نظرسنجی نشان می‌دهد ۸۱ درصد کانادایی‌ها همچنان خواستار بسته ماندن مرز آمریکا هستند

نتایج جدیدترین نظرسنجی انجام شده توسط شرکت نانوس ریسرچ نشان می‌دهد که بیش از هشت نفر از هر ۱۰ کانادایی می‌گویند مرز کانادا و آمریکا باید در آینده نزدیک برای مسافران غیرضروری بسته باقی بماند.

بیشتر سفرهای انجام شده از مرز در تلاش برای جلوگیری از انتقال کروناویروس جدید از روز بیست‌و‌یکم مارس برای بازه‌ای ۳۰ روزه متوقف شد.

نخست‌وزیر جاستین ترودو در ماه ژوئن گفت کانادا و آمریکا تا حداقل بیست‌و‌یکم جولای سفرهای غیرضروری بین دو کشور را متوقف می‌کنند. ایالات متحده ماه‌هاست که نتوانسته جلوی کند شدن انتقال کووید-۱۹ را بگیرد و تا به حال حدود ۱۴۰ هزار آمریکایی جان خود را از دست داده‌اند.

ترودو ماه گذشته اعلام کرد که اعضای خانواده نزدیک که به خاطر بسته شدن مرز جدا شده‌اند می‌توانند بالاخره به هم برسند اما افرادی که وارد کانادا می‌شوند باید ۱۴ روز در قرنطینه باقی بمانند.

تا به حال دو آمریکایی به خاطر قرنطینه نشدن به مدت دو هفته پس از ورود به کشور متهم شده و با جریمه هزار دلاری مواجه هستند. یک مرد ۶۶ ساله و یک زن ۶۵ ساله اهل مینسوتا روز بیست‌‌و‌چهارم ژوئن از مرزی که اینترنشنال فالز مینسوتا را به فورت فرنسس انتاریو متصل می‌کند، وارد کانادا شدند. به آن‌ها گفته شد مستقیم به مقصد خود رانندگی کنند و ۱۴ روز قرنطینه بشوند اما پلیس استانی انتاریو می‌گوید آن‌ها در فورت فرنسس چند بار توقف کردند.

پلیس گفت این زوج متهم به عدم پیروی از دستور ممنوعیت ورود به کانادا شده‌اند.

نظرسنجی نانوس از پاسخ‌دهندگان پرسید که از اینجا به بعد باور دارند مرز باید به سرعت برای مسافران غیرضروری افتتاح بشود، یا باید برای افرادی باز بشود که در مناطقی از کانادا و آمریکا زندگی می‌کنند که میزان ابتلا به ویروس کم است، یا باید برای آینده نزدیک بسته باقی بماند.

روی هم رفته ۸۱ درصد از پاسخ‌دهندگان گفتند مرز باید بسته باقی بماند و ۱۴ درصد گفتند باید فقط برای مناطقی که میزان ابتلا کم است باز بشود و ۳ درصد گفتند باید بلافاصله باز بشود. ۲ درصد هم گفتند مطمئن نیستند. نظرسنجی نشان می‌دهد که حمایت برای بسته نگه داشتن مرز در سراسر مناطق و گروه‌های سنی قوی است.

نیک نانوس رییس شرکت نانوس گفت: «با توجه به اینکه ما کشوری مرزی هستیم که برای گذران زندگی به آمریکا وابستگی داریم نتایج این نظرسنجی در حقیقت بسیار تعجب‌آور است. این نشان می‌دهد که کانادایی‌ها درجات اضطراب بسیار بالایی درباره اتفاق‌هایی دارند که در حال حاضر در ایالات متحده در ارتباط با پاندمی دارد می‌افتد».

نانوس گفت کانادایی‌ها از این نگران هستند که وضعیت پاندمی در آمریکا بدتر خواهد شد و پیش از اینکه مرز دوباره بتواند باز بشود، وضعیت جنوب مرز باید بهبود پیدا کند.

بهبود شرایط اقتصادی کانادا پس از افت 20 درصدی در مارس و آوریل

اقتصاد کانادا در آوریل 11.6 درصد کوچک‌تر شد که به عنوان بیشترین افت در تاریخ ثبت شد. این در حالی است که در مارس هم با شروع قرنطینه کووید-19 با افولی 7.5 درصدی مواجه شد.

مرکز آمار کانادا سه‌شنبه گزارش داد که تمام 20 دسته‌بندی مورد بررسی توسط این مرکز پایین‌تر بودند و بالاترین افت ماهانه از زمان ثبت شدن داده‌ها در سال 1961 به بعد را نشان می‌دادند.

سقوط آوریل به این معنی است که اقتصاد در پایان ماه تقریبا یک پنجم بازده تولیدی خود در پایان فوریه را از دست داد. 

بخش تولیدی 22.5 درصد از مارس که خودش هم پایین بود ضعیف‌تر شد و بخش ساخت‌و‌ساز 22.9 درصد پایین‌تر رفت. در بخش خرده‌فروشی، هتل‌ها و رستوران‌ها 42 درصد افت دیده شد و هنرها و سرگرمی 26 درصد ضعیف‌تر شدند.

استخراج نفت‌و‌گاز فقط 1.8 درصد کاهش داشت و حمل‌و‌نقل هوایی 93.7 درصد سقوط کرد، اما بخش تکنولوژی یک افزایش کوچک 0.4 درصدی داشت.

عمر عبدالرحمان اقتصاددان تورنتو دومینیون بانک گفت بخش‌هایی که قابلیت کار از خانه دارند وضع خیلی بهتری داشتند. این شامل صنایعی از جمله فایننس و بیمه (کاهش یک درصدی)، خدمات حرفه‌ای، علمی و تکنیکی (کاهش 1.3 درصدی) و اجاره و رهن مسکن (کاهش 3.5 درصدی) می‌شد.

با وجود اینکه سقوط آوریل رکوردشکن بود، در عمل بهتر از 13 درصد افتی بود که اقتصاددان‌ها پیش‌بینی کرده بودند. و با وجود اینکه داده‌ها مسلما وضعیت بد اقتصاد در قعر کووید-19 را نشان می‌دهند، مرکز آمار به نوری در انتهای تونل هم اشاره کرد و گفت داده‌های اولیه تولید ناخالص داخلی در مه نشان می‌دهند که کمی بهبود دیده می‌شود.

داگ پورتر اقتصاددان بانک مونترال درباره داده‌ها گفت: «خبر خوب این است که نشانه‌های زیادی هست که آوریل بدترین ماه بود و نخستین تخمین مرکز آمار از مه یک بهبود متوسط سه درصدی در تولید ناخالص داخلی نسبت به پایین‌ترین درجات است.»

بعد از کاهش بیش از 18 درصد ممکن است بهبود سه درصدی خیلی چشمگیر به نظر نیاید اما اگر این اتفاق بیفتد بزرگ‌ترین افزایش یک ماهه تولید ناخالص داخلی از زمان ثبت آمار خواهد بود. این اتفاق همچنین می‌تواند نشان بدهد که بازگشت اقتصادی کانادا به وضعیت نرمال احتمالا چقدر طول خواهد کشید.

پورتر گفت: «ما انتظار بهبود بزرگ‌تری را در ژوئن داریم چون اقتصاد بیشتر باز خواهد شد.»

آیرین لائورو اقتصاددان از شرکت سرمایه‌گذاری لندنی شرودرز انتظار دارد که بهبود اقتصادی در تابستان سرعت بیشتری پیدا کند، تا حدودی به خاطر اینکه تعدادی از تدابیر اعمال شده برای مقابله با کووید-19 عواقب غیرمنتظره داشته‌اند.

معمولا کانادایی‌ها وقتی خارج از کشور می‌روند پول بیشتری نسبت به زمانی خرج می‌کنند که خارجی‌ها از کانادا بازدید می‌کنند. بنابراین قفل شدن مرزها در عمل می‌تواند فاکتور مثبتی برای بخش گردشگری کانادا باشد.

لائورو گفت: «کانادایی‌ها داخل کشور سفر می‌کنند و به جای اینکه خارج از کشور خرج کنند پول‌شان را داخل کشور خرج می‌کنند.»

متوسط درآمد اهالی تورنتو و ونکوور در حال کاهش است

جدیدترین بررسی سازمان آمار کانادا از پولی که کانادایی‌ها درمی‌آورند خبر خوبی برای ساکنان تورنتو و ونکوور ندارد چون درآمد متوسط در این شهرها در سال 2018 کاهش داشت.

این ضرورتا به این معنی نیست که افرادی که آنجا زندگی می‌کنند شاهد کاهش مبلغ درآمد خود باشند، بلکه ریشه در ورودی و خروجی به این شهرها دارد و به عبارت دیگر تغییر بافت جمعیتی سبب کاهش میانگین درآمد شده است .

البته این حقیقت را هم باید در نظر گرفت که افزایش مستمرهزینه‌های بالا در این شهرها به مراتب برای افرادی که آنجا زندگی می‌کنند سنگین‌تر از قبل شده .

با استناد به جدیدترین نظرسنجی مرکز آمار کانادا که این هفته منتشر شد، درآمدهای پس از دریافت مالیات خانواده‌ها و افراد مستقل با افزایشی 2.7 درصدی در سال 2018 به رقم متوسط 57100 دلار رسید.

«درآمدهای بازار» که همان چیزی است که افراد در بازار کار کسب می‌کنند و شامل مالیات و انتقال پول به دولت نمی‌شود، افزایشی 0.8 درصدی داشت.

اما در تورنتو بزرگ، هم درآمد بازار و هم درآمد بعد از مالیات کاهش داشت و این کاهش‌ها به ترتیب 0.9 درصد و 2.9 درصد بود. در ونکوور بزرگ، درآمد بازار 8.8 درصد کاهش داشت و درآمد بعد از مالیات 4.4 کمتر شد.

بازارهای کار تورنتو و ونکوور اخیرا قوی بوده‌اند و تعداد افرادی که در تورنتو شاغل هستند در سال گذشته افزایش چشمگیر 5.2 درصدی را ثبت کرد. تعداد افراد شاغل ونکوور هم 0.4 درصد بیشتر شد. مشخصا این‌ها بازارهای کار بدی نیستند یا اقتصاد بدی ندارند.

بنابراین جواب ممکن است در مسئله مهاجرت و در سبک زندگی در حال تغییر مردم نهفته باشد. در ونکوور، به نظر می‌رسد که افراد بیشتری تنها زندگی می‌کنند.

برایان دوپراتو اقتصاددان تی‌دی بنک در ایمیلی به هاف‌پست کانادا گفت داده‌ها نشان می‌دهد که «جمعیت دارد تغییر می‌کند تا شامل افراد بیشتری بشود که تنها زندگی می‌کنند و این می‌تواند نمایانگر مسن‌تر شدن جمعیت ویا افزایش رقم دانشجویان یا دیگر افراد جوان مستقل باشد.»

همچنین در مواجهه با افزایش شدید قیمت مسکن، بسیاری از ساکنان ونکوور و تورنتو دارند نقل مکان می‌کنند و به جاهای مقرون به صرفه‌تری می‌روند.

رابرت کاوچکیک اقتصاددان ارشد بانک مونترال گفت: «اگر خانواده‌های با درآمد بالاتر دارند به شهرهای حاشیه‌ای نقل مکان می‌کنند، این مسئله می‌تواند باعث شود که درآمد متوسط تورنتو پایین‌تر بیاید و درجه درآمد متوسط بقیه انتاریو بالا برود.»

مطالعه‌ای که اخیرا توسط مرکز تحقیقات شهری و توسعه زمینی دانشگاه رایرسون انجام شد به این نتیجه رسید که تورنتو بین سال‌های 2018 و 2019 بیش از 5200 نفر از نسل هزاره‌ خود را در انتقال به دیگر بخش‌های کانادا از دست داد و ونکوور هم تقریبا 1700 نفر را تقدیم نقاط دیگر کرد. اتاوا، ویکتوریا و مناطق روستایی جنوب انتاریو برندگان بزرگ این تغییر جمعیتی بودند و بزرگ‌ترین ارقام هزاره‌ای‌ها را از دیگر بخش‌های کشور جذب کرده‌اند.

اما شهرهای بزرگ نیازی ندارند که نسبت به از دست دادن جمعیت نگران باشند. افزایش درجات مهاجرت به این معنی است که رشد جمعیت سریع‌تر شده است.

اکثر بریتیش کلمبیایی‌ها فکر نمی‌کنند مداخله دولت استانی باعث کاهش هزینه تلفن همراه شود

با وجود اینکه بسیاری از بریتیش کلمبیایی‌ها از اینکه در ماه چقدر خرج قبض تلفن همراه خود می‌کنند راضی نیستند، بیشتر آن‌ها فکر نمی‌کنند مداخله دولتی بتواند تفاوتی ایجاد کند.

با استناد به نتایج یک نظرسنجی آنلاین توسط شرکت Research Co، حدود 70 درصد از بریتیش کلمبیایی‌ها گفتند حس می‌کنند هزینه بسته‌های تلفن همراه‌شان یا «بسیار گران‌»‌ یا «نسبتا گران» است. این رقم برای کاربران موبایلی بین 35 تا 54 سال حتی بالاتر بود و 77 درصد از آن‌ها گفتند دارند پول زیادی برای خدمات وایرلس پرداخت می‌کنند.

مسئله بسته‌های گران‌قیمت مورد توجه دولت استانی قرار داشته و نخست‌وزیر جان هورگان اخیرا باب دیث MLA میپل ریج را به عنوان مشاور دستیبابی به امکانات مقرون به صرفه و شفاف‌تر تلفن همراه منصوب کرد.

با این حال،‌ تنها 35 درصد از ساکنان بریتیش کلمبیا گفتند حس می‌کنند تلاش‌های استان در نهایت موفقیت‌آمیز خواهند بود. در عین حال، حدود 31 درصد گفتند فکر می‌کنند دولت فدرال می‌تواند به قول‌های خود برای کم کردن هزینه‌های تلفن‌های همراه در کانادا عمل کند.

از طرف دیگر، معمولا هزینه‌های ماهانه بسته‌های ساکنان آمریکا پایین‌تر از میانگین کانادا است. این هزینه در کانادا حدود 75 دلار برای دو گیگابایت داده است که بیشتر از رقمی است که در بسیاری از کشورها پرداخت می‌شود. 

ماریو کانسکو رییس شرکت تحقیقاتی عامل نظرسنجی در یک بیانیه خبری گفت: «هزینه فعلی یک بسته ماهانه تلفن همراه با دو گیگابایت حجم اینترنت در استرالیا و ایتالیا با به ترتیب 21 و 25 دلار است که بسیار پایین‌تر از کانادا است.»

او گفت: «بیشتر بریتیش کلمبیایی‌ها می‌دانند که هزینه‌های استفاده از وایرلس در آمریکا پایین‌تر از کانادا است.»

در بریتیش کلمبیا، دیث قبلا گفته که دولت استانی نگاهی به مسائل مرتبط با تلفن‌های همراه خواهد انداخت و یک بازبینی در قانون‌گذاری از قوانین حفاظت از مصرف‌کننده استان انجام خواهد داد تا از این مسئله اطمینان حاصل کند که کاربران با حقوق و مقررات حفاظت‌ از خود آشنا هستند.

نتایج نظرسنجی از مطالعه آنلاین جمع‌آوری شد. این نظرسنجی بین روزهای دوازدهم و شانزدهم دسامبر در بین 800 بزرگسال اهل بریتیش کلمبیا انجام شد.

آیا کانادا به تدریج بدل به «کشور اجاره نشین ها»می شود؟

اگر نسل جوان کانادا درباره وضعیت مالی‌شان برداشت درستی داشته باشند، باید حقیقت تلخی را بپذیرند چرا که پس از افزایش متناوب قیمت مسکن ، حتی نیمی از آن‌ها هم نمی‌توانند خانه خود را صاحب بشوند.

مطالعه‌ای جدید تز سوی شرکت مالیات و مشاره KPMG انشان می دهد تنها 54 درصد از افراد بین 23 و 38 ساله که مورد نظرسنجی قرار گرفته‌‌اند باور دارند می‌توانند صاحب‌خانه بشوند.

این شرکت در گزارش خود نوشت «این کاهشی عظیم نسبت به درجات مالکیت خانه نسل‌های قبلی است» و افزود نرخ مالکیت خانه در حال حاضر برای نسل‌های 35 سال به بالا بیش از 70 درصد است.

مشاوران این شرکت تنها افرادی نیستند که اخطار می‌دهند که با توجه به وضعیت فعلی قیمت مسکن، کانادا دارد به سمت تبدیل شدن به کشوری از اجاره‌نشین‌ها می‌رود. و این یعنی کشور نیازمند مسکن اجاره‌ای بیشتر از سهم کل موجودی مسکن خواهد بود. مشکل اینجاست که این اتفاق نیفتاده است. با وجود اینکه طی سال‌های اخیر وضع ساخت‌و‌ساز مسکن اجاره‌ای خوب بوده، سرعت رشد آن به اندازه کافی بالا نیست.

مارک کنی رییس و مدیر عامل صندوق املاک آپارتمان کانادایی (CAP) که یکی از بزرگ‌ترین مالکان ساختمان‌های آپارتمانی کشور است، گفت: «همه‌مان که داریم وارد سه شهر بزرگ (تورنتو، مونترال و ونکوور) می‌شویم نیازهای مسکن داریم و هیچ راهکاری هم وجود ندارد. بله، ساخت‌و‌ساز جدید داریم، اما کافی نیست و کار نمی‌کند. داریم در سه شهر بزرگ عمیق‌تر وارد بحران می‌شویم.»

در سال‌های اخیر نرخ‌های اجاره‌خانه به شدت افزایش یافته و متخصصان می‌گویند این به خاطر افزایش تقاضاست. خیلی از افرادی که می‌خواستند خانه بخرند باید مدت بیشتری در مسکن اجاره‌ای بمانند چون قیمت خانه بالاست و این مسئله فشار افزایشی بیشتری به قیمت اجاره‌خانه می‌آورد.

در عین حال، رشد جمعیت کانادا به سریع‌ترین میزان خود در چند دهه اخیر رسیده و دولت فدرال درجات مهاجرت را به بیش از 300 هزار نفر در سال‌های اخیر رسانده است. انتظار می‌رود این هدف دوباره تا سال 2021 افزایش پیدا کند و به 350 هزار نفر برسد. به این رشد طبیعی جمعیت را هم اضافه کنید و نتیجه این می‌شود که کانادا دارد هر سال نیم میلیون ساکن اضافه می‌کند.

رویال بانک کانادا اوایل امسال تخمین زد که تورنتو برای حرکت هم‌سرعت با رشد جمعیت باید مقدار ساخت‌و‌ساز آپارتمان‌های خود را دو برابر کند. 

سیاستمداران گام‌هایی برای رسیدگی به این مسئله برداشته‌اند. دولت فدرال دارد یک استراتژی ملی مسکن اجرا می‌کند که نقشه‌ای 10 ساله برای ساختن 125 هزار واحد مسکونی و رسیدگی به نیازهای مسکن بیش از نیم میلیون خانوار کانادایی است.

در درجه استانی، انتاریو و بریتیش کلمبیا دارند تا حدودی به جلو حرکت می‌کنند و برنامه‌هایی برای افزایش تراکم دارند. دولت انتاریو از شر کنترل‌های اجاره‌ای دولت لیبرال قبلی خلاص شد و سعی داشت کاری کند خانه‌های اجاره‌ای بیشتری ساخته بشود اما داده‌ها نشان می‌دهد که همه اینها اثری بر درجات ساخت‌و‌ساز اجاره‌ای نداشته است.

از سوی دیگر سازندگان و سرمایه‌گذاران سازمانی املاک می‌گویند ساختن مسکن سخت است. در بسیاری از شهرها سه تا چهار سال طول می‌کشد تا فقط جوازها و تاییدیه‌های لازم برای شروع ساخت‌و‌ساز صادر شود. محل ساخت محدود می‌شود و در بعضی جاها کمبود زمین آماده ساخت‌و‌ساز وجود دارد.

اما نکته مثبت این است که ارزش آپارتمان‌های اجاره‌ای دارد افزایش پیدا می‌کند. الف هندری، مدیر عامل Homestead Land Holdings در تورنتو گفت:‌ «تقاضا برای این محصول باورنکردنی است». او تخمین می‌زند که پول زیادی منتظر ورود به سرمایه‌گذاری مسکن اجاره‌ای است.

بنابراین اگر نمی‌توانید پول خرید یک خانه را پرداخت کنید ممکن است منطقی باشد که سهمی در یک شرکت آپارتمان اجاره‌ای عمومی خریداری کنید. سود آن ممکن است به پرداخت اجاره‌خانه‌های جهشی شما کمک کند.

مقادیر قابل توجه سرب در آب آشامیدنی تعدادی از شهرهای کانادا

مطالعه‌ای جدید نشان می دهد تعدادی از شهرهای کانادایی درجات بالاتر از سرب در آب آشامیدنی خود نسبت به شهر فلینت در میشیگان دارند. این امر تقریبا مترادف آلودگی سربی شدن آب است.

تحقیق یک ساله‌ای که توسط بیش از 120 روزنامه‌نگار از 9 دانشگاه و 10 گروه رسانه‌ای از جمله اسوشییتدپرس و انستیتو روزنامه‌نگاری تحقیقی در دانشگاه کانکوردیا مونترال انجام شد، هزاران نتیجه قبلا منتشرنشده درباره آب تست شده از صدها خانه در 11 شهر مختلف را بررسی کرد. محققان متوجه شدند که درجات سرب در آب بالاتر از مصوبه‌های ایمنی ملی است و متاسفانه این درجات بالا در مهدکودک‌ها و مدارس هم دیده شده است.

حدود یک سوم کل تست‌ها از راهبردهای کانادا مبنی بر 5 قسمت بر میلیارد بیشتر بود و تعدادی از بالاترین میزان‌ها در مونترال، رجینا و پرینس روپرت در بریتیش کلمبیا به ثبت رسید. در معرض درجات بالای سرب قرار گرفتن طی ماه‌ها می‌تواند منجر به مسمویت سربی بشود که می‌تواند اثرات سلامتی جدی مخصوصا در میان کودکان جوان داشته باشد.

در کانادا هیچ ضرورت ملی برای تست کردن آب آشامیدنی وجود ندارد و سازمان‌هایی که تست می‌کنند مجبور نیستند به ساکنان اطلاع بدهند. استان‌ها قوانین خودشان را برای تست آب و جایگزینی لوله‌ها تعیین می‌کنند. در بریتیش کلمبیا که پرینس روپرت درجه سرب 15.6 قسمت در میلیارد را داشت، شهرداری‌ها مجبور به تست کردن آب آشامیدنی نشدند.

کانادا نسبت به بحران‌های کیفیت آب غریبه نیست. تا به حال جوامع بومی بسیاری در سراسر کشور سال‌ها و حتی دهه‌ها با اطلاعیه‌های «آب را بجوشانید» و «مصرف نکنید» مواجه بوده‌اند. لیبرال‌ها در سال 2015 قول دادند اطمینان حاصل می‌کنند که تمام اخطارهای طولانی مدت آب آشامیدنی سیستم‌های عمومی تا سال 2021 حذف می‌شوند. از نوامبر 2015 تا به حال 87 اخطار حذف شده اما 57 عدد هنوز باقی مانده است.

به گفته پتی سونتاگ مدیر انستیتو روزنامه‌نگار تحقیقی در دانشگاه کانکوردیا، یکی از مشکلات بزرگ لوله‌های سربی هستند که از فلکه وارد خانه می‌شوند. او گفت یک مشکل جالب در کانادا کمبود راهبردهای کنترل زنگ‌زدگی این لوله‌هاست.

او گفت: «در نتیجه، به خاطر اینکه چنین کنترلی نداریم، حتی در خانه‌هایی که لوله‌های سربی ندارند هم بعضی مواقع آب بسیار اسیدی است. تحقیقات نشان داده که شهروندان درجات بالایی از سرب را تجربه کرده‌اند، حتی اگر لوله سربی نداشته‌اند.»

اگر آب خانه شما از لوله‌های سربی می‌آید، مسئولیت شماست که آن را تعویض کنید. این می‌تواند هزینه‌ای بین 5 تا 10 هزار دلار داشته باشد. اما اگر لوله‌های سربی آن سوی خطوط ملک شما باشند جایگزین کردن آن بر عهده دولت است. 

آنا کلارک روزنامه‌نگار و نویسنده کتاب «شهر مسموم‌شده: آب فلینت و تراژدی شهری آمریکایی» گفت کمبود کنترل مناسب زنگ‌زدگی یکی از دلایل اصلی بحران شکل گرفته در فلینت بود. در سال 2014 شهر فلینت در سطح جهانی خبرساز شد و شهروندان آن شروع به اعتراض کردند.

کمبود شفافیت و مسئولیت‌پذیری مسئولان هم یکی از دلایل اصلی بحرانی ‌شدن وضعیت در فلینت بود. کلارک گفت: «در فلینت وقتی شهروندان نگرانی‌های خود را بیان می‌کردند کنار زده می‌شدند و مشکل جدی‌تر می‌شد. چیزی که عوض شد این بود که آن‌ها توانستند با افراد حرفه‌ای خارج از شهر شریک بشوند تا داده‌های بهتری کسب کنند که نشان می‌داند واقعا چه اتفاقی داشت می‌افتاد. با چیزی که ایالت میشیگان می‌گفت کاملا در تضاد بود.»

نظرسنجی جدید نشان می‌دهد چه تعداد از کانادایی هادر محل کار ماریجوانا مصرف می‌کنند

یک سال بعد از قانونی شدن ماریجوانا در کانادا، نتایج یک نظرسنجی جدید نشان می‌دهد که حتی با وجود اینکه تعدادی از محل‌های کار به کارمندان خود اجازه می‌دهند در حین کار ماریجوانا مصرف کنند، اثر این ماده تا حدی که خیلی‌ها انتظارش را داشتند روی محیط‌های کاری کانادایی منفی نبوده است.

نظرسنجی جدید ایپسوس که برای شرکت مشاوره منابع انسانی ADP Canada انجام شده نشان داده که همانطور که انتظارش می‌رفت، بیشتر محل‌های کار استفاده از ماریجوانا را ممنوع کرده‌اند: ۸۶ درصد از پاسخ‌دهندگان گفتند چنین سیاستی در محل کارشان وجود دارد.

اما شاید سهمی از محل‌های کار – ۸ درصد – که به طور تعجب‌آوری بالا بود اجازه استفاده از ماریجوانا را می‌دهند و از میان کارمندان این محل‌ها حدود نیمی از آن‌ها سر کار ماریجوانا مصرف می‌کنند. این یعنی تقریبا یک نفر از هر ۲۵ کانادایی سر کار ماریجوانا مصرف می‌کند. نظرسنجی همچنین به این نتیجه رسید که حدود یک نفر از هر ۲۰ کانادایی پیش از کار ماریجوانا مصرف می‌کند.

با وجود این، پاسخ‌دهندگان روی هم رفته گفتند مصرف ماریجوانا آسیب زیادی به کار وارد نمی‌کند. بین ۷۰ تا ۷۵ درصد گفتند قانونی شدن ماریجوانا هیچ اثری روی امنیت، بهره‌وری‌، غیبت یا کیفیت کار آن‌ها نداشته است.

شرکت ADP Canada در گزارشی نوشت: «این در تضاد کامل با نظرهای بیان شده پیش از قانونی شدن سال ۲۰۱۸ دارد که آن موقع تقریبا نیمی از کانادایی‌های شاغل انتظار داشتند بهره‌وری و کیفیت کار کاهش پیدا کند و تقریبا همین حدود هم انتظار داشتند موارد در ارتباط با سلامت و غیبت کار افزایش پیدا کند».

هندریک استینکمپ یکی از مدیران این شرکت در بیانیه‌ای گفت:‌ «سال گذشته عدم اطمینان و سر و صدای بسیاری پیش از قانونی شدن ماریجوانا شکل گرفته بود اما تا اینجا ماریجوانا اثر چشمگیری روی محیط کار یا عملکرد محیط کار نداشته است».

جالب است که ظاهرا مدیرها در مقایسه با کارمندان رویکرد پذیراتری نسبت به استفاده از ماریجوانا دارند. نظرسنجی به این نتیجه رسید که ۱۳ درصد از مدیران استفاده از ماریجوانا در محل کار را قابل قبول می‌دانند و در حالی است که این رقم در میان غیرمدیرها تنها ۳ درصد است.

ایپسوس این نظرسنجی را بین روزهای سی‌ام آگوست و هجدهم سپتامبر به صورت آنلاین انجام داد و ۱۱۶۰ نفر در نظرسنجی شرکت کردند. پاسخ‌دهندگان و پاسخ‌ها وزن شدند تا اطمینان حاصل شود نمونه به خوبی نمایانگر کانادایی‌های شاغل است. 

بیزنسها

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

فناوری

مسکن

دسته‌ها