زندگی پردردسر در منطقه دورافتاده آمریکایی وسط خاک کانادا!

جنت مک‌اتی هنوز بخاطر دارد وقتی شوهرش پیشنهاد کرد به منطقه نورت‌وست انگل ( یکی از دورافتاده‌ترین مناطق آمریکا) نقل مکان کنند، چقدر وحشت کرده بود. او به هیچ وجه نمی‌خواست در جایی زندگی کند که فقط برای رفتن پیش دکتر مجبور باشد دو بار از مرز عبور کند.

بیست سال بعد، او از روی صندلی چوبی مغازه‌ای بلند می‌شود که خودش و شوهرش در این جامعه دورفتاده ساخته‌اند. اما مدت‌هاست که زندگی‌ کردن در اینجا را دوست دارد. او با لبخندی می‌گوید: «خوشحالم اینجا آمدیم. البته اول که آمدیم، اصلا چنین حرفی نمی‌زدم.»

مغازه مک‌اتی در این سرزمین از نظر جغرافیایی عجیب مثل یک ناجی است؛ این منطقه چیزی حدود 300 کیلومتر مساحت دارد و روی نقشه طوری به نظر می‌رسد که انگار ایالات متحده انگشت شصتش را داخل شکم کانادا فرو کرده باشد. مغازه آن‌ها پر از ابزار مورد نیاز مثل ظرف‌های چوبی و وسایل خانه و همچنین مواد غذایی اولیه مثل شیر است. مغازه باید برای افراد منطقه همه چیز باشد چون نزدیک‌ترین مغازه‌های بعدی از هر جهت، 100 کیلومتر دورتر است.

در این منطقه که محلی‌ها مختصرا آن را انگِل می‌خوانند، وقتی شما بسته تخم‌مرغ خود را جا بگذارید دیگر برنمی‌گردید تا آن را بردارید. فراموشش می‌کنید. حدود 120 نفری که در این جامعه کوچک زندگی می‌کنند جز چند جای ثابت از جمله یک رستوران، یک کلیسا و یک دفتر پست کوچک چیز دیگری ندارند. 

تنها ارتباط نورت‌وست انگل با سرزمین‌های اطراف از طریق مرز غربی آن با منیتوبا است. از سمت شمال و شرق، مرزهایی با انتاریو قرار دارد. این منطقه قانونا بخشی از مینه سوتا است، اما با توجه به اینکه دریاچه وودز را در جنوب خود دارد، هیچ ارتباط زمینی با بقیه این ایالت آمریکا ندارد.

اخیرا درخواستی در یکی از وبسایت‌های دولتی ایالات متحده به ثبت رسید که می‌خواست این قسمت از مینه سوتا به کانادا واگذار شود. این درخواست باعث شد دوباره توجه خیلی‌ها به این گوشه دورافتاده معطوف شود که به نظر می‌رسد شهروندانش در آن با وضعیت زندگی‌شان مشکلی نداشته باشند. 

روی نقشه، موجودیت نورت‌وست انگل با عقل جور در نمی‌آید اما دلیلش این است که موجودیت خود به عنوان بخشی از ایالات متحده را مدیون چند اشتباه و تلاش عجیب برای شکل‌دهی به مرز آمریکا و کانادا در روزهای اولیه شکل‌گیری ایالات متحده است. این منطقه ابتدا اینطور به وجود آمد که در سده 1700 در حین نقشه‌کشی منبع رودخانه می‌سی‌سی‌پی اشتباه شناسایی شد. در اوایل قرن نوزدهم تلاش‌هایی صورت گرفت تا این اشتباه تصحیح شود. با این حال نتیجه نهایی آن این شد که یک تکه از سرزمین‌های منطقه که حالا به عنوان نورست‌وست انگل شناخته می‌شود، بریده شد.

ساکنان از توجهی که این مسئله معطوف منطقه می‌کند ناراضی نیستند. در معرض توجه قرار گرفتن آن‌ها می‌تواند منجر به جذب توریست و کسب‌و‌کار جدید بشود. اما سر زدن به این منطقه که به عنوان «ناودان مینسوتا» شناخته می‌شود بسیار سخت است. از طریق زمین، بازدیدکنندگان باید از جاده‌های ناهمواری از جنوب مانیتوبا عبور کنند. 

آن‌ها حتی با یک دیوار یا یک مامور مرزبانی مواجه نخواهند شد. به جای آن، یک اتاق کوچک با سکویی پیدا می‌کنند که رویش یک آی‌پد قرار داده شده که در آب‌و‌هوای یخ‌زده کار نمی‌کند. بازدیدکنندگان اینجا ورود خود به ایالات متحده را ثبت می‌کنند. تنها راه جایگزین هم این است که با مسئولان مرزی تماس بگیرند یا از یک اپلیکیشن موبایلی استفاده کنند که البته با توجه به اینکه آنتن‌دهی منطقه خوب نیست، هیچ یک از دو هم راه خوبی به نظر نمی‌رسد.

در اواخر دهه 1990، شرایط زندگی با توجه به عبور مکرر از مرز کانادا برای کسب‌و‌کار تا حدی پیچیده شده بود که ساکنان منطقه به فکر ایده ملحق شدن به کانادا افتادند. وقتی انتاریو به آن‌ها گفت ماهی‌گیری در آب‌های کانادا تنها در صورتی برای آن‌ها میسر خواهد بود که شب را در محل‌های اقامت کانادایی بگذرانند، آن‌ها تهدید به جدایی از ایالات متحده کردند.

به این منظور، آن‌ها کاری کردند در نهایت نماینده‌ مینسوتا در کنگره یعنی کالین پیترسون پیشنهاد اضافه شدن متممی به قانون اساسی را بدهد که به شهروندان منطقه اجازه کانادایی شدن می‌دهد. این متمم هرگز تصویب نشد.

اما نانسی و بیل ماگون که دوران بازنشستگی خود را در نورت‌وست انگل سپری می‌کنند، می‌گویند بهترین چیز درباره این گوشه از مناطق روستایی ایالات متحده این است که عملا هر کسی که آنجا زندگی می‌کند واقعا دوست دارد آنجا باشد.

او و همسرش هفته‌ای دو تا سه بار مهمانی شام برگزار می‌کنند و همسایه‌شان را دعوت می‌کنند. بیل می‌گوید: «چنین اتفاقی هرگز در نیویورک نمی‌افتد.»

با ادامه رکود در بازار مسکن ونکوور،مونتریال بزودی دومین بازار مسکن فعال کانادا خواهد بود

با تداوم روند فعلی فروش در بازار مسکن کانادا ، باید انتظار داشت  ونکوور در آینده نزدیک جایگاه خود به عنوان دومین بازار بزرگ مسکن کانادا را به مونتریال واگذار کرده و به جایگاه سوم تنزل پیدا کند.

با وجود اینکه ونکوور هنوز گران‌قیمت‌ترین بازار مسکن کاناداست، کاهش شدید اخیر فروش خانه در این شهر باعث شده مجموع ارزش تراکنش‌های املاک هم در آن بسیار پایین بیاید. این باعث می‌شود بازار رو به رشد مونترال به زودی بتواند جای این شهر را بگیرد.

در ماه ژانویه، ارزش کلی دلاری تراکنش‌های مسکن در ونکوور به 1.7 میلیارد دلار کانادا (1.3 میلیارد دلار آمریکا) کاهش پیدا کرد که از نظر فصلی ضعیف‌ترین درجه آن از سال 2013 به بعد بود و نسبت به یک سال قبل 42 درصد پایین‌تر آمده بود. این ارقام روز جمعه توسط انجمن املاک کانادا منتشر شدند. در عین حال، ارزش تراکنش‌های مونتریال در آغاز سال به 1.63 میلیارد دلار کانادا رسید که نسبت به ژانویه سال گذشته 18 درصد افزایش پیدا کرده است. مونتریالکه خانه‌هایی بسیار ارزان‌تر و تراکنش‌های بیشتر دارد، از سال 2008 تا به حال تا این حد از نظر ارزش تراکنش‌ها به ونکوور نزدیک نشده بود.

در ماه ژانویه تعداد خانه‌های به فروش رفته در مونتریال با بالاترین سرعت خود در یک دهه گذشته بیشتر شد. چون این شهر قیمت‌های پایین و اقتصادی رونق یافته دارد خریداران را جذب خود می‌کند. فروش‌ در این شهر نسبت به دسامبر افزایشی 7.1 درصدی داشت که بیشترین افزایش از ماه مه سال 2009 تا به حال بود. تعداد واحدهای فروخته شده هم رکورد شکست. این در حالی است که رشد ونکوور و تورنتو 1.2 درصد و رشد ملی 3.6 درصد بود.

نگرانی‌های بسیار کمتری نسبت به این وجود دارد که مونتریال هم مثل دو شهر بزرگ دیگر کانادا نشانه‌هایی از داغ شدن بیش از حد بروز دهد. مارک دوسورمو، اقتصاددان بانک اسکوشا گفت: «این افزایش قیمت و بالا رفتن فروش‌ها نشان‌گر قدرت اقتصاد است. مونترال هنوز هم نسبتا مقرون به صرفه است.»

قیمت میانگین مسکن در مونتریال در ماه ژانویه 349300 دلار بود که نسبت به یک سال قبل افزایشی 6.3 درصدی داشت. این هنوز بسیار کمتر از قیمت 1.02 میلیون دلاری ونکوور است که 4.5 درصد کاهش داشت.

بزرگترین شهر کانادا یعنی تورنتو هنوز هم با اختلاف بیشترین تراکنش‌های مسکن کشور را دارد که در آغاز سال به 5.4 میلیارد دلار رسید. البته این رقم نسبت به 8.5 میلیارد دیده شده در ابتدای سال 2017 بسیار پایین‌تر است.

در همین حال امیرحمزه علی مشاور املاک فعال ونکوور هم معتقد است با در نظر گرفتن تفاوت شمار سکنه دو شهر ، آمار مذکور اهمیت بیشتری پیدا می کند.جمعیت مونتریال اخیرا از مرز 4 میلیون نفر گذشت در حالیکه شمار سکنه ونکوور بزرگ به زحمت به 2.5 میلیون نفر می رسد. به این ترتیب اگر ارزش دلاری معاملات صورت گرفته را به نسبت جمعیت د رنظر بگیریم ، مشخص می شود بازار مسکن مونتریال به مراتب داغ تر از ونکوور است .

با توجه به این آمار و ارقام ، حمزه علی تحقق پیشی گرفتن مونتریال از ونکوور را حتمی می داند و البته قیمت بالای مسکن در ونکوور را یکی از عوامل تشدید این مسئله می داند!

image00300000

حتی صاحبخانه ها هم در ونکوور دل خوشی از افزایش قیمت مسکن ندارند!

حالا در کانادا تنها مستاجرین نیستند که از افزایش بی رویه قیمت مسکن در شهرهای بزرگ مضطرب و مستاصل شده اند ، بلکه صاحبخانه ها هم از این موضوع ابراز نگرانی می کنند.

در تازه ترین نظرسنجی که از سوی موسسه انگس رید در دو شهر ونکوور و تورنتو صورت گرفته ، اکثریت پاسخ دهندگان بدون در نظر گرفتن مالکیت و یا اجاره مسکن نگران این موضوع بوده اند.

در هر دو شهر قیمت بالای مسکن به عنوان نگران کننده ترین عامل و فراتر از ترافیک و مشکلات حمل و نقل جای گرفت .در ونکوور 65 درصد تهیه مسکن را بزرگترین مشکل تلقی کرده اند و 49 درصد باور داشتند که قیمت مسکن در سالهای آینده بین 10 تا 30 درصد کاهش خواهد یافت. . در این شهر پاسخ دهندگان سرمایه گذاران خارجی را مهمترین دلیل دانسته و پس از آن ورود سرمایه و موقعیت مناسب شهر را از دیگر دلایل افزایش قیمت مسکن دانستند.

در تورنتو اما موقعیت شهر به عنوان اصلی ترین دلیل معرفی شد و پس از آن نرخ بهره و سرمایه خارجی قرار گفتند.

با توجه به اینکه 25 درصد صاحبخانه ها در ونکوور ، صاحب واحد دیگری هم در این شهر هستند ، بالا رفتن نرخ مسکن بیش از آنچه تصور می شد صاحبخانه ها را نگران کرده است.

در تورنتو 45 درصد صاحبخانه ها عنوان کرده اند بالا رفتن غیرمنطقی قیمتها بر زندگی آنها تاثیر منفی گذاشته و در ونکوور نیز 56 درصد از مالکین نظر مشابهی داشته اند.

pain

با این حال امیر حمزه علی مشاور املاک فعال ونکوور بزرگ معتقد است نگرانی صاحبخانه ها از افزایش شدید قیمت مسکن می تواند دلیل دیگری هم داشته باشد. او در این زمینه می گوید :«در اینکه قیمت مسکن در این دو شهر بیش از توانایی مالی اکثر شهروندان افزایش یافته شکی نیست .ولی به نظرم مالکین تا حدی هم ا زاین موضوع نگران هستند که با این قیمتها فرزندانشان امکان صاحبخانه شدن و ادامه زندگی در ونکوور و تورنتو را از دست می دهند . از طرفی نباید انتظار داشت قیمتها ناگهان سقوط کند و کاهش چشمگیری داشته باشد چرا که این مسئله تاثیر مستقیم بر شرایط اقتصادی دو شهر مذکور گذاشته و باید انتظار بروز رکود اقتصادی را داشت . ایجاد رکود منجر به بیکاری و کاهش درآمد شده و از لشکر بیکاران نمی توان توقع صاحبخانه دار شدن منطقی داشت ! «

حمزه علی بهترین راه حل برای مشکل فعلی را افزایش عرضه مسکن می داند و می گوید :«دولت های استانی و فدرال در کنار افزایش ساخت و ساز خانه های ارزان قیمت ،می توانند با ایجاد تسهیلات ویژه برای خانواده های طبقه متوسط قدرت خرید مسکن آنها را بالا برده و به رونق بازار کمک بیشتری کنند.»

19750953 - mortgage application form with a calculator and house  3d

بیزنسها

اقتصادی

مهاجرت

جامعه

فناوری

مسکن

دسته‌ها