوابگاه‌ها بیرون بروند.

کلاس‌ها از همین حالا آنلاین شده‌اند و خیلی نهادهای آموزش عالی از جمله دانشگاه رایرسون، هامبر کالج تورنتو، دانشگاه کنکوردیا در مونترال و دانشگاه آلبرتا در ادمونتون از دانشجویان خواسته‌اند خوابگاه‌ها را تخلیه کنند. بقیه از جمله دانشگاه بریتیش کلمبیا این مسئله را اجباری نکرده‌اند اما از افرادی که می‌توانند بروند خواسته‌اند این کار را بکنند.

با این حال، ضرب‌العجل‌ها باعث شده‌اند بسیاری از دانشجویان با وضعیتی نامطمئن و پر از استرس مواجه بشوند.

لندون نزبیت دانشجویان سال اول رایرسون هفته آینده بلیت برای بازگشت به خانه در ادمونتون خریده اما از او خواسته شده تا بعد از ظهر دوشنبه اتاقش را خالی کند. او گفت خوشبختانه چند دوست به او جایی برای ماندن داده‌اند. 

نزبیت ۱۹ ساله گفت «الان برنامه‌ام این است که تمام وسایلم را در انباری قرار بدهم» و اضافه کرد تنها افرادی که اهل کشورها یا استان‌های دیگر هستند بعد از کنسل شدن کلاس‌ها در خوابگاه مانده‌اند.

دانشگاه‌هایی که خوابگاه‌ها را می‌بندند به افرادی مانند دانشجویان بین‌المللی فرصت درخواست استثناء برای ماندن را داده‌اند. در دانشگاه کانکوردیا که حدود ۹۰۰ دانشجو در خوابگاه می‌مانند به ۵۰ نفر چنین اجازه‌ای داده شده است. به بقیه گفته شد ظرف چهار روز باید اتاق‌شان را خالی کنند.

کامرون کارولان که یک دانشجوی سال اولی رایرسون است می‌گوید منطق دانشگاه برای خالی کردن خوابگاه‌ها را درک می‌کند و شانس آورد که پدرش از خانه کار می‌کرد و می‌توانست به او کمک کند به میسیسواگا در انتاریو بازگردد.

او گفت: «آن‌ها دارند نهایت تلاش‌شان را می‌کنند. زمان خیلی استرس‌آوری برای همه است. نمی‌توانم خیلی خودخواهانه به وضعیت نگاه کنم. فقط خوشحالم که برای دانشجویان بین‌المللی و خارج از استان استثناهایی قائل شده‌اند چون اگر جای آن‌ها بودم خیلی استرس می‌گرفتم».

یک نکته مثبتی که از این وضعیت بیرون آمد این بود که جوامع محلی گرد هم آمدند تا به دانشجویان کمک کنند.

کارولان گفت: «دیدم خیلی‌ها تماس گرفتند و گفتند اگر کسی جایی برای ماندن می‌خواهد در خانه‌شان به روی آن‌ها باز است. و می‌دانم حتی در خوابگاه خودم خیلی‌ها غذای اضافی در اتاق‌های مشترک می‌گذاشتند تا دانشجویان بین‌المللی بتوانند استفاده کنند و مجبور نباشند چیزهای اضافی بخرند».

او اضافه کرد: «دوره خیلی بدی برای همه است و مردم هنوز آن اشتیاق کمک کردن به دیگران را دارند که دیدن این مسئله خیلی خوب بود».

بیشتر دانشگاه‌ها به دانشجویانی که درون بازه زمانی تعیین شده خوابگاه را تخلیه کنند بخشی از پول‌شان را پس می‌دهند. بعضی دانشگاه‌ها هنوز کافه‌تریاهای خود را برای دانشجویانی که عضویت داشتند باز نگه داشتند اما بقیه مکان‌ها بسته شدند و پول دانشجویان را پس دادند.

بسیاری از دانشگاه‌ها در آمریکا هم دانشجویان را مجبور کرده‌اند از خوابگاه‌ها بیرون بروند. بعضی از آن‌ها اتاق‌های خالی خوابگاه‌ها را به عنوان تخت‌های بیمارستانی ذخیره تعیین کرده‌اند که در صورت فشار بیش از حد به ساختمان‌های پزشکی از آن‌ها استفاده خواهد شد. هنوز هیچ نهاد آموزش عالی در کانادا نسبت به اعمال چنین برنامه‌هایی در کشور خبری نداده است.

سه سناریو برای پیش بینی شمار مبتلایان و مدت زمان خانه نشینی در کانادا

با توجه به اینکه به خاطر شیوع کووید-19 مدارس بسته شده‌اند، رخدادهای عمومی کنسل شده‌اند، مکان‌های سرگرمی بسته شده‌اند و خیلی‌ها یا از خانه کار می‌کنند یا کار نمی‌کنند، بیشتر کانادایی‌ها حالا دارند با واقعیت فاصله‌گیری اجتماعی زندگی می‌کنند.

اما سوال‌های بسیار سخت‌تر این‌ها هستند که کی و چطور می‌توانیم از این وضعیت انزوا بیرون بیاییم. برای بررسی این سوال در مورد کانادا، دکتر کولجین مجموعه‌ای از وضعیت‌های مختلف در آینده را تست کرد. هر سناریو در اواسط مارس با مبتلا شدن بخش کوچکی از جمعیت کشور به ویروس آغاز می‌شود.

نکته مهم این است که سناریوهای مختلف درجات بالای عدم اطمینانی را که در هر مدل در نظر گرفته شده، دربرمی‌گیرند. بر پایه یک تغییر کوچک در این فاکتور که ویروس چقدر آسان می‌تواند از یک فرد به فرد دیگر منتقل شود، عددی که هنوز با دقت بالا مشخص نیست، درصدی از جمعیت که می‌توانند در اوج ویروس مبتلا بشوند می‌تواند تا 15 درصد متغیر باشد.

یک فاکتور ناشناخته دیگر این است که آیا ویروس طی ماه‌های تابستان کمتر فعال می‌شود یا خیر. این اتفاقی است که در ارتباط با آنفلوانزای فصلی و دیگر ویروس‌های دستگاه تنفسی می‌افتد، اما نمی‌توان فرض کرد دقیقا همین اثر برای کروناویرس هم عملی می‌شود. 

با این حال، اگر یک تاثیر فصلی وجود داشته باشد، احتمالا فقط مسیر شیوع را به تعویق می‌اندازد و به طور چشمگیری آن را تغییر نمی‌دهد. جایی که سناریوها مقداری شفافیت ارایه می‌کنند مقایسه بین انتخاب‌های ممکن درباره این است که چقدر باید از فاصله‌گیری اجتماعی استفاده کنیم و این کار باید برای چه مدتی انجام بشود. مقایسه‌ها در ادامه آمده‌اند.

استراتژی اصلی ساده است. اگر همه افراد جامعه از هم فاصله بگیرند و منزوی شوند، ویروس هیچ جایی برای رفتن ندارد و طی دوره انکوباسیون 14 روزه می‌میرد. اما در عمل اینطور نخواهد بود. خانواده‌ها با هم قرنطینه می‌کنند و ممکن است چند هفته طول بکشد که ویروس درون یک گروه خانوادگی حرکت کند. در عین حال نیازی وجود دارد که حداقل تعدادی از افراد بیرون باشند و خدمات ضروری از جمله مراقبت از افراد مریض را انجام بدهند.

این سه سناریو مسیر حرکت همه‌گیری را در حالت‌هایی مقایسه می‌کنند که هیچ تدابیری اتخاذ نشود یا درجاتی متوسط یا شدید از فاصله‌گیری اجتماعی انجام شود. تدابیر به شیوه‌هایی پیچیده با هم در ارتباط هستند. به طور مثال، بسته شدن مدارس و پیشنهاد کار از خانه به شدت سرعت شیوع ویروس را بین دانش‌آموزان و همکاران کاهش می‌دهد، اما پتانسیل ارتباط خانوارها و جوامع محلی را بالاتر می‌برد چون افراد وقت بیشتری در محله‌های خودشان می‌گذرانند. بسته شدن مکان‌های اجتماعی از جمله رستوران‌ها و کافه‌ها می‌تواند ارتباط را حتی کمتر هم بکند.

اگر هیچ تدبیری اتخاذ نشود، ویروس به سرعت پخش می‌شود و تا حدود ژوئن به اوج خود می‌رسد. آن موقع تا یک چهارم جمعیت ممکن است در عین حال مبتلا باشد. در یک شهر بزرگ کانادایی، این مساوی با صدها هزار مورد خواهد بود که خیلی‌های‌شان شدید هستند.

در سناریوی متوسط، مدارس و تعدادی از کسب‌و‌کارها باز می‌مانند اما ارتباط اجتماعی تا 40 درصد کاهش پیدا می‌کند. اینجا وضعیت اوج، کمی تضعیف می‌شود و یک ماه به تعویق می‌افتد. تفاوت بزرگ‌تر زمانی اتفاق می‌افتد که تدابیر فاصله‌گیری اجتماعی قوی هستند و بیشتر جاهایی که مردم در آن جمع می‌شوند بسته ‌شوند. در این سناریو وضعیت اوج می‌تواند تا بیش از نصف تضعیف شود و تا اوایل پاییز از راه نرسد که تا آن موقع ممکن است مراکز درمانی قابلیت بیشتری برای مقابله داشته باشند.

هر سه سناریو در حالی تمام می‌شوند که بخش چشمگیری از جامعه تا یک سال آینده مبتلا شده باشند. بدون هیچ گونه فاصله‌گیری اجتماعی، این شامل بیش از 70 درصد جامعه تا پیش از اتمام دوران ویروس می‌شود. با فاصله‌گیری قوی، احتمالا کمتر از نیمی از جمعیت مبتلا می‌شوند.


شرکتی در اتاوا بزودی تست قابل حمل ویروس کرونا تولید می‌کند

شرکت اسپارتان بایوساینس واقع در اتاوا تنها چند هفته با تولید یک تست قابل حمل فاصله دارد. این تست می‌تواند به سرعت بگوید افراد مبتلا به کووید-19 شده‌اند یا خیر.

این شرکت بیوتکنولوژی دارد با دولت کانادا کار می‌کند تا به مبارزه با گسترش کروناویروس جدید از طریق تولید کردن یک ابزار تست کردن جدید کمک کند.

پل لم مدیر عامل اسپارتان بایوساینس به سی‌تی‌‌وی نیوز گفت پلتفرم این شرکت می‌تواند برای شناسایی سریع و قابل حمل کووید-19 ایده‌آل باشد. او می‌گوید پلتفرم «کیوب» این شرکت یک تکنولوژی تست دی‌ان‌ای قابل حمل است که برای تست کردن تشخیصی خارج از بیمارستان‌ها و کلینیک‌ها طراحی شده است.

او گفت: «چیزی که اینجا در اسپارتان روی آن کار می‌کنیم عملی کردن این کار در زمینه تست کووید-19 است.»

لم می‌گوید بیمار باید یک نمونه بزاق دهان بدهد، نمونه را داخل کارتریج تست قرار بدهد، آن را داخل تحلیل‌کننده دی‌ان‌ای قرار بدهد و آن وقت «ظرف 30 دقیقه شما می‌توانید نتیجه کووید-19 را دریافت کنید.»

لم می‌گوید اسپارتان بایوساینس می‌تواند چند هزار عدد از این دستگاه را طی یک هفته تولید و «احتمالا بیش از 100 هزار کیت تست» هم تولید کند.

در پاسخ به اینکه چقدر طول می‌کشد تا دستگاه تست کووید-19 وارد بازار بشود، لم گفت این اتفاق قرار است «طی یک بازه زمانی چند هفته‌ای» بیفتد. اسپارتان بایوساینس بیش از 14 سال است که روی پلتفرم تست دی‌ان‌ای کار می‌کند.

لم گفت: «ما داریم برای این تست از دستور‌العملی استفاده می‌کنیم که توسط مرکز کنترل بیماری ایالات متحده منتشر شده است. بنابراین از قبل یک تست تاییدشده وجود داشته و ما فقط باید نشان بدهیم که تست روی دستگاه ما کار می‌کند.»

این شرکت می‌گوید ابزار تست قابل حمل می‌تواند در فرودگاه‌ها، کشتی‌های تفریحی، پایگاه‌های نظامی و دیگر نقاط حیاتی ورود به کشور مورد استفاده قرار بگیرد.

بیزنسها

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

فناوری

مسکن

دسته‌ها