چه کسی قرار است واحدهای نوساز ونکوور و تورنتو را بخرد؟

آمار نشان می دهد این روزها بیش از هر زمان دیگری در ونکوور و تورنتو آپارتمان سازی می شود .ولی با چشم انداز ناامید کننده اقتصادی در آینده نزدیک و شرایط بد مالی اکثر کانادایی ها ، سوال اینجاست که چه کسی قرار است این واحدهای جدید را خریداری کند؟

تنها در ونکوور نزدیک به 37 هزار واحد جدید در حال ساخت است و بر اساس روند سالهای اخیر ، انبوه سازان انتظار دارند تا از هر ده واحد جدید ، 4 واحد توسط افرادی خریداری شود که خودشان در آنها زندگی نمی کنند و واحدها را خالی گذاشته و یا اجاره می دهند.

ساخت این واحدها از سالها پیش برنامه ریزی شده و با بازاری که به نظر می رسید همیشه عطش واحدهای جدید برای پارک سرمایه های خارجی داشته باشد ، نگرانی بابت فروش وجود نداشت.

اما در دوره ای که درصد بیکاری دو رقمی شده و بدهی خانوارها در حال افزایش است و خبری از افزایش جمعیت ناشی از مهاجرت نیست ، چه کسانی خریدار این واحدها خواهند بود؟

اگر در نظر بگیریم که 73 هزار واحد هم در تورنتو درحال ساخت است ،کانادا با بیشترین شمار واحدهای در حال ساخت خود در 40 سال اخیر روبروست .

اکثر کارشناسان اقتصادی در کشورهای انگلستان ، آمریکا و استرالیا کاهش قیمت 10 تا 20 درصدی را برای مسکن طی یکی دو سال آینده پیش بینی کرده اند ولی در کانادا دو روند کاملا متضاد در رسانه ها به خوانندگان عرضه شده است .

از یک سو بانکهای تی دی و اسکوشیا با خوش بینی به مردم وعده داده اند که قیمتها تا دو سال آینده بین شش تا دوازده درصد بیشتر خواهد شد اما در مقابل نهادهای اقتصادی DBRS و CHMC کاهش قیمت را بین 18 تا 30 درصد محتمل می دانند.

نهاد معتبر دیگر کانادا یعنی Canadian Real Estate Association هم در اقدامی جالب اصلا تصمیم گرفته برای این سه ماهه اقدام به پیش بینی بازار مسکن نکند و لابد فکر کرده اگر نمی تواند پیش بینی امیدوار کننده ای داشته باشد ، شاید بهتر باشد که اصلا چیزی نگوید!

برای کسانی که معتقدند قیمتها لااقل در کوتاه مدت کمتر خواهند شد ، بهانه های قابل قبولی وجود دارد. اول اینکه میزان بیکاری در کانادا به حد بی سابقه ای رسیده و بیش از 3 میلیون کانادایی شغل شان را از دست داده اند. بحران دوم بدهی روزافزون خانوارها است که می تواند پرداخت اقساط وام مسکن را با مشکل روبرو کند و به گزارش CMHC نزدیک به 20 درصد کانادایی ها پرداخت وام مسکن خود را به تعویق انداخته اند.

عامل سوم کاهش میزان تقاضا در بازارهای اصلی تورنتو وونکوور است . در سالهای اخیر بنا به آمار 80 درصد افرادی که به این دو شهر نقل مکان کرده اند در خارج از کانادا متولد شده اند. بسیاری از آنها مهاجر هستند و 35 درصد را هم دانشجویان بین المللی و کارگران موقت و پناهندگان تشکیل می دهند.

بسته شدن مرزها مانع ورود مهاجران تازه وارد شده و این میتواند به شدت بازار بریتیش کلمبیا را که برای افزایش جمعیت خود بر مهاجرین تکیه می کند ، تکان دهد. شرایط در تورنتو هم از نظر ورود مهاجران تازه وارد و دانشجویان و کارگران موقت چندان تفاوتی نمی کند و میزان تقاضا برای خرید واحدهای جدید به مراتب کمتر خواهد بود.

اگر در کنار این عوامل ، بازار بی مشتری واحدهای ایربی ان بی و سردرگمی اکثر صاحبان واحدها در مورد آینده اجاره کوتاه مدت در شهرهای بی توریست را قرار دهیم ، فروش واحدهای نوساز با در نظر گرفتن واحدهایی که قبلا در بازار ایربی ان بی بودند و بزودی در لیستینگ مشاوران املاک قرار می گیرند، به مراتب سخت تر خواهد بود.

در چند سال اخیر همیشه درمورد نقش سرمایه های خارجی در بالا رفتن قیمت مسکن در کانادا مشاجراتی در رسانه ها بوده ولی باید دید آیا این بار سرمایه گذاران خارجی به نجات بازارمسکن کانادا می آیند یا اینکه خریداران چینی ، خاورمیانه ای و آمریکایی ترجیح می دهند فعلا سرمایه هایشان را در بازار مسکن کانادا پارک نکنند؟