با تمرکز دولت کانادا بر ادامه یارانه دستمزد،کمک مالی 2 هزار دلاری تمدید نخواهد شد

برنامه کمک اضطراری دولت کانادا (CERB) ماه گذشته برای هشت هفته تمدید شد ولی به نظر می رسد دولت فدرال قصد تمدید آن را ندارد. 

بیل مورنو وزیر اقتصاد کانادا در اتاوا به خبرنگاران گفت  دولت می‌خواهد فاز بهبود اقتصادی را تغییر بدهد و تمرکزش را معطوف به کمک به کسب‌‌و‌کارها بکند. او گفت یکی از راه‌های انجام این کار برداشتن «انگیزش‌های معکوس» است تا باعث بشوند مردم سر کار بازنگردند. «ما فکر می‌کنیم بهترین راه برای خلق شغل و حفظ شغل فراهم کردن یارانه دستمزد به کسب‌‌و‌کارهاست تا آن‌ها بتوانند سر کار بازگردند».

دولت فدرال ارقام اقتصادی خود را به روز کرد و گفت رقم کسری فعلی 343.2 میلیارد دلار یا تقریبا هزار درصد بیشتر از چیزی است که پیش از پاندمی کووید-19 پیش‌بینی می‌شد.

مورنو درباره طراحی برنامه‌هایی برای افزایش اطمینان کانادایی‌ها در دوران بحران سلامت عمومی و عدم اطمینان اقتصادی گفت: «کار آسانی نیست. در دوران چالش‌برانگیزی قرار داریم».

برنامه CERB در ابتدا قرار بود 16 هفته باشد و مستقیم به کانادایی‌هایی کمک اضطراری بکند که کارشان را از دست داده بودند یا ساعات کاری‌شان به خاطر پاندمی کووید-19 کاهش پیدا کرده بود.

این برنامه بسیار محبوب بوده و بیش از 8.16 میلیون درخواست جداگانه تا پایان ژوئن برای دریافت کمک مالی ثبت شده بود. بیش از 53.53 میلیارد دلار مزایای قابل اخذ مالیات تا اینجا به کانادایی‌ها پرداخت شده‌اند.

ماه گذشته نخست‌وزیر جاستین ترودو اعلام کرد این برنامه به مدت هشت هفته تمدید می‌شود و در عین حال تلاش‌ها برای مجاب کردن کسب‌و‌کارها برای ثبت نام در برنامه یارانه دستمزد اضطراری کانادا (CEWS) و استخدام دوباره کارمندان ادامه دارد.

این برنامه که می‌خواهد به کسب‌و‌کارها کمک کند تا 75 درصد از دستمزد کارمندان را پرداخت کنند، تا اینجا از 3 میلیون کانادایی حمایت کرده است.

محافظه‌کاران مدت‌هاست که می‌گویند پرداخت‌های 2 هزار دلار در ماه CERB ممکن است باعث سر کار برنگشتن مردم بشود. اندرو شیر رهبر محافظه‌کاران هم این ادعا را اخیرا تکرار کرد و گفت دولت باید یک مزیت سر کار رفتن برای دریافت‌کنندگان CERB معرفی کند.

معمولا سیاست‌های جدید در بودجه‌های سنتی بهار و بیانیه‌ای اقتصادی پاییز اعلام می‌شوند.

با توجه به اینکه دولت این بار به خاطر شرایط خاص مجموعه‌ای از سیاست‌های جدید اعلام کرده، ارقام به روز رسانی‌شده دیدگاه‌های جدیدی درباره نحوه اثرگذاری پاندمی روی کانادایی‌ها فراهم کرده‌اند.

نتایج نظرسنجی نشان می‌دهند که 60 درصد از پاسخ‌دهندگان گفته‌اند سلامت روان‌شان کمی بدتر یا بسیار بدتر از زمان آغاز تدابیر گسترده فاصله‌گذاری اجتماعی است. این رقم بالاتر از 52 درصد پاسخ‌دهندگان غیربومی است.

عادت‌های مصرف‌کنندگان هم مقداری تغییر کرده‌اند.

با استناد به نظرسنجی دولت، 59 درصد کانادایی‌ها دارند تلویزیون بیشتری تماشا می‌کنند و 69 درصد زمان بیشتری پای اینترنت می‌گذرانند.

مردم همچنین غذای ناسالم بیشتری می‌خورند و 35 درصد از پاسخ‌دهندگان گفتند غذای ناسالم خوردن‌شان از زمان آغاز پاندمی بیشتر شده است.

دولت اقرار کرده که افراد دارای نژادهای مختلف تجربه متفاوتی از بحران کووید-19 نسبت به افراد سفیدپوست دارند.

در سند به روز رسانی‌شده دولت آمده: «ما درک می‌کنیم که احتمال این مسئله بیشتر است که افراد نژادهای مختلف از جمله کانادایی‌های سیاهپوست، در شغل‌های خط مقدم کار کنند، درآمد پایین‌تری داشته باشند، نابرابری‌های سلامتی داشته باشند و با تبعیض سیستمی مواجه بشوند که باعث می‌شود سختی‌های اقتصادی مرتبط با پاندمی برای آن‌ها تشدید بشوند».

البته گزارش دولت هیچ تدابیر خاصی برای رسیدگی به این اثرات نابرابر پیشنهاد نکرد.

انتاریویی‌های با درآمد بالا بیشتر از هر زمان دیگری به مشکل بدهی خورده‌اند

فرو رفتن در باتلاق بدهی دیگر تنها منحصر به تنگدستان انتاریو نیست. مطالعه‌ای توسط شرکت ورشکستگی شخصی Hoyes, Michalos & Associates انجام و نتایج آن دوشنبه منتشر شد، به این نتیجه رسیده که با رشد سریع‌تر مخارج زندگی نسبت به درآمد خانوار، افراد با درآمدهای بالاتر هم دارند در زمینه بدهی و بازگشت آن به مشکل برمی‌خورند.

در سال 2019، مخارج میانگین خانوار که شامل مسکن، غذا و حمل‌و‌‌نقل می‌شود رشدی 6.4 درصدی داشت. در عین حال، درآمد میانگین خانوار 5.5 درصد رشد کرد.

داگ هویز از این شرکت در بیانیه‌ای گفت: «افراد در شغل‌های‌شان در این درجه افزایش درآمد ندارند. اتفاقی که دارد می‌افتد این است که خانوارهای مرفه‌تر بیشتری دارند حالا به نقطه شکست و ورشکستگی می‌رسند.»

این شرکت جزییات 5800 ورشکستگی شخصی را در انتاریو بررسی کرد که بین یکم ژانویه 2019 و سی‌و‌یک دسامبر 2019 در شرکت ثبت شدند. یک انتاریویی مقروض متوسط 264 دلار پول ماهانه برای بازپرداخت بدهی‌های خود در سال 2019 در اختیار داشت که نسبت به رقم 273 دلار سال قبل کاهش پیدا کرده بود. در عین حال، قرض میانگین مصرف‌کننده 1.9 درصد در سال گذشته افزایش پیدا کرد و به 58923 دلار رسید که بالاتر از میانگین 57840 دلاری سال قبل بود.

مطالعه می‌گوید این یعنی یک فرد متوسط مقروض پول کمتری برای رسیدگی به بدهی‌های خود دارد.

اما مطالعه همچنین به این نکته اشاره می‌کند که ورشکستگی‌ها هنوز هم بیشتر از همه روی افراد دارای درآمد متوسط اثر می‌گذارند. سال گذشته، 77 درصد از افراد مقروض درآمد میانگین خانوار معادل 4 هزار دلار در ماه یا کمتر داشتند. با این حال، این نمایانگر کاهشی نسبت به 80 درصد سال 2018 است. درآمد متوسط خانوار افراد مقروض در سال 2019 معادل با 2883 دلار در ماه بود که نسبت به درآمد متوسط 2726 دلاری سال 2018 افزایشی 5.8 درصدی داشت.

مطالعه همچنین به این نتیجه رسید که سن افراد مقروض متوسط در انتاریو دارد کمتر می‌شود. در سال 2019، سن میانگین افراد مقروض تقرییا 8.5 ماه کمتر شد که پایین‌ترین درجه از زمان آغاز مطالعه در سال 2011 تا به حال است. افراد زیر 40 سال حالا تقریبا نیمی از افراد مقروض را تشکیل می‌دهند.

اما نکته بدتر این است که افراد دارند قرض‌های گران‌تر و ریسکی‌تری را قبول می‌کنند. از جمله آن‌ها مخصوصا می‌توان به وام‌های روز پرداخت اشاره کرد که نرخ‌های بهره بالایی دارند و در سال 2019 از نظر مسئول ورشکستگی از اخذ اعتبار فراتر رفتند.

سال گذشته 39 درصد از افراد مقروض حداقل یک وام از یک وام‌دهنده هزینه بالا دریافت کرده بودند. این رقم در مقایسه با 37 درصد سال 2018 افزایش داشته است.

هویز گفت: «نه تنها مصرف‌کننده مقروض به سختی می‌تواند مخارج روزمره خود را پرداخت کند، بلکه پروفایل اعتباری او هم بدتر شده و هزینه‌های خدمت‌رسانی را بیشتر کرده است.»

افزایش قابل توجه شمار کانادایی های چند شغله

کانادایی‌ها این روزها تحت استرس مالی زیادی قرار دارند ولی اگر در مقابل افزایش بار هزینه های زندگی ، شاهد ورشکستگی بسیاری از آنها نیستیم ، ممکن است به خاطر این باشد که تعداد افرادی چند شغله در حال افزایش است.

گزارش مرکز آمار کانادا نشان می‌دهد که در ماه اکتبر تعداد کانادایی‌هایی که چند شغل داشتند به شدت افزایش پیدا کرد. این افزایش باعث شده درجه افرادی که چند شغل دارند به دومین حد بالای خود در تاریخ برسد.

مردم به دلایل مختلفی رو به شغل‌های دوم و سوم می‌آورند اما نداشتن پول کافی معمولا دلیل اصلی است. تحلیل‌گران وقوع این پدیده را یکی از نشانه‌های مشخص استرس مالی می‌دانند.

نیاز به داشتن یک شغل دوم و در دسترس بودن آن شغل دو مسئله متفاوت هستند. طی بازه اوج رشداقتصادی، تعداد افرادی که چند شغل دارند هم افزایش پیدا می‌کند . در این حالت همچنین تعداد شغل‌ها بسیار زیاد است که باعث می‌شود رشد راحت‌تر محقق بشود. اما طی بازه افت شرایط اقتصادی، تعداد افرادی که چند شغل دارند به این دلیل افزایش پیدا می‌کند که بیکاری زیاد شده و حداقل دستمزدهای واقعی در حال کاهش هستند. با این حال بعضی مواقع در حالت‌های افت هم تعداد این افراد کم می‌شود چون تعداد شغل‌های در دسترس کافی نیست. اما چنین سناریویی معمولا فقط در بازه‌های افت جدی اقتصادی مشاهده می‌شود.

در حال حاضر تعداد کانادایی‌هایی که چند شغل دارند نزدیک به بالاترین حالت خود در تاریخ رسیده و دارد به روند افزایش خود ادامه می‌دهد. در ماه اکتبر 1.14 میلیون کانادایی با چند شغل وجود داشتند که نسبت به ماه قبل 1.49 درصد بیشتر بود. در مقایسه با ماه مشابه سال قبل، این رقم نمایانگر افزایشی 5.15 درصدی است. این میزان رشد سرعت بیشتری نسبت به افزایش جمعیت داشته که یعنی درصد بالاتری از خانوارها دارند به شغل‌های دوم و سوم رو می‌آورند.

ماه گذشته دومین رقم بالای تعداد افراد دارای چند شغل در تاریخ به ثبت رسید. اکتبر فقط 3 هزار شغل کمتر از رکورد به ثبت رسیده در ژوئن 2018 است. غیر از آن هرگز ماهی با تعداد بالاتری از افراد دارای چند شغل به ثبت نرسیده است.

این نکته هم ارزش اشاره کردن دارد که این طولانی‌ترین بازه رشد برای روند 12 ماهه در این زمینه در یک دهه اخیر است. این روند نخستین بار در سپتامبر 2015 مثبت شد و تا امروز ادامه داشته است. آخرین باری که شاهد چنین روند رشد طولانی‌ بودیم به سال 2009 بازمی‌گردد. پایان این روند احتمالا نیازمند یک بازه افت اقتصادی یا افزایش درآمد در شغل‌های اصلی خواهد بود.

این شاخص دیگری است که نشان می‌دهد خانوارها با چه استرس مالی‌ مواجه هستند. این میزان رشد و اینکه بیشتر از رشد جمعیت است نشان می‌دهد که چه درصد بالایی از کانادایی‌ها نیازمند کمک مالی هستند.

ساختمان سابق هایدرو تورنتو به همت مهاجران ایرانی-کانادایی تبدیل به پناهگاه مهاجران شد

علی مسگرزاده ۶ سال اول مهاجرتش را در آمریکا در وضعی نامعلوم به سر برد، و در حالی که نمی‌توانست در دوران پرتنش انقلاب ایران و بعد هم جنگ ایران و عراق به خانه و خانواده‌اش در تهران بازگردد؛ کانادا درهایش را به روی او باز کرد.

این مرد 62 ساله ساکن تورنتو در سال 1987 بعد از تمام کردن یک دوره مهندسی در شیکاگو و فهمیدن اینکه مهمانی خوش‌خوانده در آمریکا نیست به خواهرش ملحق شد و به کانادا نقل مکان کرد.

او می‌گوید: «مردم به خاطر جنگ، وضعیت بد اقتصادی و مشکلات سیاسی کشور را ترک می‌کنند. اگر کسی زندگی و کاری خوب داشته باشد هرگز خانه‌اش را ترک نمی‌کند.»

مسگرزاده و سه شریک تجاری‌اش که همگی مهاجرانی از دهه هشتاد میلادی هستند که از هرج‌و‌مرج ایران فرار کردند، چندی پیش یک آگهی از تورنتو دیدند که درباره مکانی برای یک پناهگاه موقتی مهاجران بود. آن‌ها به سرعت پاسخ دادند و گفتند یک ساختمان رهاشده سابق تورنتو هایدرو که در هشت جریب زمین واقع شده و آن‌ها به تازگی آن را خریده‌اند می‌تواند کاندیدای خوبی برای یک پناهگاه باشد.

این پناهگاه دو طبقه 80 هزار فوت مربعی که قرار است رسما سه‌شنبه افتتاح بشود، برای پناهجویان بزرگسال مجرد طراحی شده و می‌تواند 120 ساکن زن و 80 ساکن مرد را اسکان بدهد. این پناهگاه که توسط «جامعه خانه اول» اداره می‌شود، غذاهای حلال و برنامه‌های مختص پناهجویان ارایه می‌کند. 

تا اکتبر، حدود 36 درصد از تمام ساکنان سیستم پناهگاه دائمی شهر پناهجو یا درخواست‌دهنده پناهندگی بودند و تخمین زده می‌شود که هر روز بین 15 تا 20 تازه وارد داخل سیستم می‌شوند. بیشتر آن‌ها خانواده هستند اما تعداد بزرگسالان مجردی که وارد می‌شوند هم در حال افزایش است.

این پناهگاه جدید که تحت یک قرارداد دو ساله توسط تایمز گروپ قرار دارد که ملک را در آوریل 2018 به قیمت 122.5 میلیون دلار خرید، یک آشپزخانه صنعتی و اتاق غذاخوری دارد. از دیگر امکانات آن می‌توان به جایی برای دعا کردن، یک کلینیک سلامت هفتگی و یک اتاق فعالیت مجهز به کامپیوتر و دسترسی به اینترنت اشاره کرد. 

در حالیکه بیشتر املاک قابل مقایسه در منطقه هزینه‌ای معادل با 20 دلار به ازای هر فوت مربع به اضافه دیگر هزینه‌های نگهداری و مالیات دارند، تایمز گروپ این ملک را به قیمت فقط 6 دلار به ازای هر فوت مربع از جمله هزینه‌های نگهداری به شهر ارایه کرد.

حسام قدکی که پدرش هاشم و فامیل‌هایش محمد قدکی، سعید آقایی و مسگرزاده شرکت ساخت‌و‌ساز تایمز گروپ را تاسیس کرده‌اند، گفت: «این برای ما خیلی هیجان‌انگیز است. می‌توانیم از این ساختمان استفاده‌ای عالی برای چیزی داشته باشیم که حقیقتا به آن باور داریم.»

قدکی که پدرش نخستین بار شرکت را در سال 1985 راه‌اندازی کرد گفت چهار خانواده تاسیس‌کننده آن کارشان را در تورنتو با خرید، نوسازی و فروختن خانه آغاز کردند و بعد وارد ساخت‌و‌ساز تجاری شدند. آن‌ها از رکود اواخر دهه هشتاد میلادی و اوایل دهه نود جان سالم به در بردند و بعد وارد ساخت خانه‌های مسکونی شدند. امسال کمپانی آن‌ها بیش از 2200 واحد مسکونی در دست ساخت در منطقه تورنتو بزرگ دارد.

بیزنسها

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

فناوری

مسکن

دسته‌ها